ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ) #9: I Know There`s An Email That Hopes to Find Me Well

 (Κ επειδή το παρασιέσαμε με τα σοβαρά τα ποστ να πούμε κ καμιά πελλάρα να συνέλθουμε)

γουάι γιου αρ σπίκκινγκ ολ δε ταιμ ινγκλισ ττου μι μάι φριεντ; 

Εν καταλάβω ειλικρινά γιατί πρέπει να ζω στην Κύπρο, Κυπραία, να κανω αίτηση σε Κυπριακή εταιρεία να μου κάνει εκπαίδευση και να μου στέλλει ένα καρατέλλο εγγλέζικα ημέηλς και την παρουσίαση στα ελληνικά. Πέτε με μαννή πέτε με αμπάλατη, θωρώ το παρανοικό. Αφού υπογράφεις που κάτω τύπου "Στέλλα", γιατί μου γραφεις it will be a pleasure to meet you in person. Το πέρσον μου οπως και το πέρσον σου μιλούμε ελληνικά ασπουμε. 

Στέλλεις του Κωστάκη ελληνικό ημεηλ, στέλλει σου Best Regards, τζιαι looking forward. Μάνα μου εν για να μου στείλεις κάτι σωλήνες που σου έστειλα, τι μου σαλαβατάς best regards. Για όνομα του θεού πλέον. Κάνουν διαφημίσεις με μισά αγγλικά μισά slang εγγλέζικα, ποιός καταλάβει; ποιός τα εγκρίνει; οξά ζιούμε στον μικρόκοσμο μας που ειμαστε όλοι μες το τικτοκ κ ενημερωμένοι για τα πάντα;

Πίσω στην Στέλλα, αποφασίζω να ειμαι pain in the ass και  να της πω οτι θέλω τες πληροφορίες του How to get there! και τες οδηγίες του How to check in! στα ελληνικά. Απαντά μου "unfortunately"

Κατεβαίνω στο γραφείο της, στυλλομαθκιάζει με ένα πουρέκκι που τσιλλά το νέσκαφε. 

Στέλλα μου ανφορτιουνατελυ ζιούμε στην Κύπρο και δεν σε κανει πιο επαγγελματία το να μου γράφεις στα αγγλικά, κάνει σε ιρρρρρρελεβαντ. 

Το Νέτφλιξ και οι 13 λόγοι

Ο Φιτζ γενικά είναι του καινούριου. Της τεχνολογίας, των γατζιετς και των αππς. Ότι φκει πρέπει να το ξέρει, να το έχει, να το δοκιμάσει και να το ξεπεράσει. Έτσι γνωρίζοντας τον ανοίχτηκε σε μένα ένας νέος κόσμος. Πριν τον Φιτζ εν έξερα τι εν το σμαρτφον. Τωρά; Αναγκαστικά διά μου καινούριο κινιτό να είμαι up to date. Και είμαι. Ετοιμάζει μου το, περνά μου τα απς μου και διά μου το.

Έκαμε μου κ νετφλιξ. Το οποίο ήταν πολλά χρήσιμο τους πρώτους 2 μήνες μετά την γέννα που ήμουν σπίτι και εθώρουν σειρές τες ατέλειωτες ώρες που είχα τα βυζιά έξω με ένα μωρό που επεινούσε κάθε μία ώρα. Ναι ρε, εν αδύνατον να μεν κάμω μενσιον σχετικά με κοπελλούδιν πλέον.

Γενικά, το Νετφλιξ εν παίζεται. Σβήνεις το, όταν το ξαναψεις είναι στον ίδιο τόπο το βίτεο. Βλέπεις σειρές παράλληλα που μπαίνουν όλες στην ίδια λίστα-Continue watching. Μπαίνουν υπότιτλοι που δεν χρειάζεται να τους ρυθμίζεις μπροστά πίσω να ταιρκάζουν με την εικόνα. Και είχαν ξεκινήσει δειλά δειλά με μικρές παραγωγές για να κανουν τωρά κάτι υπέροχες σειρές- κινηματογραφικές.

Που ερχόμαστεστην τελευταία σειρά που είδαμε με τον Φιτζ.

13 reasons why.

Το ρουφήσαμε σε 5 μέρες. Το οποίο για 13 ωριαία επεισόδια, για 2 άτομα που έχουν δουλειές και κοπελλούι ειναι κατόρθωμα. Στις σινγκλ εποχή μπορεί να το έβλεπα σε μια μέρα.
Θα το δεις;
Να πω λεπτομέρειες ή όχι;
Δεν είναι μυστικό, πρόκειται για μια έφηβη που αυτοκτόνησε, και μας αφηγείται τους λόγους. Συγκεκριμένα 13 λόγους.
Είναι για μια σκληρή ιστορία, που θα μπορούσε να είναι πραματικότητα, και σε κάνει να δεις με άλλα μάτια κάποια θέματα. Προσπαθεί να δώσει στον κόσμο να καταλάβει, ότι ένα άτομο που καταλήγει στην αυτοκτονία, δεν οδηγείται μιαν καλή ημέρα εκεί. Είναι μια διαδικασία, και όλοι βάζουν το λιθαράκι τους, είτε μικρό είτε μεγάλο.
Δεν μπορώ καν να αγγίξω αυτό το θέμα. Η σειρά αυτή το παρουσίασε, κ μπορώ να πω, αν και δεχτηκε πολλή κατακραυγή, με το πως χειρίστηκε την αυτοκτονία, μπορώ να πω ότι ήταν επιτυχία. Τουλάχιστον σε μένα "μίλησε".

Εγώ κράτησα δύο πράγματα.
1. ποτέ δε ξέρεις τι έχει κάποιος άλλος στο μυαλό του, και στην τελική, 1 άτομο, η καλοσύνη ή η απάθεια από ένα άτομο μπορεί να κανει την διαφορά
2. μα να ταυτίζομαι με την μάνα της έφηβης;

Επιπλέον έχει υπέροχη μουσική

Το νέο μου αγαπημένο:

Συζητήσεις περί ύπνου

οκ, η κόρη δεν κοιμάται όλη νύχτα. Ξυπνά 2-3 φορές για φαί, και άλλες 3-4 για να νεκατωθεί, και το πρωί κατά τες 3:30 θα αρκέψει να αντινάσσεται δεξιά αριστερά ώσπου να γίνει 5 να ξυπνήσει. Επιπλέον κοιμούμαστε μαζί. Όλη μέρα κάνει 2 ύπνους 1-1,5 ώρες μαξ. 

συζητήσεις περί ύπνου με γνωστούς κ άγνωστους
Α: άτομο
Β: μουά

Α: ντάξει εν καλό μωρό; κοιμάται;
Β: όχι εν το χειρότερο μωρό του κόσμου, σκατοχαρακτήρας, εν κοιμάται, εννά την δώκω πίσω

Α: μα κοιμάστε μαζί; εννά μεν φύει ποττέ που το κρεβάτι
Β: νταξ, τότε θα πρέπει να πάει να σπουδάσει στο εξωτερικό πέρκει τουλάχιστον γλιτώσουμε

Α: μα ταίζεις την ακόμα μες την νύχτα; να το κόψεις
Β: εν ήξερα ότι εν που την δουλειά σου πότε ταίζω κ πόσο ταίζω το κοπελλούι μου που την στιγμή που το βάρος του εν οκ

Α: εν σας εκοίμησε εψές α; φαίνεσαι κουρασμένη
Β: να πα να γαμηθείς

Α: μα ακόμα δεν κοιμάτε; μπας κ φκάλλει δόντια; μπας εν έχει growth spurt;
Β: ναι, δόντια και growth spurt τους τελευταίους 5 μήνες νον στοπ. Ευχαριστώ για το ΤΙΠ προφανώς δεν μου το ξαναείπε κανείς ΠΟΤΤΕ.

Α: πρέπει να την  μάθεις να πέφτει μισοκοιμισμένη στο κρεβάτι της, και να ποκοιμάτε μόνη της
Β: έλα ρε τσιάκκο να της το μάθεις εσύ. Επειδή βρίσκω την να πρέπει να ξυπνώ κάθε διώρο τρίωρο προφανώς

Α: μα σούζεις την; κοιμάστε μαζί; ταίζεις την όλη νύχτα; κακομαθαίνεις την
Β: θκιάολε σου, ευτυχώς που μου το είπες

Α: ότι θέλει κάμνει σε, ξέρει τι κάμνει
Β: ναι είδες την ύπουλη, σκατοχαρακτήρας, χειρίστρια

Α: άστην να κλάψει 2-3 νύχτες και θα μάθει να κοιμάτε
Β: σπαθί, λαιμός, κκελέ στο πάτωμα

Ελληνικές ταινίες

Ήταν κάτι σαββατόβραδα στην Αθήνα που εν είχα λεφτά να γοράσω τίποτε. Δηλαδή ούτε λεφτά να φκω έξω. Φάσεις που ενέρωνα το γάλα. Φάσεις που εκάπνιζα το μισό τσιγάρο, και φύλαγα το επόμενο για πιο μετά. Φάσεις που αναγκάζουμουν να φάω μακαρόνια του φούρνου που την κατάψυξη. "Έξω φτώχια και καλή καρδιά"! Ντάξει παραπάνω κακοδιαχείριση των χρημάτων μου αλλά οκ εζήσαμεν κ εμάθαμεν. Ασπούμεν εστέλλαν μου 900ευρώ, με το νοίκι, τους λογαριασμούς και να περνώ, και ήταν οκ, ήμουν που τες πλούσιες, είχα δυάρι χωρίς συγκάτοικο!

Και κείνα τα σαββατόβραδα, συνήθως το τελευταίο του μήνα έφκαλλα την με τηλεόραση που έδειχνε το ΣΤΑΡ παλιές ελληνικές ταινίες. Κάθε Σάββατο βράδυ. Ηντα κρίμα που δεν δείχνει δαμέ ούτε και μία. Να δώκεις πάνω σε μια Βουγιουκλάκη στο άσχετο και να κάτσεις να την δεις στο άσχετο. Έρωτες και χαππι έντιγκς. Μια Καρέζη, έναν Χορν-που ήταν και ο απόλυτος άντρας, κατα πολύ ανώτερος του Παπαμιχαήλ. Ax!

Μεγαλώσαμε, πκιον σπάνια καταφέρνω να δω ταινία ως το τέλος.

Το ερείπιιο της μέρας

Νομίζω από την υπερβολική κούραση και αυπνία απέχτησα νέα αίσθηση του χιούμορ.

Τρελλό γέλιο με την τελετή της αφής της φλόγας. Τζιαμέ μασκαρεμένες καμπόσες γκόμενες να μιλούν αρχαία και να αποπνέουν λυγερότητα και κύρος και γενικά να εμπνεούμαστε και να μας κυριαρχεί το δέος και το μεγαλείο και γω να φύρνουμε. Πότε να ρτετε να βάλουμε σεντόνια να παίξουμε αφή της φλόγας;;;

Επίσης τρελό γέλιο με το τραγούδι Kiss του Prince. Παιθκιά, πες εν το ξανάκουσες αυτό το τραγούδι, εν το ξέρεις πόξω κ ανακατωτά. Ακούεις το πρώτη φορά σήμερα. Ήντα διαφορά έχει με τον Ταμπάκη; Ήνταααααα? Και τούτου εκάθουνταν του και οι γυναίκες τάχα;

Αυτά!

Αρρώστησα

Προχτές ήμουν άρρωστη και έμεινα σπίτι. 24.3. Άρρωστη. Και 25.3 άρρωστη. Και 26.3 βαφτίσια στα τριβίλλουρα.

Ένηγούεη. Ήβρα την ευκαιρεία να δω τηλεόραση λυμένη πας τον καναπέ.

Είδα 5 λεπτά Τατιάνα. Αυτό άντεξα. Είχαν ένα ανταποκριτή από Βρυξέλλες, και έλεγε ότι είναι όλα ανοιχτά, και προσπαθούσε να εξηγήσει ότι ο κόσμος δεν θα πτοηθεί από την τρομοκρατία και αυτό είναι το μήνυμα και πούτσες μπλε. Εκεί η Τατιανα διαφώνησε και θεωρεί ότι το κράτος κάνει λάθος και θα έπρεπε να κλείσουν τα πάντα. Και εκεί άλλαξα κανάλι επειδή η άποψη της Τατιάνας με αναγούλιασε. Το ίδιο το γεγονός ότι η Τατιάνα έχει άποψη αν κάνει λάθος το βελγικό κράτος. Του στυλ πρέπει να έχουμε άποψη για τα πάντα.

Και ξεκίνησα να παρακολουθώ την Χριστιάνα. Ήταν με ένα Περικλή. Εκάμναν μια σαλάτα. Είπεν μας ο Περικλής, ότι η σαλάτα είναι νηστίσιμη έχει μόνο αναρή. Μετά εδιόρθωσεν τον η Χριστιάνα κι είπεν του ότι η αναρή δεν είναι νηστίσιμη, αναρωτηθήκαν λίγο για την νηστισιμότητα της αναρής, καταλήξαν ότι δεν είναι.Ο Περικλής πήγε να δικαιολογηθεί για την ματσουκιά που είπε, μας ανακοίνωσε ότι είναι συγχησμένος επειδή άκουσε κάτι κουτσομπολιά (?). Ασπούμε γιε μου είσαι σε κουτσομπολίστικη απογευματινή εκπομπή (?). Και οκ, εγώ μαθαίνω ότι εχώρισε ο Α, Β, Γγνωστός/διάσημος και ξεχάνω πράματα όπως αναρή=γάλα=ζωικό προιόν=μυλλωμένο. Ένηγουέη. Μετά μας εξήγησε ότι από την σάλτσα που ετοίμασε για την σαλάτα, θα πρέπει να αναμίξουμε τα 2/3 με τα χόρτα και να βάλουμε ίση ποσότητα αναρής. Κενό, άκρατουτάφουσιωπή.
-Εν εκατάλαβα, πετάσσετε η Χριστιάνα. Προσπαθούσε να της εξηγήσει πόσα εν τα 2/3 και πόση η αναρή.

Λορτ χαβ μέρσι?!?!?

Έπιασα το κοντρόλ, έβαλα το hdmi, και απόλαυσα το "crazy ex girlfriend" που είναι μια μαλακία αμερικανιά με εύκολο χιουμοράκι και παρανοικά τραγούδια.Σαν αυτό! 

Sweet 16

Όσοι μπλόγκερς εμείναμεν γράφουμε ότι μας έρκετε, ο Πανίκος απολαμβάνει τους έρωτες του, αναπολώ τις ένδοξες εποχές του secret santa που πελλανίσκε το blog roll που επετάσσετουν το ένα ποστ μετά το άλλο.

Το τέλος  του 2015.
Εν και έχω τπτ πρωτότυπο να πω γιαυτό εν θα σχολιάσω πως περνά ο καιρός γρήγορα κ εν το παίρνουμεν είδηση.

Το τέλος του 2015 θα μας εύρει σε μεταβατική περίοδο. Το τέλος του 2013 ήμασταν μες τους έρωτες, το τέλος του 2014 μες τους καφκάες και το τέλος 2015 απέναντι και σε αυτή τη μεταβατική περίοδο. Το μόνο σίουρο είναι ότι εν τον βαρκούμαι, ότι προσπαθεί κ προσπαθώ. Αλλάσσω και αλλάσει, και μόνο ενθουσιασμούς και χαρές μαζί με λύπες θα έχουμε, στο κοινό μας μέλλον. Βλέπω μας πάντα σαν ζευγάρι.

Το τέλος του 2015 επαγγελματικά με βρίσκει δαμέ που ήθελα να είμαι. Όλα καλά και όλα κατ`ευχήν. Αλλά γιατί βαρκούμαι; Πάλε. Εν ξέρω πως θα πάει η κουβέντα με τα επαγγελματικά. Ως τα τωρά πίστευα ότι ήμουν ανικανοποίητη λόγω λεφτών. Έπιασα και τα λεφτά που μου επιτρέπουν να διώ 600ευρώ σέρβις αυτοκινήτου και να μεν αγχώνουμε, και πάλε βαρκούμαι. Πάλε δυσπυρκώ. Άρα εν άλλο το πρόβλημα. Εγώ είμαι το πρόβλημα. Σκάζω επειδή οκ, καλά λεφτά, καλή δουλειά, με λίγη προσπάθεια φκαίνω ασπροπρόσωπη και καταφέρνω τα. Ξέρω; Που εννά κάμω κανένα κοπελλούι μπορεί να αλλάξω ιδέες και να παρετήσω να σκέφτουμαι Αμερικές και μεταναστεύσεις. Εχτός κι αν μεταναστεύσουμε, με το κοπελλούι μαζί.

Το τέλος του 2015 με βρίσκει πιο γεμάτη και πιο άδεια από ποτέ. Στα 30,5 μου, μηδενίζω πράματα, εξυμνώ άλλα. Κάποια πράματα δεν θα είναι ποτέ αρκετά, και κάποια άλλα δεν θα τελειώσουν ποτέ-μέχρι να πεθάνω.

Το 2016 ίσως να είναι από τις πιο γλυκές μου χρονιές.

Περί καφέ

Ξυπνώ, σκέφτουμαι ότι και πάλι σήμερα δεν θα πιω καφέ

καφέ

καφέ

ούτε στην δουλειά θα πιω καφέ

ούτε μετά το φαί θα πιω καφέ

ούτε το απόγευμα θα πιω καφέ

ιμμίσh να αποτοξινωθούμεν και να απεξαρτηθούμεν, και να παστίνουμεν και να μοντελοποιηθούμεν και να  ζήσουμε 300 χρόνια τούρκικα ή ρώσσικα εν ξέρω όποιος κερδίσει.

εν πιννω καφέ




Και έπιννα και το φραπέ και το νέσκαφε και το εσπρέσσο, και τον κυπριακό και του φίλτρου, και κρυό και βραστόν και καφές να είναι ότι να ναι, παγωτό καφέ και κουφέτες καφέ και σοκολατάκια που έχουν μέσα κοκκο καφέ.


4 καφέδες την ημέρα και εκοιμούμουν και μια χαρά, δώστου τσάι και βαλεριάνα και ξυπνώ η ώρα 4 και θωρώ τα ταβάνια.
 

Αυτά.

REMEDIES

ΡΕΜΕΝΤΙΣ κατά του P.V.D. ποστ βακέησιον ντιπρεσιον και I.U.D. ιμμιγκράσιον έρτζενσι ντισόρτερ

1. αποφυγή διενέργειας έρευνας για κοστ οφ λίβινγκ/ευκαιρείες εργοδότησης/χάουσινγκ σε επιθυμητή χώρα μετανάστευσης.

2. αποφυγή κυπριακών μέσως μαζικής ενημέρωσης τηλεόρασης/ραδίου/φβ/εφημερίδας/περιοδικών για 15 μέρες

3. επέκταση των παραθαλάσσιων σαββατοκυρίακων μέχρι τον οκτώβρη

4. κατανάλωση πίττας με σουβλάκια Χ2φορές την βδομάδα

5. προτροπή της μάνας σου να κάνει μουσακά, γεμιστά,ψητά κλπ μέρα παρά μέρα

6. προτροπή του παπά σου να κάνει οτιδήποτε στα κάρβουνα μέρα παρά μέρα

7. οργανωση 3μερου με φίλη

8. αποφυγή οδήγησης όσο μπορείς

9. αποφυγή ανοίγματος φακέλων από το κράτος/δημαρχείο πρόκειται για το πακέτο φόρων σκατα/σκουπίθκια/περιουσίας

10. αποφυγή μισισμένων φίλων που θα παν διακοπές τέλος του αυγούστου ή σεπτέμβρη

τέρμα το διάλειμμα,τα κεφάλια μέσα

θέλω να γίνω μετανάστρια

Περί γάμου και πίεσης

Το λοιπόν κοπέλλες και κοπέλια.

Ακούτε την κατάσταση που βιώνω.

Γενικά θεωρώ τον γάμο λλίο ξεπερασμένο πράμα. Εν ονειρεύκουμε δεξιώσεις και φκιόρα και τα λοιπά. Ούτε το χρειάζομαι για να δοθώ εντελώς στον Φιτζ. Και κείνος εν οκ μαζί μου, νιώθουμε μιαν ασφάλεια. Ότι συμφωνούμε στα περισσότερα θέματα, μείζονα και ελάσσονα, και ότι θα διασταυρώσουμε το γενετικό μας υλικό να φκάλουμε τα πιο τέλεια κοπελλούθκια-θαύματα επί γης. Ντάξει εν είμαστε στη φάση κοινός λοαρκασμός αλλά συνεισφέρουμε το ίδιο περίπου. Και η σχέση μας προχωρά με τον ρυθμό μας.

Οπότε με τον Φιτζ συζούμε.

Εγώ γενικά εν ειμαι και ιδιαίτερα περπατημένη, ο παπάς μου εν έτσι πολλά αυστηρός, οπότε το γεγονός ότι συζώ με τον Φιτζ αστεφάνωτη αποτελεί θαύμα. Αλλά είναι κάτι που έγινε με προϋποθέσεις που τέθηκαν από τον πάτερ φαμίλια τον καιρό εκείνο, πριν 1,5 χρόνο.

Οπότε και ο πάτερ φαμίλιας, θέλει να κάμει cash out την υπομονή, την κατανόηση και τις προϋποθέσεις που έθεσε τότε.
Εχτός και που τούτο, είμαι σε μια ηλικία, όπως και ο Φιτζ, όπου οι δικοί μας ανακουφίστηκαν που ήβραμε ένα πλάσμα να στραωθεί πάνω μας και να καταδεκτεί να γυρίσει να μας δει. Οπότε από τους 6 μήνες που ήμασταν μαζί έχουν ούλλοι αξιώσεις, ελπίδες, οράματα και όνειρα, και δεν συγκρατιούνται από το να τα εκφράζουν.

Στην αρχή η μάνα μου, εμάσιετουν μου πότε και πότε, και πότε και πότε θα παντρευτώ. Αφού εν εδιούσα απάντηση και ήμουν γενικά αρνητική, άρκεψε το άλλο τροπάρι. Να κάμω κοπελλούι στο έτσι, εν και πειράζει. Εννά το αντέξουν, να αντέξουν τα σχόλια του κόσμου, έτσι κι αλλιώς η φήμη μου εχάθηκε αφού μένω αστεφάνωτη με τον Φιτζ. Είμαστε στο στάδιο τωρά που κάνει εκρήξεις για το θέμα μια-δυο φόρές την εβδομαδα. Η συζήτηση πάει κάπως έτσι:
Β-"μάμμα κάνω γιόγκα"
Μ-"μμμμμ"
Β-"εν ωραία γυμναστική, έγινα πιο ευλύγιστη"
Μ-"εμένα εν με κόφτει, εν θωρώ αγγόνι στα επόμενα 2 χρόνια εννα μείνουμε έτσι και εσύ κάμνεις γιόγκα"

Η δε γιαγιά μου άρκεψε τις δηλώσεις: τωρά που σώνουμε, τωρά που είμαστε ζωντανοί, πριν πεθάνω θέλω να σε δω νύφη, όλα τα εγγόνια μου θέλω να τα δω ευτυχισμένα.  Και όχι μεταξύ μας, μπροστά σε όλους, όποιος κι αν είναι.

Ο παπάς μου: τηλεφωνώ του, "γειά σου παπά", "γειά σου κόρη μου, όλα καλά; έσιει κανένα νέο, κάτι να μου πεις;" κάθε φορά, κάθε μέρα να τον πιάννω κάθε μέρα ρωτά. Και να του εξηγώ, ότι και να είχε κάτι εν θα του το λαλούσα που το τηλέφωνο, τίποτε ατού ο Γαβρίλης. Απλά τωρά ρωτά με και που κοντά όταν βρεθούμε. Εν έχουμε άλλη συζήτηση

Από την μεριά του Φιτζ η οικογένεια εν μου λαλούν τίποτε τραγικό επειδή οκ εν είμαστε κ σε τόσο άνετη σχέση , κάνει κάτι δηλώσεις η μαμά του, θέλει αγγόνια και σύρνει μου τες.

Αλλά γενικά υπάρχει μια πίεση, μια φιλοδοξία, τούτες ούλλες οι ελπίδες, που εν αφήνουν τα πράματα να πάρουν τον δρόμο τους, που κάθε κίνηση ή βήμα μπροστά έρκετε μετά που το ζητήσαν νον στοπ πολλές φορές. Οπότε χάνει την ουσία του και την χαρά του.

Εμένα εν με κόφτει να κάμω ένα γάμο να τελειώνει, να φύει που την μέση. Να τελειώνουμε που τούτη την κουβέντα. Εν και θέλω γάμο για να είμαι όπως είμαι με τον Φιτζ. Ούτε μπορώ να σκεφτώ ότι θα πρέπει να οργανώσω τούτες τες μαλακίες. Ούτε θέλω να κάμω χαιρετίσματα κλπ κλπ. Έτο να γίνει ένα πάρτυ κ τέλος. Μια μέρα ένει.

Ο δε Φιτζ λεει δεν θα κάνουμε κάτι απλά επειδή το θέλουν οι άλλοι και θα το κάνουμε όταν θα είμαστε έτοιμοι. Που την μια έχει δίκαιο, αλλά που την άλλη εν ήξερα ότι σημαίνει κάτι ο γάμος για κείνον. Επειδή για μένα εν απλά μια μαλακία. Και εν καταλάβω τι εννοεί "έτοιμος".

Και θα ήθελα να πω σε ούλλους τους γονείς, να μεν πιέζουν τα κοπελλούθκια τους, επειδή κι αν θέλουν να κάνουν κάτι, με την πιεση χαλούν τους το, ή κάμνουν τα να κάνουν πράματα που δεν θέλουν. Ή προκαλούν προβλήματα που τζιαμέ που εν υπάρχουν, όπως το να κάθουμε να σκεφτουμε τι σημαίνει ο γάμος για τον Φιτζ, και τι σημαίνει το "έτοιμος"

When I'm gone When I'm gone You're gonna miss me when I'm gone

Πολλά που βαρκούμαι

κόλλησα με τούτο το τραγούδι και ονειρεύκουμαι να γυρίζω μόνη μου σε πλατιούς δρόμους, να κάθουμαι σε ένα παγκάκι στην Πανεπιστημίου, να μετροφυλλώ βιβλία στον Ελευθερουδάκη, να κάθουμαι στα σκαλιά στο Σύνταγμα.
"να κάμεις τούτη την συνάντηση με τον ένα και τον άλλο"
Να ανεβαίνω περπατητή που το Μοναστηράκι στην Ακρόπολη, να θωρώ κάτω και να φυσά το αερούι. Κυριακή πρωί στο Θησείο. Καλοκαιρινό βράδυ στην Διονυσίου αρεοπαγίτη. Να περπατώ στην Σταδίου. Την γαρδένια. Το αθήναιον με τες ζωγραφιστές αφίσες των έργων.
"και που λες θέλω να αλλάξουμε το υφιστάμενο και να βάλουμε το άλλο"
Θκιάνεμα στο λονδίνο, και κυριακή πρωί στο κόβεντ γκάρτεν. Ξαφνική νεροποντή και βρεμένη στο τιούπ.
"και θέλω να κάμεις το ένα και το άλλο"
 και φαί στο δρόμο, στο κάμπτεν, και φέρυ προς το γκρίνουιτς.
"και δαμέ άλλαξα τούτο και τούτο και πρέπει να το ξαναλλάξεις και συ, για 5η φορά"

"Ε ΣΚΑΣΕ ΓΙΕ ΜΟΥ" φωνάζω καθώς γυρίζω, αρπάσσω το σπαθί και διώ του την πας την κελλέ που πάνω, εν πεθανίσκει, αλλά ζαώνουν τα μάθκια του και σιωπά.

Μα να μεν μπορώ να ονειροπολήσω λλίο ρε κουμπάρε να τον έχου ούλλη την ώρα πουρ πουρ πουρ.

είναι μια ιστορία που δεν χρειαζόταν να ξέρεις

-«χαίρομαι, να τεστάρουμε την σχέση μας, να δούμε αν αντέξει» της είπε όταν του είπε ότι θα φύει ένα χρόνο Αγγλία για μάστερ.

Σαν τον πάτσο μες τα μούτρα.

Ήρτεν ο καιρός, επήρεν την ο παπάς της αεροδρόμιο. 

Έφτασε στην Αγγλία τακτοποιήθηκε. Ως τα Χριστούγεννα επερνούσε πολλά ωραία, έκαμε παρέα, μιλούσε του γκόμενου αραιά, εγύριζε. Γνώρισε κόσμο που πολλά μέρη της Γης. Τα Χριστούγεννα που εστράφηκε ήταν αδιάφορα. Ο γκόμενος έφκαινε με καινούρια παρέα που κανένας τους δεν την ήξερε και απέφευγε να φκαίνει μαζί του. Ύστερα έμαθε κάποια πράματα που της κρατούσε κρυφά. Έφυγε για Αγγλία θυμωμένη και απογοητευμένη.

Λλίες μέρες μετά στην στάση έξω που το σούπερμαρκετ ένας ψηλός είπε της  

«hi, I know you, you are friends with Tom right?»

Εγύρισε είδεν τον, έφτανε ως τον ώμο του. Είχε μακριά μαλλιά και μούσια. Φορούσε ένα πέτσενο ημίπαλτο. Είχε δίκαιο εγνωρίζουνταν. Αρκέψαν και μιλούσαν. Γελούσαν. Την ίδια νύχτα ήβρεν την στο facebook. Αρκέψαν και μιλούσαν. Όλο και πιο πολύ. Έστελλαν τραγούθκια, ελαλούσαν τες απόψεις τους, ελαλούσαν μαλακίες. Αρκέψαν και κάμναν παρέα. ο ψηλός άρεσκε της φίλης της και απόζητούσε την παρέα του. Μαζί με την φίλη της εθώρεν τον και κείνη. Η παρέα έδεσε. Αρκέψαν οι εκδρομές, οι εξόδοι, τα σινεμά, τα φαγιά. Εμιλούσαν σταθερά. Πάντα φιλικά. Μετά το Πάσχα εγίναν αχώριστοι, φίλοι. Ήταν καλοκαίρι στην Αγγλία, οι φοιτητές φκάλλουν την στο πράσινο γυρώ που την εστία. Κάθουνταν οι θκυο τους χαμέ με τες ώρες και χαχανίζαν. Παθιάζονταν με την ίδια μάρκα πίσσες. 

Ελάλε της πόσο μισούσε τον πατέρα του, ελάλε της πως εν ήθελε να στραφεί πίσω στη χώρα του, είπε της πόσα λεφτά και περιουσίες έχει ο πατέρας του, αλλά κείνος εν καταδέχεται να πιάσει τίποτε. Ελάλε του για την οικογένεια της, και για τα όνειρα της, και για το πόσο ήθελε να πάει Ρώμη. Και μια που τες φορές που λαλούσε για την Ρώμη εσηκώστηκε , είδεν την μες τα μάθκια και είπε της αν του ελάλε οκ θα την έπαιρνε, θα έπιανε λεφτά που τον παπά του και θα την έπαιρνε. Ετράβησε πίσω, που τούτο το κύμα αγάπης που ήρτε που το μέρος του. Εψύχρανε. Φοήθηκε. Σκέφτηκε τον γκόμενο πίσω στην Κύπρο. Σταμάτησε να του μιλά πολλά. Αλλά έλειπε της αφάνταστα. Οι κουβέντες που λαλούσαν, το πόσο την καταλάβαινε, η μουσική τους. Τα πειράγματα του, το έξυπνο χιούμορ του. Ο γκόμενος στην Κύπρο χαβά αρβανίτικο, πάντα για κείνον ήταν ένα δεδομένο, τι κι αν εν εμιλούσαν για 1 βδομάδα; Τι κι αν εν ήξερε τιποτε που την ζωή της; Ούτε κείνη ήξερε πλέον, ποιος ήταν ποια ήταν.

Χωρίς να το επιδιώκει εβρέθουνταν, αφού ήταν μέλη της ίδιας παρέας. Μια μέρα ήταν σε μιαν pub. Όλη η παρέα είχε άποψη για το τι θα κάνουν μετά ούλλοι τσακώνουνταν να περάσει το δικό τους, ο ίδιος ήταν σιωπηλός. Όσπου και είδεν την μες τα μάθκια, και είπε της:

“What do Υou want to do?”

Σινεμά είπεν του, θέλω να πάω σινεμά. Xτύπησε την παλάμη του στο τραπέζι, έπιασε την που το χέρι και εφύαν οι δκυό τους. η νύχτα κείνη ήταν ατέλιωτη. Είδαν σινεμά, εμιλούσαν, εκάτσαν δίπλα που τον ποταμό και ήπιαν μπύρες. Επήρεν την αργά σπίτι. Ο γκόμενος ούτε που την εγύρεψε, ούτε και εκείνη.

Το επόμενο σαββατοκυρίακο σε ένα πάρτι με χόρτο και ποτά κείνη έγινε άχρηστη. Εσήκωσεν την που χαμέ, έβαλε της το σακκάκι του, και επήρε την σπίτι της. Έφκαλε τα παπούτσια της και έβαλε την μες το κρεβάτι, εφίλησε την στο μέτωπο και είπε της:

“i m so in love with you”

Μες την ζάλη της κείνη είπε του ότι έχει γκόμενο

"Ξέρω το" είπεν της, "απλά είπα το."και έφυε. 

την άλλη μέρα έστειλε της ένα τραγούδι, το "never be the same again", και λαλούσεν της συγνώμη. κείνη είπε του εν μπορεί να ξαναμιλήσουν. είπεν της οκ

έλειπε της αφάνταστα, εγίνετουν της απαραίτητος. 
ώσπου και λίγο πριν φύει που την αγγλία εν αντεξε άλλο. είπε του να βρεθούν. και είπε του ότι θέλει τον σαν φίλο. και είπε της εντάξει, θα είμαστε φίλοι. και απολαμβάναν ασταμάτητα την παρέα ο ένας του άλλου. 
την τελευταία μέρα, πριν φύει επεράσαν την μαζί. μαγειρέψαν μαζί, μιλούσαν. στην πόρτα σταμάτησε, έπιασε την φάτσα της μες τα τεράστια χέρια του και είπε της:
εν θα σε ξαναδώ ποττέ, γι αυτό να με ακούσεις, εν έχω τίποτε να κερδίσω εγώ αλλά χώριστον, εν σου αξίζει τέτοιος άνθρωπος, αξίζει σου κάποιος καλύτερος. αξίζει σου κάποιος που θέλει να σου δώκει ότι θέλω να σου δώκω εγώ και παραπάνω. 

 κείνη επήε πίσω, στην χώρα της, επροσπάθησε να στήσει ξανά την σχέση της, αλλά μάταια, ετέλιωσε.

άφηκε την ο ξένος να ηρεμήσει και μετά που λίγο καιρό άρκεψε να της μασιεται να βρεθούν. να παν ταξίδι μαζι, να έρτει ο ίδιος κύπρο, να παν μαζί κάπου, κείνη εφοάτουν, και ελάλεν συνέχεια ότι εν εβάσταν λεφτά, κείνος ήθελε να της τα πιερώσει, και κείνη ετράβαν πίσω. επίεζεν την, εμίλούσαν συνέχεια, και τούτη αγαπούσεν τον πολλά. σαν φίλο, σαν άνθρωπο, σαν άντρα. αλλά εν ετόλμαν να του δώκει σχοινί, επειδή εν ήξερε τι θα γίνετουν παρακατω. είπε του ότι ήθελε να πάει στην πόλη δίπλα που την πόλη που έμενε, και της έστειλε φωτογραφίες με το που θα την πάει όταν τον επισκεφτεί. έστελλε του κάθε μήνα κουθκια με τες πισσες που του αρέσκαν, εν είχε στην χώρα του. όσπου και εν αντεξε αλλον κείνος. 
μιαν ημέρα είπεν της: 
"τέλος, απόφαση τωρά, αν μου πεις ναι έρκουμε κύπρο για σένα, αλλάσω και θρησκεία αν θέλεις, ερκουμαι κύπρο και είμαστε μαζί. αν προτιμάς πάμε αγγλία, να είμαστε μαζί, εν ξαναγνώρισα κάποια σαν εσένα."

είπεν του όι, εν ήξερε πως να αντιμετωπίσει, την κοινωνική κατακραυγή τέτοιου ζευγαριού, το πως θα αντιμετώπιζε την οικογένεια της, και τι θα γίνετουν αν δεν εδούλεφκε, αν εμπαίναν σε τόσο ρίσκο, και μετά εν εδουλεφκε..είπε του όι. 

είπεν της οκ, εν θα επιμένει άλλο, ότι αγαπά την και θέλει την να μείνει στη ζωή του σαν φίλη.

μιλούσαν συχνά, ακόμα και για την προσωπική τους ζωή, συχνα. λαλούσεν της για τες γκόμενες του, η μια βρωμά και μια ξινίζει. περίπαιζε όσους έφκαινε κείνη μαζί τους. ήβρεν μια καλή κορού, είπεν της το. έκαμε σχέση, σοβαρή, και έστελλε της ενημέρωση τι δεν του άρεσκε πάνω της. κείνη ένιωθε λλίη ικανοποίηση άμαν κατηγορούσε κείνος την γκόμενα του. 

ύστερα εγνώρισε ένα παιδί, ερωτεύτηκε τον σχεδόν αμέσως. μιλούσε του ξένου για κείνον. κείνος έφκαλε του παρατσούκλι. 

ώσπου και σοβάρεψε το πράμα με τον καινούριο. αγαπησε τον βαθιά και απόλυτα.

εσκέφτετουν το πολλά, και τελικά επήρε μιαν απόφαση. 

είπεν του, να μεν ξαναμιλήσουν

κείνος εδιαμαρτυρήθηκε, είπεν της ότι πάντα φίλοι ήταν,  έστω κι αν άρχισε διαφορετικά, τον τελευταίο καιρό ήταν μόνο φίλοι, ποττέ εν της έντζισε με άλλο τρόπο, ότι αν κείνη εν του λαλε του καινούριου ότι κάποτε υπήρξε ένταση μεταξύ τους εν θα το μάθαινε ποττέ. 

αλλά εξήγησε του, ότι έστω και έτσι, κείνος θα ήταν πάντα μια άλλη πραγματικότητα, που μπορούσε να είχε ζήσει. κάτι που κάποτε ήθελε, αλλά όχι αρκετά για να υπερνικήσει όλα τα εμπόδια. ότι τον νοιαζόταν σαν φίλο αλλά αν ήθελε να είναι δίκαιη με τον καινούριο έπρεπε να καθαρίσει όλα τα υπολείμματα από πιθανά σενάρια που πήγαν λάθος. 

της είπε ότι έχει δίκαιο, ότι πρέπει να είναι φοβερός ο καινούριος για να κερδίσει τετοια γυναίκα, ότι πραγματικά χαίρεται που είναι χαρούμενη,  και ότι πάντα θα την σκέφτετε, και ότι θα του λείψει. 

θα μου λείψεις και μένα, είπα, και τότε διάγραψα και αυτόν τον άνθρωπο από την ζωή μου

ήταν μια απόφαση που δεν μετάνιωσα 

ήταν μια ιστορία που δεν χρειαζόταν να ξερεις

Απορώωωωωωωωωω, απορώωωωωωωω

Μαλάκια

Πώς διαβάζεις αυτή τη λέξη?

Μα-λά-κια!

3 συλλαβές ένναιν?

Ε όταν θέλουμε να πούμε μαλάκια, όπως πχ όλα τα μαλάκια της θάλασσας, καλαμάρκα χταπόθκια κλπ , δλδ μα-λα-κι-α, πάλε γράφουμε μαλάκια

ένταλως γίνεται?

εν επρεπε να γράφουμε μαλάκϊα???


Χααααααα?

ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ-ΚΑΜΕΝΟ ΙΙΙ

Σας παρουσιάζουμε το νέο βιντεοκλιπ της Καίτης Γαρμπή, με το τραγούδι "Ανεμοδαρμένα ύψη". Για όσους από σας επιμένουν να μου το παίζουν ποιότητα και να ακούουν μόνο έντεχνο θα πω δύο λόγια για το τραγούδι. Βασικά μου έχει κολλήσει τραγικά, ξέρω όλα τα λόγια απέξω και το ακούω κάθε μέρα. Όχι τυχαία στο ράδιο και πελλάρες, κανόνικά, στο γιουτιουπ το βάζω και το ακούω, μέχρι πριν λλίο που έκαμα σαλάτα κραμπί, σαλάτα κραμπί ακούγοντας Γαρμπή, ούτε προσχεδιασμένο να ήταν χαχα.

Ένηγουέη το τραγούδι μιλά για μιαν ξιμαρισμένη ασυστάριστη, τούτο εν το πιο βασικό της ελάττωμα όπως αναφέρει, και το ότι καπνίζει βουνά-μου λείπεις τσιγαράκι. Επίσης εν τρελλη, αμετάπιστη και νικάει τα ανίκητα και τον Πανο Κιάμο (νίκησες πάλι) εχτός που εκείνον τον Γκομενο της-btw όλα τα καλά τα έχει η γκόμενα.  Και μετά ο στίχος κορυφή! ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ. Κόλλημα? με την ανάλογη κίνηση του χεριού, τι να λέεεεεεμε μου χεις λείψειιιιιιιιι! Έχει πέσει στο κρεβάτι, διαβάζει "Ανεμαδαρμένα ύψη", που δεν θα το συνιστούσα σε τέτοιες περιπτώσεις.
Μετά εν πολλόκαταλάβω τι λέει, όι πως πριν είχε πολλύ νόημα.
Εμείς κρατούμε το ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ
Θέλω να κάμω πολλή ανάλυση του στίχου αλλά βαρκούμε, αγχώνουμε μπας και καταντω γραφική με το να λαλώ πελλάρες απλά για να τες πω.!
ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ.

Στο κλιπ τώρα.
Δια του λόγου του αληθές ότι εν ασυστάριστη στην πρώτη σκηνή η κοπέλλα πετάσσει τα ξιμαρισμένα ρούχα χαμέ. Η Γαρμπή λούνεται, πρώτο τραπέζι πίστα η κουτάλα, ναι Καίτη φαίνεται μέσα που το θολωμένο γυαλλί του ντους ότι εκκρεμάστηκε το μπάιμπάι σου (μπαίμπάι=μυς στο έξω μέρος του μπράτσου ο οποίος κρεμμάζεται και κουνιέται δεξιά αριστερά όποτε το άτομο κάνει μπάι μπάι ). Μετά λίγη ευγενική προσφορά στους ποδολαγνους και μετά παρπατά ολόσουππη πας το παρκε αποδεικνύοντας ότι εν ξιμαρισμένη. Γκρίζοι ττόροι-έτσι εγίναν και οι δικοί μου οι άσπροι επειδή είμαι μια νοικοκυρά. Μετά είμαστεν με το σαλόνι-ΜΕ ΤΟ ΘΕΙΚΟ ΦΚΙΟΡΟ ΠΙΣΩ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΩ.
Η Καίτη ππέφτει στο κρεβάτι καναπέ και χαζεύει φωτογραφίες του γιου της που μένει στα Ιωάννινα. Ο γιος της τούτος εν μοιάζει του Σχοινά και υποθέτουμε ότι είναι εξώγαμο το οποίο δεν φανέρωσε στα μέσα επειδή θα κατέστρεφε την καριέρα της όταν πρωτοξεκίνησε. Σίγουρα νοιώθει τύψεις επειδή το παιδί το έδωσε για υιοθεσία και δεν ξέρει τι να κάνει, και έτσι όλα έχουν νοημα πλέον. Της έχει λήψει το παιδί της.
Μετά θυμάται ότι εχώρισε που έναν γκόμενο, δεν είναι καλή μάνα εν κανεί που ξαπόλυσε το κοπελλούι της η έννοια της εν ο ένας και ο άλλος, και τότε τελικά πάει να ππέσει στο κρεβάτι-όταν θυμηθεί τον γκόμενο πάει στο κρεβάτι, αλλά τότε σκέφτεται πάλι το παιδί της. Που το εγκατέλειψε άκαρδα. Ούτε ο γκόμενος δεν τον βγάζει από το μυαλό της. Μετά βλέπουμε την αλλαγή του καιρού σε κάπως αντιγραφή από το τουάιλάιτ έκλιπς αποτυχημένη. Βλέπει σκιές, οπτασίες, άσε του πούτσου η κατάσταση κάτι ήπιε η γεναίκα. Το κομπινεζόν κομπινεζόν όμως. Και ασπούμε έτσι παραθυράτσα κρυώνει με το κομπινεζόν και κρατά την κουβερτούα. Περιπέζεις μας καίτη? Ε ? περιπάιζεις μας? Έτσι παράθυρο πόση μόνωση μπορεί να έχει που χιονίζει έξω και εσύ κάθεσαι με την κουβερτούα σέξυ με το κομπινεζόν και εν έξω 0 κελσίους? Μετά έχει τροπικό δάσος την άνοιξη wtf.
ΚΑι διαβάζει βιβλίο-και εκεί κρύβεται το ούλτιμέητ φέηλ του βίντεοκλιπ. Επειδή διαβάζει το "Ο πύργος των καταιγίδων". Και τάχα σκηνοθέτη του βίτεοκλιπ έκαμες την ανατροπή τωρά?
Εν Ανεμοδαρμένα ύψη ο τίτλος. Τζιαμέ έχασε με και παρετήθηκα
Ασιχτίρ
ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ 

 ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ

 ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ

Περί νηστείας και χάσιμο του ππόιντ σάννα μου τjιαί

Προφανώς ήρθε και πάλι η λαμπρή περίοδος εορτασμού του πάσχα και της θείας αναστάσεως του κυρίου ημών αμήν, κύριε ελέησων κύριε ελέησων κυριε ελεησώωωωωωωωωωων (πιο βαθύ το τελευταίο).

Προφανώς οι πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί καταπιάνονται με το άθλημα της νηστείας. Φυσικά ως κλασσικό χριστιανικό άθλημα υπάρχουν και διάφορα βέρσιονς ώστε να καλύπτονται όλες οι ανάγκες. Όπως και οι χριστιανισμοί-υπάρχουν διάφορα βέρσιονς για όλες τις ανάγκες των χριστιανών!

1. νηστεία λάιτ: χωρίς κρέας αλλά οκ τα γάλατα, τυρκά και τα θαλασσινά γιαίμα-free επειδή προφανώς εκείνα είναι θαλασσινά ενός κατώτερου θεού αλλιώς ο ανώτερος θεός θα τους εδίαν γιαίμα-προφανώς. Νηστεία λάιτ with a twist όταν ο χριστιανός είναι και lactose intolerant και αγοράζει και το de lact placebo που πλασάρεται στην κυπριακή αγορά. ROTF με θυμωμένο ύφος το γέλιο δεν είναι implied.

2. μέση νηστεία του μέσου κυπραίου: χωρίς γάλατα και τυρκά με θαλασσινά χωρίς αίμα

3. νηστεία advanced: κανένας διαχωρισμός των θαλασσινών ως γιαίματωμενα και γιαίμα-free. Ο θεός των θαλασσινών είναι ένας και έτσι αποφεύγονται όλα τα ζώα της θάλασσας.

4. νηστεία hard-core: κομμένο και το λάδι-αυτήν την ακολουθούν κάτι γιαγιάδες που ξιχάσαν να πεθάνουν και οι μοναχοί/ές.

Εκείνο που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι αυτό που νηστεύκουν και παραπονιούνται. Όι έπιασε σοκολατίνα νηστίσιμη και εν σκλερή. Όι γυρεύκουν τα προϊόντα αν έχουν κουβερτούρα με νηστίσιμο βούτυρο. Όι αν τα μανιταράκια εν ψημένα με βούτυρο ή με μαργαρίνη και αν το φυτικό βούτυρο μες την jack potato εν 100% φυτικό ή μεταλλαγμένο. Και αν οι γαλακτωματοποιητές στα έτοιμα γλυκίσματα του γιώτης εν από σόγια ή από γάλα. Όι επήε στο μάρκετ και εν είχε νηστίσιμα και δεν νοιάζονται για κείνους που νηστεύκουν και λοιπά και λοιπά.

Πέραν από το θρησκευτικό του θέματος και γούστο σου καπέλο σου να ακολουθείς το άθλημα υπάρχει και το ηθικό δίδαγμα της νηστείας. Σίουρα αν το να τρώεις κρέατα ήταν αμαρτία θα ήταν throughout the year και όχι αμαρτία part time. *Spoiler Alert*Υποτίθεται ότι νηστεύεις για εγκράτεια. Για να μάθεις να ελέγχεις τις ορμές σου, αν συγκρατείς την ανάγκη σου να φάεις κρέας ή γάλα ή σοκολατίνα αυτό έχει προεκτάσεις και στις άλλες πτυχές του χαρακτήρα σου. Θα είσαι γενικότερα εγκρατής και μαζεμένος και καλός χριστιανός.

Αλλά όι! Εμείς θέλουμε να κάνουμε νηστεία και να μεν χάνουμε που τα λυξιά και τα φαγιά. Νομίζω εν λλιο χάσιμο χρόνου και χάσιμο του νοήματος. Ως και στην νηστεία αποδεικνύετε ότι κάμνουμεν τα που πάνω που πάνω και όχι συνειδητά!