Book tok

Αχ δύσκολα τα πράματα και είπα να γράψω πριν το τελειώσω. 

γενικά στο τικτοκ υπάρχει το booktok και κάνουν διάφοροι διαφορες σχολιασμό για βιβλία. Άρα μετά απο νεκάτωμα-λες και χρειάζομαι ΑΚΟΜΑ ενα μέρος για να προσθέτω βιβλία στην to-be-read λιστα μου-κατέληξα να αρχίσω ένα που το είδα και μου φάνηκε ενδιαφέρον. 

Δύσκολα τα πράματα. Δύσκολα τα πράματα επειδή αναγνωρίζω και στους γονείς μου διάφορα-οχι πως δεν τα ξέραμε-αλλά και σε μένα. 

Το βιβλίο είναι στημένο πολύ ωραία. Ξεκινά με ορισμό, περιγραφή του θέματος και καταλήγει σε παραδείγματα. Που τα παραδείγματα είναι εκεί που λες αααααα αυτό μου συνέβηκε, ώστε ετσι πάει. 

Αυτό το βιβλίο είναι καλό όχι για να πάμε να τσακωθούμε με τους γονείς μας, αλλά ίσως για να τους συγχωρήσουμε πράγματα και να συγχωρήσουμε κ τους εαυτούς μας. Αλλά και για να δουλέψουμε με εμάς, να σπάσουμε τους κύκλους συμπεριφορών που παν από γενιά σε γενιά. 

Αν και με στεναχωρεί λίγο αυτό το βιβλίο, με κάνει να ελπίζω για το μέλλον των παιδιών μου. Όσο πιο πολύ νεκατώνω τόσο πιο πολύ ισιώνω. 

Πώς νιώθω όταν...

 ...η Penny Reid ανακοινώνει πριν από τις ειδήσεις στο γκρουπ της με όλους τους φανς της-που φυσικά είμαι-ότι έκλεισε συμφωνία να γυριστούν οι Winston Brothers σε τηλεοπτική σειρά:

Ρομαντζάδες

 Διαβάζοντας romance βιβλία έχω εξελιχθεί και εξελίξει το δικό μου κριτήριο αξιολόγησης σχέσεων και συντρόφων. 

Φυσιολογικά όπως κάθε τι στην ζωή υπάρχουν διάφορα είδη ρομαντικών βιβλίων. Η ετυμολογία και η κατηγοριοποίηση είναι πολύ χρήσιμο για να καταλήξεις σε αυτό που όντως σου αρέσει. 

άρα με τις κατηγοριοποιήσεις που ακολουθώ στο ιντερνετ ειναι το ιστορικό το σύγχρονο και το φουτουριστικό πρώτα. Στην συνέχεια αρχίζεις με τον τύπο του romance δλδ, erotica, dark, youngadult, clean, funny, mystery, suspense και για πιο προχωρημενους αναγνωστες paranormal fantasy and dystopian. Στην συνέχεια φυσικά ψάχνεις αυτό που λέμε trope-δεν ξερω ακριβώς πώς μεταφράζεται αλλά εχει να κάνει με την σχέση που ασχολείται το βιβλίο, σχέση, ισορροπία μεταξύ των πρωταγωνιστών.  ενδεικτικά:

insta love, forced proximity, friends to lovers, grumpy/sunshine, second chance, forbidden love, fake relationship, love triangle, slow burn, mm (male male) ff (female female) poly, bi, etc etc etc. 

Αν είσαι πολλά specific μπορείς να πιαστείς και απο πρωταγωνιστές 

όσο αφορά την γυναίκα: independent, ice queen, shy, sassy etc

και φυσικά το πιο σημαντικό όσο αφορά τον πρωταγωνιστή: 

alpha, sweet, sunny, cold, bad boy, good boy, tortured hero

Και προς αποφυγή εκπλήξεων ή παρεξηγήσεων πολλά σημαντικό είναι το steam rate

όπου innocent περιλαμβάνει βλέματα και φιλιά, behind closed doors το σεξ λαμβάνει χώρα αλλά δεν παρουσιάζεται στον αναγνώστη, open door το σεξ γίνεται τουλάχιστον μια φορα παρουσία του αναγνώστη με αθώα περιγραφή, explicit open door το σεξ συμβαίνει τουλάχιστον 2 φορές παρουσία αναγνώστη με περιγραφικό τρόπο και διαφορετικες πράξεις, explicit and plentiful πολλές σκηνές σεξ φουλ παρουσίαση τους, σεξ εχτός του συνηθισμένου. 

ως δαμε τα βασικά. 

2 σημαντικά θέματα όσο αφορά το romance. 

το πρώτο έχει να κάνει πολύ με τον τύπο γυναίκας και άνδρα που παρουσιάζονται. Μπορείς να βρεις τα πάντα. Πολλά-ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ-προβληματικά βιβλία με συμπεριφορές κακοποιητικές που εκθιάζουν τον άντρα σαν ήρωα, σωτήρα, εμμονικό, τάχα προστατευτικό, και γυναίκες που είναι ανεξαρτητες και ισορροπημένες από ανάγκη, κ μόλις βρουν τον σωστό τότε απλά χαλαρώνουν και παίρνουν την σωστή τους θέση ως μητέρες και συζυγοι. Όλα είναι τέλεια, το σεξ είναι τέλειο, ο έρωτας δεν τελειώνει ποτέ, η επικοινωνία δεν έχει εμπόδια, οι πρωταγωνιστές έχουν κατι τεράστια ψυχολογικά θέματα που ξεπερνιούνται με ένα πανατόλ και άλλα τέτοια κουλά που δεν αξίζουν ούτε καν 1 λεπτό να θυσιάσεις. Αλλά γίνεται και πολλή δουλειά με συγγραφείς μοντέρνες, ενημερωμένες που παρουσιάζουν πιο πραγματικά θέματα, πιο αληθινές συμπεριφορές, δύσκολες συμπεριφορές, δύσκολες σχέσεις και φυσικά το happy ending του ρομαντικου βιβλίου. Η επιλογή του τι θα διαβάσεις από romance εν δύσκολη, να αποφύγεις κακοτοπιές και πέραν της διασκέδασεις απο ένα καλογραμμένο βιβλίο να πάρεις κ 5 πράματα. 

το δεύτερο είναι το πόσο σημαντικό είναι να διαβάσεις romance. Αυτά τα βιβλία χαρακτηρίζονται ως "γυναικεία" και ως "ελαφρά". Επδ γράφονται από γυναίκες για γυναίκες οπότε τέτοια βιβλία σαφώς και πρέπει να ασχολούνται με ασόβαρα θέματα και τους λείπει το βάθος και η ουσία. Κάτι που επικρατεί σαν άποψη γενικά και είναι εντελώς λάθος. Αυτό κρατά μακρυά αναγνώστες που θα είχαν πολλά να κερδίσουν από την ανάγνωση τέτοιων βιβλίων. Και τι έχουμε να κερδίσουμε με ρωτάς διαβάζοντας romance. Καταρχάς την άποψη των γυναικών για το τι θέλουν οι γυναίκες, για την γυναικεία σεξουαλικότητα, για την γυναικεία εμπειρία. Μέχρι τώρα η γυναίκα κ το σεξ που της αρέσει θεωρητικά παρουσιάζεται mainstream κυρίως στους άντρες και στις γυναίκες από τους άντρες. Στα καλογραμμένα βιβλία romance παρουσιάζεται από γυναίκες που απορρίπτουν την ντροπη που συνδέεται με το είδος του βιβλίου και την σεξουαλική επιθυμία. Επίσης διαβάζοντας καλογραμμένο romance υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι προσφέρουν στην συναισθηματική αναπτυξη και δει την ενσυναίισθηση. αυτά που αναφέρω εν πολλά που πάνω που πάνω.  

εδώ λινκς αλλά υπάρχει γενικά συζήτηση και έρευνα για το θέμα

https://link.springer.com/article/10.1007/s12109-019-09703-2

https://academic.oup.com/scan/article/11/2/215/2375122?searchresult=1

Θεικά βιβλία για romance

Εξαιρετική κλασσική και διαχρονική Jane Austen φυσικά και υπέροχες πασίγνωστες συγγραφείς όπως την Αλιέντε, κάποιες σύγχρονες συγγραφείς που ξεχώρισα ειναι:  

 Βάλτε το Carolina in my mind να παίζει και να σας πω. Είναι από τα σούπερ αγαπημενα μου επειδή οι πρωταγωνιστές έχουν εξαιρετικό βάθος. Και οι δύο προσπαθούν να κουβαλήσουν τα θέματα τους με στωικότητα και να εξελιχθούν με νύχια κ με δόντια. Εξαιρετικά καλογραμμένο και τρυφερό. Της ίδιας συγγραφέα μου άρεσε και το Beach Read που ασχολείται με τα double standards της κοινωνίας όσο αφορά άντρες και γυναίκες συγγραφείς. 

Μα τι να πω για τούτο το βιβλίο. Και για την συγγραφέα; Ένα βιβλίο για την ενδοοικογενειακή βία και τις δύσκολες σχέσεις. Εν θα κάνω σποιλερ αλλά πραγματικά έκανα πολλύ κλάμα. Και γενικά με την συγγραφέα τούτη έχω θέμα. Το ένα την βιβλιο καλύτερο από το άλλο. Και όλα δύσκολα θέματα που εν ξέρω πως αντέχει να τα αγγίζει. 

 Υπέροχη Sally Rooney. Αν κ τα όλα τα βιβλία της είναι υπέροχα, διάλεξα το αγαπημένο μου. Δύσκολοι χαρακτήρες, ωραίο περιεχόμενο, πολλοί προβληματισμοί.

Την Πεννυ την ανακάλυψα σχετικά στην αρχή της. Στην αρχή έγραφε αστεία μετρια βιβλία τα οποία όμως σου εβγαζαν μια τρυφερότητα κ μια ζεστασιά και σε κρατούσαν κοντά. Το ωραίο με αυτή την συγγραφέα είναι ότι γράφει σειρές, με τους ίδιους πρωταγωνιστές και σε κρατά κοντά της με την αγάπη που αναπτύσσεις γι`αυτούς. Έγιναν τόσα πολλά τα βιβλία της που οι φανς τα ονομάζουν pennyverse και άλλοι συγγραφείς δανείζονται τον χώρο της και τους χαρακτήρες της για να γράψουν fanfics τα οποία η ίδια τα εκδίδει. Το απόγειο της είναι οι αδερφοί Winston. Επίσης είναι άμεση και ανοιχτή, απαντά στο facebook και διαβάζει τις κριτικές και τα σχόλια. Σε αυτό το βιβλίο που είναι αυτό που λέμε standalone, δλδ δεν ανήκει σε σειρά, έγραψε για το μη ιδανικό ρομαντζο. Έγραψε για το πόσο δύσκολο είναι να έρθεις κοντά ασχέτως της έλξης, όσο και να θες τον άλλο όσο και να σε τραβά, το πραγματικά να γίνεις ζευγάρι και να επικοινωνείς είναι δύσκολο. 

H Chimamanda είναι στην καρδιά μου. Γράφει υπέροχα και κάθε μυθιστόρημα της είναι γεμάτο από όμορφες περιγραφικές ιστορίες με έντονους προβληματισμούς για κοινωνικά θέματα, ρατσιμό, σεξισμό, μετανάστευση, ταξικός διαχωρισμός, ταυτότητα όλα μαζί τυλιγμένα με ένα ωραίο συγκαταβατικό happy end. 

Όρια και συναίνεση!

 Προσπαθώ με τρόπους δεξιά και αριστερά να βοηθήσω την κόρη μου να καταλάβει αυτούς τους όρους. 
Λόγω και κάποιων συμβάντων στο σχολείο για τα οποία δεν ήμουν έτοιμη να διαχειριστώ αρχίσαμε δουλειά. Με τούτα και με τα άλλα αγοράσαμε αυτό το βιβλίο 

Πόσο πολύ το συστήνω δεν περιγράφεται. Είναι εξαιρετικά αστείο και απλό. Διαβάσαμε λίγο εψές. Η κόρη μου γελούσε συνέχεια αλλά ρωτούσε κιόλας και μετά συζήτησαμε λίγο γύρω γύρω. 

Μέχρι που φτάνει η ώρα του ύπνου. Ξαπλώνω στο κρεβάτι με την κόρη, έρχεται και το γιούδι να πεταχτεί πάνω μας, πετάσσεται η κόρη να φύγει ο αδερφός μου να φύγει δεν τον θέλω στο κρεβάτι μου. 

Άρχισα της τα ατε σε παρακαλώ αστον να ειναι μαζί μας κλπ. 

Γυρίζει με ένα ύφος και μου λέει μαμα βάζω τα όρια μου, τούτο εν το όριο μου, όχι ο αδερφός μου στο κρεβάτι μου. 

Χμ....

Η μέδουσα

Περνώ μια φάση με την μυθολογία. Βασικά η φάση ξεκίνησε με ένα ποτκαστ. Αν ακούτε πότκαστ σας το προτείνω ΑΝΕΠΙΦΎΛΑΚΤΑ. 

Αυτό: 

Archaeostoryteller

Μετά ο αρχαιολόγος αυτός έβγαλε και βιβλίο, το οποίο μπήκα σε λίστα και ενημερώθηκα μόλις μόλις εφτασε Κύπρο. Αυτό:

Χωράει όλη η αρχαιότητα στο ανσανσέρ;

Και μετά άρχισα να σκαλίζω, γιατί να σκαλίζω; Δεν ξέρω γιατί. Είμαι πάντα στην όρεξη του αν αλλάξω καριέρα τι θα μου άρεσε να κάνω; 

Οπότε έδωκα πάνω σε ένα re-telling της ιστορίας της Περσεφόνης και του Άδη. Το οποίο περιείχε περισσότερο σεξ από ότι μου άρεσε αλλά με εντυπωσίασε το πως μπορείς να δώσεις ένα διαφορετικό τουίστ σε μια 1000ειπωμένη ιστορία-θεωρητικα πασίγνωστη. 

Στην συνέχεια διάβασα ένα βιβλίο που λέγεται "The song of Achilles". Ξετρελλάθηκα. Πραγματικά. Η αρχαιογνωσία στο σχολείο αν και μου άρεσε, πάντα ήταν ξύλινη, απόμακρη, ξένη. Το βιβλίο αυτό προσέφερε μια ζεστασιά, έναν εξανθρωπισμό των πρωταγωνιστών που με σκλάβωσε. Μετά από αυτό ήθελα και άλλο και άλλο.

Μπήκαν διάφορα βιβλία στο tbr μου και άρχισα να πηγαίνω από το ένα στο άλλο. 

Μέχρι που κατέληξα σε αυτό: 

Pandora`s Jar: Women in the Greek myths

Το οποίο ακόμα διαβάζω αλλά ο ενθουσιασμός μου είναι τόσος που δεν αντέχω να το τελειώσω. Επίσης κανένας εν μου διά σημασία επδ μόνη μου διαβάζω μόνη τα σκέφτουμαι, έτσι γράφω τα δαμέ κ ίσως ανταποκριθεί κανένας που σας. το βιβλίο αυτό βλέπει το πώς παρουσιάζονται οι γυναίκες μέσα στην ελληνική μυθολογία και πώς διαμορφώνονται καταστάσεις προβληματικές όταν η φωνή μου μιλά είναι πάντα η ίδια, του πλούσιο ευκατάστατου άντρα. Το πιο εντυπωσιακό για μένα ήταν ο μύθος της Μέδουσας. Η συγγραφέας παρουσιάζει την κοινή αντίληψη που επικρατεί για την Μέδουσα, ένα τέρας που θέλουμε να σκοτώσουμε και φοβόμαστε, επειδή η οπτική που βλέπουμε κοινώς είναι του άντρα. Η οπτική του Περσέα. Κάνει μια αναδρομή στο πως κατέληξε η Μέδουσα να έχει φίδια για μαλλιά και βλέμμα που πετρώνει. Δηλαδή το οτι ηταν μια πανέμορφη νέα που βίασε ο Ποσειδώνας μέσα στο ιερό της Αθηνάς και η Αθηνά θύμωσε και την εκδικήθηκε με αυτό τον τρόπο. Η Μέδουσα περνά τις μέρες της τότε μόνη της σε μια σκοτεινή σπηλιά, χωρίς να μπορεί καν να αντικρύσει κάποιον, χωρίς να μπορεί να έχει ανθρώπινη επαφή, καταδιωκόμενη από ορδές πολεμιστών που θέλουν το κεφάλι της. Τι ζοφερή ύπαρξη, τι τιμωρία για έναν άνθρωπο που το έγκλημα του ήταν να βιαστεί. Ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι, ποτέ. Πάντα η φωνή στο μυαλό μου, ήταν του Περσέα, η ταύτιση μου ήταν με τον αφηγητή. Και δυστυχώς ο αφηγητής ήταν σχεδόν πάντα ο ίδιος στην ανθρώπινη ιστορία, ο πλούσιος ευκατάστατος άντρας. Πόσες φορές είδαμε τον Περσέα να κρατά το κεφάλι της Μέδουσας στον άερα, πόσες φορές νιώσαμε αυτή την ανακούφιση. Του αποκεφαλισμού μιας γυναίκας. Χωρίς να μπούμε ούτε και μία φορά στην άλλη θέση, στην θέση της βιασμένης γυναίκας, που τιμωρείται με εξοστρακισμό από την κοινωνία και καταδικάζεται να ζει μόνη της εκτεθιμένη σε καταδιώκτες. 

Το ένα στάδιο που το προχωρά περισσότερο, έρχεται και συγκρίνει την Μέδουσα με τον Μίδα. Πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζονται οι δύο. Η Μέδουσα που αποκτά την ικανότητα να πετρώνει όποιον βλέπει (σαν τιμωρία για τον βιασμό της) και ο Μίδας που αποκτά την ικανότητα να μετατρέπει σε χρυσό ότι αγγίζει μετά από παράκληση του ιδίου στον Διόνυσο επειδή είναι φιλάργυρος. Λυπούμαστε και συγχωρούμε τον απληστο Μίδα που από το κεφάλι του έπαθε ότι έπαθε, και ο Διόνυσος του επιτρέπει να "ξεπλυθεί" από την ικανότητα του αυτή, μετά που φυσικά η κόρη του μετατρέπεται σε χρυσό άγαλμα αφού την αγγίζει. Και η Μέδουσα; που το έγκλημα της ήταν να βιαστεί; Την βλέπουμε σαν τέρας, και χαιρόμαστε με τον θάνατο της. 

Το βιβλίο κάνει εξονυχιστική έρευνα, αναφέροντας όλες τις διαφορετικές εκδοχές, συγκρίνει τους συγγραφείς μεταξύ τους, αναφέρει αμέτρητα έργα τέχνης και τα αναλύει. Το βιβλίο κάνει και σύγχρονες επεκτάσεις. Πχ όταν μιλά για τις αμαζόνες, κάνει ειδική αναφορά στην Πενθεσίλεια και την συγκρίνει με την σημερινή Wonderwoman. Ή όταν μιλά για την Μέδουσα αναφέρει το σύγχρονο έργο τέχνης που αν και έγινε πολύ πριν έφτασε να συμβολίζει το #Metoo κίνημα. 

Πραγματικά ανυπομονώ να δω τι άλλο θα διαβάσω σε αυτό το βιβλίο. Ξεκινά με Πανδώρα, συνεχίζει με Ιοκάστη, Ελένη, Μέδουσα, Αμαζόνες, Κλυταιμνήστρα. Τώρα είμαστε στην Ευρυδίκη, θα πάμε στην Φαίδρα, Μήδεια και τέλος Πηνελόπη. 

Man enough

Στην προσπαθεια ενημέρωσης του εαυτού μου για το μεγάλωμα του τρισχαριτωμένου μου υιου άρχισα τι άλλο; Διάβασμα. 

Το πρώτο συμπέρασμα στο πόσο περιορισμένα κάποια πράματα εν στα αγόρια ξεκίνησε από τα ρούχα φυσικά. 3000 κρεμμαστάρια στα καταστήματα ρούχα κοριτσίστικα 30 για τα αγόρια, 27 όλες τες αποχρώσεις του μπλε, 1 χακκί 1 μουσταρδί και κανένα γκριζομαυρο. Κατάθλιψη. 

Πριν τα δύο του ο υιός πέρασε φαση με το ουάνιο τότσο-μετάφραση ουράνιο τόξο. Σπάσαμε να εύρουμε πράματα για αγόρια, παπούτσια ή ρούχα για αγόρια με ουράνιο τόξο. 

Άρχισα να διαβάζω διάφορα για αγόρια. Εχτός από το γνωστό βιβλίο parenting beyond pink and blue έβαλα πολλά στην tbr λιστα. 

Ένα που μου είχε κάνει εντύπωση είναι το Man Enough του Justin Baldoni. Είχε κάνει ενα ted talk όσον αφορά τους άντρες. Voila: https://youtu.be/Cetg4gu0oQQ το βάζω έτσι επδ δεν τα καταφέρνω αλλιώς. 

Τον ήξερα απο την τιβι και μου έκανε τρομερή εντύπωση το ότι μπήκε στην διαδικασία να κάνει αυτή την ομιλία. Εν ένας τρομερά όμορφος, γοητευτικός, σωματώδης, πετυχημένος ηθοποιός παντρεμένος και πατέρας 2 παιδιών. Ποιό το όφελος να κάνει αυτή την αποδόμηση του αντρικού προφίλ; 

Έτσι αγόρασα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω. 

Στην προσπάθεια μου να μεγαλώσω ένα ισορροπημένο άνδρα, μπήκα στην διαδικασία να καταλάβω τους αλλους άνδρες της ζωής μου. Τους αγώνες και τις περίεργες αντιδράσεις τους, τις άμυνες και τις αντιμετώπιση απέναντι στις γυναίκες. 

Στο τέλος, φαίνεται ότι ο Justin Baldoni το μονο που κερδίζει ειναι προσωπική ισορροπία. Έλαβε πολλύ hate από άντρες, αλλά κ πολλοί ταυτίστηκαν και αυτό του έδωσε τρομερό κίνητρο. 

Στο βιβλίο του το κάθε κεφάλαιο ειναι ένα διαφορετικό ανδρικό θέμα και τα ονομάζει ως εξής

1. brave enough 

2. big enough

3. smart enough

4. confident enough

5. privileged enough

6. successful enough

7. sexy enough

8. loved enough

9. dad enough

Στο κάθε ένα αναφέρει δικές του εμπειρίες που πολλοί άνδρες θεωρώ θα ταυτιστούν. Κάποιες μου έκαναν τρομερή εντύπωση επδ δεν έχω κοντινούς άνδρες με τους οποίους να μεγάλωσα μαζι, αδερφό ή ξάδερφο. 

Σε αυτό το βιβλίο είδα και την πιο ωραία περιγραφή του προνομίου, ανδρικού, χρώματος του δέρματος, μη ύπαρξη ειδικής ικανότητας κλπ. Μια περιγραφή τόσο προσεγμένη που πραγματικά δεν υπάρχει τρόπος να μην το καταλάβεις. 

Μιλά εκτεταμένα για την χρήση του πορνό, και την δική του εμπειρία όταν ήταν παιδί, που απότι κατάλαβα είναι ψιλοκοινή στα αγόρια και με τρομοκράτησε. 

Δίνει τρομερή έμφαση στην πίεση που ασκεί η κοινωνία και στα πλαίσια που πρέπει να κινείσαι ως άνδρας. 

Και τέλος για τις πιο δύσκολες σχέσεις των ανδρών, τις σχέσεις πατεράδων κ υιών, που εγώ προσωπικά ξέρω ελάχιστους φίλους να έχουν αγαπημένη και ισορροπημένη σχέση με τον πατέρα τους.

Δεν ξέρω ποιοι πρέπει να το διαβάσουν. Δεν είναι κ κανένα ακαδημαικο δοκίμιο. Είναι ένα κοινωνικό memoir θα έλεγα, θίγει κοινωνικά θέματα μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες και αγώνες του συγγραφέα. Αλλά είναι ένας ευχάριστος τρόπος να στοχεύσεις σε θέματα, να αναγνωρίσεις καταστάσεις κ να εμβαθύνεις σε όποιο σε ενδιαφέρει. 

Διαβάζοντας

 Πρόσφατα είχα μια συζήτηση με ένα φίλο μου για το διάβασμα. Γιατί διαβάζει και γιατί διαβάζω. 

(Αγαπητοί φίλοι που θέλαμε να κάνουμε την λέσχη. Δυστυχώς γαμιέται το σύμπαν από Ιούνιο κ έτσι δεν επικοινώνησα-λυπάμαι, ελπίζω κάποτε να αλλάξει η φάση να γυρίσει ο ανάδρομος να ξεματιαστώ και γω δεν ξέρω τι)

Ο καθένας μας διαβάζει για διαφορετικούς λόγους. Εγώ διαβάζω για 3 λόγους

1. διαβάζω για διασκέδαση. Αυτό το έχεις ή δεν το έχεις και μιλούμε αποκλειστικά για μυθιστορήματα, απομνημονεύματα και χιουμοριστικά βιβλία. Ήμουν πρώτη δημοτικού και ήταν ακριβώς πριν τα Χριστούγεννα. Καθόμουν σε μια καρεκλίτσα στην κουζίνα και κρατούσα ένα βιβλίο που είχε ζώα μαμάδες και τα μωρά τους. Το πρώτο πράγμα που διάβασα ήταν "η μαμά φοράδα και το πουλαράκι της". Θυμάμαι την μάμα μου να τσιρίζει από χαρά και να φωνάζει του παπά μου. Μετά τους διάβασα "η αγελάδα και το μοσχαράκι". Από εκείνη την μέρα είμαι με ένα βιβλίο μπροστά μου. Έχω 4 βιβλιοθήκες billy του ikea βιβλία στο πατρικό μου, άλλα πόσα στο σπίτι και ντουλάπια και άλλα που δώρισα. Ήμουν μέλος στην τοπική βιβλιοθήκη και σαν προέφηβη/εφηβη δανειζόμουν βιβλία 4-5 κάθε φορά. Είχα τόσα πολλά βιβλία που έκανα δική μου βιβλιοθήκη και δάνειζα στα ξαδέρφια μου και τα παιδιά της γειτονίας, γέμιζαν κάρτες με τι βιβλία τους έδινα και τα άπλωνα όλα στην βεράντα για να διαλέγουν. Είχα το βιβλιοπωλείο που πήγαινα και αγόραζα βιβλία, που μου πρότεινε κάθε φορά κάτι που θα μου άρεσε. Το ίδιο ειχα και στην Αθήνα, που εχτός απο τα γνωστά μεγάλα βιβλιοπωλεία στην ΠΑνεπιστημίου και εκεί γύρω, που πήγαινα για βόλτα ή σε παρουσία μεγάλων συγγραφέων, είχα κ το μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς που με ήξερε η ιδιοκτήτρια, μου φύλαγε βιβλία και με έγραφε σε λίστες για υπογεγραμμένες πρώτες εκδόσεις. Αυτό είναι που μου λείπει τώρα στην Κύπρο, όμορφο μεγάλο βιβλιοπωλείο που φέρνει συγγραφείς και διοργανώνει βραδιές. Και γλυκό μικρό ρομαντικό βιβλιοπωλείο σαν εκείνο του You ve got mail να χαθώ με τις ώρες να μετροφυλλώ. Φυσικά το παιχνίδι άλλαξε τώρα τελευταία. Με το kindle/audible και το goodreads. Αντί να μετροφυλλώ στο βιβλιοπωλείο, περνώ την ώρα μου στο goodreads να κάνω λίστα want to read και να διαβάζω περιλήψεις και αξιολογήσεις. Και αντί να μετροφυλλώ βιβλία έχω kindle στο κινητό, στον υπολογιστή και στο reader με εύκολη πρόσβαση όπου κ αν είμαι ότι ώρα και να είναι και audible για την ώρα που οδηγώ/κάνω δουλειές/γυμναστική. Έτσι έχω πρόσβαση σε υλικό ασταμάτητη. Το πρόβλημα είναι ότι δύσκολα βρίσκεις κάτι εχτός απο Αμερικάνους, εγγλέζους και πασίγνωστους ευρωπαίους συγγραφείς. 

2. διαβάζω για ενημέρωση/επιμόρφωση. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να πω ότι τρελαίνομαι να κάνω, αλλά το έχω σαν στόχο. Και διαλέγω βιβλία από επιστήμες, ψυχολογία, κοινωνιολογικά ή για ανατροφή παιδιών. Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να ενημερώνεσαι για διάφορα πράγματα και να μένεις σχετικός. 

3. διαβάζω για ενσυναίσθηση, για να δω την προοπτική κάποιου άλλου, να καταλάβω τι ζει, και γιατί αντιδρά με καποιον τρόπο, να διαμορφώσω άποψη. Αυτό άρχισα να το κάνω πρόσφατα σχετικά. Και ξεκίνησε όταν αγόρασα ένα φεμινιστικό βιβλίο από ένα πασίγνωστο βιβλιοπωλείο στο Παρίσι (κάτι που κάνουμε στις διακοπές, να βρίσκουμε τα ωραία βιβλιοπωλεία και να τα επισκεπτόμαστε σαν βιβλιόφιλοι). Είχα δει την Chimamanda σε ένα Τετ τολκ και την έψαξα, είδα ότι εν συγγραφέας και αγόρασα το πιο γνωστό της βιβλίο για εκείνο τον καιρό. Δεν ήταν η πρώτη φορά που διάβαζα φεμινιστικό βιβλίο, ήταν όμως η πρώτη φορά που διάβαζα φεμινιστικό βιβλίο από μαύρη γυναίκα, και οι διαφορές ήταν απτές. Και τότε ήταν που άρχισε η αλλαγή πάνω μου, είδα την λίστα που διάβαζα και τους συγγραφείς, άσπροι σπουδαίοι άντρες, άσπρες προνομιούχες γυναίκες. Άρχισα να επικεντρώνομαι σε άλλα είδη, άρχισα με την Chimamanda, και μετά κ άλλους και άλλους, να δω τι λεει και ο ένας και ο άλλος. ο γκέυ ο τρανς, η μαύρη, ο ευρωπαίος, ο βιασμένος, η ασιάτισσα, η γεναίκα που δουλεύκει στο νεκροτομείο, o καρκινοπαθής. Και σιγά σιγά, άρχισα να διαλέγω και τα βιβλία που διαβάζω για διασκέδαση, αν διαβάζω ρομαντικό βιβλίο διαβάζω πχ μαύρους πρωταγωνιστές, γάλλους, αυτιστική πρωταγωνίστρια, τωρά θα διαβάσω το πρώτο μου ρομάντζο με 2 άντρες πχ, και έτσι νιώθω ότι γίνουμαι πιο ανεχτική, πιο ανοιχτή, με παραπάνω ενσυναίσθηση, παραπάνω βλέπω τι μπορεί να περνά ο άλλος ή επέρασε. Αντί να διαβάσω το ιστορικό μυθιστόρημα του Brigerton (οκ τα διάβασα ήδη) θα προτιμήσω την σειρά της Evie Dunmore που οι ηρωίδες της εν που τες πρώτες γυναίκες που σπουδάζουν στην Αγγλία (παρά γαλακτερές παρθένες του Brigerton). 

Αυτά και άλλα παίζουν στο μυαλό μου, επειδή έκανα μια συζήτηση τες προάλλες :) 

Τα ταξίδια του 2020-ιδέα της Ουφ

 Σαν την παλιά καλή εποχή που κάποιος έκανε ποστ κ μετά ξεφύτρωναν απαντήσεις ή αντιγραφές της ιδέας έτσι κ γω θα κοπιάρω την ιδέα της Ουφ στον τιτλο, για να κάνω ένα ποστ που κάνει κ ο Αντίχριστος εδώ κ χρόνια. 

Τα βιβλία του 2020 ήταν πολλά-45 κατακριβειαν, δεν με βλέπω να τελειώνω άλλο μέχρι το τέλος του έτους. Προφανώς και δεν θα αναφερθώ σε όλα. Θα σας αναφέρω μόνο αυτά που με ενθουσίασαν ή με στοίχειωσαν. 

1. Wild Game Adrienne Brodeur 

H αληθινή ιστορία της σχέσης μιας μητέρας με την κόρη της και πώς ναρκισιστικές συμπεριφορές μπορεί να είναι καταστρεπτικές για τα παιδιά. Το λάτρεψα από την αρχή μέχρι το τέλος. Και με έκανε να αναζητήσω και άλλα memoirs. 

2. Catch and Kill Ronan Farrow  

H ιστορία του δημοσιογράφου που αποκάλυψε το σκάνδαλο με τον Weinstein. Το οτι ο ίδιος είναι γιος της Farrow και του Allen-αλλά μοιάζει πολύ του Sinatra-δίνει στο όλο σκηνικό ένα εξαιρετικό POV. 

3. Selfie Will Storr

Πόσο εξαιρετικό βιβλίο, πώς καταλήξαμε στα σελφις και τι επιπτώσεις έχει στην κοινωνία, και το χειρότερο τι επιπτώσεις θα έχει στα παιδιά μας. Έτσι που πάνω που πάνω το εντυπωσιακό πόσες φορές έχει αυξηθεί η ναρκισιστική διαταραχή.

4. Animal Sarah Pascoe

Πώς ειναι να είσαι γυναίκα, γιατί έχεις κάποιες εμπειρίες και πώς μπορείς να διαχειριστείς κάποιες καταστάσεις όλες δεμένες με αστείο τρόπο. Υπέροχη ανάλυση από μια κωμικό που δεν κάνει την σπουδαία ούτε την παντογνώστρια.  

5. My dark Vanessa Kate Elizabeth Russell 

Αυτό το βιβλίο με έχει στοιχειώσει. Πάνε μήνες που το έχω διαβάσει και ακόμα παίζει στο μυαλό μου. Η ιστορία μιας μαθήτριας που ο καθηγητής της την γκρουμάρει κ αναπτύσει σχέση μαζί της. Η σχέση διατηρείται για χρόνια μέχρι που ο ίδιος δεν μπορεί πλέον να την δει σεξουαλικά αφού έχει μεγαλώσει. Δεν ξέρω εάν η συγγραφέας εχει περάσει κάτι τέτοιο, ίσως. Σας το προτείνω. 

6. Where the crawdads sing Delia Owens 

Στα ελληνικά λέγεται κάτι με καραβίδες. Υπέροχο βιβλίο, θα γίνει κ ταινία προλαβαίνετε δεν προλαβαίνετε να το διαβάσετε. 

7. The mother`s hands Massimo Recalcati 

Βασισμένος στην Λακανική προσέγγιση ο συγγραφέας κάνει ανάλυση την μητέρας. Από την αρχή-την επιθυμία ή όχι μιας γυναικας να γίνει μητέρα-και τις καταστρεπτικές συνέπειες ή το αντίθετο, του τρόπου ανατροφής των παιδιών, και της ισορροπίας του ψυχισμού μιας γυναίκας όταν γίνεται μάνα. Είσαι μάνα διάβασε το-αν έχεις 5 πράματα απο ψυχολογία καταστημένα μέσα σου. 

Φέτος διάβασα κ ευχάριστα κάποια βιβλία τα οποία αν θελετε να περάσετε ωραία σας τα συστήνω επιγραμματικά

The One John Marrs

Silent Patient Alex Michaelides

Πεταλούδες στο μπάνιο Ευα Κουρσουμπά-για πιο εγχώριες καταστάσεις

Born a crime Trevor Noah

Cormoran Strike series

A league of extraordinary women series