13 Φεβρουαρίου 2026

The dating process The 40s issues #The red flag

Παναγία μου κι χριστούλλη μου και τωρά που με ξέρετε πολλοί αυτοπροσώπως εν κ πρέπει να τα γράφω και τωρά που με ξέρουν και 3-4 φίλες μου που κοντά και 5-6 φίλοι μου που κοντά, και διαφοροι γνωστοί και γνωστές και που εν ανοιχτό το μπλογκ μου να θκιαβάζει οποιοσδήποτε με ήξερε παλιά αλλά πκια δεν γνωριζόμαστε, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΑ ΓΡΑΦΩ. 

Αλλά τριβιτζιάζουμε αγαπητέ αναγνώστη. Τριβιτζιάζουμε κι εγώ, και η fun level παράνοια μου που δεν μπορεί να εκδηλωθεί εδώ και τρία χρόνια μαρτυρίου, δράματος, αυτομαστιγώματος, στωικότητας και μετάνοιας. Οριακά θα αγιάσω αγαπητέ αναγνώστη, θα μυροβλήσουν οι μασχάλες μου από το δράμα που αυτοφορτώθηκα έτσι για να ζήσουμε το σπαραξικάρδιο έργο μες τον νου μου. Αλλά τριβιτζιάζουμε αγαπημένε μου, κι εγώ και ο πρώην συγγενής που μου στέλλει καθε εξαμηνο κατά τες 11 την νύχτα να μου πει οτι ειμαι η πιο όμορφη γυναίκα, αξιαγάπητα πράματα. 

Τι τριβιτζιάζουμε αγαπητέ μου; Αγαπητέ μου, που με ξέρεις που πριν τα σοσιαλ τα μεδια, που με ξέρεις που πριν που τότε που ήμασταν αγνωστοι μεταξύ αγνώστων και μπορούσαμε να λέμε οτι εθέλαμεν, ξέρεις οτι είχα με λλίο unleashed. μπορεί να μεν εκφράζουμουν στην δουλειά αλλά υπήρχε η χαρά στην ζωή μου. Ήρτεν η ώρα να επιστρέψει η χαρά του να ξαπολύσω τον εαυτό μου ελεύθερο. 

Με τούτα κ με τα άλλα καθεται και ρωτά με ο άλλος αν κάμνω dating. Όχι λέω του εν έχω έτσι κέφια. Καλάν δλδ εν εφκήκες με κανέναν που τον καιρό που χώρισες. Εφκήκα λέω του. Δεν είναι dating τούτο; Γιατί ρωτάς ρε μάνα μου; Ένναιν ωραία που περνούμε; Ένναιν ωραία που εν απλά τα πράματα; Μεν ρωτάς, εν καμνω dating. 

Οπότε αναγνώστη μου, θωρώ τα στατιστικά, ξέρω οτι με θκιαβάζεις αγαπημενε μου αναγνώστη, εννά δω πως θα σας τα παρουσιάσω. Κ χεστήκαμε κ αν με θεωρείτε αππωμένη-ειμαι, ή μαλακισμένη, ειμαι σε healthy level. Βάλε το blank space της φιλης μου της τέηλορ και πάμε. 

# The red flag

Ήταν έτσι μια πολλά ωραία βραδιά, πιάννω ένα φρεντ ρικουέστ που εναν τυπο που καπου είδα καπου με είδε. Ας τον πούμε ένα ωραίο όνομα. Πχ Δημήτρης. Πάντα ήθελα γκόμενο Δημήτρη να του λέω "Δημήτρη μου Δημήτρη μου μου το κλεισες το σπιτι μου". Επίσης πάντα ήθελα και να έχει κάποιον στο απέναντι τραπέζι να του αφιερώνω το "του αγοριού απέναντι". Φυσικά το μόνο που έπαιξα που τα αγαπημένα μου, εν πριν 3 χρόνια εν την Μαρίνα Κουντουράτου στο αγαπιόμασταν με την κουμιώτη. Και μετά μουρμουράτε για την Ντίσνευ ότι μας κατάστρεψε. Εν οι ελληνικές ταινίες που μας καταστρέψαν. 

Πίσω στον Δημήτρη. Ο Δημήτρης έστειλε μου ένα ωραιότατο μη κοινότυπο μήνυμα. Του απάντησα, και άρκεψε να μου μιλά και να του μιλώ. Εθκιάβαζε βιβλία, λογοτεχνία και ποίηση, ήξερε να μιλήσει, ήξερε να κάμει χιούμορ, ήξερε να σε τραβήσει στην κουβέντα. Κανονίζουμε να φκούμε, θωρεί με που μακρυά που περπατώ προς το μέρος του κ σάζει το σακκάκι του, καλοντυμένος 2 μέτρα ύψος. Φουλ κκελλέ με κοντές μπούκλες. Με την δουλειά του την καλή, με τα κοπελλούθκια του, dilf κανονικότατος. Ο Δημήτρης ήταν πολλά καλός. Εφλέρταρε, είχε χιούμορ, ήταν μετρημένος κι οχι πρόστυχος. Τι ηταν το προβλημα με τον Δημήτρη εν αθυμούμαι. Ναμπου έγινε με τον δημήτρη; Αφούς ηταν πολλά καλός ο άνθρωπος. Ρε ένναιν τούτου που είπα εισαι ο πρώτος που φκαίνω, και είπε μου πρώτος και τυχερός, και είπα του πρώτος κ ατυχος επδ εν ειμαι έτοιμη ακόμα;

Ρε θκιάολε. Ίσως εν πρέπει να σας πω ούτε για τον Δημήτρη, ούτε για τον Χ, ούτε για τον Ψ, ούτε για τον ...α, β, γ, δ. Γιατί ήταν ούλλοι decent άνθρωποι, με τα ενδιαφέροντα τους, τα καλά τους και τα κακά τους. Που εκάμαν την καλή την προσπάθεια, που μου συμπεριφερθήκαν τίμια και μετρημένα. Αλλά εγώ ήμουν απασχολημένη να περνώ το δράμα μου.

Ρε θκιάολε. Αμπας τζιαι ήμουν το ρετ φλακ; 

Ήνταλως το σβήνομεν τούτο το ποστ;  

12 Φεβρουαρίου 2026

Τίποτε

"Τι ψάχνεις εσύ;" ρωτά με μιαν νύχτα. 


Και μένω να τον θωρώ. 

Επειδή εν ψάχνω τίποτε. Στα 40, εν ψάχνω. Εν έχω στόχο, ούτε θέλω, ούτε χρονοδιάγραμμα, ούτε κοινωνική πίεση, ούτε οικογενειακή πίεση, ούτε χρειάζεται να πω "eh ok, good enough". 

Στα 40 πάω με το συναίσθημα κ μόνο στα πάντα. Εν έχω λόγο να δέχομαι καμια παρουσία στην ζωή μου αν δεν με κάμνει να νιώθω καλά. Απο το επίπεδο του γνωστού, του συνεργάτη, του φίλου, της οικογένειας και του γκόμενου. 

Εν εχω κανένα λόγο να μιτσιανίσκω για να μένουν άνθρωποι δίπλα μου. Εν έχω κανενα λόγο να σκέφτουμαι ότι ειμαι too much. Πολλά bossy, πολλά opiniated, πολλή ενέργεια, πολλά θέλω, πολλη πελλάρα, πολλή "πεινα" για συνεχή ενασχόληση, ακατάπαυστη αναζήτηση του "τι άλλο", πολλές ανάγκες. Μπορώ απλά να καλύπτω τες ανάγκες μου με την "κατανάλωση" πολλών ανθρώπων που εκτιμούν το βέρσιον που τους δείχνω. Εν χρειάζομαι να γινουμαι "λιγότερη" εν οκ. 

Οπότε τι ψάχνω; τίποτε. Διαθέτω απλά Χ χρονο για ενασχόληση με άλλους. Αν είσαι ενδιαφέρον άνθρωπος κ θέλεις, μπορείς να αυξήσεις το ποσοστό που σου αφιερώνω. 


"Εν ψάχνω τίποτε" είπα του