Άτομα τα οποιά ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους

8. Γυναίκες κάτω των 60 που δηλώνουν:
α. "εν οδηγώ στο χάιγουεη"
β. "εν οδηγώ τη νύχτα"
γ. "εν οδηγώ άμα βρέχει"

Το τσίρκο ΙV

Κάθομαι στο καμαρίνι μου. Χαμογελώ στον καθρέφτη. Χτενιζω τα ανοιχτά καστανά μαλλιά μου.

"Βαρετό" σκέφτομαι. Εξαιρετικά βαρετό. Απαλός χτύπος στην πόρτα και μπαίνουν μέσα οι κλόουνς. Μιλάνε χωρίς να λένε κάτι. Μετά γελάνε όλοι μαζί και υποκρίνομαι οτι γελώ και γω, γιατί δεν ξέρω. Προσπαθώ να διαβάσω τα χείλη τους. Μισοκλείνω τα μάτια στην προσπάθεια και επικεντρώνομαι πάνω τους. Πονοκεφαλιάζω στην προσπάθεια. Τρίβω το μέτωπο μου. Ανοίγει η πόρτα και βλέπω τον ακροβάτη. Δεν χαμογελά. Μου τείνει το χέρι. Είναι ώρα για το show μας.

Δεν χαμογελά, δεν χαμογελώ. Παρακαλώ να μην με ρίξει. Είμαστε στο πιο ψηλό σκαλοπάτι. Πρέπει να πηδήξει και να ταλαντευτεί. Πρεπει να πηδήξω και να με αρπάξει. Πρέπει να βρεθούμε και οι δύο στον αέρα. Του γνέφω. Αν είναι έτοιμος. Δεν απαντά. Του ξαναγνέφω. Δεν απαντά. Η καρδιά μου πάει να σπάσει στο ανεξιχνίαστο ύφος του. Δεν μπορώ να το κάνω. Αρχίζω να  κατεβαίνω την σκάλα. Το πλήθος γιουχαϊζει.  Η ανάσα μου ακανόνιστη. Αποφεύγω το βλέμμα του. Τον βλέπω να στέκεται στο ψηλότερο σκαλοπάτι και περνά τα χέρια του στα μαλλιά του, απελπισμένη κίνηση.

Βγαίνω έξω. Τρέχω με την τέντα του τσίρκου πίσω μου. Τρέχω στα σκοτεινά. Και σιγά σιγά η καρδιά μου ηρεμεί, με πλημμυρίζει χαρά, αρχίζω να φωνάζω δυνατά. Και τότε τελειώνει ο κόσμος. Ακρoβατώ στην άκρη του κόσμου, σε έναν μωβ καταρράκτη. Αψυχολόγητα βουτώ στην παράνοια και πέφτω στο κενό, στην άβυσσο του καταρράκτη. Στα μωβ νερά. Βγαίνω στην όχθη. Στεγνώνω τα μαλλιά μου που έχουν βαφτεί μωβ, όπως τα νερά του καταρράκτη. Καθώς στεγνώνω βλέπω την τέντα του τσίρκου στο βάθος μπροστά μου. Νιώθω παντοδύναμη. Εδώ μακριά.

Άτομα τα οποιά ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους

7. Άτομα τα οποία έχουν profile και cover pictures στο facebook τους φωτογραφίες δικές τους, πόζες. Κατα προτίμηση η profile καλλιτεχνική με περίεργο sexy ή cool υφάκι και η cover πάλε δική τους επεξεργασμένη στο photoshop sepia ή κάποια άλλο εφέ.

Πόσην ωραιοπάθειαν μαζεμένη ολάν? Είδα σε στην profile, εν ανάγκη να μου αποδεικνύεις την καταπληκτικότητα σου και στην cover?

The social experiment*

Έχω περιέλθει σε μια κατάσταση όπου προσπαθώ να καταλάβω πόσο αντέχω να βρίσκομαι σε χώρους με κοινούς κύπριους. Το πείραμα περιείχε τις εξής παραμέτρους:
1. σε χώρους όπου δεν έχω τίποτε άλλο να κάνω από το να μιλώ, να τρώω και να καπνίζω
2. σε χώρους μετά μουσικής
3. να συμπεριφέρομαι σαν κοινή κύπρια
4. να χαϊρεντίζομαι

1. Περί τις έξι φορές βγήκα για καφέ/ποτό/γλυκό/wtf situation όπου κάθεσαι σε ένα τραπέζι, μπαρ στουλ etc με άλλους. Αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω πολλές φορές την λέξη "Ατε ρεεεεεεε", "αλήθκειαααααα?". 72 % του χρόνου ακούγα πράγματα και ενώ σκέφτόμουν "like for real dude?" χαζογελούσα και έλεγα "άτε ρεεεεεεεεε, χα χα χαααα!" 13% του χρόνου καπνίζα/επίνα/ετρώα.  9% του χρόνου κάθόμουνα αμίλητη με το μάτι γυαλί και φαντασιώνόμουνα ότι κόβω κεφάλια, χέρια πόδια, αίματα αίματα αίματα. 5% του χρόνου αυτοσυγκεντρώνομουν κάνοντας οοοοοοοοοοοοοομ οοοοοοοοοοοοοοοομ οοοοοοοοοοοοοοομ.

2. Περί τις 7 φορές βρέθηκα σε χώρους μετά μουσικής και παρέα whatever. 50% του χρόνου χόρευα. 45% του χρόνου έχασκα προσπαθώντας να μπλοκάρω εικόνες χαζολογήματος των κοινών κυπρίων "ατε ρεεεεεεεεεεεεεεε". 3% του χρόνου έκαμνα ότι εν άκουα. 2% του χρόνου έκαμνα απανωτά τεκίλα σιότς. 3 φορές εμέθυσα. 1 φορά έκαμα ότι ήμουν άρρωστη και έφυα.

3. Προσπάθησα αγαπητοί μου. Προσπάθησα να χαχανίζω με τες μαλακίες που ξεστομίζουν. Προσπάθησα να καταλάβω τα περίεργα sex jokes.
"θα σε ακολουθώ με το αυτοκίνητο"
"θα με πάρεις που πίσω δλδ"
"ατε ρεεεεεεεεεεε χαχαχααααααα"
no luck
Προσπάθησα να καταλάβω, να παρακολουθώ τις κινήσεις τους, να συμπεριφέρομαι παρόμοια. Να μιλώ για γεγονότα και κουτσομπολιά. Να φιλώ κάποιον άμα τον βλέπω και όχι να του κάνω τόκκα. Να ταίζονται όλοι στο στόμα στο τραπέζι. Να ρωτούν συνέχεια εν καλα αρέσκει σου? Να μεν απαντώ "Οξεία νευρικη ανεπάρκεια" όταν με ρωτούν "μα τι έχειιιιιιιις?" Να μιλώ κοριτσίστικα, να φορώ cute ρούχα, να μεν λέω "βυζιά" "γκόμενα" "πουττόκλαμα", να φορώ φλατ παπούτσια, να μιλώ για το πώς γίνεται το σούσι, να κρατώ μωρά άσχετα και να λαλώ "μα τι χαριτωμένο", να μου λαλούν για πνεύματα, ενέργειες, αύρες και ψυχές και να εν το πρόσωπο μου σοβαρό. Να κάμνω την φωνή μου λεπτή. Να υποκρίνομαι ότι θυμούμε για ίντα μαλακία λαλούν, ή ότι ενδιαφέρομαι.

4. Προσπάθησα να μου λαλούν μαλακίες και να χαχανίζω αγγίζοντας το μπράτσο και σπρώχνοντας ελαφρά. Προσπάθησα να τραβήσω πίσω τον κυνισμό να δω ρε παιδί μου, αν γίνεται τίποτε, αν γίνουμε μέλος, αν αρχίσω να το αντέχω, αν αρχίσω να περνώ καλά. Να μου κάμνουν κομπλιμέντα και να κάμνω ότι εν καταλάβω το υπονοούμενο, να μου την ππέφτουν και να μεν αποκεφαλίζω, να περιορίσω το περίεργο χιούμορ που τους κάμνει ούλλους να με θωρούν με απορία.

Σκατά στα μούτρα μου

Αποτυχία το πείραμα!

Οπότε η καλή, αυτιστική και αγαπητή Beatrix Kiddo is back!

Τικ τοκ τικ τοκ

Πολλές φορές σκέφτουμε ότι εν υπάρχει ο χρόνος. Αρχή και τέλος? Ποιός το καθορίζει? Αλλά άλλες φορές σκέφτουμε ότι ό,τι και να κάμουμε η ζωή μας μετριέται σε χρόνια, θέλοντας και μη, χρόνια, μήνες, μέρες, ώρες και λεπτά, στιγμές. 7 ώρες τη μέρα κοιμάμε, 5 μέρες τη βδομάδα πάω δουλειά περίπου ένα εννιάωρο τη μέρα, θέλω καμιά ώρα κάθε μέρα να ξυπνήσω. 7 ώρες περίπου τη βδομάδα πάω για καφέ. 3 ώρες τη βδομάδα μιλώ στο τηλέφωνο. Μισή ώρα να γράψω ένα ποστ, ατέλιωτες ώρες ακούω μουσική. Συνέχεια σκέφτουμαι, πολλές στιγμές λυπούμαι, πολλές ώρες απομονώνουμαι, αρκετές στιγμές χαίρομαι. Κάποιες στιγμές νιώθω πλήρης. 

Και μετά σκέφτουμε τες άλλες τες στιγμές, λεπτά που περιμένω στην ουρά να πληρώσω στο σούπερμαρκετ, λεπτά που περιμένω για το ραντεβού μου στον γιατρό, λεπτά που με έστησε κάποιος, λεπτά που χάνω στο ίντερνετ, λεπτά που χάνω στον δρόμο, λεπτά που χάνω να ασχολούμε με άσχετους, λεπτά που χάνω να ασχολούμε με πίθηκους, λεπτά που θυμώνω, λεπτά που απλά περνούν, χάνουνται, δικά μου, που εξαφανιζουνται, που δεν θα τα έχω ποτέ. Λεπτά, μέρες, μήνες, χρόνια που χαράμισα πάνω σε άλλους, που έχασα μέχρι να βρω τον εαυτό μου, που δεν θα τα πάρω πίσω ποτέ. Πόσο εύκολα μπορούν να ξεφύγουν τόσα χρόνια, ασήμαντα, άχρωμα, άγευστα. 

Δεν θέλω να χάνω χρόνο, δεν έχω χρόνο.

Και πάλι μερικές φορές ξεχνώ, και απλά περνά

Προσκληση!

Ok! Θωρώ τι γίνεται μες τα μπλογκς με όσους είδαν το Αν του Παπακαλιάτη. Και επειδή το Πεζούνι ανάφερε την ταινία Mr.Nobody, και εγώ η πρώτη ταινία που εσκέφτηκα με το που είδα το Αν ήταν η συγκεκριμένη και επειδή εν απίστευτη ταινία για μένα, και επειδή έτσι όσοι μπορούν και έχουν ώρα:

"Προσκαλείστε να παρακολουθήσετε την ταινία Mr.Nobody και να ρθείτε στο θεάρεστον και ματωβαμμένο αυτό μπλογκ να φυρτούμε στην ανάλυση"

Στην ταινία παίζει ο θεός, o χαρισματικός ο Jared Leto-που άνετα δέχουμε να κάμω το κοπελλούι του-που τραγουδά στους 30 seconds to Mars και παίζει στο "Requiem for a dream" κι αν δεν τον ξέρεις-really?-πρέπει να τον μάθεις-οπότε και ξεκίνα με το βαρύ πεπόνι Mr. Nobody!

Bonjour bloggers!

και επειδή ο blogger πάλε κάτι $#^*)$#@%(Ι##@#*(%#$ προβλημα έχει και δεν μπορώ να βάλω τα βιντεο σας βάζω λινκς:

trailer: http://youtu.be/oU_aIfityBQ

tragudaki:  http://youtu.be/mLqHDhF-O28