ΡΕΜΕΝΤΙΣ κατά του P.V.D. ποστ βακέησιον ντιπρεσιον και I.U.D. ιμμιγκράσιον έρτζενσι ντισόρτερ
1. αποφυγή διενέργειας έρευνας για κοστ οφ λίβινγκ/ευκαιρείες εργοδότησης/χάουσινγκ σε επιθυμητή χώρα μετανάστευσης.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καμένο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα καμένο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
26 Αυγούστου 2015
REMEDIES
03 Αυγούστου 2015
05 Μαΐου 2015
Περί γάμου και πίεσης
Το λοιπόν κοπέλλες και κοπέλια.
Ακούτε την κατάσταση που βιώνω.
Γενικά θεωρώ τον γάμο λλίο ξεπερασμένο πράμα. Εν ονειρεύκουμε δεξιώσεις και φκιόρα και τα λοιπά. Ούτε το χρειάζομαι για να δοθώ εντελώς στον Φιτζ. Και κείνος εν οκ μαζί μου, νιώθουμε μιαν ασφάλεια. Ότι συμφωνούμε στα περισσότερα θέματα, μείζονα και ελάσσονα, και ότι θα διασταυρώσουμε το γενετικό μας υλικό να φκάλουμε τα πιο τέλεια κοπελλούθκια-θαύματα επί γης. Ντάξει εν είμαστε στη φάση κοινός λοαρκασμός αλλά συνεισφέρουμε το ίδιο περίπου. Και η σχέση μας προχωρά με τον ρυθμό μας.
Οπότε με τον Φιτζ συζούμε.
Εγώ γενικά εν ειμαι και ιδιαίτερα περπατημένη, ο παπάς μου εν έτσι πολλά αυστηρός, οπότε το γεγονός ότι συζώ με τον Φιτζ αστεφάνωτη αποτελεί θαύμα. Αλλά είναι κάτι που έγινε με προϋποθέσεις που τέθηκαν από τον πάτερ φαμίλια τον καιρό εκείνο, πριν 1,5 χρόνο.
Οπότε και ο πάτερ φαμίλιας, θέλει να κάμει cash out την υπομονή, την κατανόηση και τις προϋποθέσεις που έθεσε τότε.
Εχτός και που τούτο, είμαι σε μια ηλικία, όπως και ο Φιτζ, όπου οι δικοί μας ανακουφίστηκαν που ήβραμε ένα πλάσμα να στραωθεί πάνω μας και να καταδεκτεί να γυρίσει να μας δει. Οπότε από τους 6 μήνες που ήμασταν μαζί έχουν ούλλοι αξιώσεις, ελπίδες, οράματα και όνειρα, και δεν συγκρατιούνται από το να τα εκφράζουν.
Στην αρχή η μάνα μου, εμάσιετουν μου πότε και πότε, και πότε και πότε θα παντρευτώ. Αφού εν εδιούσα απάντηση και ήμουν γενικά αρνητική, άρκεψε το άλλο τροπάρι. Να κάμω κοπελλούι στο έτσι, εν και πειράζει. Εννά το αντέξουν, να αντέξουν τα σχόλια του κόσμου, έτσι κι αλλιώς η φήμη μου εχάθηκε αφού μένω αστεφάνωτη με τον Φιτζ. Είμαστε στο στάδιο τωρά που κάνει εκρήξεις για το θέμα μια-δυο φόρές την εβδομαδα. Η συζήτηση πάει κάπως έτσι:
Β-"μάμμα κάνω γιόγκα"
Μ-"μμμμμ"
Β-"εν ωραία γυμναστική, έγινα πιο ευλύγιστη"
Μ-"εμένα εν με κόφτει, εν θωρώ αγγόνι στα επόμενα 2 χρόνια εννα μείνουμε έτσι και εσύ κάμνεις γιόγκα"
Η δε γιαγιά μου άρκεψε τις δηλώσεις: τωρά που σώνουμε, τωρά που είμαστε ζωντανοί, πριν πεθάνω θέλω να σε δω νύφη, όλα τα εγγόνια μου θέλω να τα δω ευτυχισμένα. Και όχι μεταξύ μας, μπροστά σε όλους, όποιος κι αν είναι.
Ο παπάς μου: τηλεφωνώ του, "γειά σου παπά", "γειά σου κόρη μου, όλα καλά; έσιει κανένα νέο, κάτι να μου πεις;" κάθε φορά, κάθε μέρα να τον πιάννω κάθε μέρα ρωτά. Και να του εξηγώ, ότι και να είχε κάτι εν θα του το λαλούσα που το τηλέφωνο, τίποτε ατού ο Γαβρίλης. Απλά τωρά ρωτά με και που κοντά όταν βρεθούμε. Εν έχουμε άλλη συζήτηση
Από την μεριά του Φιτζ η οικογένεια εν μου λαλούν τίποτε τραγικό επειδή οκ εν είμαστε κ σε τόσο άνετη σχέση , κάνει κάτι δηλώσεις η μαμά του, θέλει αγγόνια και σύρνει μου τες.
Αλλά γενικά υπάρχει μια πίεση, μια φιλοδοξία, τούτες ούλλες οι ελπίδες, που εν αφήνουν τα πράματα να πάρουν τον δρόμο τους, που κάθε κίνηση ή βήμα μπροστά έρκετε μετά που το ζητήσαν νον στοπ πολλές φορές. Οπότε χάνει την ουσία του και την χαρά του.
Εμένα εν με κόφτει να κάμω ένα γάμο να τελειώνει, να φύει που την μέση. Να τελειώνουμε που τούτη την κουβέντα. Εν και θέλω γάμο για να είμαι όπως είμαι με τον Φιτζ. Ούτε μπορώ να σκεφτώ ότι θα πρέπει να οργανώσω τούτες τες μαλακίες. Ούτε θέλω να κάμω χαιρετίσματα κλπ κλπ. Έτο να γίνει ένα πάρτυ κ τέλος. Μια μέρα ένει.
Ο δε Φιτζ λεει δεν θα κάνουμε κάτι απλά επειδή το θέλουν οι άλλοι και θα το κάνουμε όταν θα είμαστε έτοιμοι. Που την μια έχει δίκαιο, αλλά που την άλλη εν ήξερα ότι σημαίνει κάτι ο γάμος για κείνον. Επειδή για μένα εν απλά μια μαλακία. Και εν καταλάβω τι εννοεί "έτοιμος".
Και θα ήθελα να πω σε ούλλους τους γονείς, να μεν πιέζουν τα κοπελλούθκια τους, επειδή κι αν θέλουν να κάνουν κάτι, με την πιεση χαλούν τους το, ή κάμνουν τα να κάνουν πράματα που δεν θέλουν. Ή προκαλούν προβλήματα που τζιαμέ που εν υπάρχουν, όπως το να κάθουμε να σκεφτουμε τι σημαίνει ο γάμος για τον Φιτζ, και τι σημαίνει το "έτοιμος"
Ακούτε την κατάσταση που βιώνω.
Γενικά θεωρώ τον γάμο λλίο ξεπερασμένο πράμα. Εν ονειρεύκουμε δεξιώσεις και φκιόρα και τα λοιπά. Ούτε το χρειάζομαι για να δοθώ εντελώς στον Φιτζ. Και κείνος εν οκ μαζί μου, νιώθουμε μιαν ασφάλεια. Ότι συμφωνούμε στα περισσότερα θέματα, μείζονα και ελάσσονα, και ότι θα διασταυρώσουμε το γενετικό μας υλικό να φκάλουμε τα πιο τέλεια κοπελλούθκια-θαύματα επί γης. Ντάξει εν είμαστε στη φάση κοινός λοαρκασμός αλλά συνεισφέρουμε το ίδιο περίπου. Και η σχέση μας προχωρά με τον ρυθμό μας.
Οπότε με τον Φιτζ συζούμε.
Εγώ γενικά εν ειμαι και ιδιαίτερα περπατημένη, ο παπάς μου εν έτσι πολλά αυστηρός, οπότε το γεγονός ότι συζώ με τον Φιτζ αστεφάνωτη αποτελεί θαύμα. Αλλά είναι κάτι που έγινε με προϋποθέσεις που τέθηκαν από τον πάτερ φαμίλια τον καιρό εκείνο, πριν 1,5 χρόνο.
Οπότε και ο πάτερ φαμίλιας, θέλει να κάμει cash out την υπομονή, την κατανόηση και τις προϋποθέσεις που έθεσε τότε.
Εχτός και που τούτο, είμαι σε μια ηλικία, όπως και ο Φιτζ, όπου οι δικοί μας ανακουφίστηκαν που ήβραμε ένα πλάσμα να στραωθεί πάνω μας και να καταδεκτεί να γυρίσει να μας δει. Οπότε από τους 6 μήνες που ήμασταν μαζί έχουν ούλλοι αξιώσεις, ελπίδες, οράματα και όνειρα, και δεν συγκρατιούνται από το να τα εκφράζουν.
Στην αρχή η μάνα μου, εμάσιετουν μου πότε και πότε, και πότε και πότε θα παντρευτώ. Αφού εν εδιούσα απάντηση και ήμουν γενικά αρνητική, άρκεψε το άλλο τροπάρι. Να κάμω κοπελλούι στο έτσι, εν και πειράζει. Εννά το αντέξουν, να αντέξουν τα σχόλια του κόσμου, έτσι κι αλλιώς η φήμη μου εχάθηκε αφού μένω αστεφάνωτη με τον Φιτζ. Είμαστε στο στάδιο τωρά που κάνει εκρήξεις για το θέμα μια-δυο φόρές την εβδομαδα. Η συζήτηση πάει κάπως έτσι:
Β-"μάμμα κάνω γιόγκα"
Μ-"μμμμμ"
Β-"εν ωραία γυμναστική, έγινα πιο ευλύγιστη"
Μ-"εμένα εν με κόφτει, εν θωρώ αγγόνι στα επόμενα 2 χρόνια εννα μείνουμε έτσι και εσύ κάμνεις γιόγκα"
Η δε γιαγιά μου άρκεψε τις δηλώσεις: τωρά που σώνουμε, τωρά που είμαστε ζωντανοί, πριν πεθάνω θέλω να σε δω νύφη, όλα τα εγγόνια μου θέλω να τα δω ευτυχισμένα. Και όχι μεταξύ μας, μπροστά σε όλους, όποιος κι αν είναι.
Ο παπάς μου: τηλεφωνώ του, "γειά σου παπά", "γειά σου κόρη μου, όλα καλά; έσιει κανένα νέο, κάτι να μου πεις;" κάθε φορά, κάθε μέρα να τον πιάννω κάθε μέρα ρωτά. Και να του εξηγώ, ότι και να είχε κάτι εν θα του το λαλούσα που το τηλέφωνο, τίποτε ατού ο Γαβρίλης. Απλά τωρά ρωτά με και που κοντά όταν βρεθούμε. Εν έχουμε άλλη συζήτηση
Από την μεριά του Φιτζ η οικογένεια εν μου λαλούν τίποτε τραγικό επειδή οκ εν είμαστε κ σε τόσο άνετη σχέση , κάνει κάτι δηλώσεις η μαμά του, θέλει αγγόνια και σύρνει μου τες.
Αλλά γενικά υπάρχει μια πίεση, μια φιλοδοξία, τούτες ούλλες οι ελπίδες, που εν αφήνουν τα πράματα να πάρουν τον δρόμο τους, που κάθε κίνηση ή βήμα μπροστά έρκετε μετά που το ζητήσαν νον στοπ πολλές φορές. Οπότε χάνει την ουσία του και την χαρά του.
Εμένα εν με κόφτει να κάμω ένα γάμο να τελειώνει, να φύει που την μέση. Να τελειώνουμε που τούτη την κουβέντα. Εν και θέλω γάμο για να είμαι όπως είμαι με τον Φιτζ. Ούτε μπορώ να σκεφτώ ότι θα πρέπει να οργανώσω τούτες τες μαλακίες. Ούτε θέλω να κάμω χαιρετίσματα κλπ κλπ. Έτο να γίνει ένα πάρτυ κ τέλος. Μια μέρα ένει.
Ο δε Φιτζ λεει δεν θα κάνουμε κάτι απλά επειδή το θέλουν οι άλλοι και θα το κάνουμε όταν θα είμαστε έτοιμοι. Που την μια έχει δίκαιο, αλλά που την άλλη εν ήξερα ότι σημαίνει κάτι ο γάμος για κείνον. Επειδή για μένα εν απλά μια μαλακία. Και εν καταλάβω τι εννοεί "έτοιμος".
Και θα ήθελα να πω σε ούλλους τους γονείς, να μεν πιέζουν τα κοπελλούθκια τους, επειδή κι αν θέλουν να κάνουν κάτι, με την πιεση χαλούν τους το, ή κάμνουν τα να κάνουν πράματα που δεν θέλουν. Ή προκαλούν προβλήματα που τζιαμέ που εν υπάρχουν, όπως το να κάθουμε να σκεφτουμε τι σημαίνει ο γάμος για τον Φιτζ, και τι σημαίνει το "έτοιμος"
01 Δεκεμβρίου 2014
flirting by young women could “elicit violence”
Ποστάρω αυτό το βίντεο. Την πρώτη φορά που το είδα γεμώσαν τα μάτια μου, και ακόμα και ακόμα με συγκινεί:
ΥΓ: http://www.hrw.org/news/2014/11/27/dispatches-hungarian-police-blame-victims-anti-rape-campaign
15 Απριλίου 2014
ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ-ΚΑΜΕΝΟ ΙΙΙ
Σας παρουσιάζουμε το νέο βιντεοκλιπ της Καίτης Γαρμπή, με το τραγούδι "Ανεμοδαρμένα ύψη". Για όσους από σας επιμένουν να μου το παίζουν ποιότητα και να ακούουν μόνο έντεχνο θα πω δύο λόγια για το τραγούδι. Βασικά μου έχει κολλήσει τραγικά, ξέρω όλα τα λόγια απέξω και το ακούω κάθε μέρα. Όχι τυχαία στο ράδιο και πελλάρες, κανόνικά, στο γιουτιουπ το βάζω και το ακούω, μέχρι πριν λλίο που έκαμα σαλάτα κραμπί, σαλάτα κραμπί ακούγοντας Γαρμπή, ούτε προσχεδιασμένο να ήταν χαχα.
Ένηγουέη το τραγούδι μιλά για μιαν ξιμαρισμένη ασυστάριστη, τούτο εν το πιο βασικό της ελάττωμα όπως αναφέρει, και το ότι καπνίζει βουνά-μου λείπεις τσιγαράκι. Επίσης εν τρελλη, αμετάπιστη και νικάει τα ανίκητα και τον Πανο Κιάμο (νίκησες πάλι) εχτός που εκείνον τον Γκομενο της-btw όλα τα καλά τα έχει η γκόμενα. Και μετά ο στίχος κορυφή! ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ. Κόλλημα? με την ανάλογη κίνηση του χεριού, τι να λέεεεεεμε μου χεις λείψειιιιιιιιι! Έχει πέσει στο κρεβάτι, διαβάζει "Ανεμαδαρμένα ύψη", που δεν θα το συνιστούσα σε τέτοιες περιπτώσεις.
Μετά εν πολλόκαταλάβω τι λέει, όι πως πριν είχε πολλύ νόημα.
Εμείς κρατούμε το ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ
Θέλω να κάμω πολλή ανάλυση του στίχου αλλά βαρκούμε, αγχώνουμε μπας και καταντω γραφική με το να λαλώ πελλάρες απλά για να τες πω.!
ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ.
Στο κλιπ τώρα.
Δια του λόγου του αληθές ότι εν ασυστάριστη στην πρώτη σκηνή η κοπέλλα πετάσσει τα ξιμαρισμένα ρούχα χαμέ. Η Γαρμπή λούνεται, πρώτο τραπέζι πίστα η κουτάλα, ναι Καίτη φαίνεται μέσα που το θολωμένο γυαλλί του ντους ότι εκκρεμάστηκε το μπάιμπάι σου (μπαίμπάι=μυς στο έξω μέρος του μπράτσου ο οποίος κρεμμάζεται και κουνιέται δεξιά αριστερά όποτε το άτομο κάνει μπάι μπάι ). Μετά λίγη ευγενική προσφορά στους ποδολαγνους και μετά παρπατά ολόσουππη πας το παρκε αποδεικνύοντας ότι εν ξιμαρισμένη. Γκρίζοι ττόροι-έτσι εγίναν και οι δικοί μου οι άσπροι επειδή είμαι μια νοικοκυρά. Μετά είμαστεν με το σαλόνι-ΜΕ ΤΟ ΘΕΙΚΟ ΦΚΙΟΡΟ ΠΙΣΩ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΠΟΥ ΤΟ ΘΕΛΩ.
Η Καίτη ππέφτει στο κρεβάτι καναπέ και χαζεύει φωτογραφίες του γιου της που μένει στα Ιωάννινα. Ο γιος της τούτος εν μοιάζει του Σχοινά και υποθέτουμε ότι είναι εξώγαμο το οποίο δεν φανέρωσε στα μέσα επειδή θα κατέστρεφε την καριέρα της όταν πρωτοξεκίνησε. Σίγουρα νοιώθει τύψεις επειδή το παιδί το έδωσε για υιοθεσία και δεν ξέρει τι να κάνει, και έτσι όλα έχουν νοημα πλέον. Της έχει λήψει το παιδί της.
Μετά θυμάται ότι εχώρισε που έναν γκόμενο, δεν είναι καλή μάνα εν κανεί που ξαπόλυσε το κοπελλούι της η έννοια της εν ο ένας και ο άλλος, και τότε τελικά πάει να ππέσει στο κρεβάτι-όταν θυμηθεί τον γκόμενο πάει στο κρεβάτι, αλλά τότε σκέφτεται πάλι το παιδί της. Που το εγκατέλειψε άκαρδα. Ούτε ο γκόμενος δεν τον βγάζει από το μυαλό της. Μετά βλέπουμε την αλλαγή του καιρού σε κάπως αντιγραφή από το τουάιλάιτ έκλιπς αποτυχημένη. Βλέπει σκιές, οπτασίες, άσε του πούτσου η κατάσταση κάτι ήπιε η γεναίκα. Το κομπινεζόν κομπινεζόν όμως. Και ασπούμε έτσι παραθυράτσα κρυώνει με το κομπινεζόν και κρατά την κουβερτούα. Περιπέζεις μας καίτη? Ε ? περιπάιζεις μας? Έτσι παράθυρο πόση μόνωση μπορεί να έχει που χιονίζει έξω και εσύ κάθεσαι με την κουβερτούα σέξυ με το κομπινεζόν και εν έξω 0 κελσίους? Μετά έχει τροπικό δάσος την άνοιξη wtf.
ΚΑι διαβάζει βιβλίο-και εκεί κρύβεται το ούλτιμέητ φέηλ του βίντεοκλιπ. Επειδή διαβάζει το "Ο πύργος των καταιγίδων". Και τάχα σκηνοθέτη του βίτεοκλιπ έκαμες την ανατροπή τωρά?
Εν Ανεμοδαρμένα ύψη ο τίτλος. Τζιαμέ έχασε με και παρετήθηκα
Ασιχτίρ
ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ
ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ
ΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΜΟΥ ΧΕΙΣ ΛΕΙΨΕΙ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



