-Εν με κόφτει να
ξέρω το όνομα σου, σίριουσλι εν θέλω να ξέρω το όνομα του σερβιτόρου του
ιδιοκτήτη του πωλητή και να το αναφέρω σάννα και είμαστε παρέες. Ούτε με κόφτει
να μπαίνω σε ένα κατάστημα και να με χαιρετούν και να παίζουμε τους φίλους.
Θέλεις τα λεφτά μου, θέλω ότι έχεις να προσφέρεις, δώσμου το να σου τα δώκω και
κανεί.
-εν με κόφτει να
είμαι ιν και κουλ και να ξέρω κόσμο και να έχω ακριβά ή vintage πράματα για να ανήκω σε μια ομάδα που
έχουν το ίδιο στιλ και νιώθουν ασφάλεια.
-εν με κόφτουν οι
πελλάρες που λαλείς η ζωή εν μικρή
-εν με κόφτει το
πρόβλημα σου η ζωή εν μικρή
-εν με κόφτει η
άποψη σου η ζωή εν μικρή
-εν με κόφτει θέλω
να γίνει το δικό μου η ζωή εν μικρή
-εν με κόφτει
ποιος νομίζεις ότι είσαι, εν με κόφτει αν έχεις μουτ σουίνγκς, εν έχω όρεξη να
προσαρμόζουμε κάθε γαμημένη μέρα στην διάθεση σου.
-εν μπορώ να θωρώ ειδήσεις
-εν με κόφτει ρε
πεζεβεγκόσπορε βέργα, πήαινε στα ανάθεμα.
-εν με κόφτει ρε
βλάκα πρόεδρε που θέλεις τους επιστήμονες να έρτουν πίσω. ΠΩΣ ΝΑ έρτουν πίσω; Πόση
ζημιά κάμνει ο βέργας τούτες τες μέρες, πόση ζημιά κάμνουν οι κυπριακές
αερογραμμές, στο ηθικό, στην κοινωνία.
-ασπούμε εν εβρέθηκε ένας να πάει να τον πατσαρκάσει τον βέργα;
-στην κοινωνία
των αμπάλατων
-εν με κόφτει
κανένας
-εν με κόφτει να
ππέσει λαμπρό να σας κάψει εν θα με κόφτει
-μερικές φορές
σκέφτουμαι ότι είμαι σιγά την διάνοια, τόσοι επιστήμονες, τόσοι που καταλάβουν
κβαντομηχανική ασπούμε. Κάποιος έγραψε την «ασκητική», τόσοι φιλόσοφοι. Και
ύστερα φκαίνω μες τον κόσμο ρε κουμπάρε και εν γίνεται ρε φίλε, εν γίνεται να
εν τόσο παλαβός ο κόσμος. Εν γίνεται.
Εν σκέφτομαι
Εν
Γίνεται
Εν
Γίνεται
Αύριο αν πεθάνω
στην τελευταία μου μέρα επήα δουλειά και κάθουμουν στο γραφείο και εν εκατάφερα να γλιτώσω που τα σκατά που κυκλοφορούν έξω, στους δρόμους, στις υπηρεσίες, γλίτσες σκατά παντού. Όλα καλυμμένα με σκατά, τούτη εν η κυπριακή πραγματικότητα.
Ρίλι άι αμ ττου
σμαρτ ττου μπι ππουρ