Σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη "Πορδή" είναι : "η εκούσια ή ακούσια αποβολή αερίων του εντέρου από τον πρωκτό, που μπορεί και να δημιουργεί ήχο"(συνώνυμο: κλανιά). Επιστημονικά μιλώντας η πορδή αποτελείται από Αέριο Άζωτο (Ν2) Οξυγόνο (Ο2), Διοξείδιο του Άνθρακα (CO2), Υδρογόνο (Η2) και Μεθάνιο (CH4). Σε μικρότερες ποσότητες βρίσκουμε ουσίες όπως η Μεθυλ-Ινδόλη και η Σκατόλη οι οποίες είναι ουσιώδους σημασίας για την διαμόρφωση του σώματος της οσμής της πορδής.
Εχτός από τον πιο πάνω επιστημονικό ορισμό η πορδή χρησιμοποιήτουν από την προιστορική εποχή ως ένδειξη ότι υπάρχει μια κάποια οικειότητα μεταξύ δύο ή και περισσοτέρων ατόμων. Συγκεκριμένα σύμφωνα με ευρύματα της αρχειολογικής σκαπάνης φαίνεται σαφώς ότι το κλάσιμο μεταξύ των μελών μιας ομάδας ήταν ουσιώδες, ώστε να κάνουν μπόντιγκ.
Σχέδιο στην σπηλιά Aart van de Faart στην Ολλανδία, είναι η πρώτη απεικόνηση του τελετουργικού του ξεπορτιάσματος μιας ομάδας τροφοσυλλέχτων.
Ζώον δίπουν άπτερον πορτίζοντον Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος:(σε έλευθερη μετάφραση) (ο άνθρωπος είναι) ζώον, που στέκετε στα δύο του πόδια, χωρίς φτερά, που κλάνει.
Τι εστιν ό μίαν έχον φωνήν τετράπουν και δίπουν και τρίπουν γίνεται ολημερής κλανόντος; Το αίνιγμα της Σφίγγας το οποίο έλυσε φυσικά ο Οιδίποδας: (σε έλευθερη μετάφραση) Τι είναι αυτό που έχει μία φωνή αρχικά τετράποδο, μετά δίποδο και μετά τρίποδο αλλά κλάννει όλη μέρα?
Εχτός από την κοινωνιολογική σημασία της πορδής σημαντική παραμένει σαν αλληλεπίδραση μεταξύ συζύγων και ζευγαριών. Ενδείξεις υπάρχουν διαμέσω των αιώνων ότι η πορδή σηματοδοτούσε την έναρξη της συμβιώσης μεταξύ του ζευγαριού.
Οι αρχαιολόγοι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πριν ένα νέο μέλος ενταχθεί στην ομάδα για την τροφοσυλλογή τα υπόλοιπα μέλη του κλάνναν επαναλειμμένα μες τα μούτρα ώστε να καταγραφούν οι μυρωδιές στους πρωτεϊνικούς υποδοχείς στην μύτη τους. Στην συνέχεια χρησιμοποιούσαν το πορτομόρς σύστημα. Το πορτομόρς θεωρείται ο προιστορικός πρόγονος και στοιχείο έμπνευσης του γνωστού σε όλους σήμερα συστήματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία, όταν ένας τροφοσυλλέχτης έβρισκε μια περιοχή πλούσια σε τροφή απελευθερώνε ένα πορτοσήμα ώστε να ενημερώσει τους άλλους και να μαζευτούν εκεί κοντά. Οι τροφοσυλλέχτες σαφώς προτιμούσαν μια διατροφή πλούσια σε λάχανο/κραμπί (Brassica oleracea fartalis), μπρόκολο (Brassica oleracea botrytis portosa) και κουνουπιδι (Brassica oleracea botrytis zovolos). Αυτό αποδείχθηκε αφού υπολείμματα τροφών που βρέθηκαν ανάμεσα σε δόντια προιστορικής σιαγόνας έγιναν ανάλυση σε διαπιστευμένο εργαστήριο. Τα αποτελέσματα έδειξαν οτι ήταν υπολείμματα προιστορικό κραμπιού, μπρόκολου και κουνουπιδιού.
Με βελάκι τα υπολείμματα που τέθηκαν σε ανάλυση. Πασιφανές και το χρώμα του κραμπιού.
Σε μεταγενέστερες εποχές βρίσκουμε στοιχεία για την αξία της πορδής στα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων φιλόσοφων. Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία οι πορτοθυσίες ήταν κοινές στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Όσο πιο έντονη η οσμή τόσο περισσότερο ικανοποιήτω ο Θεός στον οποίο απευθυνετουν. Επίσης με καινούρια στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας ΣΗΜΕΡΑ πρώτη φορά (αποκλειστικότητα του μπλογκ) η Πυθία εχτός από τους συνηθισμένους χρησμούς έδινε και τους πορτοχρησμούς, όπου έκλανε σε κλειστό δωμάτιο μέχρι να μαστουρώσει και να δώσει ένα πιο ακριβή από τους σύνηθεις χρησμό.
Εδώ η μοναδική απεικόνιση του πορτοχρησμού που ανευρέθει στις τελευταίες ανασκαφές που έγιναν στους Δελφούς
Κάποια γνωστά αρχαία γνωμικά που δείχνουν την σημασία της κλανιάς στον αρχαίο ελληνικό κόσμο παρατέθονται εν συνεχεία:
Ζώον δίπουν άπτερον πορτίζοντον Πλάτων, 427-347 π.Χ., Φιλόσοφος:(σε έλευθερη μετάφραση) (ο άνθρωπος είναι) ζώον, που στέκετε στα δύο του πόδια, χωρίς φτερά, που κλάνει.
Τι εστιν ό μίαν έχον φωνήν τετράπουν και δίπουν και τρίπουν γίνεται ολημερής κλανόντος; Το αίνιγμα της Σφίγγας το οποίο έλυσε φυσικά ο Οιδίποδας: (σε έλευθερη μετάφραση) Τι είναι αυτό που έχει μία φωνή αρχικά τετράποδο, μετά δίποδο και μετά τρίποδο αλλά κλάννει όλη μέρα?
Φύσει γαρ άνθρωπος, ό βούλεται, τούτο και οίεται και κλάννεται. Ιούλιος Καίσαρ, 101-14 π.Χ., Ρωμαίος στρατηγός & ύπατος: (σε έλευθερη μετάφραση) από τη φύση του ο άνθρωπος, αυτό που θέλει, αυτό νομίζει και αυτό κλάννει
Σκιάς όναρ άνθρωπος και πορτιδίου οσμή. Πίνδαρος, 522-438 π.Χ., Αρχαίος λυρικός ποιητής: (σε έλευθερη μετάφραση) ο άνθρωπος είναι τ’ όνειρο μιας σκιάς και η μυρωδιά μιας πορδής.
Εχτός από την κοινωνιολογική σημασία της πορδής σημαντική παραμένει σαν αλληλεπίδραση μεταξύ συζύγων και ζευγαριών. Ενδείξεις υπάρχουν διαμέσω των αιώνων ότι η πορδή σηματοδοτούσε την έναρξη της συμβιώσης μεταξύ του ζευγαριού.
Ευρύματα από την αρχαιολογική σκαπάνη:
Μετά την εξάπλωση του Χριστιανισμού ως γνωστόν πολλά έθιμα, ήθη και
παραδόσεις του αρχαίου κόσμου καταργήθηκαν και έγιναν παράνομα. Αυτή την
τύχη είχε και η πορδή η οποία απορρίφθηκε ως αμαρτία. Αλλά μέχρι σήμερα
οι επιστήμονες τονίζουν την σημασία και το επιστημονικό υπόβαθρο του να
σου κλάσει ο σύντροφος σου.
Το γιατί συμβαίνει αυτό ήρθε να εξηγήσει η επιστήμη. Προφανώς όταν οι
οσμές του εσωτερικού του ενός (βλέπε έντερο) φτάσουν και περάσουν στο
εσωτερικού του άλλου (βλ. μύτη) σηματοδοτούν την καταγραφή στον εγκέφαλο
της οικιότητας και της συντροφοποίησης με το άτομο αυτό και την αύξηση
της επιθυμίας τεκνοποίησης. Αυτό ποσοτικοποιήθηκε με την έρευνα που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Πορτομπέλλο. Σε δείγμα από 30 ζευγάρια μετρήθηκαν οι ορμόνες που συνδέουν ένα ζευγάρι:
- ντοπαμίνη: εκκρίνεται από το μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου, το κέντρο της ευχαρίστησης, του εθισμού και της ανταμοιβής. Είναι η αιτία τουπάθους, της μανίας και του ερωτικού παραληρήματος
- ωκιτοκίνη: η «ορμόνη της αγκαλιάς» ή της «μονογαμίας», όπως αναφέρεται, που είναι υπεύθυνη για τη συντροφική, βαθιά αγάπη.
- τεστοστερόνη και οιστρογόνα: ορμόνες της ωμής σεξουαλικότητας.
- σεροτονίνη: η «ορμόνη της ηρεμίας», που βοηθάει στην εξομάλυνση των διαφορών κι ως εκ τούτου τη διάρκεια της σχέσης.
Εν συνεχεία οι συντροφοι απομονώθηκαν σε δωμάτιο και έκλανναν και τους έπινναν για 1 ώρα. Τα επίπεδα των ορμονών τους μετρήθηκαν ξανά μετά από 24 ώρες. Τα αποτέλέσματα συνοψίζονται στο πιο κάτω γράφημα:
Είναι πασιφανής η αύξηση ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως των ορμονών που ενώνουν τους δύο συντρόφους.
Γι' αυτό αν τύχει να σας κλάσει ο σύντροφος σας αναπνεύστε δυνατά για να τον φέρετε πιο κοντά σας.
Φίλοι μου κλάστε ελέυθερα στο άλλο σας μισό ως ένδειξη αγάπης και εκτίμησης. Για να του εκφράσετε το πόσο θέλετε τον άνθρωπο αυτόν στη ζωή σας! Επιστημονικά αποδεδειγμένο







