Το πρώτο συμπέρασμα στο πόσο περιορισμένα κάποια πράματα εν στα αγόρια ξεκίνησε από τα ρούχα φυσικά. 3000 κρεμμαστάρια στα καταστήματα ρούχα κοριτσίστικα 30 για τα αγόρια, 27 όλες τες αποχρώσεις του μπλε, 1 χακκί 1 μουσταρδί και κανένα γκριζομαυρο. Κατάθλιψη.
Πριν τα δύο του ο υιός πέρασε φαση με το ουάνιο τότσο-μετάφραση ουράνιο τόξο. Σπάσαμε να εύρουμε πράματα για αγόρια, παπούτσια ή ρούχα για αγόρια με ουράνιο τόξο.
Άρχισα να διαβάζω διάφορα για αγόρια. Εχτός από το γνωστό βιβλίο parenting beyond pink and blue έβαλα πολλά στην tbr λιστα.
Ένα που μου είχε κάνει εντύπωση είναι το Man Enough του Justin Baldoni. Είχε κάνει ενα ted talk όσον αφορά τους άντρες. Voila: https://youtu.be/Cetg4gu0oQQ το βάζω έτσι επδ δεν τα καταφέρνω αλλιώς.
Τον ήξερα απο την τιβι και μου έκανε τρομερή εντύπωση το ότι μπήκε στην διαδικασία να κάνει αυτή την ομιλία. Εν ένας τρομερά όμορφος, γοητευτικός, σωματώδης, πετυχημένος ηθοποιός παντρεμένος και πατέρας 2 παιδιών. Ποιό το όφελος να κάνει αυτή την αποδόμηση του αντρικού προφίλ;
Έτσι αγόρασα το βιβλίο και άρχισα να διαβάζω.
Στην προσπάθεια μου να μεγαλώσω ένα ισορροπημένο άνδρα, μπήκα στην διαδικασία να καταλάβω τους αλλους άνδρες της ζωής μου. Τους αγώνες και τις περίεργες αντιδράσεις τους, τις άμυνες και τις αντιμετώπιση απέναντι στις γυναίκες.
Στο τέλος, φαίνεται ότι ο Justin Baldoni το μονο που κερδίζει ειναι προσωπική ισορροπία. Έλαβε πολλύ hate από άντρες, αλλά κ πολλοί ταυτίστηκαν και αυτό του έδωσε τρομερό κίνητρο.
Στο βιβλίο του το κάθε κεφάλαιο ειναι ένα διαφορετικό ανδρικό θέμα και τα ονομάζει ως εξής
1. brave enough
2. big enough
3. smart enough
4. confident enough
5. privileged enough
6. successful enough
7. sexy enough
8. loved enough
9. dad enough
Στο κάθε ένα αναφέρει δικές του εμπειρίες που πολλοί άνδρες θεωρώ θα ταυτιστούν. Κάποιες μου έκαναν τρομερή εντύπωση επδ δεν έχω κοντινούς άνδρες με τους οποίους να μεγάλωσα μαζι, αδερφό ή ξάδερφο.
Σε αυτό το βιβλίο είδα και την πιο ωραία περιγραφή του προνομίου, ανδρικού, χρώματος του δέρματος, μη ύπαρξη ειδικής ικανότητας κλπ. Μια περιγραφή τόσο προσεγμένη που πραγματικά δεν υπάρχει τρόπος να μην το καταλάβεις.
Μιλά εκτεταμένα για την χρήση του πορνό, και την δική του εμπειρία όταν ήταν παιδί, που απότι κατάλαβα είναι ψιλοκοινή στα αγόρια και με τρομοκράτησε.
Δίνει τρομερή έμφαση στην πίεση που ασκεί η κοινωνία και στα πλαίσια που πρέπει να κινείσαι ως άνδρας.
Και τέλος για τις πιο δύσκολες σχέσεις των ανδρών, τις σχέσεις πατεράδων κ υιών, που εγώ προσωπικά ξέρω ελάχιστους φίλους να έχουν αγαπημένη και ισορροπημένη σχέση με τον πατέρα τους.
Δεν ξέρω ποιοι πρέπει να το διαβάσουν. Δεν είναι κ κανένα ακαδημαικο δοκίμιο. Είναι ένα κοινωνικό memoir θα έλεγα, θίγει κοινωνικά θέματα μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες και αγώνες του συγγραφέα. Αλλά είναι ένας ευχάριστος τρόπος να στοχεύσεις σε θέματα, να αναγνωρίσεις καταστάσεις κ να εμβαθύνεις σε όποιο σε ενδιαφέρει.
