κόρη έχεις κατάθλιψη;

Σαν κοιμούμαι, ακούω το "ΜΑΜΑΑΑΑΑ" την ίδια ώρα ακριβώς με τες σειρήνες. Πετάσσουμε, βουρώ πέφτω πάνω της αγκαλιάζω την. Προκαλεί της άγχος. Σαν πέφτω δίπλα της, έχω την κουρνιασμένη μες την αγκαλιά μου, μυρίζουμε την μυρωδιά της, τα μαλλιά της νεκατωμένα, εν ακομα στο μέγεθος που την φορεί η αγκαλιά μου, οριακά. 

Ακούω τες σειρήνες. Που τον καιρό που έγινα μαμα, οι σειρήνες εν ακόμα πιο δύσκολες. Τούτο το άγχος που έχεις όταν κάμεις μωρά, πως να τα κρατήσεις ζωντανά πρωτίστως, μετά πώς να μεγαλώσουν καλα, πως να μεν έχουν 1000 ψυχολογικά, πώς να έχουν ωραίες εμπειρίες, τον πόνο σου άμαν καταλαβαίνεις την σκληρότητα των ανθρωπων απέναντι τους μερικές φορές, και τους πάτσους που εννα φαν που την κοινωνία, και το αγχος να τα μεγαλώσεις να με χάνουν τες αρχές και τες αξίες τους, να μεν χάννουν το θάρρος τους και την δύναμη τους, να παραμένουν άνθρωποι οτι και να τους συμβαίνει, με ενσυναίσθηση, με ακεραιότητα, καθώς παράλληλα διασκεδάζουν και απολαμβάνουν την ζωή τους. Ότι παράλληλα προσπαθείς να κάνεις και εσυ, να είσαι όσο καλό παράδειγμα μπορείς, απέναντι σε κάθε "λίγο" που έχουν στην ζωή τους. 

Και σκέφτομαι πως θα ήταν να τους πιάννω η ώρα 5 το πρωί κ να φεύκω. Τι θα έπαιρνα μαζί μου; Φρούτα; Θα γέμιζα τα παγούρια τους νερό; Πόσα παγούρια; Τι ρούχα θα προλαβαινα; Θα επιαννα φαγητό; Θα τους έντυνα; Θα είχα πεζίνα; Θα τους έβαλλα μες το αυτοκίνητο, που θα πήγαινα; Προς τα που; Στα βουνά; Προς την θάλασσα; Κάνω εικόνα την τετραπέρατη κόρη μου να ρωτά επανειλημμένως "μαμα που παμε, μαμα τι εγινε, μαμα τι θα κανουμε, μαμα που ο εν ο παπας, η γιαγιά, η θεία, η ξαδέρφη μου; μαμα τι εν τούτος ο θόρυβος, μαμα τι εχει στον ουρανό, μαμα μαμα μαμα". Κάνω εικόνα τον γιο μου, να βλέπει αεροπλανα να ενθουσιάζεται αρχικά, και μετά να μένει σιωπηλός, με τα γεματα δάκρυα μάτια του. Ζω το ούλλο. Σκέφτουμαι κείνα τα πλάσματα που κρατούσαν τα κοπελλούθκια τους όπως οπως, τζιαι βουρούσαν. Που εβουρούσαν να πάσιν; Εγεμώσαν τα μάθκια μου. Εσκεφτηκα, να κάθεσαι έσσω σου να καρτεράς αν θα σε εύρει η πόμπα, να σφιγγεις το κοπελούι σου που εν ξέρεις αν θα φκει ζωντανο που τα ερείπια, να εισαι σε μια λωρίδα χωρίς διαφυγή και να σου φακκούν που πάνω. Εσκέφτουμουν να βαστάς το κοπελλούι σου μες σε μια βάρκα. Εσκέφτουμουν να χάνεις το κοπελλούι σου μες το νερό και να μεν ξαναθωρείς το σώμα του. Σφίγγω τα μαλλιά της, μυρίζουμε τον λαιμο της, δρώνω, εν Ιούλιος, αλλά εν την ξαπωλώ. Θωρεί με κ λέει μου "μαμα τι έχεις". 

"Σκέφτουμαι ότι ο πόλεμος εν πολύ άσχημο πράμα" απαντώ της "και δεν θέλω κανενα άνθρωπο να το ζει για κανένα λόγο". Ξαπλώνει δίπλα μου. Δεν κοιμούμαστε ξανά αλλά μένουμε στο κρεβάτι σκεφτικές. 

Μετά που 2 μέρες, εν τα γενέθλια της κόρης μου. Περνούμε τα μαζί. Οι 3 μας ξυπνούμε μετά που κάνουμε camping στο μπαλκόνι και μετά από κωλοβάρυμα μπαίνουμε στο αυτοκίνητο. Η κόρη μου ξέρει τες λεπτομέρειες για την μέρα της γέννησης της. Ξέρει οτι μόλις ακούσα το κλάμα της άρχισε να παιζει στο μαιευτήριο το sweet child o mine και συνήθως το ακούμε την μέρα ή και την ώρα που γεννήθηκε. Είμαστε στο αυτοκίνητο, προσπαθούμε να πάμε στον προορισμό μες την πυρά και την κίνηση. Κ ξεκινά να παίζει το τραγούδι της, από το πουθενά. Μάμμα φωνάζει μου, μάμμα ακου ακου. Δυναμώνω το. Εν συμβαίνει να το ακούμε τυχαία αυτό το τραγούδι συχνά. Βάλλω το διαπασών. Ξεκινούμε να τραγουδούμε, ο γιος κανει οτι παίζει κιθάρα. Η κόρη γελά και τραγουδά. Τσιριλλούμε όλοι μαζί τα λόγια, γελούμε. Γεμώνουν τα μάτια μου. Σκεφτουμαι την που την είδα ολογαίματη πρώτη φορά, σκέφτουμαι που εξύπνησα μετά την αιμορραγία μες τον πανικό που εν το μωρό που εν το μωρό. Σκέφτουμαι τες πρώτες μου μέρες μαζί της μες το χάος, εν έξερα τιποτε, εν μπορούσα να κοιμηθώ μπας κ ξυπνήσω κ εν αναπνέει. Να πέφτω ξύπνια με τες ώρες να θωρώ ότι αναπνέει. Σαν ένα ωραίο χαοτικό όνειρο που εν τόσο μακρυά που το σήμερα. Σήμερα έχω παιδιά να βαλλουμε guns and roses τταππο στο αυτοκινητο και να ξέρουν τα λόγια. Έκαμα κόρη να ξέρει το τραγούδι που διάλεξα να ακούσει στο πρώτο της κλάμα και να το τραγουδά. Η συγκίνηση μου εν περιγράφεται. Κλαίω και κλαίω που χαρά. 

Λέω τα πιο πάνω της φίλης μου

-Κόρη, έχεις κατάθλιψη; ήντα κλαίεις ουλλη την ώρα

-Όχι, αλλα με τούτο ούλλο το healing εν σάννα και άλλαξα δέρμα. Εν όλα ευαίσθητα και νωπά και ευκολογδαρτα. Αλόπως έτσι ένιωθε και ο Βολτεμορτ που φκήκε που το καζάνι. 

-Που κολλά ο Βολτεμορτ τωρά;

2 sides to every story

 οκ θα προσπαθήσω να φκάλω νόημα σε αυτό το θέμα. 

Είμαι άτομο που διαβάζω Μemoirs, ειδικά για άτομα πολλά διαφορετικά που μένα  και για διάφορα θέματα. Λίστα στο τέλος του ποστ με τρομερά ενδιαφέροντα memoirs. 

Βλεπω ντοκιμαντέρ που βασίζονται σε αληθινές ιστοριές πχ ξέρω γω τα 2 τελευταία εν τα Ashley Madison και το 7m dancing for the devil, ή τωρά βλέπω αυτό που ειναι father of 1000 kids (ή κατι έτσι βαρκούμαι να το ψάξω)

Κατανάλωσα το baby reindeer. 

Είμαι swiftie για λόγους που θα πω πιο κάτω-οχι δεν πιστεύω οτι εν η ανώτερη φωνή, ή η ανώτερη μουσικός.

Πώς σχετίζονται τώρα αυτά όλα;  καμετε υπομονή και πιάννω το νήμα που την άκρη να φκούμεν που τον λαβύρινθο του νου μου. 

Όταν είδα το Baby Reindeer έγινε πολλή συζητηση για την Μάρθα/Φιόνα. Αν της άξιζε, αν ήταν σωστό να κάνει ολόκληρη σειρά, δεν την προστατεύσαν αρκετά. Κι εγώ ήμουν κάθετα εναντίον της άποψης αυτής. Θεωρώ κάθε άτομο έχει δικαίωμα να πει την δική του ιστορία και εμπειρία. Ειδικά για τέτοια σοβαρά θέματα. Θα μου πεις, εεεε μα εν ένα άτομο με ψυχολογικά προβλήματα. ΕΕεεεε, ναι. Άτομα με ψυχολογικά προβλήματα κάνουν όλα αυτά. Βιάζουν, δέρνουν, καταστρέφουν ζωές, προκαλούν τραύματα που κάνεις χρόνια να ξεπεράσεις. Τι εν πιο σημαντικό; Ασπούμε ένα άτομο με ψυχολογικά προβλήματα, θεωρητικά έχει ήδη προβληματική ζώη, άρα ας καταστρέψει αλλο 10 ζωές έτσι για να έχει δράση. 

Τωρά σε πιο ελαφρές καταστάσεις, Η Taylor Swift. Γράφει για τις δικές της εμπειρίες. Ένα μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας της είναι το ότι εν ανοιχτή και μιλά για τις εμπειρίες της. Εν βασικά relatable (εν ξέρω ποια εν η σωστή μετάφραση αυτής της λέξης. Εψαξα αλλά φκάλλει μου την "σχετικη" που δεν μου αρέσκει για το νόημα που θέλω να φκάλω). Εν ειλικρινής και ζει την ζωή της ανοιχτά. Και φαίνεται πολλοί ταυτίζονται με τις εμπειρίες της. Ένα που τα θέματα που είχε είναι οτι αναφέρει δικές της προσωπικές εμπειρίες με τους συντρόφους της σε κάποια από τα τραγούδια της. Κι όταν την είχαν ρωτήσει αν έχουν πρόβλημα αυτοί, τους είπε ναι. Κι όταν την ρωτήσαν γιατί τα λέει και αν εν κάπως αυτή η κατάσταση, τους απάντησε απλά "σαν μεν τα κάμναν". 

Στα memoirs το ίδιο, μιλούν τόσο ανοιχτά για το τι τους συνέβηκε, τι ζήσαν, οι ανθρωποι εν ακόμα ζωντανοί έξω στον κόσμο. 

Εν τόσο παράξενο για μένα. Ξέρεις μερικές φορές όταν σου συμβαίνουν πράγματα, ντρέπεσαι. Σαν εισαι το θύμα-σε καποιες συμπεριφορές-αν έχεις μια Α περηφάνια, ή έγνοια για την εικόνα σου, που ντρέπεσαι να πεις οτι με βίασε, με κεράτωσε, με έδερε, μου είπε ψέματα, έκλεψε μου, εγέλασε μου, έκανε μου κάτι κακό. Δεν θέλεις να ξέρουν οι άλλοι το τραύμα σου. Ειδικά σε τόπους σαν την Κύπρο του "κρύψε να περάσουμε", ή του "τα εν οικω μη ενδήμω" που όλοι ξέρουν όλους και οι κουβέντες παν κ έρχονται είτε αλήθειες είτε ψέματα. Σε αυτή την κουλτούρα έρχεται και κολλά και η γαδουροσύνη των θυτών που πολλές φορές ζητούν κ τα ρέστα. Ξέρω θα πείτε όλοι είμαστε οι κακοί στην ιστορία κάποιου άλλου (μεγάλη παρένθεση: δεν διαφωνώ κι γω έκανα πράματα που νιώθω άσχημα, κ που μεταφραστηκαν διαφορετικά από ότι ήθελα να μεταφραστούν, η εγώ τα έκανα με διαφορετικό σκεπτικό και τελικά ήταν αναισθησία ή απειρία. Το να κανεις κάτι κακο εν κοινό και ανθρωπινο, η διαφορα του κοινού ανθρώπου με τον Θύτη είναι οτι αν σε ένα κοινό ανθρωπο υποδείξεις οτι έκανε κατι κακο/πληγωτικό/αναισθητο/προσβλητικό απέναντι σου, θα ακούσει, θα λυπηθεί και τουλάχιστον θα απολογηθεί/σταματήσει, αν δεν μπορεί να επανορθώσει ή να βελτιώσει. Ο θύτης απόποιείται οποιασδήποτε ευθύνης-τουλάχιστον, φκάλλει σε πελλό, υπερεύαισθητο, περιπαίζει σε, και συνεχίζει ακάθεκτος). 

Άρα των βασει των πιο πάνω, αρχίζω και μιλώ. Μιλώ για πράματα που μου συνεβήκαν. Δύσκολο να πω "χωρίς ντροπή", ή ασπούμε δούλεψα να απαλείψω την ντροπη. Έχει πράματα που το μιλώ πιο ανοιχτά, έχει κ κάποια, που τα είπα σε 1-2 άτομα κ δεν θα ήθελα να τα πω πάρακατω. Έχει πράματα που τα είπα και ήρτε ο θύτης να μου ζητήσει τον λόγο που τα είπα. Και ήμουν κάπως "σαν μεν τα έκαμνες αν δεν έθελες να μαθευτούν;" Ή όταν σου είπα ξανά και ξανά ότι εισαι μαλάκας απέναντι μου σαν απολογήσουν, ή μετά που σου σε έκοψα που την ζωή μου και τις απευθείας επαφές σαν έπιαννες το νόημα και να απολογήσουν και να επανόρθωνες. Και πλέον εν χωρίς φόβο, χωρίς κόμπο και χωρίς αμφιβολίες. Εν όπως προχτές που μπήκα στο αυτοκίνητο μιας καινούριας φίλης και λέει μου, "ξέρεις οτι πουμεν εν μεταξύ μας μεν αγχώνεσαι", της απάντησα "εν τζιαι κόφτει με εν κ έχω τίποτε να κρύψω" κ το εννούσα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

Ξέρω οτι έχει γραμμή, μεταξύ της άλλης άποψης, της άλλης εμπειρίας, και της δικής μου. πάντα υπάρχουν 2 sides to every story. Πάντα πρέπει να είμαστε ανοιχτοί να ακούσουμε, να καταλάβουμε και να επανορθώσουμε. Αλλά αυτό εν ειναι δικαιολογια για να καλύπτουμε σκατοσυμπεριφορές, τοξικότητες, μαλάκες, χειριστικούς, 

Υπάρχουν 2 sides to every story μόνο όταν δεν υπάρχει συνεργασία και ανοιχτές καθαρές κουβέντες. 

ΥΓ. εν θα το ξαναθκιαβάσω, βαρκούμαι. Ότι νόημα φκαίνει, αν φκαίνει

Good Morning, Destroyer of Men's Souls: A Memoir of Women, Addiction, and Love

Aron, Nina Renata *

Wild Game: My Mother, Her Lover, and Me

Brodeur, Adrienne

Not That Bad: Dispatches from Rape Culture

Gay, Roxane

Educated

Westover, Tara

The dating process #13 μείνε μαζί μου έγγυος είμαι πολύ φερέγγυος

Μια μέρα που ήταν νύχτα κ έβρεχε χωρίς νερό,έτρεχα χωρίς να τρέχω φίλη μου για να σε βρω.Κ σε βρήκα καθισμένη όρθια σε μια μηλιά να μαζεύεις μανταρίνια από μια πορτοκάλια.

Τέτοια πράματα που μένουν αποθηκευμένα στο μυαλό μου-χωριλλογο-και μου έρχονται αυθόρμητα την ώρα που έρκουμαι να σας πω μιαν ιστορία.

Μιαν ημέρα-που ηταν μερα, πιάννω μήνυμα που εναν τυπα στα σοσιαλ μιτια. Φιλτράρω ποια μηνύματα απαντώ που τούτα. Αλλά τούτος εφάτσαρε ενδιαφέρων τύπος-φυσικα, για να τον κρινω εγω μάνα μου ενδιαφέρον, να δούμε τι μαλακία τον δέρνει κ τούτον. Ατε πιάννουμεν κουβέντα. Διά μου whatsapp να μιλουμε-Φίλες μου, αχ φίλες μου. Εγώ δεν τα ήξερα αυτά φίλες μου, αλλά αυτά τα whatsapp εν του σατανά. Μείνετε να σας πω-Αρκέψαμε καλημέρες καληνύχτες, τα οποία δεν μου περνούν. Αν τύχει κ πεις μου καληνύχτα πριν κοιμηθώ, ή αν το δω στην ώρα του, ή αν δεν αποκοιμηθώ, ε εννα πω ενα καληνύχτα. Ως τζιαμέ. Εν με κανει ο πελλαμός κάθε μέρα, εννα έχω κ την έννοια να καληνυχτίζω τον ένα κ τον άλλο ασπούμε; Δηλαδή το να σε καληνυχτίσω εγώ είσαι επίπεδο στο παιχνίδι master. Επέρασες ξέρω γω όλες τες πίστες κ τα challenges.

Ενηγούεη πως καταλήξα σε τούτη την κουβέντα εν ξέρω. Ο νους μου εν αποδιοργανωμένος τα μάλα τώρα τελευταία κι είπα να μεν γυρέψω στο ιντερνετ τα συμπτώματα.

Μου είπε-ο τυπάς που την πιο πάνω παράγραφο- ότι με ξέρει που μιαν δραστηριότητα που παίρνουμε και οι δύο τα κοπελλουθκια μας. Κ τες πρώτες μέρες είχε κ παραπονο πριν να βρεθούμε ιμμισχ, επειδή εν του απαντούσα αρκετά, ή άμεσα. Βρεθήκαμε, ήπιαμεν έναν καφέ. Εγώ βαρέθηκα. Ήταν κι έτσι περίεργος, λίγο απόμακρος, σαν επαγγελματίας. Εκάθετουν έτσι σαν στάση σώματος σαννα και ήμασταν συνεργάτες. Τι να καμω, βαρέθηκα. 1.5 ώρα και έκαμα οτι ειχα δουλειά κ επρεπε να φύω.

Τέλοσπάντων, μεν πολυλογώ, μετά που βρεθήκαμε επολλύναν και τα μηνυματα του. Έστειλε μου κ φώτο τα κοπελλούθκια του, και ειπε μου οτι καμνει ωραία κοπελλούθκια αν θέλω να μου κάνει αλλοκανενα. Εστυλλομάθκιασα.

Τωρά εννα μου πείτε κορη μου, εν τες θωρείς τες κόκκινες σημαίες, θωρώ τες. Θωρώ τες. Εθώρουν τες.

Εν ξέρω γιατί σταμάτησα να του μιλώ. Ίσως ήταν το ότι έστελλε μου βίτεο καλημερες καληνύχτες, ίσως επδ έστελλε μου 4-5 φώτος ωραίες/στημενες του εαυτού του, την ημέρα και σκέφτουμουν ποσην ώρα έκανε να την φκάλει τούτη την φώτο. Σε κάποια φάση απλά είπα του ξέρεις εν προχωρά η φάση επειδή __________________ (γεμίσε όπως θελεις το κενό, εν θυμάμαι καν τι ειπα, και βαρκούμαι να ελεξω το whatsapp).

Εν τον θωρώ μετά που κανενα 6μηνο; Με την πρώην γυναίκα του και τα παιδιά του σε άσχετο ιβεντ; Εν με θωρεί και κανει οτι εν με ξέρει; Εν μιλούν με την γεναίκα και λέω οκ εν πολλά πολιτισμένοι τούτοι, μπράβο σουηδία. Εν του διά ενα φιλί στο στόμα η γεναίκα και μένω στήλη άλατος; Επειδή σάννα και δεν εν πρώην η γεναίκα, εν νυν. Και η γεναίκα εν ξέρει οτι έχω φωτογραφία των κοπελλουθκιών της στο whatsapp μου με τον άντρα της να μου προτείνει αναπαραγωγή.

Δραματική παύση για εφφεκτ.

ΥΓ. το λοιπόν, στο whatsapp γινουνται οι ματσαράγκες επδ έχει τρόπο να χώνεις τες συζητήσεις. Εμάθαμε αλλόνα. Άρα αν σου προτείνει απευθείας whatsapp φιλη μου-ατε κ φιλε μου να με κατηγορηθώ για σεξισμό-να εισαι καχύποπτη/καχύποπτος.