Κάθε φορά που μου κοντεύκει κάποιος που πραγματικά θωρώ τον κ αρέσκει μου, μιλά μου κ αρέσκει μου, ή η παρουσία του κάνει την φωνή μου να ανεβάινει μιαν οκτάβα έτσι που μόνη της, πιάννει με ενα πράμα, μια παντελής αμφισβήτηση γιατί να μπω στον κόπο.
Ειναι πολλά τα επιχειρήματα.
1. πρώτον κ καλύτερο, γιατι να μπω στον κόπο να προσπαθήσω για οτιδήποτε αφού στον μηνα, στον χρονο, στην 10ετία πολλά πιθανό, το πιθανότερο να καταρρεύσει, ή στην πραγματικότητα να διαλυθεί η σχέση ή εσωτερικά να μην υπάρχει επικοινωνία, ή πόθος. Δεν ειμαι 20 χρονών ούτε 30. Είμαι 40. Έζησα τα πάθη μου, έμαθα απο τα λάθη μου και αμφισβητώ το να μπορώ πλέον να παραμυθιαστώ ή να παραμυθιάσω τον εαυτό μου.
2. Δεύτερον, ελάχιστα άτομα ξέρω είτε άντρες είτε γυναίκες που να δουλεύουν τους εαυτούς τους ενεργά. Πέραν του ξέρω γω να θωρούν κ 5 βιτεάκια με ψυχολογία του τικτοκ οπως μου έστελλε ένας τύπος "ψαγμένος" μια φορά. Βαριέμαι να εκτεθώ σε αδυναμίες χαρακτήρων.
3. Τρίτον, θεωρώ ο περισσότερος κόσμος δεν μπορεί να επικοινωνήσει. Εν μπορώ να μπω σε καμία θέση που να πρέπει να εξηγώ τα αυτονόητα, να πρέπει να τσακωθώ, και να μερώσω και να ζηλεύκει και να ανταγωνίζεται κάποιος εμένα. Να πρέπει να απολογηθώ ή να πρέπει να περιμένω να μου απολογηθούν, να πρέπει να κάνω χώρο, να πρέπει να αλλάξω τα θέλω μου, να πρέπει να περιορίσω τις ανάγκες μου, να πρέπει να βάλλω προτεραιότητες. Να αναμένεται οτι εννα πρέπει να δώσω, και να ακούσω και να βάλω νερό στο κρασί μου, και να υποχωρήσω.
4. Τέταρτον ειμαι εργαζόμενη μαμα. Εν μπορώ ούλλη μέρα να κυκλοφορώ στην δουλειά με τα αρχίδια μου 3 κιλά το καθένα, να έρχομαι σπίτι να παρέχω 14 μέρες στις 15 αδιάκοπη μητρική φροντίδα στα μωρά μου και να καρτεράς να γίνω για κάποιον μια κατανοητική θηλυκή γυναίκα που θα γουργουρίζει στο άγγιγμα σου. Ειναι αδύνατον.
Οπότε εν ξερω ρε φιλε. Δεν ξέρω αν έχει άντρα που να δεχτεί να ειναι ξέρω γω 4ος στην σειρά προτεραιότητας μου-στην καλύτερη των περιπτώσεων-να μεν ξενερώνει ή να προσβάλεται που ειμαι δυναμική κ καταφέρνω τα πάρα πάρα πολλά καλά κ παίζω σε διαφορες επαγγελματικές πίστες με μεγάλη επιτυχία κ επίδραση οφείλω να ομολογήσω, μου αρέσει να ειμαι μαμα, την καταβρίσκω στην δουλειά μου, δεν μπορώ ούτε κ θέλω να τον νταντεύκω, ούτε να τον σιουμαλίζω. Και παράλληλα θέλω να τον θέλω, πολλά, να ειναι μελαχρινός, μουσάτος, φιλόδοξος, καλός παπάς, να έχει κανει ψυχοθεραπεία, να του αρέσκει να δουλεύκει, και άμα με αγκαλιάζει να μεινίσκει η κολώνια του πάνω μου. Δεν ξέρω αν έχει έτσι άντρα.
Που την άλλη, την ωρα που εγύρισε και είδε με που το πλάι και το μισο του χαμόγελο που έπιασε το αστείο μου, την ώρα που εφκήκε μαζί μου στον διάδρομο, που έκλεισε την πόρτα πίσω του και επιασε το μπράτσο μου καθώς μου εφίλαν το μάγουλο μου, την ώρα που φκήκε που το μιτινγκ και έπιασε με τηλέφωνο να μου πει κάτι δύο λεπτά, που εν KAI μελαχρινός KAI μουσάτος, εν ξέρω ρε, απλά αναριωτιέμαι αν θα μεινίσκει η κολώνια του πάνω μου.
