The dating process #12 Ο πενηντάρης είναι ένας νέος της εποχής

Καλάν, εννα μου πείτε κόρη, τι γυρεύκεις εσύ με τον 50άρη; Μια κορούδα σαν τα κρύα τα νερά, άτε τα χλιαρά τα νερά να πούμε, έβρασε νάκκον ο μεσήλικος ποταμός της ζωής μου πλέον. 

Να σας πω. 

Ότι

Έχει 1 50άρη στους 100 που πραγματικά εν απίθανοι, γοητευτικοί και ε εν τους φαίνεται η ηλικία τους, εν εγύραν πίσω, εν συμβιβαστήκαν, εν ορεξάτοι και κεφάτοι κ ανοιχτόμυαλοι. Ειδικά ο συγκεκριμένος ας τον πούμε ξέρω γω Σάμιουελ, από βόρεια κρυαδερή χώρα, διευθυντής σε μιαν εταιρεία, που ντύνεται σαν James Bond εν εφάτσαρε 50άρης. Εφάτσαρε-στες φωτογραφίες- 45, που εν μες το τάργκετ γκρουπ μου. Οπότε απάντησα του, και έπιασε με κουβέντα. Εν έστειλε κοκκινο τριανταφυλλάκι, ούτε καλημέρες και καληνύχτες και καλό μεσημέρι και καλή βδομάδα και καλή ξεκούραση και καλα καθούμενα και τα καλα του τα καλάθκια. Σεβόταν το ότι είμαι σινγκλ μητέρα και δεν εφύρνετουν αν δεν απαντούσα ξέρω γω στο μισάωρο. Έγραφε ωραία μηνύματα και είχε χιούμορ. Τι καλά. Ποτζιεί ποδά, κανονίσαμε ένα ποτό μετά την δουλειά για να μεν θέλω babysitter και να ειμαι άνεννοιας ειπε αφού τα παιδιά θα ήταν με τον παπα τους. Ωωωω τι κιουτ. Πήρα ρούχα να αλλάξω επδ στην δουλειά πάω ντυμένη ένα στάδιο πάνω απο το επίπεδο του κούλλουφου. Συσταρίστηκα, βάφτηκα, έπιασα τα μαλλιά αλογοούρα και έβαλα πλώρη! 

Φτάννω και με φιλά στο μάγουλο, ντυμένος στην πέννα, νεανικό στυλ, ψηλός, με την φράντζα του στο πλάι. Είδα τον καλά καλά, ρε 

μα

σαννα

και 

φαίνεται του πολλά η ηλικία του;

Έκανα λιγο gaslighting του εαυτού μου, αφού ο άνθρωπος κόρη είπε σου 50+. Εν κ σημαίνει οτι όλοι λένε ψέματα. Ξεπέρασε το τραύμα σου. Κάποιοι λένε κ αλήθειες. Έτσι γυρω γυρώ μες τον νου μου. Ο τύπος, ειχε παραπάνω κηλίδες δέρματος από ότι θα είχε ένας 50άρης. Εθώρουν τον, εθώρουν τον, μανα μου λεω το δέρμα του εν κάνει για τον ήλιο της Κύπρου, έλυσεν ο άνθρωπος. Εκακογέρασεν ο καημένος, τον φτωχό. Να εν 50+ και να φαίνεται 60+. Κ έτσι κομψότατος κύριος κρίμα κ άδικο να τον επηρεάσει έτσι-οκ δαμέ να πω οτι μόλις τον είπα "κύριο" μες τον νου μου για μένα η φάση έληξεν αλλα τι να κάνω να έφευκα τα πρώτα 10 λεπτά, μεν με θωρείτε έτσι θυμωσιάρα, λυπούμαι τον άλλο που εννα νιώσει άσχημα απο δική μου πράξη. 

Ήρταν τα ποτά, ο κύριος ευγενικότατος καταξιωμένος, ενδιαφέρον κυριος εξαιρετικός. Της δουλειάς και εύστροφος. Άρκεψε κ έλεγε μου για τα παιδιά του, στα εξωτερικά. Για τες δουλειές τους και τες καριέρες τους. Ουάο πολλά πετυχημένα τα παιδιά του, εφύσησε τους το να δουλεύουν σκληρά φαίνεται. Σε μια φάση επιτέλους εκλίκκαρα. 

"Μα εν πολλά πετυχημένα τα παιδιά σου, πόσων χρονών είναι"

"38 η κόρη μου και 36 ο γιος"

Ένεψα του, εσκέφτουμουν, θκιάορκα σου εν συνομίληκοι μου. Αλλά σαννα μου τζιαι εν εφκαίναν τα μαθηματικά. Για να εν 38 και 36 έπρεπε να εν ανήλικος που τους έκανε. Ερώτησα. Εχαμογέλασε άβολα. 

"Ξέρω σου είπα ότι ειμαι 50+ αλλά βασικά ειμαι 60+. Αλλά αν σου έλεγα οτι ειμαι 60+ εν θα έρχεσουν καν. Ήθελα να γνωριστούμε να δεις οτι αξίζω"

Εγώ σε έτσι φάσεις παλαβώνω και χαμογελώ από την αμηχανία μου. Εχτός κ αν με τυλίξουν οι δαιμόνοι. Δαμέ απλά έμεινα να χάσκω με ένα τεράστιο χαμόγελο. Φυσικά εννα μου πείτε 60+ πάλε φατσάρει νέος. Ε σόρρυ ρε παιθκιά που εν βρίσκω χοτ κάποιον συνομήλικο του πατέρα μου.  τούτα εσκέφτουμουν και πρέπει να το πήρε σαν ένδειξη να συνεχίσει ο φίλος. 

"Εγώ θα βγω σε σύνταξη" ελαλε μου "και έχω χτίσει πολλή περιουσία και χρήματα. Θέλω να περνώ ωραία, θέλω να τα μοιραστώ. Μπορώ να σου ευκολήνω την ζωή σου, μπορώ να σε πέρνω ταξίθκια, ότι θέλεις να μου λαλείς να σου γοράζω".

Έμεινα εθώρουν τον. Έτσι είχα πάθει κάτι παρόμοιο, πριν καμπόσα χρόνια, με έναν άλλο που ήθελε να με βάλει σε ένα πρόγραμμα που τζίεινα της πυραμίδας.  Ξαφνικά που το πουθενά έτασσε μου πράματα ώσπου κ ξεφούρνισε μου για κάτι ταξίθκια που έπρεπε να πουλώ. Λέω κάτσε να δούμε τι μου λαλεί και τούτος, θέλει να πουλώ τίποτε κρέμες αλόπως; 

Ύστερα εσυνέχισε μου ότι ειμαι σινγκλ μαμ, και μπορεί με την ωριμότητα του να με κατευθύνει να τα μεγαλώσουμε μαζί τα μωρά μου, και εν θα μας λείψει τιποτε, κ οι κυπραίοι ενναιν καλοί, και ποιος εννα γυρίσει να με δει εμένα τωρα με 2 κοπελλούθκια και θα με έχει βασίλισσα. 

Σάννα κι εκατάλαβα. 

"Μα θέλεις να μου προσφέρεις καλύτερη ζωή για να σου κάθουμαι;" ρωτώ τον διευκρινιστικά.

Ε εχασε τα λόγια του ο άνθρωπος, προφανώς θέλει να ειναι κ τύπου μέντορας μου στο ανάγιωμα των κοπελλουθκιών μου. Σόρρυ σόρρυ, να του κάθουμαι και να με κατευθύνει πως να αναγιώσω τα κοπελλούθκια μου, έκανα λάθος. 

"Ρε μα νομίζεις 40 χρονών γεναίκα φατσάρω σου να τρώω κόνναρα;" Τραβώ το σπαθί μου

Βάλλω το πας την πέτσα του.

"Να παεις να γυρευτείς αλλού, και εννα σε σημαθκιάσω, για την ψεφτιά που μου είπες, και για την ώρα που μου έφαες" 

Ετράβησα του ένα SD πας το μέτωπο για το μελλοντικό του status "Sugar Daddy". 

Κύριε ελέησον 

Η λέσχη του βιβλίου

 Η ιδέα ήταν να βρω άτομα, σκεπτόμενα, θκιαβαστερά, ανοιχτά σε απόψεις και ιδεές, της συζήτησης και του debate. Να βρισκόμαστε, να κουβεντιάζουμε, να ταίζουμε το μυαλό και την ψυχή μας. 

Τα βιβλία είπα το ξανά και ξανά σε αυτό μπλόγκ είναι μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Να διαβάζω, να διαλέγω, να προκαλώ τον εαυτό μου σε θέματα, να ανοίγω τις ιδέες μου και το πνεύμα μου. 

Ξεκινήσαμε πρώτη συνάντηση Ιούλιο του 2022. Λίγοι και μετρημένοι, κυρίως πρώην και νυν μπλόγκερς. Φτάσαμε πλέον, 20 άτομα, οι κουβέντες να μεν λείφκουν, οι συζητήσεις να μεν τελειώνουν, να μεταφέρονται στο γκρουπ τσιατ. Να μπαίνουν τα επιχειρήματα, να αναβουν τα debate. Και την ίδια ώρα, όλοι μα όλοι να ξέρουν να συζητούν, όχι απλά να πετάσσουν επιχειρήματα. Να συζητούν, να ακουουν, να αξιολογούν. 

Η νύχτα ήταν δροσερή, τα λαμπιόνια ήταν που πάνω μας, τα πηγαδάκια της παρέας ανταλλάζαν μέλη, τα ποτά έρχονταν το ένα μετά το άλλο. Εν ήθελα να φύω. Στα δύο χρόνια σταθερής πορείας χαίρομαι για την ποιότητα των συναντήσεων μας κάθε φορά. Και χαίρομαι για την δέσμευση μας να πετύχουμε αυτή την ομάδα!

Στην υγειά σας 

The dating process #11 Τρίχες! Προσοχή!

Και ναι κυρίες και κύριοι. 

Επανερχόμαστε με ρίγη συγκίνησης στην ετικέτα του μπλογκ "the dating process". (στο μυαλό μου εσείς οι 5 σταθεροί που με διαβάζετε, χειροκροτάτε δαμέ). 

Με μικροαλλαγές πλέον όσο αφορά το dating process. 

1. δεν ειμαι πλεον αθκιασερή να φκαινω με οποιον μου νέψει για το χάζι. Πλέον πρέπει να θέλω πολλά να μπω στον κόπο κ να πειστώ να θυσιάσω την ώρα μου

2. το dating pool εν πιο μικρό και περιορισμένο. Από τρεις απόψεις, α. εχω μικρή αντοχή και ανοχή σε μαλακιες και τοξικότητες β. οι παραπάνω εν παντρεμένοι γ. αν δενναιν παντρεμενοι και εν 35 κ κατω εν θέλουν τα κοπελλούθκια (μου) ή θέλουν κοπελλούθκια (που εν θελω εγώ).  Αυτό εν καλό ως προς την ευκολία που σκαρτεύκεις καταστάσεις και δεν τρώεις ώρα. 

3. ειμαι πιο ολοκληρωμένο άτομο, δεν ειμαι 30 παρά με βιολογικό ρολόι να χτυπά, καριέρα-κυπριακού τύπου-στα σπάργανα που πρέπει να δουλεύκω σαν την πελλή. Είμαι 40 παρα με 2 κοπελλούθκια, οικονομικά ειμαι οκ, κοινωνικά ειμαι πλήρης και ευτυχισμένη μακάρι να έχω ώρα να φκαίνω με τα άτομα που ήδη έχω στην ζωή μου. Δεν έχω σε πρακτικό επίπεδο, τιποτε να κερδίσω από έναν άντρα (ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ είπα κ ελάλησα, δεν ειπα σε όλα τα επίπεδα, στο ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ) Δεν θέλω αποκατάσταση, δεν θέλω σπερματοδότη, δεν θέλω κάποιον να φκαίνω ή κούμπημα να μεν είμαι μόνη μου. 

Το μόνο που θέλω να κερδίσω από έναν άνδρα εν να περάσω ώραία με τον καταπλητικό του χαρακτήρα και το χιούμορ του-και να τον θέλω. Μεν μου αρκέψετε, και κεινος εννα περάσει καλα, εν θα κάτσω τζιαμέ σαν κοινό να περιμένω παράσταση, εννα συμμετέχω. Α! Επίσης ένας φίλος μου είπε μου να μεν λαλώ τιποτε που τούτα (1,2,3) επειδή εν αυτόματος ευνουχισμός των αντρών. Αλλά ενναιν καλύτερα να το λέω πρώτα να ποσπαζούμαστε με όσους τα αρχίδια μου βαρούν παραπάνω που τα δικά τους; δεν έχουν την συναισθηματική ωριμότητα να αντεπεξέλθουν σε μια γυναίκα που θα τους θέλει μόνο για το μυαλό και την προσωπικότητα τους; 

Οπότε με τούτα τα δεδομένα γυρίζω και χαχανίζω οπως πάντα. Μιαν που τες νύχτες που φκήκαμε με μιαν Πέγκυ με μιαν μεγάλη παρέα που δεν ήξερα κανένα, βρέθηκα να κάθουμαι πανω σε ένα στουλ με κάποιον αγνωστον να γονατά μπροστά μου και να μου τραβά τα παπούτσια μου, μεν με ρωτάτε γιατι-εν εχει γιατί. Εγώ εγελουσα, αλλά κάποιος που απέναντι, τόσο ψηλός που να θωρεί πάνω που όλους, ίσως πρόσεξε ότι το χαχανητό ήταν ελαφρώς του πανικού. Χαμογέλασε μου, έκανα του γκριμάτσα τύπου "δεν ξερω τι γινεται" και διέσχισε το διάστημα μεταξύ μας βλέποντας με συνέχεια με κάτι ωραία στενά μάτια. Προσπαθώ να διατηρήσω το βλέμμα. Εν ειμαι ανετη ακόμα στο φλερτ. Ημουν πιστή/τυφλή σύζυγος (χαχα κλαίω) για αρκετά χρόνια και αυτό εν γίνεται εύκολα switch off. Έρκεται στέκεται μπροστά μου να με σώσει. 

"Τι πίνεις;" ρωτά μες το αυτί μου και οι τρίχες μου στέκονται προσοχή ρε φίλε. Δηλαδή απευθείας. Τι εν τούτη η μαγεία. 

Κάμνει μου ένα ποτό, κρατά μου το μπροστά μου με την χεράκλα του και τα καθαρά του νύχια. Πίνω που το καλαμάκι αθώα. Ναι ρε, πρωτο πραμα που θωρούμε εν τα νύχια, να εν καθαρά και κομμένα. Σηκώνομαι με τα 12ποντα και ειμαι ως το αυτί του, ρε μαλάκα. Ως-το-αυτί-του. Δεν μιλούμε πολύ, επδ εν ακουμε βασικά. Κρατά μου την μέση μου, γελά μου. Χορεύω και θωρεί με. Χαμογελά και δαγκωνει τα χείλη του. Ακούεται πιο ωραίο από ότι ήταν στην πραγματικότητα, επειδή γενικά ήμασταν ο ένας πας τον άλλο, αγκωνιές, σπρωξίματα, πατάς με πατώ σε. Αλλά ήταν τόσο άνετη η χημεία με τον ψηλό που όταν μου έδωσε το τηλέφωνο του, έκανα του αναπάντητη να έχει το δικό μου. 

Τα μηνύματα πάνε κ έρχονται, όσο γίνεται επειδή έχουμεν τζιαι κοπελλούθκια κι όταν είμαι μαζί τους ασχολούμαι μαζί τους κ δεν βαστώ το τηλέφωνο συνεχεια να ειμαι απίκο. Σε λίγες μέρες κανονίζουμε να βρεθούμε. Κοκεταρίζουμαι, αρωματίζομαι βάλλω το ελαφρύ μου τακούνι και πάω. Στέκουμαι δίπλα του και σκύβει και φιλά με στο μάγουλο. Σκύβει πελλέ μου. Με κατευθύνει με το χέρι του στο κάτω μέρος της πλατης μου-μιλούμε που τα πιο σέξυ πράματα όταν το κάνουν οι άντρες στα αρχικά στάδια. Καθίσαμε διπλα δίπλα το γόνατο του στο δικό μου. Αστερούθκια στα μάτια μου. 

.

.

.

Μακάρι να τέλειωνε ως δαμέ η ιστορία. 

Αλλά μετά την τρίτη πρόταση σκυλοβαρέθηκα. Η κουβέντα πήγαινε κουντητή ως πάρατζιει. Μετρουσα τες λέξεις να ποσπαστούμε. Συλλαβές. Γράμματα. Τελείες. Πάλευα με τον εαυτο μου. Ατε ρε Μπεατρίξ, βάλε νερό στο κρασί σου. Σκατά στα μούτρα μου. Αφού το φυτίλι έσβησε. Μιλούμε, έσβησε, έπιασε την βαλίτσα του κ μετανάστευσε το φυτίλι που ήταν να ρίξει στο κορμί μου σπίρτο να πυρποληθώ. Ας μην μιλήσουμε για το ευκολόσβηστο φυτίλι μου. 

(Ναι, ναι μεν αρκέψετε, επδ ηταν μπορινγκ οι κουβέντες του ανθρωπου ΓΙΑΜΕΝΑ εν σημαινει οτι ενναιν καλος, εν καλος για κάποιαν αλλη, δεν τον κατηγορούμε δεν τον μειώνουμε, μπορουμε να αντεπεξέλθουμε κ στες δικές μας χυλοπιττες επδ τρωμε επίσης δεν δινουμε μονο! Δεν ειναι ολοι για ολους, χατε μανα μου εκαλυψα σας;)

Οι επόμενες μέρες κυλήσαν με μηνύματα που αργά και σταθερά αραιώναν. Ώσπου κ σταματούν. 

.

.

.

Μακάρι να τέλειωνε ως δαμέ η ιστορία. 

Εν με βρίσκει αλλού μετά που κανένα μήνα; Εν με θωρεί πάλε με τζιείντα μάθκια τα στενά κ αμφισβητώ την κρίση μου και την αντίληψη μου κ τι πειράζει να δεν μπορείς να κόψεις μισή κουβέντα εν πειράζει κόρη σκάσε κ προχώρα. Εν έρκεται και πιάννει με που την μέση αλλα οι τρίχες μου χαβάν αρβανίτικο; Εν με φιλά στο μάγουλο αλλά μιλούμε όλες οι τρίχες χειμερία νάρκη; Εν σκύβει-ΟΥΦΟΥ-να μου ψιθυρίσει στο αυτί; Εν μένω χάσκοντα επειδή μόλις μου είπε να κάνουμε one night stand; Εν με πιάννει το γέλιο και λέω του "γιε μου παεις καλα;". Εν γυρίζει και φεύκει χωρίς ένα γεια; Πρέπει να κάνω αποτρίχωση να πνάσουμε που τες τρίχες και τα ανεβοκατεβάσματα τους.