Enter "Fitz"

Εκάθουμουν έτσι μια χαρά σε ένα κκαφέ και έπιννα τον καφέ μου. Εσκέφτουμουν πόσο καλά περνώ μόνη μου-και ξέρω ότι οι μισοί που σας εννά πουν ναι σιγά-αλλά αλήθκεια τούτη η ζωή μου εν γεμάτη. Εκαμα τα σχέδια μου. Επήρα τες αποφάσεις μου.

Είπα να το διασκεδάσω το καλοκαίρι, εν πιο ωραία να είσαι σιγκλ το καλοκαίρι, να πάεις όπου σου φωνάξουν, κάθε λλίο άλλο πάρτι. Και τον Αυγουστο να τον φκάλω Λεμεσό. Επεθύμησα να μεν πρέπει να με κόφτει που κανένα, και να ρυθμίζω το πρόγραμμα μου όπως θέλω, και να πνάσει τούτη η συνεχής μάχη μέσα στο μυαλό μου τι θέλω και γιατί εν δένουμαι, και ήντα πρόβλημα έχω. Τίποτε! Εν θα δεθώ ποττέ με κανένα άντρα επειδή εν τους εμπιστεύκουμε. End of story. Εννά εύρω ακόμα ένα ομορφόπαιδο να περνούμε καλά, να κάμνουμε καλό σεξ, να ακούω τες παπαριές που φκαίνουν από το στοματάκι του, αλλά σε κάποια φάση στο μέλλον, ίσως την άλλη φορά να παίξω την "νόρμαλ" λλίο καλύτερα. Όι τωρά όμως, τωρά εννα το διασκεδάσουμε. 

Εκάπνιζα και εσκέφτουμουν, ενθουσιάζουμουν, εθωρούσα έξω που τα παράθυρα τον κόσμο να περνά, άρκεφκα να βολεύκουμε, ο καφές μου ωραίος,

Μετά είδα το τράχτο, έδωκε πας το κκαφέ, μπροστά πίσω εκατάφερε και έσυρε τους τοίχους, έκαμε τα παράθυρα και την τζαμαρία λουβίθκια, εμπήκε στο εσωτερικά, επάτησε τραπέζια και καρέκλες και εσταμάτησεν μπροστά μου απότομα. Άνοιξεν η πόρτα, επηδησε κάτω ένας τύπος ολογαίματος, ήρτε προς εμένα, ετέντωσε το χέρι του σε χειραψία.

"Είμαι ο Fitz"

Έσβησα.

"Θέλεις να πάμε για καμιά μπύρα?" λαλεί μου.

"Έχω επιλογή?" είπα τραβώντας το σπαθί που την θήκη

"Έχεις"

Εσάστισα και έκαμα να χαμηλώσω το σπαθί.

"Πάμε" απαντώ

Εμπήκαμε μες το τράκτο και ξεκινήσαμε

"Είμαι η Beatrix" εφώναξα μες το αυτί του να ακουστώ πάνω που την φασαρία της μηχανής

"Ναι"είπε μου.