10/7/13

Εν θωρώ ειδήσεις έσhιει που τον Μάρτη

Ο παπας μου εμεγάλωσε με με τα ιδανικά, με τις αξίες, με το έθνος. Ο παπάς μου εν που άλλη πραγματικότητα, της παλιάς κκελές που λαλούσιν. Εμεγάλωσα έτσι λοιπόν, να αγαπώ τον τόπο μου, να σεβουμε κάποια πράματα, να παλεύκω, να έχω κάποιες αρχές που πορέυομαι, να θαυμάζω τον ηρωισμό έστω κι αν δεν τον καταλάβω και να συγκινούμε με την Ελλάδα, να αγαπώ την Κύπρο, να νιώθω το παρελθόν και τις αδικίες. Εσηκώνετουν η τρίχα μου όποτε έρκουμουν και εθωρούσα την άκρη του νησιού που πας το αεροπλάνο.

Εβουττίσαν μας οι γονιοί μας την πρώτη μέρα που ανοίξαν τα οδοφράγματα, Μεγάλο Σάββατο και επεράσαμε απέναντι. Εν είμαστεν πρόσφυγες, η μάμμα μου είπεν μας "πάμε να δείτε τον τόπο σας". Ήβραμεν ένα ταξιτjή και επλερώσαμε τον και επήρεν μας Μόρφου, Κερύνεια, Μπέλλα Πάϊς και Λευκωσία. Μετά που λλίες μέρες επήαμε Καρπασία και πόξω της Αμμοχώστου. Κείνο το συναίσθημα εν θα το ξεχάσω, που έβλεπα τοπία που ήξερα που τα τετράδια του δημοτικού. Επήα πολλές φορές που κείνο τον καιρό, θέλω να ξέρω, θέλω να θωρώ την πραγματικότητα.

Θυμούμε πάντα οι γονιοί μου εβάλλαν με να θωρώ ειδήσεις. Εν ήταν επιλογή. Έπρεπε να ξέρω τι γίνεται. Εν μου εκρύψαν πολλά πράματα για το παρελθόν, ακριβώς τι εγίνετουν, πώς ήταν πριν το 74, πώς ήταν μετά. Με τον παπά μου εδιαβάζαμε πάντα και εμαλλώναμεν για τα πολιτικά. Αναμείχθηκα με παρατάξεις, όσπου και ενεκάτjιασα και επαρέτησα. Μετά εμεγάλωσα και απέκτησα κρίση. Μετά εστράφηκα Κύπρο. Μετά έβλεπα τι εγίνετουν, εδιάβαζα και καμιά εφημερίδα του εξωτερικού, μετά έγινε το Μαρί, μετά εγίναν οι εκλογές, μετά εγίνε το κούρεμα. 

Εν θωρώ ειδήσεις έσhιει που τον Μάρτη. Προσβάλλουμε να θωρώ ειδήσεις, προσβάλλουμε που τες εξελίξεις, νιώθω ότι εν μπορώ να με περιπαίξουν, να με εμπαίξουν, εν θέλω να διώ έτσι δικαίωμα. Προσβάλλεται ο τρόπος που μεγάλωσα, τα ιδανικά που απέκτησα και οι αρχές μου. Εν με κόφτει. Εν με κόφτει με για το πόρισμα, εν με κόφτει με για τες επιτροπές, εν με κόφτει με αν χρεοκοπήσουμε, εν με κόφτει τι κάμνουν, εγώ επαρέτηθηκα που την ελπίδα. Κρατώ τα ιδανικά μου μες τον νου μου, ζω στον κόσμο μου, μαθαίνω όσα λιγότερα μπορώ, και αν επηρεάζεται η ζωή μου πολλά εννα φύω, μια ζωή ένει. Έτσι κι αλλιώς εν πιο εύκολο να αγαπάς την Κύπρο που μακριά.


11 σχόλια:

  1. Το καλύτερο να αγαπάς την Κύπρο από μακρυά. Και αυτοί που ζουν εδώ και την αγαπούν, είναι επειδή την βλέπουν από μακρυά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ένας καθηγητής μου που έλειπε χρόνια στο εξωτερικό όταν πρωτοήλθε πίσω μια μέρα μας είπε"Η Κύπρος είναι παράδεισος αλλά δυστυχώς τη χαλούν οι ανθρώποι της."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ούτε κι εγώ βλέπω ειδήσεις πλέον. Αηδιάζω πραγματικά να βλέπω τον κάθε υποκριτή να βγαίνει και να κάμνει κηρύγματα και να δίνει ψεύτικες υποσχέσεις!! Μετανοιώνω πικρά που εψηφίζα τόσα χρόνια τούτα τα πλάσματα που σιγά σιγά, ο ένας μετά τον άλλον, μας κατέστρεψαν...κι ακόμα συνεχίζουν ακάθεκτοι! Σκατά στα μούτρα τους!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μια συναδέφλισσα μου προχτές έκαμε μια παρουσίαση για τη πτυχιακή της τζιαι στον επίλογο της έπρεπε να γράψει μια παράγραφο για τη Κύπρο. Όντως ξένη η κοπέλα, άρχισε τζιαι έγραφε όλα τα όμορφα τζιαι τα καλά της Κύπρου, σαν νησί. Τζιαι ο καθηγητής της είπες της στη κριτική του "εν πολλά ουτοπικός ο τρόπος που επερίγραψες τη Κύπρο, να ξαναγράψεις την παράγραφο μόνο με γεγονότα". Η σκληρή πραγματικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. oh yes je gi auto ti latrevw.
    3300km away en arketa gia na xanuntai oulla je na fainetai mono o ilios, i 8alassa je t astra.

    Eidiseis, ma ti eidiseis?
    Exoume tipote neo na akousoume?
    Enomiza oti eshiei xronia pou oulla en sto repeat. Ate me kana shocking bleep px "vourate geitonoi epattisamen", alla oulla t alla akoma je relating to the bleep en ta idia.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. τζιε ξεκινω το σεντονακι μου.
    ειδησεις οντως εν αξιζει πλεον. αφου παιζουν τζιε ενδοκαναλικα (;) συμφεροντα τζιε παρουσιαζουν σου οτι θελουν, οπως θελουν. ποιος ο λογος; ασε που ψυχοπλακωνεσαι. μπορεις να θκιαβαζεις τιτλους που το ιντερνετ, τζιε να μαθεις οτι θελεις εσυ, οπως το θελεις που οποια πηγη θελεις.
    για τα οδοφραγματα. αποψη μου παντα, εγραψες κατι δημοσιως, αρα δεχεσαι κριτικη. Κατεχομενα θεωρω οτι επρεπε να πασιν οι προσφυγες καταρχας τζιε μετα οσοι θελουν να γνωρισουν τους τοπους που εχασαμε (ω τι εκπληξη) που δικα μας λαθη. Που τζιαμε τζιε τζι, εν περιττες οι πολλες επισκεψεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. βεβαίως και δέχομαι κριτική σο μεν κάμνεις εισαγωγή όταν κομεντάρεις στο δικό μου μπλογκ, just shoot :)

      κατεχόμενα πάω αρκετές φορές, τjιαι κάθε φορά που πάω εν κάτι διαφορετικό. θεωρώ το παράλογο να μπορώ να κινηθώ σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή πόλη αλλά να μεν ξέρω τι βρίσκεται μισήν με μιαν ώρα που το σπίτι μου. πρέπει να ξέρω, πρέπει να δω, να στεναχωρηθώ, να καταλάβω πράματα που εν θα μου τα πούσιν ποττέ, εμείς ξέρουμε μιαν ιστορία, ποτzιεί εν πολλά διαφορετική ιστορία.

      ως τα τωρά εν ήξερα πόσο διαφορετικός εν ο πενταδάκτυλος που την μερκά που θωρεί Λευκωσία και που την μερκά που θωρεί θάλασσα, εν απίστευτο. ως τα τωρά εν ήξερα πώς φαίνεται ο πενταδάκτυλος που την μερκά της αμμοχώστου,ή πόσες αμυγδαλιές έχει η μεσαορία ανθισμένες την άνοιξη. γιατί να μου το στερήσω? που στην τελική εν ο τόπος μου.

      Διαγραφή
  8. Το καλύτερο πράμα κάμνεις, και εν μιζεριάζεις τζ' εσιεις τζαι τη κκελέ σου ήσυχη. Θα μπορούσαν να σου πουν πως ζεις στον κόσμο σου, αλλά σαμπώς και δεν ζούμε ο καθένας στον δικό του έτσι κ αλλιώς;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. :) ωραία απάντηση! ακριβώς αφού ο καθένας εν στο κόσμοτου επιλέγω τι μαπίνει στον δικό μου

      Διαγραφή