11/12/18

Μια Ελένη

Δεν μπορώ να διαχειριστώ καθόλου αυτό το θέμα με την φοιτήτρια που πέθανε στα βράχια μετά απο βιασμό. Δεν μπορώ χωρίς να κλείνει ο λαιμός μου κ να γεμώνουν τα μάτια μου.

Ίσως είναι η φωτογραφία της που ποστάρεται με τόση ευκολία παντού, οι λεπτομέρειες του φριχτού της θανάτου που αρνούμαι να διαβάσω. Το όνομα που μου είναι οικείο και λατρεμένο. Ίσως οι γονείς της που έστειλαν το παιδί τους να σπουδάσει και το έχασαν. Όλη αυτή η αγάπη, η προσπάθεια, οι θυσίες για να τελειώσει αυτό σαν ένα πράγμα, μια κούκλα για χρήση, ένα αντικείμενο για την ικανοποίηση δύο άγνωστων ανδρών που είχαν την υπεροψία να ελέξουν την ζωή της, να αποφασίσουν αν θα ζήσει ή αν θα πεθάνει. Ίσως επειδη θέλω να προστατεύσω την κόρη μου από αυτό. Ίσως επειδή δεν έκανε τίποτε αυτό το κορίτσι, αυτή η νέα γυναίκα πέραν του να είναι γυναίκα. Ίσως επειδή καταλαβαίνω πόσο τυχερή ήμουν που ενώ δεν έκανα τίποτε διαφορετικό από αυτή τη κοπέλα, την γλίτωσα με χουφτώματα, απειλές, εκβιασμούς, παρακολουθήσεις και άκομψα σχόλια από διάφορους.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
Η πρόεδρος της Νέας Ζηλανδίας δάκρυσε καθώς απολογήθηκε στους γονείς μιας άλλης γυναίκας που πέθανε με παρόμοιο τρόπο στην χώρα της αυτές της μέρες.
Παγκοσμιως τα στατιστικα είναι εκκωφαντικά. Στην Κύπρο τα επισημα στατιστικά είναι χαμηλά, και αυτό φαίνεται να σχετίζεται και με τη τελευταία θέση της Κύπρου στην παρουσία γυναικών σε θέσεις ισχύος. Δηλαδή όσο πιο λίγες γυναίκες υπάρχουν σε διευθυντικές ή ηγετικές θέσεις τόσο πιο χαμηλή είναι και η αναφορά τέτοιων περιστατικών. Έρευνα που διενεργήθηκε το 2008 (ΜΙGS) αποδεικνύει ότι τα χαμηλά ποσοστά της κύπρου σε βιασμούς/απόπειρες βιασμών οφείλεται σε μη αναφορά περιστατικών. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 10% των γυναικών που έλαβαν μέρος ηλικίας 18-24 είχε βιαστεί ή έγινε αποπειρα βιασμού από τον άντρα που βγήκε ραντεβού ή τον δεσμό της, το γνωστό date rape. (Bιασμός δεν είναι μονο η βίαιη σεξουαλική επαφή, είναι κ το να σκάσεις να σε γαμήσει επδ θέλει ενώ δεν θέλεις και δεν ακούει το όχι ούτε σταματά.) Άλλη έρευνα που διενεργήθηκε από ΕΕ (RFA) δείχνει αυτό το ποσοστό στο 22%. H ίδια έρευνα εχει ποσοστά κ για άλλα εγκλήματα όπως σεξουαλική παρενόχληση, εκφοβισμό και παρακολούθηση. Μια άλλη έρευνα του 2014 (Apostolidou et al.) που επικεντρώθηκε στην ενδοοικογενειακη βία με γυναίκες 18-60+, βρήκε το ποσοστό βίας στο 28%, με την σεξουαλική βία στο 15,5%. Οι άλλες μορφες ήταν φυσική βία, ψυχολογική βία και οικονομική. 


5 σχόλια:

  1. Έχασα τον ύπνο μου και έκλαψα για την Ελένη που το τέλος της έδωσε σάρκα σε όλους τους τρομερούς φόβους μου, πρώτα σαν γυναίκα και δεύτερο σαν μάνα.
    Ξέρεις τούτοι οι 20χρονοι είναι η πρώτη γενιά που μεγάλωσε με το απαίσιο, 24 ώρες διαθέσιμο, πορνο του ιντερνετ. Μιά βόλτα στα πιο κοινά σαίτς δείχνει τι εικόνα σχηματίζουν οι νέοι άντρες για τη γυναίκα και τη σεξουαλικότητα. Φοβάμαι οτι αν δεν αλλάξει κάτι τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με αυτό το θέμα καταπιάνεται ο αγαπητός μου Jon Ronson, στο podcat series του με τίτλο «the butterfly effect». Πραγματικά αξίζει να το ακούσεις εάν σε ενδιαφέρει το θέμα.

      Διαγραφή
  2. Bιασμός δεν είναι μονο η βίαιη σεξουαλική επαφή, είναι κ το να σκάσεις να σε γαμήσει επδ θέλει ενώ δεν θέλεις και δεν ακούει το όχι ούτε σταματά.)

    Αυτό ακριβώς συνέβη σε κοντινό μου άτομο. Ουδέποτε κατήγγειλε το περιστατικό.Οχι μόνο επειδή ο θύτης είναι άτομο της "αρχουσας" κυπριακής κοινωνίας και με σημερινά αξιώματα, άρα δυσκολο να δικαιωνοταν, αλλά και επειδη δεν ασκήθηκε ικανοποιητική βία έτσι ώστε να τη σκοτώσει και σωματικά, με κινδυνο να την έβγαζαν και τρελη και να περάσει πολύ χειρότερες καταστάσεις.

    Επίσης με εκνευρίζει αυτό που λένε όλοι ότι τη σκότωσαν επειδή είπε Όχι. Ποσο ακυρο μήνυμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μου προκαλεί αηδία ο τρόπος που αψηφούν την αξία της ζωή όλοι οι δολοφόνοι. Έχασα και γω τον ύπνο μου με διάφορα παρόμοια τελευταίως. Με εξοργίζει η ηλιθιότητα του να προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά χωρίς κανένα κέρδος. Όλους αυτούς θα ήθελα να τους βάζουμε σε ενα νησί με απόλυτη ελευθερία χωρίς επαφή με τους υπόλοιπους και μόνο με άλλους του είδους τους. Προσπαθώ να σκεφτώ τρόπους να αποτρέψω παρόμοια περιστατικά παραδείγματος χάρη ενα ultimate panic button device. :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή