05 Ιουλίου 2026

Από το Α ως το Ω

Έχει κάτι λίγες στιγμές. 

Που δεν έχω να κάμω πολλά πράματα. 

Τζιαι κάθουμαι σε μιαν παραλία σαν κατεβαίνει ο ήλιος.

Αρκεφκω θυμούμαι ποια είμαι. 

Τζιείνη που εν χαμένη που την καθημερινότητα.

Εργαζόμενη. Υπεύθυνη. Στοχοπροσηλωμένη. Μάνα. Τρυφερή. Προστατευτική. Ικανή. Στωική. 

Κουρασμενη. Πνιμένη. Άυπνη.  


Η γυναίκα που είμαι ξεπροβάλλει σπάνια, αραιά και που. 

Κι άμαν με βρίσκω, ανακουφίζομαι. Ειμαι ακόμα, δαμε. 

Σιωπηλή. Άτακτη. Χύμα. Μελαγχολική. Που της αρέσκει να σοκάρει. Να πατά κουμπιά. Να τραβά σχιοινιά. Να πετσοκόφκει.  

 

Με το μαγιώ. Μόνη μου σε μιαν παραλία. Βραδιάζει. Φυσά. Ακούω την γη να γυρίζει.

Τζιαι πεθυμώ με. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου