Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Dnz. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Dnz. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Ιουνίου 2026

Μια ιστορία με ισορροπία

Ακου τωρά κατάσταση.

Ήταν ψηλός, ημουν ως τον ώμο του, με το μαλλι το ψιλομακρύ, κάτι ωραία στενά μάθκια, και το ultimate επαγγελμα. Άρεσα του έδειξε μου το, άρεσε μου αλλα εν του το έδειξα επειδή εν εμπορούσα να ενδώσω, ήμουν κορούδα δεσμευμένη κι εγώ ειμαι τίμια γεναίκα. Κι ας ειμαστε ειλικρινείς εν μεγάλη διαφορά το να σκεφτεσαι, και το να πράττεις. Τούτα ήταν τότε. 

Μετά που χρόνια ε,το έκοψα σίνγκλ. Άρκεψε να μου στέλλει αραιά και που, αλλά πάντα φιλικά. Λλίες κουβέντες τζιαι χαχα, τζιαι όσο μπορώ να απαντώ επειδή εν κ είμαστον αθκιασερές μάνα μου, έχουμε κ δουλειά και κοπελλούθκια και σπίτι και κάττους, και ένα σώμα που πρέπει να γυμνάζομεν, και μαλλιά να βαψομεν και να βάλομε μάσκες, και νύχια να κανομεν, και φίλους να φκαίνουμε, και βιβλία να θκιαβάζουμε, και κοινωνική ζωή δική μας-ταχα, και κυρίως των κοπελλουθκιών να ζήσουμε-εν μπορώ εποστάθηκα. 

Ένηγούεη, απαντούσα του κουτσά στραβά και φιλικά επειδή εν και παντρεμένος και εν θα κάνουμε τούτα που περιπαίζουμεν. Μιαν καλήν ημέρα σαν μου έστελλε, είπε μου ατε στείλε καμια φωτογραφία να σε δω. Ατε λαλώ τωρά, να το κόψουμε με τρόπο. Και γενικά, εν καταλάβω με τους άντρες ποτε εν φιλικό πότε εν παραπάνω. Επειδή για μένα το να σε ήθελα μιαν φορά εν κ σημαίνει ότι θέλω σε ακόμα-αλλά μπορεί και να σε θέλω. Επίσης για μένα το να μιλώ με άντρα εν κ σημαίνει οτι φλερτάρω, επειδή έχω άντρες φίλους, αλλά μπορεί και να σε θέλω χωρίς να το λαλώ. Φκάλε λοαρκασμό-εν έχει πίστεψε με ούτε γω φκάλλω. Αλλά ξέρω γω άμα μου ζητάς φώτο "για να με δεις", θεωρώ εν τζιαμέ που ρέσσουμε την γραμμή. Ατε να μεν τον κακοκαρδίσουμε επειδή αναγιωθήκαμε να ειμαστε καλές κορούδες και να ρίχνουμε τον αλλο κάτω με το γαντάκι. Ε ξερεις εν στέλλω φώτος μου, χαχα. Εν παράξενο χαχα. Ενηγουέη, μιλούμε άλλη ώρα ειμαι μπίζι χαχα. 

Οκκκκκ, εβαλε μου κατι εμοτικονς. Ατε λέω εν τύπου έξυπνος, ίσως να το έπιασε το έμμεσο. 

Την δεύτερη φορά που μου ζήτησε φώτος, ήταν πιο έντονος. Γεια και χαρά, και τι γίνεται καλά, και με κείνες τες φώτος τι παίζει θα στείλεις καμιά; Ε ξέρεις δεν νιώθω άνετα να μοιράζομαι φώτος οκ οκ. Εν απάντησα πάρακατω. Μπουμ, στέλλει φώτο απο γυμναστήριο χωρίς φανέλα. Οκ εν ωραίος τύπος, ομολογουμένως, γυμνάζεται. Εν αντέδρασα.

Την τρίτη φορά που μου ζήτησε φώτος, ήταν η τελευταία. Στέλλει μου τι κάνω καλά; Επειδή ακομα προσπαθώ να ξεφορτωθώ τις διδαχές της κοινωνίας που μου επιβάλλουν να αρνηθώ με τρόπο όταν έχω κάτι να χάσω, και επειδή αν σας πω πόθεν τον ξέρω εννα κάμνει νόημα γιατί προσπαθώ να διατηρήσω ισορροπία, απαντώ οτι είμαι έξω για ποτό και είμαι μπίζι. Άλλη παλαβή εγώ. Ξέρω εννα μου πεις οτι επρεπε να καμεις ετσι επρεπε να καμεις αλλοσπως επρεπε ετσι κ γιουβέτσι. Ε παραδέχομαι τες αδυναμίες μου εγώ μάνα μου εν κ εχω θέμα. Τζιαι γυρίζει τζιαι λαλεί μου, άτε πιες τιποτε περκει μου στείλεις καμια χοτ φωτο επιτέλους. 

Εθκιαολε μαυρε. Προσπαθώ ρε μαλάκα μαλακισμένε. Και πιέζεις. 

"Εν νομίζεις εν ατάκα βιαστή τουτη" λεω του

Επροσβάλτηκε

Πάει και η ισορροπία που προσπαθούσα να κρατήσω. 

11 Αυγούστου 2025

Μια ιστορία #18

"είδα σε όνειρο" στέλλει της μετά που 2 χρόνια που δεν εμιλήσαν. 

Θωρεί το μήνυμα. Εν το ανοίγει. Εν θέλει να του δώσει την πληροφορία ότι εκείνη την στιγμή, η απόσταση που τους χωρίζει διαλύεται, και ενώνονται στις οθόνες των κινητών τους. Εν θέλει να ξέρει οτι εν τζιαμέ εκείνη την στιγμή. Σκέφτεται τον να βαστά το τηλέφωνο και να καρτερά απάντηση, να βάλλει τα μαλλιά του πίσω που το αυτί του με την χαρακτηριστική του κίνηση. 

Κλείει τα μάθκια της, σαν μια δύναμη να την τραβα που το αρφάλι προς τα πίσω, μεταφέρεται σε άλλη χώρα, μές τον νου της παιζει το green grass της Cibelle που της έστειλε ένα απογευμα, ξαπλώνουν χαμέ στο πάρκο. Το κεφάλι της στην κοιλιά του, μιλούν και γελούν, παίζει με μια τούφα των μαλλιών της. Κρατά μιαν κάμερα, φκάλλει την φωτογραφίες. Κάμνει πως του θυμώνει. Περπατούν σε μια μάρκετ, πιάνει βροχή, βουρουν να καλυφτούν σε ένα σταθμό. Χαχανίζουν. Πιάννει της το χέρι της κ μελετά τα δάκτυλα της, αφήννει τον, για λίγο.

Αννοίει τα μάθκια της, επιστρέφει στο τώρα. Στην οθόνη που καρτερά, στο χέρι του που βάλει τα μαλλιά πίσω που τ’ αυτί, με τζείνην την κίνηση. Στο μήνυμα που δεν ανοιξε. 

Εν του απαντά. 

Απόσταση 
Απόσταση 
Απόσταση 

Τζιαι τζιείνα ούλλα που ήταν να γίνουν εν εγίναν ποττέ, κι ούτε εννα γίνουν. Κι αν κάποιος θέλει κάτι να γίνει, πρέπει να σηκωθεί να το κάμει. Όχι να τσιγκλά, τζιαι να νομιζει, και να εύχεται. Τζιαν κάτι εν επροχώρησε υπήρχε λόγος.  

Ήντα κρίμα, που την ώρα που είχαν την προσοχή της και την απόλυτη της αγάπη εν καταλαβαίναν τι τους εδίαν. Τι κρίμα που μόνο μέσω της απουσίας της εκτιμούσαν αυτά που ενομίζαν δεδομένα. Ήντα κρίμα που το μόνο που θα έχουν πλέον απο εκείνη εν την χωρίς κόπο κι αναβλύζουσα αδιαφορία της. 

ήντα καλά που τζιείνα τα mocking birds ξέρει να τα πιάννει μόνη της. 

09 Απριλίου 2024

Μια ιστορία #13

That red dress 


στέλλει της μετά που έναν χρόνο πάλε. Χαμογελά στο τηλέφωνο. 

Ανταλλάσσουν τα νέα τους. 

Send me a picture of your face. A picture you will take just for me.

Αυτή αρνιέται. Τι νόημα έχει να διατηρούν τούτην την ιστορία για τόσα χρόνια. Του το λεει. 

I have been thinking about you for so long

Lets take a trip together, please. 


Δεν του απαντα για πολλη ώρα. Και χτυπά στο κέντρο με την απάντηση της

why, why are you married? 


Την πυροβολά απευθείας πίσω 

why did you stop me from kissing you that night?


you know why


Δεν το δέχεται ακόμα, 15 χρόνια μετά. Δεν ειναι αρκετός ο λόγος της γι αυτόν. 

I shouldn't stopped, I m always thinking about it. 

Come, be with me.


Και σκέφτεται, κάθε μέρα, αν θα παραμείνει η φαντασίωση κάποιου, ή αν θα γίνει η πραγματικότητα του.