24/9/19

2η εγκυμοσύνη κ ακόμα δεν καταλαβαίνω τον κόσμο

2η εγκυμοσύνη κ ακόμα δεν καταλαβαίνω τον κόσμο.

Το μόνο που μπορώ να πω ότι καταλαβαίνω εν τον τροπο που με θωρουν κατι μιτσιές 25-28 χρονών αμα εν σασμένες κ γω περπατώ σαν μια μικρή βάρκα. Κ γω κάπως έτσι θωρούσα τες έγκυες γυναίκες τον καιρό που η έννοια μου ήταν που να πάω κ τι να φορήσω. Εχτός που το "μανα μου εν κριμα", κ το "πως εν έτσι", άμα είσαι σε κείνη την φάση εν πολλοκαταλάβεις γιατί να χάσεις την κυριαρχία του σώματος σου και να γίνεις ετσι σκέδιο. Η γυναίκα ξαναγεννιέται-συνήθως, όχι κ πάντα-όταν γεννά.

Όταν κινούμαι σε crowd που αποτελείται από νεαρά άτομα ή παλιμπεδίζοντα άτομα εν το χειρότερο. Έτυχε κ είχα ένα χενς παρτυ, αστα να πανε. Εγω με τον κοιλιαρο, εβαλα τες γόβες κ το φορεματούδι.  Η αλήθεια επδ εν έβαλα τραγικό βάρος προσφέρονται και οι γόβες και το φορεματούδι. Αλλά οκ, 5 φορές τουαλέτα. Επίσης το τραπέζι μας ήταν σε θέση άλλη άκρη του μπιτσόμπαρου από την τουαλέτα και έπρεπε να διασχίζω και την πίστα. Κανένα δν έκοφτε. Κάθε φορά το ίδιο δράμα, να κουντώ να με κουντούν, να κουντώ να μεν μου διούν σημασία, να κουντώ να με βλέπουν κ πάλε, απάθεια. Οκ παίδες είπαμε δεν σας κόφτει η αναπαραγωγή μου, η παρουσία μου προφανώς κ δεν σας φκάλλει οποιοδήποτε θετικό συνάισθημα αλλά οκ, λίγο να ταράξετε σας ζήτησα.

Ένηγουέη, αυτό που με εντυπωσιάζει και σε αυτή την εγκυμοσύνη είναι η αντίδραση των αντρών οι οποίοι απλά χάσκουν πας την κοιλιά. Οποιασδηποτε ηλικίας. Δεν ξέρω τι σημαίνει, ούτε μπορώ να το αποκωδικοποιήσω. Αλλά χάσκουν, περνά η κοιλιά κ την βλέπουν. Ντάξει όχι όλοι, αλλά ένα μεγάλο μερος. Όχι με άσχημο τρόπο, αλλά είναι τσας άβολο.

Κατά τα άλλα τα γνωστά, όλοι να πιάννουν κοιλιά, όλοι να έχουν άποψη, το μακρύ το κοντό, αν εν κόρη αν εν γιος κλπ κλπ.



18/9/19

Γρήγορα και αργά

Γενικά τούτη η εγκυμοσύνη περνά αργά και γρήγορα.

Αργά επειδή εν πολλύς καιρός μια εγκυμοσύνη, και εν πολλά τα θέματα του τι να φάεις, τι να πιεις, που πονείς, να  μεν αναπνεύσεις τσιάρα όπου πάεις, να μεν βάλεις το τάδε κ το τάδε πας την φάτσα σου, τι μου αρέσκει πλέον να τρώω δεν ξέρω, θελω junkfood, δεν έχω ρούχα να φορώ, δεν μπορώ να πέσω μπρούμυτα, ανάσκελα, κ γενικά το σώμα μου δεν ειναι σώμα μου και δεν ξέρω τι μου γίνεται ενώ Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ.

Γρήγορα επειδή έχω ένα κοριδιον που με κρατά απασχολημένη και πελλανίσκει  με κ περνούμε συνήθως ωραία κ μερικές φορές ξεχνώ ότι είμαι έγκυος.

Αν τες συγκρίνω μεταξύ τους τες εγκυμοσύνες εν καμία σχέση-κ όχι ενναιν επδ εν γιος εν επειδή εν άλλη εγκυμοσύνη, πρηξιό. Εν έβαλα ιδιαίτερο βάρος μέχρι τώρα, ενω την πρώτη φορά ανάπνεα κ έβαλα γραμμάρια. Τώρα, είχα αναγούλες όλη μέρα όλη μέρα για 3 μήνες χωρίς εμετούς. Ήμουν σε μια κατάσταση όση έχουν ναυτία του αυτοκινήτου και ανεβαίνουν στον Μαχαιρά ή στον Κύκκο, ξερετε το συναίσθημα, σκέφτου έτσι για 3 μήνες νον στοπ. Ενώ  στην πρώτη εγκυμοσύνη ήμουν  μια χαρά κοκόνα. Επίσης τώρα, το πρώτο τρίμηνο το μόνο που μπορούσα  να γευτώ ήταν ξύδια/λεμόνια, τα υπόλοιπα ιδια γεύση, όπως αμα είσαι άρρωστος και είτε σκατά τρώεις είτε χαβιάρι το ίδιο κ το αυτό. Το δε σνακ μου το βράδυ ήταν ένα μπολ καππάρι και ελιές ξυδάτες. Όσο αφορά κρέατα κ ψάρια, ούτε να εν πας το τραπέζι μπροστά μου άντεχα, που να τα φάω. Το μενού ήταν σαλάτες, λαχανικά, ρύζια κλπ. Τώρα τρώω κάπως καλύτερα αν κ όχι με όρεξη. Ενώ στην πρώτη εγκυμοσύνη τίποτε, έτρωα μια χαρά σαν βόρτος, με να νεκατσιώ με να πεθυμώ. Άλλη μια βασική διαφορά εν η κοιλιά, που όντως ξεχειλωμένη από την πρώτη εγκυμοσύνη-που είχα αργήσει να κανω κοιλια-τώρα πετάχτηκε πριν τους 3 μήνες και φούσκωσε αμέσως, σαν σωσίβιο του αεροπλανου, τραβάς το λουρί κ πρήζεται. Το καλό εν σταθερή περίπου για 2 μήνες, το μωρό μεγαλώνει η κοιλιά όχι.

Αυτά μέχρι τώρα.

5 μηνών αισίως!

5/9/19

Ευτυχώς

Ευτυχώς εν γιος.

Επειδή εν θα αντεχα την λύπηση όλου του κόσμου να μάσιεται να κάνω κ άλλο να φκάλω γιο, ή αν θέλει ο άντρας μου γιο ή εν πειράζει (στο εν κόρη).

Εν θα άντεχα θα πατσάρκαζα κανένα.

Ενώ τωρά λαλούν μου ζευκαρούι-έκλεισες κ νιώθουν ηθική ικανοποίηση οτι εξορτώσαμεν να κάμουμε ένα με ένα. Νιώθω κ περήφανη φυσικά για το μέγιστο κατόρθωμα μας να κάνουμε μια κόρη κ ένα γιο. Χρειάστηκε πολλή προσπάθεια.

Φυσικά αργήσαμε να το μάθουμε κιόλας επειδή το νιννί δν εκάθετουν ένα τόπο σε κάθε υπέρηχο και μας έσπασε ώσπου να δούμε. "Επειδή εν γιος" προφανώς δεν εμήνισκε ένα τόπο. "Εννα φκει ποδοσφαιριστής" ήταν η δεύτερη δικαιολογία. Μη κακόν του του γιου μου.


Κατά τα άλλα με ρώτησε η γιατρός εάν είμαι χάππυ που εν γιος. Στην αρχή ήμουν αδιάφορη, υγιές μωρό να είναι κ ότι να είναι εν η άποψη μου. Τωρά που το αφομοιώνω άρκεψα και σκέφτουμαι διάφορα. Εν ξέρω να έχω  γιο. Στην οικογένεια μου δεν υπάρχουν γιούδες. Η μια κόρη μετά την άλλη οδηγεί σε ένα τεράστιο γυναικομάνι. Ο γιος μου εν ο πρώτος γιος στην ευρύτερη οικογένεια από την μεριά μου. Ο πρώτος εγγονός, ο πρώτος δισεγγονός-χωρίς να εν το πρώτο εγγονάκι ή δισεγγονάκι. Φυσικά η λογική μου λεει, εν έχει σχέση αν εν κόρη ή γιος, κάθε μωρό εν διαφορετικό ασχέτως του φύλου. Και το ξέρω. Αλλά μερικές φορές πιάννω τον εαυτό μου να υποκύπτει σε τούτα τα στερεότυπα και να αγχώνεται. Και ξέρω οτι εν αναίτιο. Τι μπορεί να κάνει ενας γιος επδ εν γιος αποκλειστικά! Εχτός που φυσικά πράματα όπως να κατουρά διαφορετικά ασπούμε. Ένηγουέη. Εννα δούμε. Εννά θκιαβάσω πάλε 1000 πράματα πως αναγιώνεις τρυφερούς άντρες και γιούδες με ενσυναίσθηση.

Ακούω κ τα σταθερά:

Να δεις την λατρεία του γιου
Δεν συγκρίνεται η αγάπη του γιου
Θα είσαι εσύ με το γιο και ο πατέρας με την κόρη

Και ανακατεύκουνται τα στομάχια μου. Επειδή έχω και θα έχω ειδική σχέση με την κόρη μου. Και θα έχω κ ειδική σχέση με το γιο  μου. Το να λεν αυτά τα πράματα, υποβιβάζουν τα κομμάτια της σχέσης με την κόρη που τα έχω όχι επειδή εν κόρη, αλλά επειδή εν το άτομο που είναι, έχουμε την χημεία που έχουμε. Και επισης επιμολύνουν την ειδικη σχέση που θα έχω με τον γιο, όχι επειδή εννα είναι γιος, αλλά επειδή θα είναι το παιδί μου, και θα έχουμε ξεχωριστή σχέση.

Αυτά.

Εν απαντώ φυσικά. Χαμογελώ κ ας φακκούν. Εν μπορώ να αλλάξω αμπαλατοσύνες αιώνων.

2/9/19

Λιώνω

Να ξαπλώνουμε αγκαλιά με το κορούδι μου, να χαϊδεύει την κοιλιά μου. Να λέει "γειά σου μωράκι".

Να λιώνω