26/11/19

The flatshare

Τον τελευταιο καιρό λογω εγκεφαλικού καψίματος διαβάζω γενικά εύκολα διασκεδαστικά βιβλία στην πλειονοτητα τους. Τα δύσκολα παίρνουν πολλύ χρόνο. Ένα από τα εύκολα βιβλία που διάβασα ήταν το “The flatshare”. Η υπόθεση ειναι ότι η πρωταγωνίστρια χρειάζεται άμεσα χώρο να μείνει αφού χωρίζει κ καταλήγει να μοιράζεται ένα διαμέρισμα με έναν άγνωστο όπου-ωωω οποία εκπληξη-τον ερωτεύεται. Το θέμα μας ενναιν τουτο. Το θέμα μας ειναι ότι η πρωταγωνίστρια φκαίνει που μια τοξική κ abusive σχέση η οποία ερχεται να την στοιχιώσει κ ο μαλάκας ο πρώην την καταδιώκει για πολλυ καιρό. Το άσχημο ειναι ότι πολλά από όσα εβίωσε η πρωταγωνίστρια τα πέρασα κ γω, κ μου ξυπνήσαν μνήμες κ συναισθήματα που τα είχα θαμμένα για χρόνια. Το θέμα δεν το συζήτησα αληθινά ποτέ με κανένα. Το ξύσαμε πουπάνω που πάνω με ένα ψυχολόγο. Προσπάθησα να το συζητήσω με την μάμα μου, αλλά καταλήξαμε στο «εγώ σου έλεγα να τον αφήσεις κ συ ήθελες τον» «δηλαδή είμαστε κακοί γονείς επειδή είχες την σχέση με τον Χ;». Προσπάθησα να το συζητήσω με τον Φιτζ, αλλά δεν το μπορεί, αλλάζει κουβέντα. Κάποιες φίλες μου κ Η αδερφή μου ζήσαν τις καταστάσεις κ ξέρουν πάνω κάτω τι γίνετουν, αλλά δν μπορώ να ανοίξω κουβέντα. Επειδή περάσαν 10 χρόνια ακριβώς, κ το έψαξα, τι μου είχε συμβεί, προσπάθησα να συγχωρήσω τον εαυτό μου, μετά να αποδεκτώ ότι δεν φταίω.

Το τι μου είχε συμβεί είναι ότι είχα μια τοξική σχέση. Με ψυχολογική βία. Το τι μου έκανε είναι αυτό που ορίζεται πλέον σαν Gaslighting. Δηλαδή με ψυχολογικό εκβιασμό διαχειρίζεσαι τον άλλο ώστε να τον ελέγχεις. Έχω άπειρα παραδείγματα να σας γράψω. Παραδείγματα όπου ήμουν πάντα η παρανοική, πάντα έβγαζα λάθος συμπεράσματα, πάντα δν ειχα καταλαβει καλά. Κ όταν δν υποχωρούσα προχωρούσε σε πολυήμερη διακοπή επικοινωνίας-ίσως κ μηνιαία-η οποία εάν δν με λύγιζε  οδηγούσε σε χωρισμό. Ο οποίος μετά απο κάποιες βδομάδες οδηγούσε σε επανεκκίνηση της επικοινωνίας επδ δεν αντεχε μακρυά μου κ φτου ξανά. Μέσα σε ένα χρόνο αυτο θα γινόταν καθε 2-3 μήνες. Ξέρω ακουγεται απλό, κ βλακώδες. Αλλά οταν είσαι μέσα εν πολυ διαφορετικό. Όταν με το καλο βρήκα το σθένος να μην υποχωρήσω κ να χωρίσω, εκεί τα είδα όλα. Επειδή σαν καλό abusive ατομο ο πρώην μόλις εχασε τον ελεγχο του πάνω μου, εχασε κ τον ελεγχο. Για πολλυ καιρό, ήξερε τι εκανα που ήμουν χωρίς να του το λέω. Αναγκάστηκα να τον μπλοκάρω απο παντού, κ να αφαιρέσω όλους τους κοινούς μας φίλους απο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να σταματήσει να μαθαίνει που είμαι κ τι κάνω. Τότε άρχισε να με παρακολουθεί. Παντού. Έξω απο το σπίτι έξω απο τη δουλειά, έξω απο το μάθημα χορού, στο πάρτυ, στο καφέ. Τυχαία ήταν παντού. Συνεχίσαμε με μια πρόταση γάμου η οποία απορρίφθηκε κ τότε άρχισαν οι απειλές, είτε πρόσωπο με πρόσωπο είτε με γράμματα στο αυτοκίνητο μου, είτε σε ήμεηλ. Εκεί αναγκαστικά ζήτησα βοήθεια απο την οικογένεια μου κ την οικογένεια του. Ας εν καλά ο αδερφός του τον τράβησε πίσω, κ η μάνα μου που μίλησε με τους γονείς του κ απείλησε οτι αν δν τον συγκρατήσουν θα προβούμε σε καταγγελία στην αστυνομία.

Δεν κόπηκε αμεσως αφού συνέχισε να μιλά με τους γονείς μου, κ τον κύκλο μου, λέγοντας του κόσμου τις βλακίες. Σε μένα έστελνε το άκυρο μήνυμα κάθε τρίμηνο. ώσπου κ Με είδε να κρέμομαι απο το μπράτσο του Φιτζ μια νύχτα-4 ολόκληρα χρόνια μετά-κ μου είπε οτι ηθελε να μου μιλήσει αλλα δν το έκανε αφού επίτηδες κρατούσα από το χέρι κάποιον αλλο, κ μετά που τον είδα-τον πρώην-που με ειδε συνέχισα όχι μονο να τον κρατώ αλλά τον φίλησα κιόλα—τον Φιτζ. Σκέφτου παράνοια.

Όλα αυτά όταν τα ζούσα δν τα αμφισβητούσα. Σιγά σιγά με τα χρόνια, κ αφού μπήκα στο τρυπάκι κ της εσωτερικής αναζήτησης και του ψυχολόγου, ταυτοποίησα τι μου συνέβηκε, το αποδέκτηκα, συγχώρεσα τον εαυτό μου κ θέλω να πιστεύω ότι έμαθα κάτι. Ξέρω ότι έχω triggers. Μερικές φορές αδικώ άτομα στην προσπάθεια μου να μην ξαναπάθω το ίδιο, αλλά γλίτωσα κ από άτομα το ίδιο τοξικά.

Το μεγαλύτερο μου όμως απόκτημα ειναι που κατανοώ πώς κάποιος μπορεί να μπει στο τρυπάκι αυτό. Πόσο εύκολα χάνεις τον έλεγχο. Κ πόσο δύσκολο-κ τρομακτικο-ειναι να φκεις που τούτη την κατάσταση. Κ μιλούμε για άτομο που δν με κακοποίησε σωματικά. Κ πάλε ετρεμε το φυλλοκάρδι μου πότε θα με μπλοκάρει, πότε να σταματήσει να μου μιλά επειδή ενευρίασα που έμεινε μια άγνωστη φίλη φίλου του στο σπίτι του όταν ελειπα εχτός πολης κ ήμουν υπερβολική. Το μαρτύριο κ ο τρόμος του να βλέπεις το αυτοκίνητο του ποξω που παντού. Για μήνες. Οι απειλές και πότε θα τες κάμει πράξεις. Κ το χειρότερο απο όλα γιατί τούτον τον άνθρωπο αφηκες τον να έρτει τόσο κοντά ώστε να σου κάμει τούτα ούλλα.

Ήταν πολλά δύσκολο να είμαι ξανά σε σχέση. Εν ξέρω πώς το βίωσε ο Φιτζ. Σίουρα πολλές που τες κρίσεις μας τις πυροδότησε αυτό όλο που εζησα. Εν ξέρω γιατί τον εμπιστεύτηκα. Ευτυχώς που τα έχω γραμμένα. Δαμέ. Ισως να το δει τουτο το ποστ, ίσως να δει κ με αλλα μάτια κάποια πράματα. Ίσως κ όχι.

Είδες τι φκαίνει που ένα ευκολο βιβλίο που διαβάζεις τες αγριες ώρες που είσαι ξύπνια με ένα νεογέννητο; 

19/11/19

Ο τοκετός 2

Ο τοκετός δεν χρειάζεται να είναι ένα πράμα χτιτζιόν!

Ζήτω!!!

Βάσει της εμπειρίας μου με την κόρη, όσο περνούσε ο καιρός κ κοντεύκαν οι μέρες παραπάνω με κρατούσε ο πανικός. Έκανα συσπάσεις καμπόσες μέρες κ όταν εκοντέψαν αρκετά και μου είπε η γιατρός "έλα κλινική κ γεννάς" έκατσα πας το κρεβάτι κ έκλαια. Για πολλή ώρα. Με αναφυλητά. Τύπου "δεν θέλω δεν θέλω δεν θέλω". Ότι κ να έλεγε ο Φιτζ του απαντούσα αρνητικά, ώσπου κ του είπα "εσύ δεν το πέρασες κ δεν ξέρεις". Που εν η αλήθεια. Μέχρι να πάμε στη γιατρό, σταματήσαν οι συσπάσεις. Το μπλόκαρα μου ειπε. Της είπα οτι φοβάμαι πολύ.

Περάσαν 3 μέρες-κ η μέρα μου-χωρίς ένδειξη τοκετού. Πήγα να με δει η γιατρός κ πάλι. Χαλαρά μου είπε αν δεν γεννήσω μέχρι παρασκευή να πάω-τη παρασκευή-το πρωί να κάνουμε πρόκληση. Με έλεξε-είχα διαστολή, αλλά δεν είναι περίεργο να έχεις κάποια διαστολή πριν να γεννήσεις. "Ατε κάνε κ ένα μόνιτορ" λέει. "Να σου πω με περιμενει η αδερφή μου εδώ πιο κάτω να πιούμε καφέ, να πάω έτσι στα γρήγορα κ να πάω μετά για μόνιτορ?" "Ναι καλό" λέει. Η ώρα ήταν 10

Μίλησα με τον Φιτζ που περίμενε έγκριση απο μένα να ξεκινήσει μια δουλειά που θα του έπαιρνε μερικές ώρες κ δεν θα τον έβρισκα μέχρι να τελειώσει. "Κάνε δουλειά σου" του είπα, "θα το πάρουμε ως την Παρασκεύη". Πήγα βρήκα την αδερφή μου έκατσα στον καφέ. Σε μια φάση νιώθω να πληθαίνουν οι συσπασεις. Πάω στην κλινική-η ώρα ήταν 11-περιμένω μια ολόκληρη ώρα να ελευθερωθεί μόνιτορ-οι συσπάσεις σίγουρα είχαν πολλύνει. Στις 12 μπήκα μόνιτορ. Στις 12:45 μου είπαν γεννάς πήγαινε πιάσε δωμάτιο. Η ώρα 1 ήμουν στο δωμάτιο. Δεν είχε κανένα κοντά, δεν μπορούσα να βρω τον Φιτζ, η μάνα μου πήρε το αυτοκίνητο σέρβις, η αδερφή μου εχει βρέφος, η πεθερά ανάλαβε να συνάξει την κόρη απο το σχολείο κ με ρωτά η νοσοκόμα "να φέρετε τα πράγματα σας;" Εμμμ να τα φέρουμε, αλλά ποιοι να τα φέρουν.

Μην πολυλογώ, ετοιμάστηκα, έστελνα του Φιτζ μηνύματα τύπου:

"έπιασα δωμάτιο, αριθμόςΧΧΧ"
"κατεβαίνω μαιευτήριο"
"βάζω επισκληρήδιο"

Κάπου εκεί ήρθε κ ο Φιτζ.

Στο μαιευτήριο δε ένα πάρτυ. Χαχανίζαμε όλοι, λίγο το στρες, λίγο το τι γίνεται γιατί προχωρά έτσι γρήγορα, λίγο η γιατρός μου, λίγο η μαία, λίγο η μουσική, μια ωραία ατμόσφαιρα ήμασταν. Ήρτε κ ο παιδίατρος κ κάναν όλοι χάζια. Σε μια φάση έσπρωξα 5 φορές κ προσγειώθηκε ο γιος μου στο στήθος μου. Η ώρα ήταν 4 το απόγευμα. Δεν έκλαια τούτη τη φορά. Ήμουν εκστασιασμένη από την χαρά μου. Ο Φιτζ έβαλε το τραγούδι που διάλεξα για αυτή την γέννα κ τραγουδούσε ο αναισθησιολόγος. Ο γιος μου παούριζε-επδ το κλάμα πάνω από κάποια ντεσιμπέλ εν θεωρείται κλάμα, θεωρείται παουρκά. Ο Φιτζ εφκαλε φανέλες να κάμει σκιν-το-σκιν. Αυτή τη φορά εν είχα επιπλοκές κ δεν κοιμήθηκα αμέσως μετά για να σταματήσουν τες αιμορραγίες οπότε τους ζήτησα να μου δείξουν τον πλακούντα μου-εν πολλύ πράμα!!

Ντύσαν μου τον γιο μου κ τον πήραν στον εκθετικό χώρο για να συγκινηθούν όλοι οι συγγενείς-δλδ η μαμα μου κ η γιαγιά μου, οι μόνοι που προλάβαν να έρτουν.

Μόλις πήγαμε στο δωμάτιο κ ένιωσα τα πόδια μου μπορούσα να τα λυγήσω ήρθε κ η κόρη μου, στην αρχή τρομαξε από τα σωληνάκια που είχα. Μετά καταλήξαμε να χορεύει κ να τραγουδά. Γενικα η όλη μέρα ήταν ωραία. Δεν πρόλαβα να τρομάξω επδ όλα έγιναν γρήγορα.

Ο γιος σήκωνε την κλινική με το κλάμα του, το οποίο παραμένει πολύ δυνατό κ σηκώνει κ την γειτονιά τον ένα μήνα που πέρασε από τότε που γεννήθηκε!

Με έτσι γέννα κάμνω αλλό 5 κοπελλούθκια-ντάξει σχήμα λόγου :)