18/10/18

Κλαμούρκα πάλε

Γυρεύουμε τον επόμενο προορισμό για τις επόμενες μας διακοπές. Η δουλειά με έχει εξαντλήσει. Μπορεί να μην είμαι το άτομο που θα βουρά όλη μέρα, αλλά εν τελειώνει ποττέ, και οι αποφάσεις που πρέπει να παίρνω εν κουραστικές, και όλη η διπλωματία και όλοι οι χειρισμοί που πρέπει να βρίσκω για να γίνεται η δουλειά. Ευτυχώς έχω ένα μπος που μου έχει εμπιστοσύνη. Και ότι θέλω γίνεται. Ή αν δεν γίνεται, μου εξηγά το γιατί όχι. Αφιερώνει τον χρόνο να μου εξηγήσει, για να ξέρω ότι με εκτιμά και με υπολογίζει και να με έχει σε καλη διάθεση. Επειδή ξέρει ότι μόνο έτσι θα μετακινώ τα βουνά και θα έχω όλα τα νήματα τεντωμένα. Η κόρη μου ανακαλύπτει την ανεξαρτησία της και αυτό την τρομάζει με αποτέλεσμα να δένεται παραπάνω μαζί  μου. Εν ένα παιχνίδι που τραβά το σχοινί να φύγει την μια φάση, και την επόμενη στιγμή χρησιμοποιεί το σχοινί για να δεθούμε σφιχτά η μια πάνω στην άλλη. Δεν ξέρω πότε είμαστε στην μια ή στην άλλη φάση, και καταλήγουμε να της σπάζω τα νεύρα της και κείνη τα δικά μου.  Εχτές είδα τον άντρα μου σύνολο 10 λεπτά. 5 λεπτά το πρωί η ώρα 6, και 5 λεπτά η ώρα 10 παρά. Νιώθω ότι τον έχασα εντελώς τον τελευταίο ίσως χρόνο. Μπορεί και παραπάνω. Κάθε μικρή διένεξη μοιάζει βλακεία στο γενικό πλαίσιο πλέον οτι εν βρίσκω χρόνο να τον δω. Δουλειά, παιδί, σπίτι, φαί. Να προσέχεις τον εαυτό σου, να έχεις ενδιαφέροντα, να πηγαίνεις ποτζιεί ποδά. Να βλέπεις την οικογένεια σου, να βλέπεις τες φίλες σου, να φροντίζεις την σχέση με τον άντρα σου, να έχετε χρόνο δικό σας. Μα πως; Εν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι, εν προλαμβαίνω εγώ. Κατα τες 930 συνήθως φύρνουμε πας τον καναπέ

Εν ξέρω αν εν όλα πάρα πολλά για μένα.

Μερικές φορές σκεφτουμαι ότι αυτή θα είναι η ζωή μου από τώρα και στο εξής. Καμιά φορά που συζητούμε αν θα πιάσουμε σπίτι σκέφτουμαι ότι εννα γεράσουμε δαμέ κ πανικοβάλλουμαι.

Παλιά ήθελα να πάω ένα εξάμηνο στην Ρώμη. Τωρά πότε θα γίνει εν ξέρω. Αν θα γίνει. Είχα δει παλιά εκείνη την ταινία με τον Ντικάπριο και την Γουινσλετ. Που αποφασίζουν να μετακομίσουν στο Παρίσι. Και εκείνη μένει έγκυος στο τρίτο και τελικά προσπαθεί να κάμει έκτρωση και πεθαίνει. Σπόιλερ αλέρτ! (Νομίζω ενναιν έτσι που δουλεύκει). Εν θα ήταν ωραία να ξεσπιτωθούμε σε κάποια φάση;

4/10/18

Κόρη μηλιά κόρη μηλιά το άπτεητ

Είχα αναφερθεί σε προηγούμενο ποστ, τούτο, πως γενικά γυρεύκουμε για διάφορα θέματα κ διαβάζω. Και ένα που τα θέματα που με κρούζει γενικώς εν το πώς να προστατεύσω την κόρη μου από τον σεξισμό. Γενικά, ούτε ο άντρας μου εν κάθεται να συζητήσει μαζί μου, πιστεύει ότι εν υπερβολές και όταν παρουσιάζω επιχειρήματα και δεδομένα μου λέει οτι εν άδικο επδ εγώ το ψάχνω το θέμα και εκείνος όχι οπότε δεν μπορεί να με αντικρούσει, αλλά ύστερα που του διώ να διερευνήσει εν το κάνει. Ένας φαύλος κύκλος. Ούτε καν διάφορες φίλες μου και γνωστές δεν μπαίνουν στην διαδικασία. Εχτός από 4 φίλες μου-μια γυναικοπαρέα-που μπορούμε να πούμε μερικά πράματα παραπάνω. 

Στα πλαίσια αυτά επαράγγειλα διάφορα βιβλία, και ένα που τ΄λειωσα τωρά με τάραξε. Ψες διάβασα για ένα πολύ ενοχλητικό θέμα. Και σαν γνήσια ερευνήτρια επιστήμων μπαίνω στον κόπο, να κάνω reference check. Το βιβλίο έκανε αναφορά, στο πως τα στερεοτυπα για κάθε φύλο και τρυπώνουν στο υποσυνείδητο και επιδρούν στις επιδόσεις παιδιών όταν ενεργοποιούνται. (Δεν θα μπω σε περιπλοκες περιγραφές, το βιβλίο καλύπτει από θέματα Neuroscience, ανατομία, ψυχολογία, στατιστική και αποδεικνύει ότι τα δύο φύλα δεν διαφέρουν όσο διαφέρουν τα άτομα μεταξύ τους.)
Παρουσίασε μια έρευνα που έγινε, όπου γυναίκες και άντρες από ένα Πανεπιστήμιο, με ψηλούς βαθμούς στα μαθηματικά χωριστήκαν σε 2 ομάδες. Οι δύο ομάδες παρακολούθησαν τηλεόραση και είδαν 6 διαφημιστικά. Η μια ομάδα είδε ουδέτερα διαφημιστικά. Η άλλη ομάδα είδε διαφημιστικά στερεοτυπικά, όπου οι πρωταγωνήστριες, ή χαίρονταν για την κρέμα τους ή λαχταρούσαν να ψήσουν κ να φαν κέηκ. Μετά όλοι έκαναν το ίδιο τεστ μαθηματικών. Οι άντρες και στις δύο ομάδες, πήραν τα ίδια αποτελέσματα επιτυχίας-μεσους όρους. Τα αποτελέσματα των γυναικών ήταν διαφορετικά. Ο μέσος όρος των γυναικών που παρακολούθησαν τα στερεοτυπικά διαφημιστικά ήταν σημαντικά κατώτερος αυτών που δεν τα είχαν παρατηρήσει. Φυσικά δεν είναι τόσο απλό, καιγια να καταλήξουν στο συμπέρασμα αυτό και να το προσφέρουν με σιγουριά έλεξαν και έκλεισαν διάφορες τρύπες ή αβεβαιότητες που μπορεί να υπήρχαν. Και επίσης η έρευνα επαναλήφθηκε επιτυχώς και άλλες φορές απο άλλες ομάδες. Όπως ένας λογικός επιστήμονας ξέρει, καμία έρευνα εν ισχύει σίουρα αν δεν επαναληφθεί από άλλους.Ακόμα, η μέθοδος εφαρμόστηκε και σε άλλες ομάδες, όπως διαφορές εθνότητες, πχ. αφρικανους. Με παρόμοια αποτελέσματα. 

Αν ξέρετε να διαβάζετε έρευνες και στατιστικές ορίστε:

Consuming Images: How Television Commercials that Elicit Stereotype Threat Can Restrain Women Academically and Professionally

Το πόσο με τάραξε αυτό. Επειδή προσπαθώ. Να την μεγαλώνω εχτός στερεοτύπων. Να μεν μπαίνω στο τρυπάκι. Να γίνει  αυτή που θέλει και όχι αυτή που πρέπει. Αλλά έχουμε πρόβλημα παντού. Σπίτι μας. Στο σχολείο. Στην κοινωνία. Όχι ηθελημένα. Ακόμα και εγώ η ίδια μπορεί να έχω κολλημένα στερεότυπα στο πίσω μέρος του μυαλού μου τα οποία να εμφανίζονται την ώρα που δεν έχω την υπομονή να κάμω το σωστό. Και σημαίνει ότι νιώθω ότι εν μπορώ να κάμω και πολλά πράματα. Τούτη εν η πραγματικότητα.

Το βιβλίο εν το έχω πλέον, εδάνεισα το σε μια φίλη μου, που έχει γιο. Αναφέρομαι πιο πάνω μόνο για γυναίκες. Το βιβλίο  όμως αναφέρεται και σε μεγάλο βαθμό και στους άντρες.