21/1/19

Μανάες και υποκρισία


Εμένα αρέσκουν μου οι μαμάδες που εν ίσιες. Και που έχουν το κοπελούδι τους προτεραιότητα. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις που εν τα όρια της κάθεμιας. Κ πότε πρέπει για το καλό όλων να μπει η ψυχική υγεία της μάμας πρώτα.

Παραδείγματος χάρην, νευριάζω με σχεδόν όλες που εν είχαν γάλα να θηλάσουν. Και να ξέρεις ότι ελάχιστες δεν έχουν αρκετό γάλα να θηλάσουν. Και ξέρεις ότι ακόμα και άτομα που εν είχαν αρκετά να θηλάσουν προσπαθούσαν και το πήραν όσο παραπάνω μπορούσαν. Νευριάζω που επδ εν τα κατάφερες να θηλάσεις-επδ ταχα εν ειχες αρκετο γαλα-φταίω εγώ που εθήλασα. Και λαλούν σου πόσο δύσκολο ήταν. Ερμμμ, ναι ξέρω, επέρασα το και γω. Και αρκέφκουν τα fed is best. Εν το αντιστοιχο που νευριάζω που μου λαλούν πόσο τυχερή είμαι που τα κατάφερα κ έχω καλή δουλειά κ πάννω καλό μισθό. ΛΕΣ Κ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΜΕΙ ΜΕ ΤΥΧΗ το ότι είμαι δαμέ που είμαι και όχι το ότι γαμιούμαι μέρα νύχτα σε τούτη τη δουλειά και πάω μπροστά. Λες και τα βυζιά μου ετρέχαν γάλα σαν το συντριβάνι κ απλά έβαλλα το μωρό που κάτω.

Εν σου λαλώ ότι πρέπει να θηλάσεις-εν με κόφτει προσωπικά τι κάνεις. Αλλά να πεις, εμένα η αντοχή μου ήταν ως δαμέ και έτσι εν θήλασα. Μπράβο σου κ παραδέχομαι σε. Μεν μου λαλείς όμως ότι είμαι τυχερή που μπόρεσα να θηλάσω. Εν ήμουν τυχερή, απλά γαμήθηκα με τες ώρες κ τα βυζιά έξω κ θήλασα. 5 ώρες την ημέρα, κάθε μια ώρα το μωρό πάνω, έκαμα τράπεζα γάλακτος κ θήλασα. Όπως εγώ εννα θαυμάσω τις μαμάδες που έχουν υπομονή στες ιδιοτροπίες και διαχειρίζονται τα μωρά τους καλά ενώ εγώ άμα με πελλάνει χρειάζομαι να φύω που το δωμάτιο αλλιώς εννά την πατσαρκάσω, εν κακό ότι εν έχω υπομονή στες ακατάσχετες γκρίνιες; Νιώθω ενοχές που εν καταφέρνω να τη διαχειριστώ και καταλήγω να μπήω παουρκά κάποιες φορές; Ναι. Κάνει με κακή μάμα; Δεν νομίζω, κάνω τόσα άλλα πράματα. Κάνει με νόρμαλ άνθρωπο με προτερήματα και ελαττώματα, που απλά τούτες εν οι αντοχές μου; Ναι.

Το ίδιο με τον θηλασμό.

Και μετά φτάνουμε στο άλλο ακρο. Στες υπέρμαχες του θηλασμού. Που σε θαυμάζουν επδ θηλάζεις ακόμα. Που πάεις να τους πεις ότι κλαίεις επδ θηλάζεις ακόμα. Ότι άμαν το μωρό σου θέλει πάλε γάλα έρκεται σου να τραβάς τα βυζιά σου να τα φκάλεις να τελειωνει τούτη η ιστορία. Ότι απέκτησες αποστροφή στον θηλασμό κ όταν σου τζιζει το μωρό εν σάννα κ βάλλει σου βελόνες. Ότι είσαι αβοήθητη σε τούτο το φαύλο κύκλο, που κανένας εν σε βοηθά να φκεις και δεν έχει φως στην άκρη του τούνελ και μετά νιώθεις ενοχές που νιώθεις έτσι για το μωρό σου και αμα σου δηλώνει ότι το  θέλει νιώθεις ακόμα πιο σκατά. Όλες σε αποσωπούν. Οι μισές μανάες θαυμάζουν σε- το οποίο νευριάζει σε-και οι υπόλοιπες σε μια φάση αρκέφκουν σου τα "μα ακόμα". Και η μια μάμα που σε καταλάβει επδ περνά το ίδιο, πάλε εν τολμά να το κόψει και απλά είσαστε κ οι δύο εγκλωβισμενες σε τούτη τη κατάσταση.

Και άμα γράψεις ότι έβαλες πάς το στήθος σου κάτι με άσχημη γεύση για να σταματήσει το μωρό να θέλει πέφτουν πάνω σου να σε φαν επδ εν αντέχεις άλλο.


15/1/19

Άτομα τα οποία ο κόσμος θα ήταν καλύτερος διά της απουσίας τους

36. Άτομα που μπαίνουν ενώ φκαίνεις κ δεν ποταβρίζουνται να πιασουν την πόρτα κ μένεις εκεί χάνος να την βαστάς μέχρι να περάσει η αυτού μεγαλειότης.

Είσαι αυτού γελειότης αγαπητέ ανάγωγε.

Και γι`αυτό πλέον αν δν βαστάς μωρό και αν δεν είσαι κανένα γερούι την ξαπολώ κ να διάς πάνω. Γαδούρι.

8/1/19

Τους φίλους-πρέπει-να τους ξε-διαλέγουμε

Είναι γεγονός ότι έχασα πλέον κάποιους φίλους που ήταν σημαντικοί στη ζωή μου. Αυτά τα Χριστούγεννα στείλαμε απλά τα Χρόνια μας Πολλά και αυτό ήταν. Ούτε καν δώρα στα παιδιά τους δεν πήρα. Και μιλούμε για ανθρώπους που περάσαμε μαζί τις σπουδές στην Αθήνα. Που με κράτησαν καθώς έκλαιγα, που μεθύσαμε μαζί, που περπατήσαμε μαζί στα σκοτεινά της δρομάκια, που τραγουδήσαμε δυνατά τα ουσίες και οινοπνέυματα και το χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια. Που με πιάσαν τηλέφωνο λεπτά μετά την πρόταση γάμου, που φίλησα και αγκάλιασα τα παιδιά τους.

Χρώμα δεν αλλλάζουνε τα μάτια αλλά στα ίδια μέρη δεν θα ξαναβρεθούμε. Και η προσπάθεια να διατηρήσουμε την φιλία μας αν και μεγάλη και σε διάρκεια, ίσως φέτος να έφτασε στο τέλος. Όχι πως δεν θα τους ξαναδω, ούτε πως δεν θα ξαναμιλήσουμε, αλλά είμαστε πλέον διαφορετικοί άνθρωποι, και οι κουβέντες μεταξύ μας δυστυχώς εκτός των επαγγελματικών έχουν στερέψει.

Λυπάμαι πολύ, και μου είναι δύσκολο να το αποδεκτώ. Επειδή οι φίλοι μου εν είναι πολλοί και συνήθως δένομαι και δίνουμαι. Αλλά πρέπει οι ανθρώποι να προχωρούν και οι σχέσεις όταν τελειώνουν να κλείνουν. Όπως και μου είπε η γλυκύτατη και αγγελική στο πρόσωπο Πέγκυ η οποία κρύβει μέσα της ένα ψυχρό δολοφόνο: εντάξει πολλοσκέφτεσαι το, ετέλειωσε προχωρούμε.

Έκαμα μια συζήτηση στο by the way τις προάλλες με μια φίλη μου καρδιακή για το πώς της συμπεριφέρθηκε μια φίλη της, και είμαι από τότε σε σκέψεις. Για το πώς πρέπει να εν οι φιλίες. Και τι φίλους θέλω να έχω. Η πιο πάνω εν μια φίλη μου, που μου μιλά εντελώς ανοιχτά, λαλεί μου τα δικά της χωρίς άμυνα, χωρίς προστασία, χωρίς φίλτρο. Χωρίς ενδοιασμούς, επδ εν θα την κρίνω. Και επίσης θα της πω την αλήθεια, ότι σκέφτουμαι, ακριβώς την αλήθεια, χωρίς να θέλω να την φτιάξω για να την καταπιεί. Και το ίδιο θα κάνει και μαζί μου, θα της πω την μαύρη την αλήθεια μου, και θα μου απαντήσει όπως είναι μέσα στο μυαλό της. Χωρίς άμυνα, εντελώς ωμά. Χωρίς να είμαστε ίδιες, μάλλον εντελώς διαφορετικές, όπως και οι ζωές μας. Και δεν ξέρω αν αυτά που λέμε εν λάθος ή σωστά αλλά ξέρω ότι εν μια σχέση που μας ξελασπώνει, και μια αγάπη βαθιά. Να είσαι τόσο εκτεθιμένος στον άλλο. Αυτό το είχα ξανά με ένα άλλο φίλο  μου που επδ εν πελλοεκκεντρικός πάει και χάνεται, και ενώ με έχει πληγώσει ξανα πάντα βρίσκει τρόπο πίσω, επδ σε όλα του εν αληθινός και ειλικρινής. Και εκείνα που λέει έτσι είναι. Και αν είχε ανάγκη να μεν μου μιλά για κάποια χρόνια αυτή ήταν η πραγματικότητα, χωρις άλλο κρυφό σκοπό. Κυρίως επειδή τον είδα μετά από 3 χρόνια και ήταν σαν να μεν επέρασε μια μέρα.

Θέλω να μπορώ να μιλώ, αυτό εν το σημαντικό. Θέλω να μεν έχω άμυνες, ούτε προστασία. Τούτο θέλω που τους φίλους μου. Εν ξέρω αν το βλέπω λάθος, αλλά πιστεύω με τους φίλους επδ του διαλέγεις για να εν η οικογένεια σου, πρέπει να έχεις τες λιγότερες δυνατές άμυνες. Επειδή δεν θα θέλουν να σε πληγώσουν. Επδ σε έχουν ψηλά και σε υπολογίζουν. Επειδή θέλουν το καλό σου. Και εσύ το δικό τους. Επειδή η άποψη τους μετρά. Επειδή χαίρεσαι με την επιτυχία τους, με τα μωρά τους και με την σχέση τους, με τα σπίθκια τους και με την ζωή τους και τα κατορθώματα τους. Κυρίως επειδή καταφέρνεις να χαίρεσαι παρότι εσύ μπορεί να απέτυχες. Καμαρώνεις που τα καταφέρνουν, και θωρείς να μάθεις που κείνους. Καμαρώνεις και προσπαθείς να μάθεις που τούτους που σου κάνουν την τιμή να εν φίλοι σου. όπως καμαρώνουν και κείνοι και μαθαίνουν που σένα!

Τούτο θέλω. Και γιαυτό πρέπει να αφήνω αυτές που δεν τραβούν να σβήνουν, χωρίς να σημαίνει ότι δεν ήταν κάποτε που τες πιο σημαντικές σχέσεις που είχα.