Εκάθουνταν στο ίδιο τραπέζι που ετρώαν τόσα χρόνια. Το τραπέζι που αγοράσαν μαζί. Το τραπέζι που εν της άρεσκε κ τόσο, αλλά του άρεσε πολύ. Ήταν οκ το τραπέζι.
Ο χωρισμός ενναιν κάτι που γίνεται μπαμ και κάτω, εν μεταβατική κατάσταση.
Εσυζητούσαν.
Στο τραπέζι τους.
Η συζήτηση επήγαινε σταδιακά και χειρότερα.
Εμιλούσαν πάλε τα γιατί και τα πως.
Ίσως ετέλειωσε η υπομονή του. Ίσως απλά έπρεπε να την κάμει ένα τέρας μέσα του για να δικαιολογήσει τες πράξεις του. Ίσως απλά ήταν πάντα τούτος ο άνθρωπος κι αυτή δεν το κατάλαβε μέχρι τώρα.
Αλλά έπιασε ούλλες τες μικρές κουτσακοσιές, ούλλες τες μικρές ραφές που τους έφερναν κοντά. Ούλλα της τα μυστικά, ούλλα τα μικρά κομματάκια της ψυχής που μοιράζεσαι με τον άνθρωπο σου, στην πορεία της απολυτης αγάπης.
Το ψείγμα που του είπε μια νύχτα που εκοιμούνταν μαζί, τες νύχτες που την εβάσταν αγκαλιά για να κοιμηθεί.
Το ψείγμα που του είπε την νύχτα που είδαν τες περσείδες πας το καράβι, μες το Αιγαίο κρατώντας ο ένας τον άλλο τρυφερά.
Το ψείγμα που του είπε που χορευκαν μόνοι τους διπλα που την θάλασσα με ένα μικρό μεγαφωνάκι.
Το ψείγμα που του ειπε μια μέρα που οδηγούσαν με ανοιχτά παράθυρα και εκράταν της το χέρι της ακόμα και όταν άλλασσε ταχύτητα.
Τα ψείγματα που του εδιούσε κάθε φορά που διεκδίκησε να εν στην ζωή της, που έκαμε ότι εμπορούσε να κερδίσει την εμπιστοσύνη της. Κάθε φορά που της ελάλε οτι εννα ήταν δίπλα της, οτι ήταν τζιαμέ για να στηρίζεται πάνω του. Κάθε προσπαθεια να της αποδείξει οτι αξίζε την εμπιστοσύνη της.
Έπιασε τα τούτα ούλλα τα μικρά κομμάθκια της ψυχής της, που τα ήξερε μόνο τζιείνος, έκαμε τα βέλη, κ εκάρφωσε της τα ξανά και ξανά. Όσα του εμπιστεύτηκε, όσα του είπε γιατί επιδίωξε να του ανοίξει την ψυχή της, ούλλα τα μικρά μυστικά που την εκάμναν 100% τον εαυτό της, τα καλά, και κυρίως τα κακά, και τα σκοτείνα και τα απαράδεκτα, έπιασε τα κ εκάρφωσε της τα πίσω, πάνω της. Ξανά, ξανά, ξανά.
Μετά από ώρα σηκώθηκε κ εβούρησε στην τουαλέτα, μόλις που έφτασε, άρκεψε κ έκαμνε εμετούς.
Έκαμνε εμετούς όλο το απογευμα και μετά κοιμήθηκε ένα ύπνο βαθύ δωδεκάωρο.
Εν κι έγινε και κάτι τραγικό,
αλλά εκείνη την μέρα δεν ετέλειωσε μια σχέση,
εδιαλύθηκε μια πραγματικότητα.
Για ένα τίποτα μη φοβηθείς πως φτάσαμε στ'ανείπωτα!
ΑπάντησηΔιαγραφή