24/5/19

Αδιέξοδο

Εχτές ετέλιωσα κατά τες 6:30 που τη δουλειά. Ήμουν διαλυμενη, πολλή ένταση τον τελευταίο καιρό. Μπήκα στο αυτοκίνητο, έκρουζε, άνοιξα το παράθυρο, εμασούσα μούγιες, έφκηκα της βιομηχανικής και περνούσα μέσα χωράφκια με ππάλες να φκω αυτοκινητόδρομο. Ξεκίνησε το τραγούδι και έπαιζε και εν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω.

Πότε εφτάσαμε πάλε στα αδιέξοδα;

Πότε εκαταλήξαμε πάλε στην πλήρη επαγγελματικη απογοήτευση. Εν ξέρω τι εν χειρότερο, πριν που εν ήξερα για τι ήμουν ικανή και εδιούσα μέσα να δω τη δύναμη μου, ή τωρά που ξέρω για τι είμαι ικανή και δεν μπορώ να το κάνω επειδή πρέπει να αναλώνουμε στα ιδια και τα ίδια μάταια και ανικανοποίητα. Κάθε μέρα με τα ίδια άτομα να κάνουν τα ίδια πράματα. Ένας φαύλος κύκλος. Που δεν λύνεται.

Πότε η πιο δύσκολη και βλαβερή σχέση έγινε εκείνη με την μάνα μου. Πόσο δύσκολο ειναι να δεκτείς κάποια πράματα πλέον, πόσο δύσκολο είναι απλά να αποτραβηχτείς πίσω και να διατηρήσεις ισορροπίες όχι με την μάνα σου πλέον, αλλά με την ΓΙΑΓΙΑ του παιδιού σου. Πότε εφτάσαμε να πρέπει να προστατευτώ που την μάνα μου.

Πότε έφτασε η μόνη σχέση που μου διούσε ελπίδα για τη ζωή να εν στην εντατική και διούμε ορρούς και φάρμακα πέρκει την σώσουμε;

Πότε εφτάσαμε πάλε στες μοναξιές; Να κουντούμε κάθε μέρα πάρατζιει, να μεν βρίσκουμε πλάσμα να μιλήσουμε και να μεν θέλουμε να μιλήσουμε; Να είμαστε μόνοι μας και να θέλουμε να είμαστε μόνοι μας. Να ζούμε μες την απογοήτευση;

Πότε εφτάσαμε να μιλούμε στον πληθυντικό για έναν άτομο;

Ευτυχώς που υπάρχει και η κόρη μου.



13/5/19

Ότι να ναι της ηλικίας

Υπάρχουν οι λέξεις:
-η κουμέρα μου
-ο σύζυγος μου

στο λεξιλόγιο μου.

Εχτές είδα κάτι φωτογραφίες που ένα κλαπ, και σκέφτηκα: μα εν τύπου ιβεντ κ τάχα pyjama party στο κλαπ κ πήγαν όλες με τα νεγκλιζέ; Δεν ήταν pyjama party εν η μόδα προφανώς.

Πρέπει να θυμούμαι να μεν κρίνω. Αλλάξαν τα ήθη προφανώς και ειμαι εχτός.

Έχω κ καμπόσες μητσιές δαμέ που αγχώνουνται που κλείουν τα 25 ότι μεγαλώνουν κ μεινίσκω χάσκοντας.

Μπορώ να πω οτι μου αρέσει που μεγαλώνω. Εν πιο άνετα. Φορείς ότι ρούχα θέλεις, βρίσκεις τον εαυτό σου, την δύναμη σου, τι σε κόφτει και τι όχι. Τι αξιζει και τι όχι, που βάλλεις τα όρια και που τραβάς πίσω.

Επίσης πρέπει να εύρω τι να κάνω τα φουστανούθκια μου και τα 12ποντα μου. Θεωρητικά θα ξαναμπω, αλλά ωσπου να ξαναμπώ θα εν εκτός μόδας.  Επίσης εν νομίζω να ξαναφορήσω 12ποντα έβερ αγκέν. Εχτός αν χωρίσω τον χάσπαντ και μου την δώκει. Που πάλε ενναν εχτός μόδας. Πλας εν ξέρω αν πρέπε να φυλάξω τίποτε της κόρης να φορεί βίντεητζ όπωςφορώ εγώ της γιαγιάς μου κάτι κομμάθκια.

Σε ένα μήνα κλείνω τα 34! Βασικά εν καταλάβω πόσων χρονών είμαι. Μερικές φορές ξεχνώ επίσης την ηλικία μου. Αν με ρωτήσεις άξιππα δεν ξέρω. 30 κάτι ασπούμε είμαι καλυμμένη. Υστερα θα πάμε 40 παρα κάτι.

Αμα βρέθουμε με τες μαμμάδες των συμμαθητών της κόρης μου νιώθω μητσιά. Φυσικά έχει κ πολλές που εν το δεύτερο τους οπότε μπορεί να είμαι όντως μητσιά ξέρω;

Τούτες τες πελλάρες σκέφτουμαι μεταξύ μαγειρέματος, λιποθυμιών πας στον καναπέ η ώρα 9 τη νυχτα, συσταρίσματος και να κάθουμαι στην τουαλέτα παρεα με ένα νήπιο, 2 κάττους και ένα σκύλο.