28/12/20

Τα ταξίδια του 2020-ιδέα της Ουφ

 Σαν την παλιά καλή εποχή που κάποιος έκανε ποστ κ μετά ξεφύτρωναν απαντήσεις ή αντιγραφές της ιδέας έτσι κ γω θα κοπιάρω την ιδέα της Ουφ στον τιτλο, για να κάνω ένα ποστ που κάνει κ ο Αντίχριστος εδώ κ χρόνια. 

Τα βιβλία του 2020 ήταν πολλά-45 κατακριβειαν, δεν με βλέπω να τελειώνω άλλο μέχρι το τέλος του έτους. Προφανώς και δεν θα αναφερθώ σε όλα. Θα σας αναφέρω μόνο αυτά που με ενθουσίασαν ή με στοίχειωσαν. 

1. Wild Game Adrienne Brodeur 

H αληθινή ιστορία της σχέσης μιας μητέρας με την κόρη της και πώς ναρκισιστικές συμπεριφορές μπορεί να είναι καταστρεπτικές για τα παιδιά. Το λάτρεψα από την αρχή μέχρι το τέλος. Και με έκανε να αναζητήσω και άλλα memoirs. 

2. Catch and Kill Ronan Farrow  

H ιστορία του δημοσιογράφου που αποκάλυψε το σκάνδαλο με τον Weinstein. Το οτι ο ίδιος είναι γιος της Farrow και του Allen-αλλά μοιάζει πολύ του Sinatra-δίνει στο όλο σκηνικό ένα εξαιρετικό POV. 

3. Selfie Will Storr

Πόσο εξαιρετικό βιβλίο, πώς καταλήξαμε στα σελφις και τι επιπτώσεις έχει στην κοινωνία, και το χειρότερο τι επιπτώσεις θα έχει στα παιδιά μας. Έτσι που πάνω που πάνω το εντυπωσιακό πόσες φορές έχει αυξηθεί η ναρκισιστική διαταραχή.

4. Animal Sarah Pascoe

Πώς ειναι να είσαι γυναίκα, γιατί έχεις κάποιες εμπειρίες και πώς μπορείς να διαχειριστείς κάποιες καταστάσεις όλες δεμένες με αστείο τρόπο. Υπέροχη ανάλυση από μια κωμικό που δεν κάνει την σπουδαία ούτε την παντογνώστρια.  

5. My dark Vanessa

21/12/20

PTSD

 Δόξασοι φτάνουμε στο τέλος του 2020. Εν ξέρω πότε θα ξεπεράσω αυτή την χρονιά. Σίγουρα πολλοί περάσαν κατά πολύ χειρότερα από εμένα. Κ έχω πράματα για να δηλώνω τυχερή, αλλά κ εγώ όπως και εσύ πενθούμε και θα πενθούμε τες ζωές που αναγκαστικά αφήσαμε πίσω. 

Τα πράγματα που κάναμε. Την ζωή που είχαμε, και τις εμπειρίες που θέλαμε να ζήσουμε. 

Κ εγώ όπως και οι περισσότεροι νομίζω περνούμε αυτόν τον χρόνο σε στάση αναμονής. Μόνο που δεν είναι ουσιαστικά αναμονή, επειδή η ζωή συνεχίζεται, με άλλο τρόπο, που δεν μας αρέσει. 

Το βρέφος που είχα όταν ξεκίνησε όλο αυτό έγινε νήπιο. 

Το νήπιο που είχα έγινε παιδί. 

Άνθρωποι γεννήθηκαν, και άλλοι πέθαναν, μόνοι σε ένα νοσοκομείο κ οι μεν κ οι δεν. 

Γάμοι ακυρώθηκαν, ή έγιναν στα δημαρχεία. 

Πέρασε σχεδον ένας ολόκληρος χρόνος, και η συνειδητοποίηση που είχα σχετικά νωρίς, ότι η ζωή μας θα αλλάξει για πάντα έχει τσιμεντωθεί στο δικό μου μυαλό. Δεν θα επιστρέψουμε στις ζωές μας. 

Θα προοδεύσουμε σιγά σιγά σε μια άλλη πραγματικότητα όπου το τραύμα του 2020 θα αφομοιωθεί, τα μέτρα που παρθήκαν και οι θυσίες που κάναμε θα εξομαλυνθούν. Τα παιδιά μας θα ξεχάσουν όσο μπορούν, χωρίς να ξέρω τι θα τους αφήσει  μόνιμα αυτή η κατάσταση. Πχ. το γιούδι  μου ξέρει γυναίκα σπίτι γιαγιάδες κ τέλος, δεν πάμε κ πουθενά αλλού. Τον Μάη ασπούμε τον πήραμε Λευκωσία μετά από μήνες καραντίνας κ έβλεπε γύρω γύρω λες και ήταν Νέα Υόρκη. 

Εγώ καμιά φορά ακούω στο ράδιο ενημερωτικό για το πως να προσέχουμε για κόβιτ και νιώθω ότι ζω σε παράλληλο σύμπαν. Σκέφτομαι την καραντίνα που  περάσαμε κ έχω ένα σφίξιμο, εναν κόμπο. Σκέφτομαι ότι συνέχεια στο πίσω μέρος του μυαλού μου, όποτε δούμε γιαγιάδες έχω το άγχος, τους το δίνουμε τωρα, τώρα τους κολλούμε κορωνοιο. 

Ο περισσότερος κόσμος είναι μια πλήρης απογοήτευση, είτε επδ δεν προσέχει, είτε επδ κάνει ότι μαλακία σκεφτεί κ χέστηκε για τον άλλο, είτε επειδή δεν πιστεύει, η συμπεριφορά όλων αυτές τις μέρες φανερώνει την πραγματικότητα, και δυστυχώς σε πολλές περιπτώσεις είναι απογοητευτική το λιγότερο. 

Περνώ μια φάση εσωστρέφειας όπου επιστρέφουμε πίσω στα βασικά, στην οικογένεια, στους στενούς φίλους, σε αυτούς που πραγματικά με νοιάζει αν ζουν ή αν πεθάνουν. Μια φάση που είμαστε κατα δύναμη μέρος της φύσης, μακρυά από την πόλη και τους ανθρώπους της. 

Κ μια φάση που θα γραφτώ πρώτη στον κατάλογο για να λάω το εμβόλιο το γρηγορότερο που γίνεται, αν έχει έτσι  κατάλογο θέλω να είμαι η πρώτη.


26/10/20

Τα θετικά της μάσκας

 επειδή μας πρήξατε με τις μάσκες κ επειδή είμαστε γεμάτοι θετικότητα και ελπίδα ορίστε τα θετικά της μάσκας

1. δεν βάζουμε κοκκιναδι κ έτσι δεν το τρώμε κιόλας. άρα και εξοικονομούμε χρήματα και προστευουμε την υγεία μας από τα χημικά του κοκκιναθκιού

2. δεν φκάλλουμε το μουστάκι μας. 

3. δεν μας κόφτει αν βρωμεί το στόμα μας

4. δεν καταναλωνουμε πίσσες κουφέτες κλπ

5. δεν μας κόφτει αν βρωμεί το στόμα του άλλου, δεν αναλωνόμαστε σε εξεύρεση δικαιολογίας για να πασάρουμε πίσσα ή κουφέτα κάποιου που βρωμά το στόμα του 

6. ποκνιαζούμαστε με πλήρη δόξα αναίσθητα

7. κάνουμε οποια γκριμάτσα θέλουμε κ δεν μας κόφτει αν παρεξηγηθούμε

8. δεν έχουμε έννοια αν εξυπνησαμε στραβά και η φάτσα μας εν ισιώνει

9. δεν μας κόφτει ποιος εννα μας δει στο σουπερμάρκετ και ποιον εννα δούμε


ειδικά το 5 το αγαπώ

9/10/20

Αμμοχωστιανή δεν είμαι

 Αλλά πόνεσε το χθεσινό. 

Σαν ακόμα ένα καρφί στο φέρετρο μας. 

Να μου πείτε, καλά δεν ξέρεις που πάμε; Τώρα σου ανάδοξε; 

Ε όχι, το να ξέρεις την αχαπαροσύνη και την ανικανότητα εν σημαίνει πάλε ότι εν πονά. Πονά και η παράνοια, πονεί και η αλλοφροσύνη και η κατάντια. 

Πονεί να τους θωρείς, πονεί να τους ξέρεις, πονεί να ταυτίζεσαι. 

Ο Τάσος Δημητριάδης πήγε από τους πρώτους να δει, να μεταφέρει, να  νιώσει. Έβλεπα τα λάιβ του στην δουλειά. Μια κυρία έγραψε που κάτω "Αχ τζιαι που να την φατζίσουμε"

Που να την φατζίσουμε αλήθκεια.


Τι άλλο να σας πω. 

Πήγα στην Αμμόχωστο. Πήγα 3-4 φορές. 

Πήγα στην πόλη της Αμμοχώστου και την περπάτησα. 

Πήγα στην παραλία και εστάθηκα. 

Πήγαμε γύρω γύρω από το Βαρώσι και το είδαμε. 

Και κάθε φορά ήταν σαννα και βαστάς το μαχαίρι κ εκάρφωνες το πάνω σου για όλη την διάρκεια που ήσουν τζιαμέ. Εν μπορούσα να μιλήσω. Εν μπορώ να σκεφτώ πως να νιώθουν οι ανθρώποι που εν δικά τους. Που εν τα σπίθκια τους, που εν οι δικοί τους, που εν οι αναμνήσεις τους. 

Υστερόγραφο: ξέρετε τι ακολουθεί μετά το Γέρι? Αγλαντζιά->Γέρι->?

Εγώ εγύρεψα το στο google maps.

28/9/20

Η Νοικοκυροσύνη...

...δεν μου είναι έμφυτη. 

 

Και δεν θα απολογηθώ για αυτό. 

 

Μου αρέσει να μαγειρεύω, θέλω να τρώμε όλοι καλά. Θέλω να είμαστε όλοι φροντισμένοι και συγυρισμένοι όταν θα πάμε κάπου. Είμαι οργανωτική και ξέρω ανά  πάσα ώρα που είναι το κάθε τι. Δεν ξεχνώ ιδιαίτερα και δεν αφήνω τα πράματα του κουτουρού. Έχουμε πάντα δώρα για τα γενέθλια και δεν έχουμε εκκρεμότητες στους φόρους ή στο δάνειο. Τα ρούχα μας είναι καθαρά και αναλόγως καιρού και μεγέθους των κοπελλουθκιών που τουλάχιστον κάθε εποχή θέλουν άλλα. Η κοπέλα που μας καθαρίζει έρχεται 2 φορές την βδομάδα.

Το σπίτι είναι ένα χάος. Όλοι μου ρίχνουν το φταίξιμο εμένα. Η μάνα μου, ο παπάς μου και ο ίδιος ο σύζυγος. 

Δεν κατάλαβα ακόμα γιατί πρέπει να αρέσκομαι ή να γαμιούμαι όλη μέρα και νύχτα για να συγυροκαθαρίζω. Από την στιγμή δλδ που οι ώρες που μάχουμαι είναι απο τις 6 το πρωί μέχρι τις 10 το βράδυ. Και γιατί φταίω εγώ; Γιατί εν δική μου αποτυχία ότι το σπίτι εν χάος. Γιατί είμαι λιγότερη από ότι πρέπει επειδή στα 4 άτομα που μένουμε σε ένα σπίτι, εκ των οποίων τα 2 εν 4 χρονών και κάτω φταίω εγώ επειδη εν συνέχεια χτιτζιόν.

Βαρέθηκα τούτη τη κατάσταση, να είμαι συνέχεια εγώ υπόλογη για το πόσο συγυρισμένο εν το σπίτι. Και δεν μιλούμε για βρωμιά, ερχεται γυναίκα 2 φορές τη βδομάδα, 10 ωρό που μένει, δεν βγαίνουμε εχτός ελέγχου. 


Στα τυχερά μου είναι ότι έχω την πεθερά με το μέρος μου, χα!



17/9/20

Μια ιστορία #8

Την πρώτη φορά που την χώρισε ήταν 3 μήνες μετά που αποφασίσαν να είναι μαζί. Είπε του ότι η φιλική σχέση με την πρώην του εν ήταν φιλική. Είπε της εν πολλά σημαντική του φίλη. Είπε του εκείνη δεν σε βλέπει φιλικά. Η πρώην έκανε απόπειρα και αυτός ήθελε να σταθεί στο πλάι της. Μετά από ένα μήνα αποφάσισε ότι τελικά είχε δίκαιο και ότι έπρεπε να ποκόψει που την πρώην. Τον δέκτηκε πίσω. 

Την δεύτερη φορά που την χώρισε ήταν τα πρώτα τους Χριστούγεννα μαζί. Ανακάλυψε τυχαία αυτή ότι πήγαινε κρυφά μαθήματα χορού με μιαν συναδέλφισσα του. Για μήνες. Δύο φορές την βδομάδα. Είπε της ότι εν αχάριστη και ότι ήταν για να της κάνει έκπληξη. Και έτσι εξαφανίστηκε για δύο βδομάδες. Μετά αυτός αποφάσισε ότι οκ ήταν λίγο κρίμα επειδή του μουρμουρούσε να κάνουν μαθήματα χορού μαζί και αυτός πήγε με την συνάδελφο. 

Την πολλοστή φορά που την  χώρισε ήταν μετά από ένα πάρτυ με όλους τους πολλοστούς του φίλους. Δύο άσχετες της παρέας κάθισαν στα γόνατα του και του φίλησαν τα μάγουλα και τον λαιμό. Όταν της ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι και έκανε σκηνή την έβαλε στο αυτοκίνητο και την πήρε στο σπίτι της. Δεν της μίλησε για ένα μήνα. Μετά αποφάσισε απλά να την πιάσει τηλέφωνο. 

Την τελευταία φορά, από τις πολλές, που την παρακάλεσε να τον δεχτεί πίσω μετά απο την πρώτη και τελευταία φορά που τον χώρισε έπαθε αμόκ. Φώναζε, έτρεμε, τα μάτια της έβγαζαν αστραπές. 

"Τι θέλεις πιον, να πελλάνω? Εσύ με έσπασες. Έσπασες με για πάντα. Έσπασες μου την καρδιά μου για πάντα"

15/9/20

under qualified

Με είχε ρωτήσει μια φίλη μου παλιά που λέγαμε να συνεργαστούμε σε ένα πρότζεκτ "τι κεφάλαιο έχεις;"

Εγώ είχα κεφάλαιο 0. Οπότε δεν καρποφόρησε το πρότζεκτ. Εκπλάγηκα όταν εκείνη από μικρή ηλικία είχε σκεφτεί να δηιουργήσει κεφάλαιο. Πολύ entrepreneurial mind concept.  Σιγά σιγά δημιούργησα ενα απειροελάχιστο αστείο κεφάλαιο που μου επιτρέπει να σκεφτώ τι μπορώ να ξεκινήσω σε μικρή κλίμακα. 

Έχω μια άλλη φίλη μου, που συζήτησαμε πολλές φορές για ένα "όραμα" που έχουμε, για κάτι που θεωρούμε και οι δύο σημαντικό. Αλλά μιαν οι εγκυμοσύνες της, μιαν οι δικές της, μιαν τα κοπελλούθκια μας, κ μετά ο κορωνοιός εμείναμε στο τίποτε. 

Και έτσι ερχόμαστε στο προχτές, που μου στελλει μια-αλλη τρίτη-φίλη μου για κάτι γνωστούς της. Συνομηλικους μας. Έκανε μου το κονε και τώρα μιλώ με την μια. Επειδή θέλουν άτομο που κάνει περίπου την δουλειά μου-αλλά όχι με την δική μου πείρα, με λιγότερη. Μίλησαμε και θα τους δω, αλλά ζήλεψα. Μια ομάδα από συνομήλικους μου που βρήκαν το κεφάλαιο, κατσαν κάτω, καναν την πρόταση τους βρήκαν φάντινγκ και τώρα αρχίσαν τις προσλήψεις! Θα πάω να τους δω, για να δω τι κάνουν, ίσως είμαι overqualified για την δουλειά, αλλά είμαι πολύ "under-qualified" για τον τροπο σκέψης και την ορμή τους να πετύχουν και να καινοτομήσουν. 

Χτίτζιασμααααααα

8/9/20

Μια ιστορία #7

Ετοίμασε την βαλίτσα της, και την βαλίτσα του μωρού. 

Ο πρώην άντρας της ζωής της κρατούσε την κόρη του αγκαλιά. Τα μάτια του κόκκινα. Αναρωτιέται ακόμα τι του ήβρε. Βλέπει την καράφλα, την κοιλίτσα, τες ρυτίδες του. Τίποτε εν του ήβρε. Πάντα τον θεωρούσε λίγο βλάκα και αρκετά ακουμαντάριστο. Ψέματα, κάτι του ήβρε. Κατάλληλη ηλικία, κατάλληλο εισοδημα, κ μια σεμνή περιουσία που θα της επέτρεπε να ζήσει συμβατικά εντάξει. Και την ήθελε. Την είδε του άρεσε της μήνυσε. Κολακεύτηκε, και στα 33 της ήταν η ευκαιρεία της.

Παντρεύτηκαν στα 2 χρόνια. Της έκανε πρόταση γάμου με ένα μεγάλο μονόπετρο και βιαστικά οργάνωσαν γάμο. Έκανε δίαιτα, βρήκε υπέροχο κλασικό νυφικό. Οι φίλες της κ η κουμέρα ξεφάντωσαν στο χενς. Ωραίο λουκούμι παραδοσιακό. Ανοιχτός γαμός να είναι οι συμπέθεροι χαρούμενοι ότι κάλεσαν όποιον ήθελαν. Φιλήθηκαν βαθιά στην πίστα όταν χόρευαν το τραγούδι τους. Χειροκροτουσαν οι καλεσμένοι. Έστησαν το σπίτι τους. Ωραίο σερβίτσιο, ωραία τραπεζαρία, σκύλος. Πέρασαν όλοι να το δουν. Γρήγορα άρχισαν τις προσπάθειες για μωρό. Τα κατάφεραν. Όλοι ξαλάφρωσαν. Τα κατάφεραν. Είναι το τελευταίο άγχος. Να βρεθεί το ταίρι, να γίνει ο γάμος, να μείνει έγκυος. Το σόι ξαλάφρωσε. Η κοιλιά φούσκωνε! Όπως και το κενό μέσα της. 

Όταν το μωρό της έγινε 1 έτους ετοίμασε τις βαλίτσες της. Έπιασε το μωρό και έφυε. Μόνη της μες το διαμέρισμα του ενός υπνοδωματίου αναρωτήθηκε όλοι αυτοί που έβαζαν τα τικς στα ορόσημα της ζωής της αν θα την βοηθούσαν τώρα να θρέψει το θύμα της κοινωνίας που έφερε στον κόσμο.


31/8/20

Δεν άντεξα έφκαλα την

Οοοοοομ, το iq του άλλου δεν του αφαιρεί από την ανθρώπινη υπόσταση του

Οοοοοομ, το iq του άλλου δεν του αφαιρεί από τα ανθρώπινα δικαιώματα του 

Οοοοοομ, το να θέλεις να αφαιρέσεις το δικαίωμα της αναπαραγωγής βάσει iq είναι φασιστικό και επικίνδυνο

Οοοοοομ, οοοοομ, οοοοοομ 


Καθόμασταν το απόγευμα και τρώγαμε στην αυλή της μάνας μου. Καθώς τρώγαμε μπαίνει από το πουθενά μια ξαδέρφη της μάνας μου-από τα περίπου 200 ξαδέρφια που έχει-που διαμένει κάπου στα βουνά. 

Έφερε ένα προσκλητήριο κ κάνει γάμο του γιού της επειδή θέλουν να παντρεφτούν για να κάνουν κ κανένα κοπελλούι και δεν μπορούν να περιμένουν 2 χρόνια να περάσει ο κόρωνος. Μας έλεγε διάφορες αρλούμπες επικίνδυνες, δεν θα βάλει κανένας μάσκα, και κανένας από τους 700 που κάλεσαν δν τους είπε με μα με μου. 

"Έτσι και αλλιώς εν όλα ψέματα" σύρνει μας

Οοοοοομ άρκεψα μέσα μου

"Τι εννοείς ψέματα" ρωτώ

"Εν υπάρχει κορωνοιός" απαντά 

Οοοοοομ ΟΟΟΟΟΟΟΜ ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΜ

"Για όνομα του θεού μεν λαλείτε έτσι πελλάρες" απαντώ

Η μάνα μου εκούνταν με μες τα πλευρά, ο Φιτζ μου φώναζε ότι κάτι με ήθελε να πάω.

"Ένναιν πελλάρες είπε μας ο κουμπάρος που την Πάφο ότι ενός γνωστού του επέθανε η πεθερά του και επήε ένας γιατρός να τους δώκει 2000ευρώ να πουν ότι εν που κορωνοιό" απαντά 

ΟΜ ΟΜ ΟΜ ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΚΑΠΗΛΕ ΣΟΥ ΟΜ ΛΕΩ ΣΟΥ ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΜ ΟΜ ΟΜ 

"Καλά αν ήθελε ο γιατρός να πει ψέματα εν ελάλε απευθείας; αμα πεθάνει ένα πλάσμα ξέρεις πόθεν επέθανε? εν σου λαλούν οι γιατροί συνήθως;"

"Εν ψέματα" απαντά ξανά

ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΜ ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΜ

Παούριζε το μυαλό μου αλλά οι κινήσεις μου πλέον δεν ελέγχονταν. Ετράβησα το σπαθί. 

"Πε μου ξέρεις τούτον το γιατρό που διά 2000ευρώ πως τον λαλούν;" είπα της καθώς επλησίαζα

"Όχι, γιατί;" ρωτά με

"Θα σε σκοτώσω που θα σε σκοτώσω να φκαλουμε κ τίποτε" λέω κ τραβώ της μια 

Κλείω τα μάτια μου

Ηρεμία

Οοοοοοομ, οοοοοοομ, οοοοοομ 

24/8/20

Ερωτηματικά

 Στις πιο κάτω ερωτήσεις δεν υπάρχουν απαντήσεις προς το παρόν

1. γιατί στα παιδιά μου αρέσει το Savage Love. Γιατί ενώ μπορεί να ιδιοτροπεύκουν στο αυτοκίνητο όταν το κουρτίσω ηρεμούν. Γιατί το βάζουμε σπίτι 17 φορές συνεχόμενες και χορεύουμε συνέχεια. 


2. αν θα καταφέρει το κουίλτ να φυλαχτεί πριν να το ξαναχρειαστούμε. το έπλυνα τον ιούνιο. μετά είπα του συζύγου να το φυλάξει. μετά που 2 βδομάδες που κείτετουν και μάζευε σκόνες το έβαλα σε σακούλες. ήταν ρολό στην καρέκλα στην τραπεζαρία. ήταν να έχουμε επισκέψεις αρχές του αυγούστου κ μεταφέρθηκε στο υπνοδωμάτιο απο εμένα. όπου και παραμένει μέχρι σήμερα. 


3. αυτοί που φκάλλουν φωτογραφίες με κινητό και η κάμερα τους εν ζοφή που ξιμαρισιές το ξερουν κ δεν τους κόφτει ή δεν το ξέρουν. 

 

4. αν θα με κόψει ποτέ ξανά για τη δουλειά μου. προς το παρόν εν με κόφτει 4. 


5. αν θα ξανακάμω σεξ έβερ στην ζωή μου.


6. ποιός ήταν πρώτος η κότα ή το αυγό. 


7. το αυγό γράφεται αυγό ή αβγό.

3/8/20

Φρεσκάδα

Μέσα στην γενική απελπισία της κατάστασης, με άτομα που δεν παύουν που να γράφουν ότι μαλακία τους έρτει στον νου, που με την απλοικότητα του πτωχού πνεύματος κ του απαίδευτου κυρίως καταλήγουν σε ηλίθια το πλείστον συμπεράσματα ειδικά περί κορονωιού, μου προτειναν ένα podcast.

Εγώ γενικά ακούω podcasts. Mε κόλλησε ο σύζυγος. Έχω κ καμπόση ώρα στο αυτοκινητο και κουρτίζω τα. Κυπριακά podcasts δεν ξανάκουσα, κ αν υπάρχουν/υπήρχαν δεν ταξέρω (feel free να βάλετε πουκάτω αν έχει κανένα αξιόλογο). Ώσπου κ μου είπαν για το Ιστορικών.

https://www.listennotes.com/podcasts/%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%89%CE%BD-historicon-constantinos-psillides-G8B_dcMise7/

Εχτός του πολύ ωραίου περιεχομένου, και γενικά του χιούμορ και την άνεσης να ακούς κάτι στα κυπριακά, που όπως και να το κάνουμε εν πιο αστειο για μένα, είναι κ πολύ δροσερό να ακούς τις απόψεις που εκφράζονται στο υπόβαθρο. Λες άτε δεν ειναι 100% καμένος ο κόσμος δόξασοι

Μια δοκιμή θα σας πείσει Χ

24/7/20

Καριέρα, σπίτι, οικογένεια

Διάβασα ένα βιβλίο που λέγεται "Αόρατες Γυναίκες" και είναι το πιο ακριβές βιβλίο για όσο αφορά την θέση των γυναικών στην κοινωνία. Για όσα συμβαίνουν και δεν τα καταλαβαίνουμε. Για όσα μπορούμε να δούμε και όσα δεν φανταστήκαμε καν ότι συμβαίνουν.

Διαχρονικά η στάση ανδρών και γυναικών στο θέμα αυτό είναι των μεν άμυνα και εθελοτυφλία, των δε ένας αχταρμάς με σπασμωδικές υπέρ και κατά προκαταλήψεις χωρίς αρχή μέση και τέλος.

Το βιβλίο αυτό είναι ένα όμορφα γραμμένο κείμενο, που απενοχοποιεί τους άνδρες σε γενικές γραμμές ως προς το γιατί συμβάινει αυτό που συμβαίνει. Του τύπου δεν ξέρουν δεν μπορούν να καταλάβουν. Μιλά για το male narrative, δηλαδή πως όταν διαβάζουμε για κάτι χωρίς να ξέρουμε αν είναι γυναίκα ή ανδρας συνήθως υποθέτουμε ότι είναι άνδρας ο αφηγητής. Μιλά για ιστορικά γεγονότα, για την δημοκρατία των αρχαίων ελλήνων-και όχι των ελληνίδων, για την αναγέννηση των γάλλων και οχι των γαλλίδων, για την ιστορία του κόσμου, που δεν είναι του κόσμου αλλά των ανδρών αφού δεν ξέρουμε τίποτε για τις ζωές των γυναικών σε κάθε περίοδο. Και ότι γενικά η γυναίκα αντιμετωπίζεται σαν το διαφορετικό του κανονικού-όπου κανονικό=άντρας.

Έχει πάρα πάρα πάρα πολλά δεδομένα, και πως αυτό επηρεάζει την καθημερινότητα μας, και ότι στο 2020 ακομα συζητούμε για τέτοια θέματα. Κάποια μικρά μικρά που μου είχαν κάνει εντύπωση:
1. όταν εμφανίστηκε η σίρι είχε κάποια δεδομένα για το πότε να καλέσει για πρώτες βοήθειες, υπήρχε μέσα το i m depressed i want to commit suicide i am having a heart attack και η σίρι αναγνώριζε το πρόβλημα, αλλά όταν της έλεγες i was raped i was beaten by my husband η απάντηση ήταν i dont know how to respond to that.
2. οι δοκιμές στα φάρμακα δεν ήταν απαραίτητο να γίνονται στις γυναίκες μέχρι πρόσφατα και τα δεδομένα δεν είναι βάση του φύλου με αποτέλεσμα πολλά φάρμακα να μην δουλεύουν στις γυναίκες.
3. τα smartphones είναι πολύ μεγαλύτερα από το γυναικείο χέρι, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν από γυναίκες με το ένα χέρι. το ένα smartphone που έχει κυκλοφορήσει για γυναικείο χέρι είναι κατά πολύ υποδεεστερο από τα κινητά για τον γενικό πλυθησμό-δλδ τους άντρες.
4. οι γυναίκες καθηγήτριες πανεπιστημίου στα papers που εκδίδουν προτιμούν να βάζουν τα αρχικά τους αντί το όνομα τους επειδή βρέθηκε όταν βάζουν τα αρχικά τους γίνονται πολύ πιο εύκολα published και cited
5. και φυσικά το κλασικό πλέον φαινόμενο-όταν οι συμφωνικές ορχήστρες στην Αμερική άρχισαν να κάνουν τυφλά auditions οι γυναίκες που προσλαμβάνονταν αυξήθηκαν από το 5% στο 20%! Μια πρακτική που ακολουθήθηκε από πολλές εταιρείες-στο εξωτερικό. το θέμα φυσικά παραμένει τι κάνεις μετά που μπαίνεις σε μια δουλεια.

Αυτά ειναι απλά 5 από τα 5000+δεδομένα που παραθέτει η συγγραφέας.

Ο σύζυγος μου προέρχεται από μια πολύ πατριαρχική οικογένεια, εγώ από ένα γυναικομάνι που αναγκαστικά είχαμε λίγα advances. Ετσι πολλές φορές δεν καταλαβαίνει τι του λέω, αλλά αργά και σταθερά άρχισε να το βλέπει και μπορώ να πω ότι έχει κάνει μεγάλη πρόοδο. Δυστυχώς ο μισθός του είναι κατα πολύ μεγαλύτερος του δικού μου και αυτό σημαίνει οτι η δική μου δουλειά στα μάτια του είναι δευτερευουσας σημασίας. Και σκέφτου στην εταιρεία είμαι σε διευθυντική θέση.

Μπορεί να έχω μια καριέρα, μπορώ να πω μέχρι τώρα-μέχρι πριν 4 χρόνια δλδ-τα πήγαινα πολύ καλά. Το μεγάλο κενό στην επιτυχία μου είναι τώρα που έχω παιδιά. Παιδιά έχουν κ οι συναδέλφοι μου αλλά εκείνοι έχουν και γυναίκα, που τους φροντιζει τα παιδιά, τους φροντίζει το σπίτι, μαγειρεύει, διευθετά τα ΠΑΝΤΑ και είναι ελέυθεροι να αργήσουν στην δουλειά, να μείνουν έκτακτα παραπάνω, να κάτσουν στο σημαντικό μιτινγκ, να κάνουν εκπαίδευση το απόγευμα. Εγώ πάντα τρέχω να πιάσω τα μωρά, να πάω σπίτι όπου έχω τουλάχιστον ακόμα 6-7 ώρες βάρδια μέχρι να κοιμηθούν τα μωρά, να κάνω φαγητά να καθαρισω να σφογγαρίσω και η ώρα 11-12 να ξαπλώσω για να ξυπνήσω την επομενη μέρα στις 6 να ετοιμάσω τα πάντα κ να πάω στις 8 στην δουλειά μου να αποδώσω. στο μεταξύ να μάθω την σημαντική απόφαση που λήφθηκε στο απογραμμάτιστο μίτινγκ που έγινε εχτές το απόγευμα με τον μπος.

Μπορεί ο σύζυγος να κάνει περισσότερα πράγματα απο αρκετούς και να κάνει συνέχεια κι αλλα, αλλά πάλε η ισορροπία παραμένει, εγώ είμαι η μονίμως διαθέσιμη για τα παιδιά, η δική μου η ζωή σε δεύτερη μοίρα. προχθές τον ρώτησα αν το θεωρεί δίκαιο που εχώ μάχουμαι κάθε νύχτα ως τες 11-12 κ εκείνος μπορεί να παίζει με το τηλέφωνο ή να πηγαίνει για ύπνο. Άρχισε μου κάτι πελλάρες κ πάλε ότι εν σημαντική η δουλειά του ότι ότι ότι κ τι θέλω να κάθεται να τα κάνει αυτός και δεν έχει χρόνο κλπ. Η ερώτηση ήταν απλή νιώθεις καλά που εγώ σκοτώνουμαι κάθε μέρα κάθε νύχτα έτσι κατάσταση? Και του εξήγησα γιατί πρέπει να εν ερώτηση ή εσύ ή εγώ; γιατι να μην είμαστε ομάδα και ο ένας να στηρίζει τον άλλο; και εσύ και εγώ; επδ εγώ πιάννω λιγότερα πρέπει να καταδικάζομαι στην φασίνα και στην οικιακή εργασία και στον περιορισμό; δεν γίνεται επειδή εγώ πιάννω λιγότερα να στηριχθώ για να πιάννω παραπάνω κάποτε; (αυτά τα κόλπα μου τα έμαθε η Μισέλ που απήυδησε με τον Ομπάμα και τον τραβολοούσε σε σύμβουλους γάμου). Πιστεύω κατάλαβε τι ήθελα να πω. Μου είπε να βρούμε κάποιο να μας βοηθά-ελλείψει παππουδογιαγιάδων. (Τωρά το να βρούμε κάποιον να μας βοηθά σημαίνει ευρε κάποιον να σε βοηθά-δλδ ευρε,γυρεψε,προσλαβε,χειρίστου αλλά είπα οκ, τον στόχο μας τον πιάσαμε για σήμερα κατάλαβε ένα πράμα, την επόμενη φορά το επόμενο.)

Δεν πιστεύω ότι οι άνδρες εν κακοί και υπάρχει μια μεγάλη συνομωσία για να κρατούν τις γυναίκες εχτός του παιχνιδιού, η μεγάλη πλειονότητα των ανδρών απλά δεν το έχουν σκεφτεί, επειδή δεν χρειάστηκε. Δαμέ δεν το σκέφτουνται οι παραπάνω γυναίκες ασπούμε. Θωρώ τες, μένουν σπίτι να προσέχουν τα μωρά, χωρίς κανένα προγραμματισμό και ο άντρας να τους διά λεφτά με το τσικέλι. Για όνομα κοπελα μου, αν σε ξαπολύσει τι θα κάνεις; Αν πεθάνει τι σύνταξη θα πιάσεις; Επαθε την έτσι μια φίλη μου. Είναι να απορείς το 2020. Και μεις κάποια φάση που μου είπε ο σύζυγος ότι θα σύμφερε να μενω σπιτι, του είπα ναι, να μεινω, να μου βάζεις κοινωνικές ασφαλίσεις, ταμέιο προνοίας, να έχω ένα ποσο να ξοθκιάζω πάνω μου και να μείνω!

Έχω κ αλλα να πω αλλά έχουμε κ δουλειές.




16/7/20

ένα μεγάλο τικ

Τι όμορφη περίοδος που ακολουθεί όταν βάλλεις ένα μεγάλο τικ σε ένα μεγάλο στόχο της ζωής.
Ήθελα πάντα παιδιά. Έκανα δύο. Άμα σκεφτείς, πόσο καιρό ζούσα με αυτό.

Στα 12-13 που δεν έβλεπα περίοδο ενώ όλες σχεδόν οι φίλες μου είχαν ήδη την πρώτη τους φορά. Μετά τα πρώτα βασανιστικά χρόνια της περιόδου, που πονείς, που φοβάσαι, που δεν ξέρεις να βάλεις την σερβιέτα και φκαίνουν πάντα έξω στο σχολείο. Μετά με την πρώτη επαφή ο συνεχής φόβος της εγκυμοσύνης. Τα πολλά χρόνια του αντισυλληπτικού και των άσχημων επιδράσεων τους. Η συνεχής έγνοια ότι δεν θα μπορώ να κάνω μωρά επδ έχω το α,β,γ πρόβλημα. Η αναζήτηση συντρόφου που να θέλω να κάμω τα μωρά του κ όχι απλά να μου αρέσει. Να κανω καλές σπουδές ώστε να βρω καλή δουλειά, ώστε να έχω σπίτι, ώστε να μπορώ να παρέχω στην οικογένεια μου. Να κάνω εκπτώσεις και να προσαρμόζομαι στις πραγματικότητες ώστε να μπορέσω να αποκτήσω οικογένεια. Η προσπάθεια να κάνουμε τα παιδιά μας. Η έγνοια μεν τα χάσω αφού ήμουν έγκυος, να μεν φάω κατι που να τα πειράξει, αν αναπνέω χημικά, αν τρώω επικίνδυνα, αν σηκώσω βάρος, αν πέσω πανω τους την νύχτα, αν πάθω κάτι στην γέννα και τα αφήσω ορφανά. Όλα, ή σχεδόν όλα περιστρέφονταν γύρω από τον στόχο!

Ποτέ μην λες ποτέ αλλά δεν νομίζω να το ξαναπεράσω όλο αυτό. Μέσα μου το έκλεισα το θέμα. Κ ειμαι έτοιμη το σώμα μου να είναι δικό μου ξανά. Και χωρίς το άγχος!

10/6/20

Πρωινά σαν αυτά-35 and proud

Οδηγούσα στο δρομο με τις στρογγυλές ππάλες και τα κομμένα σπαρτά. Πεδιάδα να απλώνεται γύρω μου. Έπαιζε το Memories των Maroon5. Ξύπνησε με η κόρη μου σήμερα το πρωί. Στριμώχτηκε μεταξύ εμένα και του Φιτζ. Το γιούδι νεκατώθηκε στον υπνο του μέσα στην αγκαλιά μου. Ξαπλώσαμε όλοι μαζί για λίγο. Ήρεμα σηκωθήκαμε ετοιμαστήκαμε με μικρά διαλείμματα για αγκαλιές και φιλιά. Έκανα το βρουλάκι της φρόζεν στην κόρη και έφυγε με τον Φιτζ για σχολείο. Έκανα αγκαλιές με το γιο τον τάισα και τον πήρα στην κοπέλα που τον προσέχει. Σταμάτησα και έπιασα καφέ για τον δρόμο. Εχτές έγινα 35.

Έσβησα 3 τούρτες. Χόρεψα πολλές φορές το happy birthday και μου το τραγούδησε η κόρη μου που χώνετουν δεξιά αριστερά και πετάσσετουν μπροστά μου επειδή της άρεσε το κόνσεπτ της έκπληξης. Τα γενέθλια μου συνέπεσαν με την επιστροφή της κόρης στο νηπιαγωγείο και μπορώ να πω το πρωί που μου εύχονταν όλοι ήμουν κάπως αφήστε με στο αγχος μου. Μετά που την πιάσαμε κ είδα ότι ήταν καλά και ήταν μια θετική εμπειρία για εκείνην ηρέμησα και σχεδόν ήμουν σε ημικωματώδη κατάσταση.

35 and proud. Για τις άσπρες τρίχες που εμφανιστηκαν στα μαλλιά μου. Για την χαλαρή κοιλιά κ τον ξεχειλωμενο μου ομφαλο μετά από δύο εγκυμοσύνες. Για το μαγιώ tummy control που αναγκαστικά φορώ πλέον. Για το δέρμα που άρχισε να σακουλιάζει γυρω από το πιγούνι μου. Για τους μυες που άρχισαν να ξεκολλουν απο το κόκαλο. Για όλες αυτές τις αλλαγές στο σώμα μου που έρχονται με το πέρασμα του χρόνου, που φωνάζουν ότι πλησιάζει ο καιρός που θα μετακινηθώ στο πίσω κάθισμα. Η νέα γενιά είναι ήδη εδώ. Είναι θέμα χρόνου να παραδώσω τα ηνία στην κόρη και στον γιο. Είναι θέμα χρόνου οι πρωταγωνιστές να γίνουν αυτοί. Η πάλη να πετακινηθεί στην δική τους γραμμή και εγώ να κάθομαι να βλέπω το έργο.

Οπότε δεν χάνω χρόνο στο να πενθώ τα δεδομένα που για άλλους μπορεί να εν είτε ακατόρθωτα είτε βαρετά. Κάθε σημαδι στο σώμα μου εν ένδειξη για το τι κατάφερε. Κάθε άσπρη τρίχα εν οι μέρες που πέρασαν. Μετάλλια της ζωής μου. Και όσο βρίσκομαι σε αυτή την δίνη, θα το απολαμβάνω. Όπως και να είναι, όπως και να ερχονται οι μέρες.


3/6/20

Τι ανάγκη σε έχει;

Και με τούτα κ με τα άλλα πέρασε ο καιρός και βρέθηκα με φίλη να μου λεει τα προβλήματα του γάμου της.

Τα προβλήματα του γάμου της άσχετα με το ποιντ μας. Η κουβέντα κατέληξε στο:

-και τελικά γιατί να ανέχομαι τες μαλακίες του; ήντα ανάγκη τον έχω;

εσιώπησε.

-αλήθκεια, αμα δν με στηρίζει, δν καμνει τίποτε μες το σπίτι, ποσο μάλλον πρέπει να τον καθαρίζω κ να μου προκαλεί προβλήματα με τα μωρά, τι να τον κάμω;

κ ήταν η συνειδητοποίηση τουτης της δύναμης που μας έκανε να νιώσουμε ανάλαφρες.

μια γυναίκα σήμερα αν τα κάνει όλα σωστά ήντα ανάγκη σε έχει;

μόνο αν σε αγαπά κ σε εκτιμά σε θέλει στην ζωή της.


18/5/20

Φτου και ξε-καραντινα

Γενικά η κατάσταση αυτή μας επηρεάζει με τρόπους που δεν τους είχα σκεφτεί. 

1. μετά από 2 βδομάδες στην δουλειά νιώθω πιο άνθρωπος. Μια κανονικότητα επανήλθε και κάποια ρουτίνα. Ηρέμησα σχετικά και κοιμάμαι καλύτερα.
2. Άκουσε η κόρη μου ότι θα ανοίξουν τα σχολεία και με ρωτούσε πότε θα πάει. Της ειπα ότι θα ανοίξουν μόνο τα σχολεία για μεγάλα παιδάκια και ότι αν όλα πάνε καλά θα ανοίξουν κ για τα μικρά παιδάκια. Άρχισε να μου λέει "μα θέλω, μα θέλω" κ συνεχίστηκε με ένα ήρεμο κλαψούρισμα κ λίγα δάκρυα.
3. οι παππούδες ανάπτυξαν διάφορα θέματα κ ο γιατρός λέει μπορεί να είναι κ από τον εγκλεισμό, στρες, άγχος, μοναξιά. Τους προστατεύουμε από κορωνοιό και θα παν που το μαράζι τους.
4. άκουσα το τραγούδι του Κότσιρα σήμερα καθώς οδηγούσα "Τα καλοκαίρια μας" και λέει:
"Γιατί να φεύγουν έτσι τα καλοκαίρια µας,
Χωρίς να ξηµερώνουνε τ’ αστέρια µας;
Ας πιούµε τώρα όλοι κρασί απ’ τ’ αµπέλια µας,
Για όσα περάσανε µέσα απ’ τα χέρια µας,
Για όσα χάσαµε µέσα απ’ τα χέρια µας."

και με πήρε το παράπονο για το καλοκαίρι που θα χάσουμε. Το πρώτο καλοκαιρι του γιου μου. Και για όσα χάσαμε μέσα από τα χέρια μου μας που πάντα τα θεωρούσαμε δεδομένα.

Δεν ξέρω τι είναι σωστό και λάθος, αυτή η αβεβαιότητα με κουράζει, αυτό το άγχος το οποίο εκδηλώνεται με τρόπους που δεν το περιμένω.

Και το τραγούδι τελειώνει:
"Γιατί να φεύγουν έτσι τα καλοκαίρια µας,
Χωρίς να ξηµερώνουνε τ’ αστέρια µας;
Ας πιούµε τώρα πάλι κρασί απ’ τ’ αµπέλια µας,
Για όσα θα ‘ρθουνε ξανά στα χέρια µας,
Για όσα περάσανε µέσα απ’ τα χέρια µας,
Ας πιούµε άλλη µια στα καλοκαίρια µας."

Αμήν

6/5/20

Καραντινάτο

Μπήκα σε καραντίνα 17/3, βγήκα προχτές 4/5.
Ο σύζυγος καραντίνα δεν έκανε λόγω φύσεως εργασίας.
Ήμουν  όλη μέρα με ένα 4χρονο κ ένα 6μηνο βρέφος.
Το 4χρονο με ακατάπαυστη ενέργεια. Συνηθισμένη στα καφε, πάρκα, επισκέψεις σε σπίτια να παίξει με φιλους κ φίλες κ στενές σχέσεις με παππούδες και γιαγιάδες. Δεν της έκατσε η καραντίνα. Δεν της αρέσει, όλη μέρα θέλει να πιάνουμε τηλέφωνα, να στέλλουμε βίτεο, να στέλλει μηνύματα. Συνέχεια θέλει απασχόληση. Κάναμε αμέτρητες κατασκευές, βιβλία δραστηριοτήτων, φαγητά, μπισκότα, κεήκ, με βαρέθηκε. Θέλει να πάει σχολείο. Θέλει να φύγει ο κορονωιός, θέλει να αγκαλιάσει τις γιαγιάδες της.
Το 6μηνο νομίζει ότι ο κόσμος είναι το σπίτι μας και η αυλή της μάνας μου απέναντι. Ξέρει περίπου 10 πλάσματα. Είναι η χαρά της ζωής, η προσωποποίηση της θετικότητας κ ισχυρό αντικαταθλιπτικό.
Δεν ξέρω πώς πέρασε ο καιρός. Περάσαμε και όμορφα και άσχημα. Δεν με πείραζε να ειμαι συνέχεια με τα μωρα μου. Αυτό που με πείραζε είναι ο περιορισμός. Γενικά μου αρέσει να είμαι σπίτι,και  μου αρέσει και το σπίτι μου. Αλλά ο εγκλεισμός ήταν για την κόρη κάτι που την έπνιγε, δεν ήξερε τι να κάνει την ενέργεια της. Σε συνδυασμό με ένα βρέφος που θέλει να κοιμηθεί να φάει να παίξει αλλά ανίκανο να κάνει οτιδήποτε μόνο του. Και επιπλέον την απουσία καθαρίστριας κι της ελεύθερης μου ώρας για οποιανδήποτε οργάνωση σπιτιού και πλυμμάτων και φαγιών και ψώνιων και και και... είχε μέρες που απλά δν ξέρω πως πέρασαν. Με έπιανναν τα κλάματα πας την τουαλέτα η οποία ήταν χτιτζιόν καθώς ο γιος μου ήταν πόξω πας την αμαξου για να τον θωρώ κ η κόρη μου πάνω μου να μου μιλά ή να γκρινιάζει. Τα όμορφα όρια που βάλαμε για ώρα στην τηλεόραση ωραία συμπεριφορά βιβλία που διαβάζουμε κλπ χαθήκαν. Και όταν έφταννα στα όρια μου εμπηγα την τσιριλιά ή κατεύφεγα σε εκβιασμούς, για τα οποία  δεν είμαι περήφανη.

Αυτά.

Από Δευτέρας ειμαι σε μια δουλειά η οποία 7 μήνες που λείπω-αφου η έναρξη της καραντίνας συνέπεσε με την επιστροφή μουαπό  άδεια μητρότητας-προχώρησε, αλλαξε, και δεν έχει ιδιαίτερο χώρο για μένα. Δεν ξέρω τι γίνεται, κ φυσικά εδώ στον ιδιωτικό είναι κ ζούγκλα, όποιος κερδίσει, επιστρέφω σε μειονεκτική θέση. Εχτός τόπου κ χρονου εν μέσω κορονωιού να πρέπει να παλέψω-κουρασμένη και μαμά με 6μηνών βρέφος-για να βρω ξανά την θέση και να αποδείξω ότι τα λεφτά που πιάννω-λίγα γιΑ αυτό που μπορώ να κάνω-μου αξίζουν. Πχ χτες κανονισαν  μιτινγκ η ώρα 3-που εγω φεύγω πατητη επειδή ο γιος μου όλη μέρα ειναι με 50 μλ γάλα επδ δεν του αρέσει το πιπερο-ενημερωτικά επρεπε να πινει γύρω στα 300μλ. Και μου είπε ο ένας δν μπορείς να το κανονίσεις με τον άντρα σου να μείνεις; Εν μπορεί να του δώκει κάτι άλλο να φάει ο άντρας σου; Παράλογο που θέλω να σχολάσω να πάω να ταίσω το μωρό μου. Ήταν δύσκολο να βάλουμε το μίτινγκ τες υπόλοιπες 7 ώρες που ειμαι δουλειά. Αλλά έτσι είναι άμα είσαι άντρας ή γυναίκα χωρίς κοπελούθκια.

ΑυτάΧ2


26/2/20

Ατε κ στο διαολο

Ειναι να μεν ξεμυτήσω με το μωρό. Κάποιος θα μου προσφέρει την αποψη του. Όταν ήταν 1-2 μηνών ειχα τα:

«Μα έτσι μικρό μωρό βγάζεις το εξώ;»

Όταν ήταν κρυάδα/εβρεχε

«Απαναία μου το μωρο μες την κρυάδα εννα το αρρωστήσεις»

Όταν κανει ήχους διαμαρτυρίας-επδ δν το αφήνω ποτε το μωρό να κλάψει, αλλα αμα μουρμουρά οκ προσπαθώ να σταματήσει

- πεινά αλόπως
-νυστάζει αλόπως
-πεινά το μωρό

Οποτε κ γω απαντώ αναλόγως:

«Μα έτσι μικρό μωρό βγάζεις το εξώ;»
«Απαναία μου το μωρο μες την κρυάδα εννα το αρρωστήσεις»
Εγώ-μα ολοι πλεον να εχετε αποψη;

- πεινά αλόπως
-νυστάζει αλόπως
-πεινά το μωρό
Εγώ-που το ξέρεις;

Οποτε σκάζουν οι παραπανω

Ασιχτιρ πλεον

Τζιαι μεν του τζιζετε ποσες φορες να σας πω

10/1/20

Ω ελατο ω ελατο ωσπου να σε ξεστολισω

Σημερα ξεστολιζω το δέντρο κ εν λλίο καταθλιπτικό επδ περάσαν ξανά τα Χριστούγεννα κ απλά τέλειωσε ακόμα μια εορταστική περίοδος που τα μωρά μου εν μωρά. Κάθε φορά που περνούν σβήνω ακόμα μια που τες χρονιές που τα Χριστούγεννα θα εν τόσο ωραία. Μπουχου μωρή εννα μου πείτε αλλά οπως κ να το κανουμε οσο μεγαλώνουν τα μωρά μας τα χάνουμε που εν λογικό κ αναμενόμενο κ ποθητο αλλά πάλε λλίο καταθλιπτικό. Προσπαθώ να εμποτίσω τις γιορτές με τες παραδόσεις τΗς δικής μας οικογένειας ώστε να έχουν αναμνήσεις δικές μας κ να θυμούνται τι καναμε :)

Μπήκαμε σε μια νέα δεκαετία. Που την μια αναλογιζόμενη πως εξελίχτηκε η ζωή μου ειμαι ευτυχής. Έχω 2 παιδάκια που είμαι ερωτευμένη μαζί τους, μια αγάπη που δν εξηγείτε κ δν μπορεί να μετρηθεί επδ συνέχεια πολλυνισκει. Ειδικά όσο μεγαλώνουν κ αναπτύσσεται η προσωπικότητα τους. Εχω κ τον συζυγο-που σε 7 χρονια πήγε που Φιτζ σε γκόμενο σε έρωτα σε συζυγο σε πατερα του παιδιού μου σε «πιθανόν να σε σκοτωσω την ωρα που κοιμάσαι» σε «θελουμε δουλεία» σε »αγαπώ σε κ αγαπας με» σε πατέρας των παιδιων μου σε «αγαπώ σε παραπάνω»

Που την αλλη όσο μεγαλώνω μεγαλώνουν κ οι ανησυχίες μου. Ειδικά για τον κόσμο που θα ζήσουν τα παιδιά μου. Ειναι πλέον ηλίου φαεινότερο ότι η κλιματική αλλαγή είναι εδώ. Μόνο σε μία χρονιά είχαμε πυρκαγιές σε μεγάλες εκτάσεις. Η Βενετία ειναι κάτω απο το νερό ήδη, η Ινδονησία επίσης, στην Νορβηγία είχε τις προάλλες 19 βαθμούς χειμωνιάτικα. Όλο το καλοκαίρι υπήρχαν καύσωνες στην Ευρώπη κ έτυχε να το ζήσουμε μερικές μέρες που είπαμε να πάω διακοπές σε ευρωπαική πρωτεύουσα να δροσιστούμε. Το πιο τραγικό ειναι οτι δν κανει κανείς τιποτε για αυτό. Η άλλη ανησυχία μου ειναι ο κόσμος, κ βασικά η βλακεία του κόσμου. Ξέρω δν ειμαι η πιο έξυπνη, αν κ ειμαι αρκετά, αλλά προσπαθώ να ακούσω κ να δω την άλλη αποψη. Μετά που ανησυχία δική μου να ξεφύγω απο τα bubbles των social media που σε κάνουν feed πραγματα με τα οποία συμφωνεις αποφάσισα να ειμαι μέλος σε διάφορα γκρουπς, με τον γενικό κανόνα να ειναι οτι αν δν νευριάζεις στο news feed σου τότε κάτι πάει χ. Κ πραγματικά ειμαι σε σοκ με 1 απύθμενη βλακεία 2. Απύθμενη αυτοπεποίθηση. Όλοι έχουν δίκαιο ολη την ώρα. Καμιά διαλλακτικότητα κ καμία αντίθετη αποψη δν αξίζει. Η άλλη ανησυχία μου εν τα θέματα των φύλων Κ γενικά των διακρίσεων. Είχα την κορη εκανα κ τον γιο κ μπορώ να δω διάφορα. Δν έχει αλλάξει κάτι, πιστεύω ότι εν ακομα πιο κρισιμο να ξεφύγουμε που τους ρόλους των φυλων. Πας να γοράσεις αγορίστικα ρούχα, μπλε μπλε γαλαζιο γκρίζο καφέ κ κανενα αλλο χρωματάκι. Τι μονοτονία. Λες κ δν ειναι βρέφος, παιδί, να θέλει μα χαρει την ζωή. Ετσι σε τσουβάλια απο νωρίς. Μπας κ δν βαλει σοβαρο ρουχο το βρεφος κ τον πουν τιποτε τιούτο. Το μωρό μου το μικρό...εντωμεταξύ το γιούδι πιο πρόσχαρο κ ευχάριστο απο τη κοράσα σκέφτου. Λάθος χαρακτήρα έχει το μωρό προφανώς. Α επίσης θελει κ πολλα τον παπα του. Πολλά παραπανω απο ότι η κόρη σε κείνη την ηλικία κ πολλά πιο εκφραστικός. Στα μούτρα τους ολους με τα στερεοτυπα τους μας πρήξανε κ μας πρήζουν κ θα μας πρήζουν ωσπου να φκει η ψυχή μας.

Εν ξέρω πως να τελείωσω τουτο το ποστ.

Ειπε μου ο συζυγος εν εβαλαμε ρεζολουσιονς. Εγώ το μονο που ελπίζω ειναι να φκάλουμε την χρονιά.

Κ η επομενη δεκαετία να έχει χαρές, αγάπη, μερώματα απο καφκάες, δειπνα στο τραπεζι ολοι μαζί, κ να κανω ολα αυτα που κανω ωσπου να με βαρεθουν κ να μου αρκεψουν ατε αμμα αησμε ουφφου.

Α! Κ σεξ να εχει κ σεξ σε καποια φαση πλιζ