18/5/20

Φτου και ξε-καραντινα

Γενικά η κατάσταση αυτή μας επηρεάζει με τρόπους που δεν τους είχα σκεφτεί. 

1. μετά από 2 βδομάδες στην δουλειά νιώθω πιο άνθρωπος. Μια κανονικότητα επανήλθε και κάποια ρουτίνα. Ηρέμησα σχετικά και κοιμάμαι καλύτερα.
2. Άκουσε η κόρη μου ότι θα ανοίξουν τα σχολεία και με ρωτούσε πότε θα πάει. Της ειπα ότι θα ανοίξουν μόνο τα σχολεία για μεγάλα παιδάκια και ότι αν όλα πάνε καλά θα ανοίξουν κ για τα μικρά παιδάκια. Άρχισε να μου λέει "μα θέλω, μα θέλω" κ συνεχίστηκε με ένα ήρεμο κλαψούρισμα κ λίγα δάκρυα.
3. οι παππούδες ανάπτυξαν διάφορα θέματα κ ο γιατρός λέει μπορεί να είναι κ από τον εγκλεισμό, στρες, άγχος, μοναξιά. Τους προστατεύουμε από κορωνοιό και θα παν που το μαράζι τους.
4. άκουσα το τραγούδι του Κότσιρα σήμερα καθώς οδηγούσα "Τα καλοκαίρια μας" και λέει:
"Γιατί να φεύγουν έτσι τα καλοκαίρια µας,
Χωρίς να ξηµερώνουνε τ’ αστέρια µας;
Ας πιούµε τώρα όλοι κρασί απ’ τ’ αµπέλια µας,
Για όσα περάσανε µέσα απ’ τα χέρια µας,
Για όσα χάσαµε µέσα απ’ τα χέρια µας."

και με πήρε το παράπονο για το καλοκαίρι που θα χάσουμε. Το πρώτο καλοκαιρι του γιου μου. Και για όσα χάσαμε μέσα από τα χέρια μου μας που πάντα τα θεωρούσαμε δεδομένα.

Δεν ξέρω τι είναι σωστό και λάθος, αυτή η αβεβαιότητα με κουράζει, αυτό το άγχος το οποίο εκδηλώνεται με τρόπους που δεν το περιμένω.

Και το τραγούδι τελειώνει:
"Γιατί να φεύγουν έτσι τα καλοκαίρια µας,
Χωρίς να ξηµερώνουνε τ’ αστέρια µας;
Ας πιούµε τώρα πάλι κρασί απ’ τ’ αµπέλια µας,
Για όσα θα ‘ρθουνε ξανά στα χέρια µας,
Για όσα περάσανε µέσα απ’ τα χέρια µας,
Ας πιούµε άλλη µια στα καλοκαίρια µας."

Αμήν

6/5/20

Καραντινάτο

Μπήκα σε καραντίνα 17/3, βγήκα προχτές 4/5.
Ο σύζυγος καραντίνα δεν έκανε λόγω φύσεως εργασίας.
Ήμουν  όλη μέρα με ένα 4χρονο κ ένα 6μηνο βρέφος.
Το 4χρονο με ακατάπαυστη ενέργεια. Συνηθισμένη στα καφε, πάρκα, επισκέψεις σε σπίτια να παίξει με φιλους κ φίλες κ στενές σχέσεις με παππούδες και γιαγιάδες. Δεν της έκατσε η καραντίνα. Δεν της αρέσει, όλη μέρα θέλει να πιάνουμε τηλέφωνα, να στέλλουμε βίτεο, να στέλλει μηνύματα. Συνέχεια θέλει απασχόληση. Κάναμε αμέτρητες κατασκευές, βιβλία δραστηριοτήτων, φαγητά, μπισκότα, κεήκ, με βαρέθηκε. Θέλει να πάει σχολείο. Θέλει να φύγει ο κορονωιός, θέλει να αγκαλιάσει τις γιαγιάδες της.
Το 6μηνο νομίζει ότι ο κόσμος είναι το σπίτι μας και η αυλή της μάνας μου απέναντι. Ξέρει περίπου 10 πλάσματα. Είναι η χαρά της ζωής, η προσωποποίηση της θετικότητας κ ισχυρό αντικαταθλιπτικό.
Δεν ξέρω πώς πέρασε ο καιρός. Περάσαμε και όμορφα και άσχημα. Δεν με πείραζε να ειμαι συνέχεια με τα μωρα μου. Αυτό που με πείραζε είναι ο περιορισμός. Γενικά μου αρέσει να είμαι σπίτι,και  μου αρέσει και το σπίτι μου. Αλλά ο εγκλεισμός ήταν για την κόρη κάτι που την έπνιγε, δεν ήξερε τι να κάνει την ενέργεια της. Σε συνδυασμό με ένα βρέφος που θέλει να κοιμηθεί να φάει να παίξει αλλά ανίκανο να κάνει οτιδήποτε μόνο του. Και επιπλέον την απουσία καθαρίστριας κι της ελεύθερης μου ώρας για οποιανδήποτε οργάνωση σπιτιού και πλυμμάτων και φαγιών και ψώνιων και και και... είχε μέρες που απλά δν ξέρω πως πέρασαν. Με έπιανναν τα κλάματα πας την τουαλέτα η οποία ήταν χτιτζιόν καθώς ο γιος μου ήταν πόξω πας την αμαξου για να τον θωρώ κ η κόρη μου πάνω μου να μου μιλά ή να γκρινιάζει. Τα όμορφα όρια που βάλαμε για ώρα στην τηλεόραση ωραία συμπεριφορά βιβλία που διαβάζουμε κλπ χαθήκαν. Και όταν έφταννα στα όρια μου εμπηγα την τσιριλιά ή κατεύφεγα σε εκβιασμούς, για τα οποία  δεν είμαι περήφανη.

Αυτά.

Από Δευτέρας ειμαι σε μια δουλειά η οποία 7 μήνες που λείπω-αφου η έναρξη της καραντίνας συνέπεσε με την επιστροφή μουαπό  άδεια μητρότητας-προχώρησε, αλλαξε, και δεν έχει ιδιαίτερο χώρο για μένα. Δεν ξέρω τι γίνεται, κ φυσικά εδώ στον ιδιωτικό είναι κ ζούγκλα, όποιος κερδίσει, επιστρέφω σε μειονεκτική θέση. Εχτός τόπου κ χρονου εν μέσω κορονωιού να πρέπει να παλέψω-κουρασμένη και μαμά με 6μηνών βρέφος-για να βρω ξανά την θέση και να αποδείξω ότι τα λεφτά που πιάννω-λίγα γιΑ αυτό που μπορώ να κάνω-μου αξίζουν. Πχ χτες κανονισαν  μιτινγκ η ώρα 3-που εγω φεύγω πατητη επειδή ο γιος μου όλη μέρα ειναι με 50 μλ γάλα επδ δεν του αρέσει το πιπερο-ενημερωτικά επρεπε να πινει γύρω στα 300μλ. Και μου είπε ο ένας δν μπορείς να το κανονίσεις με τον άντρα σου να μείνεις; Εν μπορεί να του δώκει κάτι άλλο να φάει ο άντρας σου; Παράλογο που θέλω να σχολάσω να πάω να ταίσω το μωρό μου. Ήταν δύσκολο να βάλουμε το μίτινγκ τες υπόλοιπες 7 ώρες που ειμαι δουλειά. Αλλά έτσι είναι άμα είσαι άντρας ή γυναίκα χωρίς κοπελούθκια.

ΑυτάΧ2