look at this photograph

 Λέει το τραγούδι των Nickelback που την πρώτη μου νιότη. 

Είχα μια ανάμνηση με την αδερφή μου που το facebook. Στο να δω την ανάμνηση έππεσα πας σε μια φωτογραφία με το μωρό μου. Ήταν μερικών ημερών. Έμεινα να την θωρώ. Το μωρό μου ήταν ενα πράμα μιτσικουρτούι. Εγώ ήμουν 30άρα. Είχα ενα αθώο χαμόγελο του στυλ "δέτε τι έφκαλα που την τζιοιλιά μου". Είχα μιαν αθωότητα στην φάτσα μου. Έμεινα να με θωρώ. Ποιά εν τούτη η μιτσιά; Ποιά εν τούτη η μιτσιά που κόμα εν είχε καλά καλά συνέλθει που την γέννα; Εχαμογέλασα. Έδειξα την των μωρών. 

Το αίσθημα μου ήταν μόνο χαρά.  

Το αίσθημα μου ήταν μόνο χαρά.  

Το αίσθημα μου ήταν μόνο χαρά.  

Επήρε μου πολλύ καιρό να θωρώ αναμνήσεις και να χαίρομαι. Η λύση του γάμου μου εν ήταν κάτι που ξεπέρασα εύκολα. Ή γρήγορα. Επήρε μου 3 χρόνια να φτάσω στο σημείο να θωρώ φωτογραφίες των μωρών που ήταν μικράκια και να χαίρομαι απλά. Να μεν εχω πόνο, ή να μεν έχω θυμό, ή να μεν θωρώ και να λυπάμαι. Ξέρω οτι να διαλύεται ο γάμος σου εν πιο συνηθισμένο σήμερα από ότι ήταν παλιά, και πάντα πάντα αντιμετώπιζα τα πάντα με νταρκ οφ δε ντάρκεστ χιούμορ. Αλλά λίγοι μπορούν να καταλάβουν το συναίσθημα να μεν μπορείς καν να θωρείς αναμνήσεις που κάποιες που τες θεωρητικά πιο ευτυχισμένες ή σημαντικές στιγμές της ζώης σου χωρίς να τριγκάρονται ούλλα μέσα σου, χωρίς να θυμώνεις, ή χωρίς να μαραζώνεις. Χωρίς να σημαινει ότι θέλεις να επιστρέψεις σε κάτι πεθαμένο ή διαλυμενο. 

Έφτασα. Είμαι δαμέ. Είμαι μόνο χαρούμενη να θωρώ τες φωτογραφίες τούτες. Επανάκτησα τις αναμνήσεις μου. 

Η αθωότητα μου και ο ρομαντισμός μου πάντα ενευριάζαν με. Ο Τζορτζ ο Καρλιν είπε σε ένα σταντ απ μια φορά και ένα καιρό οτι πίσω από έναν κυνικό άνθρωπο βρίσκεται ένας απογοητευμένος ρομαντικός. Αλλά θωρώντας τούτη τη φωτογραφία, εζήλεψα το βλέμμα τούτης της μιτσιάς. Την αθωότητας που ήταν κρυμένη στο χαμόγελο της περηφάνιας της για το ιτσι πίτσι μωρούι της. 

Οπότε έκαμα την share την φωτογραφία μου, τζιαι look at this photograph, every time I do it makes laugh