Ξέρεις, αμαν θωρείς κάτι ταινίες δράματα, που έχει να κανει με αρρώστιες ή διαζύγια ή δυσκολίες στην ζωή πάντα έχει κάποιο μήνυμα. Πάντα κάτι θετικό συμβαίνει, κάτι ανακαλύπτει για το νόημα της ζωής. Κάποιο λόγο έχει τούτη ούλλη η φάση που περνά κάποιος. Κάτι εννα καταλάβουμε στο τέλος, εννα συγκινηθούμε εννα σβήσουμε την τηλεόραση και εννα επιστρέψουμε στην κανονική μας ζωή.
Η αλήθεια ειναι, απο μιαν αρρώστια εν έχεις να πάρεις πολλά πράματα. Εν είναι καθόλου οπως εν στες ταινίες. Δεν έχει κάποιο μήνυμα, δεν θέλεις να εισαι παράδειγμα προς μίμηση ή προς αποφυγή, δεν θέλεις να έπρεπε να το αντιμετωπίσεις για να μάθεις ή για να σου έρτει κάποια νέα αντίληψη της ζωής ή να ανοίξει το τρίτο σου μάτι και να θωρείς την ζωή με άλλο τρόπο.
Το μόνο που καταλάβεις ειναι πόση λίγη αντοχή έχει ο κόσμος έχει για τα χρόνια άρρωστα άτομα. Πόσο λίγη ενσυναίσθηση έχει ο κόσμος. Πόσο μακρυά είμαστε που την οποιαδήποτε συμπερίληψη. Και μιλώ για πολλά πολλά πολλά βασικά πράματα. Πόσο δύσκολο ειναι για ένα άρρωστο άτομο να συνεχίσει να έχει μια υποτυπώδη ποιότητα της ζωής μέσα σε τούτο το ευλοημένο χάος που ζιούμε. Εν θα μπω σε λεπτομέρειες. Ήθελα πολλές φορές να κάμω name and shame αλλά βαρκούμαι. Επίσης εν θα φκάλω τον νούρο που πόξω, ούτε γω θα έξερα αν δεν τα ζούσα. Απλά σίουρα εν ειναι αρκετό το διώ Χ ποσό ευρώ στον πασυκάφ, ή στην χριστοδούλα ή στον ραδιομαραθώνιο ή στες ροζ φιγούρες και έπνασα. Εγώ τα τελευταία χρόνια προσέχω πόσα πολλά άτομα κυκλοφορούν με τες περούκκες και τα μαντήλια και τα ζωγραφισμένα φρύθκια, εσείς θωρείτε τα; κάμνετε τους τόπο να υπάρχουν;
Επίσης το μόνο που καταλάβεις πόσο ανούσιο ειναι, δεν έχει κανένα νόημα κάποιος να υποφέρει έτσι, και να υποφέρει ο κύκλος του μαζί. δεν έχει κάποιο ευγενικό μήνυμα, και δενναιν ωραίο να τον θαυμάζεις για το θάρρος του και να τον λυπάσαι. Δεν επέλεξε να ζει τούτο το πράμα, και τι άλλη επιλογή έχει; να ππέσει χαμέ να πεθάνει;
Το άλλο που ζεις ειναι πόσο μέσα σου μπορείς να πάεις σε βάθος σε σκέψεις, πόσο μπορεί να είναι τούτο το πράμα μέρος του εαυτού σου χωρίς να φαίνεται, να κάνεις άσχημες σκέψεις, κακές σκέψεις, περίεργες σκέψεις, να παρανοείς. Να γράφεις επικήδειους κάθε λλίους μήνες και να κουράζεσαι και να μεν αντέχεις αλλά να μην υπάρχει έξοδος απο αυτή κατάσταση.
Γενικά εν έχει κανένα νόημα να ζεις τούτο το πράμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου