Time out #40 δεν μπορώ να γίνω βραζιλιάνα

Εβάλαμε τα καλά μας, να πάμε έξοδο να χορέψουμε τες σάλτσες μας. 

Είπα το ξανά, άμα δεν ξορτώνει ο άλλος να με κουμαντάρει στην σάλσα καλύτερα να μεν χορέψω. Οπότε για να αποφύγω τίποτε εκπλήξεις στέκουμαι στην άκρη της πίστας και συγκόφκω καβαλιέρους. Άμαν δω κανένα που να εν καλός αρκέφκω την μετακίνηση προς το μέρος του και πουκάτω πουκάτω eye contact. Μεν με θωρείς έτσι αναγνώστη μου, έχω τες μεθόδους μου. ΕΝ ΔΟΥΛΕΥΚΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΦΑΝΩΣ. 

Σύγκοψα εναν κουβανό με κάτι ράστα που χόρεφκε κολασμενα αλλά δεν κατάφερνα να του κοντέψω, σειρά οι ντάμες και άτε τωρά να παλέψω για έναν χορο 38 χρονών γεναικα. 

Γιαυτό καταλήγουμε να χορεύκουμε μπατσιάτες που οι άντρες θέλουν παραπάνω να την μάθουν επδ εν πιο εύκολη κ επίσης μπορείς να κάνεις πιο ανεξάρτητες λίγο κινήσεις. Και είναι κ χοτ χορός που σου επιτρέπει να τριφτείς πας στην άλλη με δικαιολογία του χορού. Ατε θα σας βάλω και ενα τραγουδι να μπαίνετε στο μουτ. 

Ένηγούεη μεταξύ κουβέντας, χάχανου και χορού θωρώ ένα παιδί, ψηλό-μεν μου αρκεψετε ποσο ψηλό, εφόρουν τακούνια 8-9 πόντους κ εθώρουν το στόμα του, άρα ΨΗΛΟ-μελαχρινό, μπρατσωτό, με τα χαιμαλιά του, το κοτσούδι του, τον σταυρό του τον μεγάλο κομποσχοινενιο.  Κοντεύκει κοντεύκει κοντεύει. 

Απλώνει μου το χέρι του.  
Διώ του το δικό μου. 

Λέει μου οτι εν μπικινερ. 

Λέω του εν οκ. 

Χορέφκουμεν μιαν μπατσιάτα, δεξιά αριστερά δεξιά αριστερά δεξιά αριστερά. Χάτες λέω όλοι πρέπει να μάθουν από κάπου. Έκανα τες στάνταρτς εκφράσεις μου σαν people pleaser, μάτια στα μάτια, χαμογελο με δαγκωμένο κατω χείλος για να νιώσει άνετα. Τιποτε ο παρέας δεξιά αριστερά. 

Ποσπαζούμαστεν δόξασοι λέω  που μέσα μου. 

"Γιου αρ βέρυ νάις" λεει μου. "Ανάδερ ουάν;"

Ατε μένω για ακόμα ενα οκ. 

Λέει "πρέπει να με βοηθήσεις λίγο εν ξέρω". 

Αστο πανω μου φίλε μου. Εχτός που τα μαθήματα, είχαμε κ σύντροφο χορευτήν προ γαμοποίησης και μητεροποίησης άρα κάποιο πράκτις εκαναμε μαζί του συν τις αλλοις. Θεε μου λαμπρό θα με κάψει με τούτα που σας λέω. 

Πιάννω το lead, αρκέφκω τες στροφές και τα lady style και χέρια και πόδια σε φανφάρες. Γελούσε το παιδί, γελούσα και γω. Ήταν ωραία. 

Τελειώνουμε, συστήνεται μου, ας τον πούμε ξέρω γω Χουάν, που χώρα της Λατινικής Αμερικής. Αρκέφκει το πούρου πούρου, και χαχαχα, κ το χέρι του στην μέση μου, και το χέρι του στο μπράτσο μου, και να μου φύγει τα μαλλιά που τα μούτρα. Ζούμε το λατινοαμερικάνικο όνειρο, έμεινε να βάλω προσθετικό κώλο και να χορεύκω στο Ριο σάμπα -10 χρόνια. 

Κκαν Αι χαβ γιουρ ναμπερ; λέει. 

Μένω θωρώ τον. Κκαν χι; Κκαν χι; Κκαν χι; 

Φκαλω το τηλ μου από τσάντα, δείχνω του την οθόνη που εν η φωτογραφία των παιδιών μου. 

Πιάννει το. 

Θωρεί το

You have cute kids omg! λέει. 

How old are you? You had them when you were teenager? η επόμενη ερώτηση. 

Χάτες ο παρέας εκέρδισε την συμπάθεια μου κ ας το λέει μόνο που πάνω που πάνω. Λέω του. Γελούμε.  

"So can I have your number?"

Ωωωω Χουάν άτε γιου κκάν!

Έφερε μου ένα ποτό και μιλούσαμε το βράδυ και ήταν ωραία. 

Να σας τελειώσω δαμέ το στόρυ στο χάππι έντινγκ. 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Επειδή τες επόμενες μέρες ο Χουάν άρκεψε μου τα καλημερακαληνυχτα, κ ποτε να σε δω κ ελα κ φωτος κ εν εχεις ωρα για μενα, κ εν πειραζει που εχεις τα παιδια φερτα και τα παιδια κ ποτε θα ερτεις. Και δεν απαντούσα ξερω γω 2 ώρες και ανησυχούσε-κυριε ελεησων σαννα κ επιβίωσα καταλάθος 38 χρόνια. Κ ειπα του Χουάν μανα μου, εν σου καμνω, εισαι πολύ καλός για μένα και δεν μπορώ να σου προσφέρω αυτά που θες. Αντί να του πω την αλήθκεια, που θα ήταν: Χουάν μου αναρρώνω μάνα μου εν έχω τίποτε να σου δώκω.