Εγώ και οι άλλοι άντρες

Η αλλαγή του στάτους σε χωρισμένη στο πώς σου συμπεριφέρονται οι άλλοι άντρες εν μεγάλη. 

Ξαφνικά τζίζουν σου, ανθρώποι που πριν δεν. Θα βάλουν το χέρι τους πάνω σου, στην πλάτη σου, στον ώμο σου στο μπράτσο σου, φιλικά. Θα σε τραβήσουν να χορέψετε, θα σου πουν κ κανένα μυλλωμένο, επδ προφανώς πριν ήσουν αγία μητέρα παντρεμένη ασέξουαλ κοντά στην ανάληψη στους ουρανούς, ενώ τωρά ξέρω γω είσαι κανονική γεναίκα που εν οκ να σου πουν κ καμιά πελλάρα και κανένα υπονοούμενο. Να σου βάλουν κ το φαί σου και να σου γεμώσουν το ποτήρι σου και να σου πουν και τα κομπλιμεντα σου συ-νε-χει-α. Εν ξέρω γιατί συμβαίνει. Τάχα τωρά είμαι available και ότι συμβεί; Όχι πως με κόφτει, η αλήθκεια έχει παραπάνω χάζι να εν άνετοι όλοι γυρώ μου κ άμα περάσουν κανένα όριο να τους κοψω τον αέρα. 

Εν αξιοπερίεργο, εν σάννα και για τον παραπάνω ανδρικό πληθυσμό-μεν μου αρκέψετε "τον παραπάνω" είπα-υπάρχει το available και το non available. Εν υπάρχει το αξιολογη, έχει χάζι, έχει ενδιαφέρον, εχτός κ αν ειναι "available to possibly be under me". Πολύ λυπηρό φίλοι μου, επδ και πριν το ίδιο ατομο ήμουν. 

Ενναιν λλίο ισοπεδωτικό;