O γιος μου

Είναι τέλειος. 

Κάπου εδώ τελειώνει η ανάρτηση. 

Χαχα. 

Η κόρη μου με έμαθε να είμαι μάμα. 

Ο γιος μου με έκανε να καταλάβω το άλλο φύλο-περίπου ντάξει να μεν το παρασιέσουμε. 

Είναι απίστευτο τι μανία έχει με κάποια πράγματα. 

Αεροπλάνα.

'Ελικες.

Αεριστήρες.

Οτιδήποτε γυρίζει γύρω απο κάποιον άξονα.

Μπάλες.

Αυτοκινητάκια. 

Φυσικά παίζει κ με όλα τα παιχνίδια της κόρης. Φορεί μασιούες, κορδέλες, κρατά κούκλες. Αλλά εκφράζει κ το δικό του εαυτό, και παρασύρει κ την κόρη μου να παίζει πιο αγορίστικα. Κάτι που προσπαθούσα-ανεπιτυχώς-να κάνω εγώ πριν να έχουμε τον αδερφό της. 

Είναι φοβερός αγαπούλης, τρυφερούλης και γοητευτικός. Κάνει ματάκια σε όλους, δεν πάμε κάπου κ να μεν πάει να κάνει δημόσιες σχέσεις. Δεν αφήσει πλάσμα για πλάσμα κ αναρωτιέμαι από που πήρε-ο πεθερός λέει από αυτόν. 

Βλέπω τον πως μεγαλώνει, παιδάκι, αγόρι, που θα γίνει άντρας, και φύρνουμαι πως να τον κάνω να σέβεται, να προσέχει. Ξέρω τα κορίτσια έχουν άλλους κινδύνους από τα αγόρια. Αλλά έχουν κ τα αγόρια. Να μεν μασήσει τα δεδομενα της κοινωνίας κ το καλούπι του άντρα. Να κάμνει κείνο που του αρέσει οχι για να ανήκει αλλά για να είναι χαρούμενος κ αληθινός με τον εαυτό του. Να μεν φάει μπούλινγκ που τες πατριαρχικές δομές ή να μεν κάνει μπούλινγκ λόγω αυτών. Να μεν κάνει κακό από άγνοια, από τα δικαιωματα που λεει η κοινωνία ότι έχουν οι άντρες πας τις γυναίκες. 

Αχ γιε μου, μακάρι να διατηρήσεις τούτο το ανέφελο σου.