Μπαίνω σε ηλικίες επικίνδυνες, που δεν μπορώ να πάω πίσω, που δεν έχω χρόνο για διόρθωσεις.
Θέλω να μην μετανιώνω αποφάσεις μου, θέλω να νιώθω καλά με την ζωή μου.
Κι όμως καταλήγω στο "τούτο είναι;"
τούτο εν το μέλλον μου;
τούτη εν η κατάληξη μου;
τουτοι εν οι άνθρωποι που περνώ την ζωή μου μαζί τους;
τούτο ειναι;
τούτο είναι; να παλεύκω με τα ψυχολογικά μου και των άλλων γυρώ μου και να φορτώνω κ γω ξέρω τι τα κοπελλούθκια μου;
Για το παρελθόν μου ήδη έχω αρχίσει τα regrets.
Χρόνο που έχασα πάνω σε λάθος αποφάσεις, εμμονές, ώρες παθητικές, λάθος ανθρώπους. Τι κρίμα τα χρόνια απο 18-25, δεν ξέρω πως χαραμιστήκαν έτσι. Όχι πως δεν έκανα τίποτε, έκανα. Έκανα πτυχίο μάστερ φίλους, κάποια λίγα ταξίδια
το μυαλό μου θεριεύει και προσπαθώ να το περιορίσω.
ακούω συνέχεια κάτι, διαβάζω συνέχεια κάτι, μαθαίνω συνέχεια κάτι, απασχολώ το μυαλό μου 18 ώρες την μέρα. Γιατί αλλιώς ξέρω γω; μπορεί να δω την πραγματικότητα.
τι καλά η ζωή να ήταν σαν τα βιβλία που έχω για passtime, που οι ανθρώποι ξεπερνούν τα θέματα τους, βρίσκουν το πλαίσιο τους και ειναι ικανοποιημένοι με το τι έχουν καταφέρει-και κάνουν κ τελειο σεξ
Αλώπως όσο μεγαλώνουμε τζαι ξέρουμε κάποια πράματα καλλύττερα, θυμώνει μας ο νεαρός εαυτός μας τζαι είμαστεν θυμωμένες μαζί του; Έτσι το μεταφράζω εγώ εν η αλήθκεια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα βιβλία καμιά φορά μοιάζουν με επιστημονική φαντασία, όπως τζαι οι σειρές που θωρώ, τελειώνω τζαι ξαναξεκινώ. Όπως το Big Bang Theory, ίντα καλά ούλλα μας τα θέματα να ετελειώναν μέσα στα 22 λεπτά που διαρκεί ένα επεισόδιο!
Αν υπολογίζω καλά την ηλικία σου όλα αυτά τα χρόνια που σε διαβάζω, είμαστε συνομήλικες. Τι εννοείς δεν έχουμε χρόνο για διορθώσεις; Ο άνθρωπος και στα 40 και στα 50 και στα 60 έχει πλαίσια για διορθώσεις. Άσε που εμείς είμαστε στο άνθος της ηλικίας μας! :) (Ναι πιστεύκω το που τα αλήθκεια! :) )
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο "τούτο είναι" είναι πολύ σοβαρή ερώτηση. Είναι τα υπαρξιακά μας στην ουσία. Εγώ θα σου εισηγούμουν να αντιστρέψεις την ερώτηση και να κάνεις άλλες δύο ερωτήσεις: "Τι θα ήθελα να είναι;" και "Ποιες είναι οι ρεαλιστικές προσδοκίες για το τι μπορεί να είναι;" (όπου ρεαλιστικές, με βάση τα δικά σου δεδομένα, γιατί νιώθω ότι είσαι ένας χαρακτήρας που αν θέλει μπορεί να ανατρέψει τα πάντα). Πρακτικά τι εννοώ: Αν δεν σου αρέσει η ζωή σου, πού θα σε έβλεπες; Στο Παρίσι; Στη Νέα Υόρκη; Σε μια άλλη πόλη; Σε μια άλλη δουλειά; Με κάποιον άλλο σύντροφο; Σε κάποιο άλλο σπίτι;
Τι νόημα έχουν τα regrets για το παρελθόν; Έκανες το καλύτερο που μπορούσες με τα μέσα που μπορούσες και τον χαρακτήρα που είχες τότε. Δεν μπορείς να ξέρεις αν θα μπορούσες και καλύτερα, δεν είχες τότε το νου της Βεατρίκης του σήμερα. Τα λάθη μας υπάρχουν για κάποιο λόγο.
Θυμάμαι στο twitter που διάβαζα κάτι σχετικό
"Τι έγινε
Τι δεν έγινε
Τι θα γίνει
Τι δεν θα γίνει ποτέ
Εσύ, πόσες πολύτιμες στιγμές ξόδεψες να τα σκέφτεσαι;"
Αν κάτι δεν σε ευχαριστεί, σκέψου τι θα σε ευχαριστούσε και δες αν θα ήσουν διατεθειμένη να κάνεις τις θυσίες για να φτάσεις σε αυτό. Αν δεν είσαι διατεθειμένη, μπορείς να επιλέξεις το συμβιβασμό. Μέσα στη ζωή είναι και αυτός.
Η καθημερινή ζωή και η κούραση της ισοπεδώνουν το σεξ σε καθημερινή βάση νομίζω. Παλιά είχα άλλες ιδέες σχετικά με τη συχνότητα, τώρα έχω άλλες. Επίσης η οικειότητα πολλές φορές μας κάνει να θεωρούμε τον άλλο δεδομένο. Δεν είναι ένα από τα τιμήματα των μακροχρόνιων σχέσεων; Το θέμα είναι νομίζω να έχετε (περίπου) την ίδια ανάγκη για συχνότητα με τον partner σου. Και επίσης να υπάρχει η τρυφερότητα σε καθημερινή βάση, το φιλί, η αγκαλιά, η μικρή συζήτηση για τη μέρα.
Αν όμως κάτι από αυτά δεν σου αρέσει και δεν σε ευχαριστεί σε σημείο που δεν αντέχεις, άλλαξε το. Δεν έχει δεύτερη ζωή.
Θα συμφωνήσω με πολλά από τα παραπανω που έγραψε η pax. Ειδικά για το παρελθόν, δεν έχουμε και πολλά να κάνουμε. Ισως απλώς να πάρουμε νοερά αγκαλιά το νεαρότερο εαυτό μας, να τον συγχωρέσουμε για όσα δεν ήξερε τότε αλλα και να τον ευχαριστήσουμε για τα όσα ξέρουμε πια σήμερα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο για το τώρα ή το τι έρχεται... Στην ουσία μόνο το τώρα έχουμε κι αυτό είναι τόσο φευγαλέο, επομένως κάνε ό,τι σε κανει ευτυχισμένη, δεν υπάρχει καμία εγγύηση για το αύριο.