Το παράθυρο μου πάνω που τον νεροχύτη βλέπει δυτικά, και το μπαλκόνι μου εν νότιο. Την ώρα που δύει ο ήλιος ή στην κουζίνα εννά είμαι, ή στο μπαλκόνι συνήθως.
Στέκουμαι και για μερικές στιγμές χάσκω πας τα χρώματα που πρισμάρουνται πας τον ουρανό. Πίσω που τα χτίρια. Και για μερικές στιγμές, γίνουμαι αρτηρίες, φλέβες και γιαίμα. Γινουμαι ο παλμός μου. Κόκκαλα και νευρες, γινουμαι μια ουσία. Φτάννω στο κέντρο μου στιγμιαία. Κάθε ηλιοβασίλεμα εν κ ένα τέλος. Κάθε ηλιοβασίλεμα εν ένα τέλος. Τέλος της ημέρας, τέλος ακόμα μιας μέρας. Εν σάννα και πέφτει ακόμα ένας κόκκος άμμου στην κλεψύδρα της ζωής. Και εν σάννα και είμαι ξανά να στέκουμε, να ακροβατώ τζιαμέ στην άκρια του κόσμου, όπου ο καθένας μας εν μόνο μια κλεψύδρα, που φκαιρώνει. Είθισται να προσθέτουμε τα χρόνια σαν μεγαλώνουμε, αλλά η αλήθκεια ειναι, οτι βασικά κάθε φορά αφαιρούμε. Που την μέρα που γεννιούμαστε μετρούμε αντίστροφα.
Κάθε ηλιοβασίλεμα, αφαιρούμε μιαν μέρα. Κάθε ηλιοβασίλεμα εν ευκαρεία να βουττήσουμε μες την ψυχή μας. Ξεκινά μια μελωδία μες τον νου μου, που τούτα που εν μες το soundtrack της ζωής μου, οπως μου ειπε κάποιος στο τουίτερ. Παίζει η κιθάρα, και εν ένας στίχος που πάντα με συγκινεί.
and hey baby, the sky`s on fire, I`m dying ain`t I?
Ο ουρανός εν γεμάτος φωτιές και χρώματα, κι εγώ, κι εσύ κ όλοι μας, κάθε μέρα που περνά πεθαίνουμε λίγο λίγο, ακόμα μια μέρα φεύγει. Ακόμα μια μέρα, ακόμα μια ευκαιρεία να τιμήσουμε τον εαυτό μας, τις επιλογές μας, τους ανθρώπους, ακόμα μια μέρα για την οποία πρέπει να κάνουμε τον ισολογισμό. Βλέπω τα χρώματα σαν μαγεμένη.
"Μάμα δε"
ακουω και σναπάρω που το τρανς.
Σκέφτουμαι, ότι ό,τι και να έζησα στην ζωή μου, ακόμα καταφέρνει κατι τόσο κοινό κ καθημερινό, όπως ένα ακόμα ηλιοβασίλεμα, να με γειωσει και να με συγκινήσει.
Σε όλα τα ηλιοβασιλέματα που μου μείναν, μακάρι να έχω πάντα την δυνατότητα να συγκινούμαι απλά που την στιγμή που στροφάρει η γη μακρυά που το αστέρι προς το μαύρο και ατέλειωτο του διαστήματος. Που το "τίποτε" που είμαι, καθώς ειμαι τα "πάντα", τούτο το "πάντα" που υπάρχει μόνο όσο ζω και αναπνέω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου