Άμαν ειμαι πιεσμένη, αμαν γίνουνται πολλά πράματα, άμαν το μυαλό μου εν ζοφφό, κάθουμαι τζιαι μετρώ τα κουτσιά μου.
Πρώτα μετρώ που παν τα λεφτά μου;
Μετά μετρώ που πάει ο χρόνος μου;
Μετά κάμνω προσπάθεια να κοιμούμαι πιο πολλά
Και μετά να μετρώ το που πάει η ενέργεια μου;
Σε τι αξιακό τρώω την ενέργεια μου πάλε; Αξίζει;
Κι έτσι κόφκω πρώτα τα σόσιαλ μίτια. Γυρίζω την ενέργεια μου που την ψευδαίσθηση της αλληλεπίδρασης στην ανάγκη της αληθινής αλληλεπίδρασης.
Της συνάντησης
Της έκφρασης
Της επαφής
Της αφής
Σταματώ να μοιράζομαι τις στιγμές στο κενό, και εντατικοποιώ το μοίρασμα με τους ανθρώπους που υπάρχουν. Ψυχή και σώμα. Νιώθω οτι έχω ανάγκη για να εντεθώ σαν άτομο πλέον. Πέρασα μια μεγάλη περίοδο-χρόνια-ανακατασκευής, αναθεώρησης, και αν και ήμουν εκεί έξω, δεν ρίσκαρα, δεν μίλησα και δεν ανοίχτηκα. Επειδή δεν είχε έρθει η σωστή στιγμή. Που μάλλον ειναι τώρα.
Φυλάω όλη την ενέργεια μου για τις πραγματικές επαφές, όλο μου το νεύρο ανακατευθύνεται και δεν νερώνεται πλέον δεξιά και αριστερά.
🥰 Χαίρομαι για την Άνοιξη της καρδιάς σου. Και εγώ επίσης. 🫠
ΑπάντησηΔιαγραφή