Ευλαμπία και Ρίτα, Ριτάκι

Εν μπορώ να τα ακούω. 

Πρώτον έχω κόρη. 

Δεύτερον τα πέρασα. 

Έτσι στα 12, 13 που αλλάζει το σώμα, ή που άλλαξε το δικό μου τουλάχιστον, αρχίζεις και βλέπεις κάτι άντρες, σαν τον παπα σου, πιο μεγάλους ή λίγο πιο μικρούς να σε βλέπουν. Άντρες πάντως, ώριμοι άντρες. Εν ξέρεις γιατι σε βλέπουν. Αλλά νιώθεις άβολα και άσχημα. Το απορροφάς. Εγώ σε αυτή την ηλικία έκρυβα το σώμα μου, σε φαρδιά ρούχα. Τόσο άβολα ενιωθα στο γεγονος οτι μεγάλωσε απότομα το στήθος μου και είχα ενα ωραία στημένο σώμα εφηβης. Σχόλια σχόλια σχόλια, και βλέμματα βλέμματα βλέμματα. Νιώθεις οτι κάνεις κάτι λαθος, κατι τάτσα έχεις πάνω σου, νιώθεις οτι έκανες βλακεία και γιαυτό σε βλέπουν. Αλλά όταν μεγαλώσεις καταλαβεις το γιατί σε βλέπουν. 

Στα 15 άλλαξα αποψη, επιπλέον ήθελα να αρέσω σε κάποια αγόρια της ηλικίας μου και αρχισα να ντύνομαι πιο ωραία. Αλλά πάντα με την προσοχή των αγοριών της ηλικίας μου ή λίγο πιο μεγάλων απο μένα, αλλά πάλε αγόρια, είχες και τούτους τους άντρες της ηλικίας του παπά σου που σε εκόφκαν που πάνω ως κάτω. Ήταν πραγματικά αηδία. Εν κανεί που είχες να διαχειριστείς τα νεύρα, τα αγόρια, τες ορμόνες, είχες και τούντους σάγληες που με την πρώτη ευκαιρεία σαν τους νηστικους εχάσκαν πάνω σου κ προσπαθούσαν να σου την πέσουν, να σου μιλήσουν, να σου πουν μιαν εξυπνάδα. 

Στα 17 ήμουν κορούδα του promotion. Στην αρχή απλά πράματα σε καταστήματα. Μετά περνούσαν τα χρόνια 18 και 19 έκανα πιο σοβαρές δουλειές, προμοσιον για μπύρες ή σε κλαπ ή στην θάλασσα ιβεντς που πλερώναν πολλά πολλά πιο καλά. Τα πράματα που ακούεις που τούτους ούλλους τους σάγληες εν σπαστικά. Αλλά γελάς, επειδή δουλεύκεις, αρκέφκεις κ απαντάς να το κόψεις λλίο με ευγένεια. Και οκ οι αντρες εκάμναν τα χάζια τους ειδικά άμαν ήταν ομάδα, αλλά πάντα υπήρχαν οι ξιμαροσιυλοι που σε θωρούσαν σαν τους πονηστικομένους, πρόστυχα και ήξερες, ήξερες οτι κάτι επαιζε μες τον νου τους. Ο λόγος που σταμάτησα αν κ ήταν πολλά καλό ποκετμάνι ήταν τούτος. Επειδή ήσουν τζιαμέ να κάνεις μια δουλειά, χαμογελαστή κ ευχάριστη, αλλά άκουες πολλά χαμηλού επιπέδου πελλάρες, και κυρίως τζιέινο το 10% που σε έβλεπε με το ύφος εκείνο το γνωστό. 

Όταν άρχισα την "σοβαρη" μου την καριέρα, εκείνο που σπούδασα, άρχισα να ντύνομαι καλογερίστικα. Εν ήθελα να αφήνω τίποτε στην φαντασία και σκέφτηκα έτσι θα με παιρνουν όλοι στα σοβαρα. Αλλά φυσικά επδ ήμουν ευχάριστη και χαχάνιζα λλίο παραπάνω που το κανονικό πάλε είχα θεματα. Ημουν 25 νομίζω και ένας 50άρης συνεργάτης επιασε κ ήπιε επίτηδες τον καφέ μου, ενω του ειπα οτι εν ο καφές μου πριν τον βάλει στο στόμα του, κ εθώρεν με μες τα μάθκια σαν έπιννε. Ακομα σκέφτουμε το κ θέλω να στρέψω. Οπότε μετά που τζιεινο και διάφορα άλλα έγινα πολλά αυστηρή.  Εν εδεχουμουν πολλά πολλά. Εν αστείευκα, εν εδέχουμουν σχόλια, εν ντύνουμουν όπως ήθελα, επερπάτουν ισια και στιβαρά. Η δουλειά επήενναι καλά, ειχα την φήμη της απόμακρης, που δεν ειμαι, της αυστηρής, που δεν ειμαι, και που δεν έχω χιούμορ, που έχω. 

Επεράσαν πολλά χρόνια, 2 εγκυμοσύνες, ένα διαζύγιο, και 2 χρόνια ψυχοθεραπείας για να πω ένα ΓΑΜΙΕΣΤΕ. Που την προεφηβεία που σε καθορίζουν τα βλέμματα κ τα σάλια του κάθε ανώμαλου που θωρεί ένα 12χρονο και καβλώνει. Έγινα 40 χρονών παρα 2-3 χρόνια για να ντυθώ όπως θέλω, να χαχανισω όπως θέλω, να σταματήσει το άγχος ποιος εννα με δει με κείνη την προστυχιά μες το βλέμμα, την ιδέα του αν σε δει σαν αντικειμενο ηδονής μετά εν θα σε πάρει στα σοβαρά, μετά εν θα σε δει σαν το άτομο που είσαι, με τον νου που κουβαλάς, με το χιούμορ που έχεις, με τες γνωσεις που κατέκτησες και όλα αυτά τα υπέροχα που έστησες, που εν πολλά πολλά παραπάνω που τον κώλο και τα βυζιά που σου καθορίσαν τα γονίδια σου. Εν υπάρχει τέτοιο άγχος. Όταν κάποιος σε θωρεί κώλος βυζιά και μήτρα, εν θα σε δει ποτέ για τίποτε παραπάνω. Ότι και να κάμεις. 

Οπως και τα γνωστά Ρίτα Ριτάκι, και τες Ευλαμπίες. Τα 16 χρονα ανήλικα, οι λήξιες τα θωρούν σαν αντικείμενα ηδονής και τίποτε παραπάνω. 

Το πως θα θερίσω τον οποιοδήποτε θωρεί έτσι την κόρη μου εν δεδομένο. 

Στην αλήθεια όμως δεν ξέρω πώς να προστατεύσω την κόρη μου από αυτό.