Είμαι 38, και νομίζω την τελευταία φορά που σταμάτησε να μιλά ο νους μου ήταν πριν 38.5 χρόνια που δεν ήξερα τι εν η ομιλία.
Έχει μια μέθοδο, λέγεται τα 5 γιατί. Σε βοηθούν να καταλάβεις την ρίζα κάποιας κατάστασης. Έμαθα την μέθοδο επαγγελματικά. Αλλά σε προσωπικό επίπεδο εν κατι που μεγάλωσα να κάνω αυτόματα σε πολλά γιατί.
Γιατί γίνεται κάτι;
Γιατι 1
Γιατί 2
Γιατί 3
.
.
.
Γιατί Χ
Τρόπος σκέψης ξανά κ ξανά. Για όλα.
Τούτο κάνω/κυρίως εκανα και στις σχέσεις μου, και με τα παιδιά μου, και στην δουλειά μου. Ρισκο, πιθανότητα, επικινδυνότητα. 1,2,3 μαξ 9.
Το πρόβλημα είναι όμως, η παγίδα ειναι, όσον αφορά τις διαπροσωπικές σχέσεις εν όλα σχετικά. Κ έγινα 38 χρονων να το κόψει ο νους μου. Αναγκαστικά μπαίνει έννα φίλτρο όταν απαντάς τα γιατί αναφορικά με κάποιο άλλο άτομο. Το δικό σου φίλτρο. Πχ. μπορεί να τα θωρείς όλα πράσινα εσύ. Και όταν απαντάς τα γαμημένα τα γιατί θωρείς τα μόνο πράσινα. Ο άλλος όμως φωτίζει κόκκινα. Κ θωρεί τα κόκκινα. Πώς να το αντιληφθείς; Πώς να καταλάβεις ότι έχει άλλο χρώμα αφού δεν μπορείς να το δεις; Όταν το κάνεις αυτό, τείνεις να δικαιολογείς συμπεριφορές και καταστάσεις που μπορεί να εν κάτι πολλά διαφορετικές από εκείνες που νομίζεις. Δέχεσαι πράματα που δεν θα δεχόσουν κανονικά και μπαίνεις σε καταστάσεις χωρίς να ξέρεις ακριβώς ποιες είναι οι συνθήκες. Να είσαι σε λάθος δρόμο χωρίς να το καταλαβαίνεις καν.
Μπορεί να δουλεύει η πρακτική σε τεράστιο βαθμό επαγγελματικά, και με τα παιδιά μου που προς το παρόν οσον εν μικρά και τα ξέρω πόξω κι ανακατωτά. ΄
Οσο εφαρμόζεις σε πρακτικά ζητήματα ή κ στον εσωτερικό σου κόσμο πρακτικές συστήματος ποιοτητας τότε απλά καταλήγεις σε μια συνεχώς self correcting διεργασία και βελτιστοποιήση της ζωής σου και του εαυτού σου. ξέρω το ειμαι κουραστική, κι εγώ κουράζομαι πάρα πολλά που δεν σταματώ να ειμαι σε μια ατέλειωτη λούπα μες τον νου μου.
Οπότε ερχόμαστε δαμέ, να βάλουμε ξανά μια αναθεωρημένη διαδικασία κάτω. Ρώτησα τα γιατί μου. Και κατέληξα ότι πρέπει να σταματήσω να ρωτώ "γιατί" στις διαπροσωπικές μου σχέσεις. Εν χρειάζεται να ξέρω "γιατί". Γιατί κάνει έτσι, γιατί μίλησε έτσι, γιατί εν μου μιλά, γιατί μου είπε τούτα τα πράματα, γιατί μου ακύρωσε, γιατί εν διαφορετικός, γιατί εν ψυχρή, γιατί άλλαξε η συμπεριφορά. Εν χρειάζεται να ξέρω το γιατί. Ειδικά αν δεν επικοινωνεί το άτομο που έχει το πρόβλημα στην συμπεριφορά. Δεν υπάρχουν τα γιατί, επειδή δεν μπορώ να κανω υποθέσεις και να στήννω σενάρια και να αναλύω τα χρώματα βάσει των δικών μου πεποιθήσεων. 1 διάσταση υπάρχει πλεον. Η πράξη.
Τι κανει ο άλλος και κυρίως τι δεν κάνει. Δεν έχει γιατί. Δεν με κόφτει το γιατί. Δεν σκέφτομαι το γιατί. Κ μόλις ξεκινώ να σκέφτομαι το γιατί, φτύννω το χαμέ και τσαλαπατώ το σαν κατσαρίδα.
1 διάσταση. Οι πράξεις. Τα γιατί; Περισσεύουν .
Νομίζω αυτό το Post με το δικό μου , που μόλις έγραψα αλληλοσυμπληρώνονται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑλλά ναι δεν χρειάζεται για διαπροσωπικές σχέσεις να μάθεις το "γιατί". Ειναι αυτό που είναι.