Η Μπεατρίξ λειτούργησε για πολλά χρόνια σαν alter ego. Ήταν ένας μηχανισμός αυτοπροστασίας για μιαν 26άρα που έβγαινε από μιαν δύσκολη κατάσταση και ο μόνος τρόπος να διαχειριστεί τον εαυτό της ήταν η δημιουργία μιας ανώνυμης περσόνας μέρος του εαυτού της για να πει ανοιχτά τις αλήθειες της χωρίς να παρεξηγηθεί από άτομα που είχαν σημασία. Να αφαιρέσει την προκατάληψη, να αφαιρέσει την εικόνα της από το μυαλό της και να πει αυτά που είχε και έχει μέσα της χωρίς να φιλτράρει.
Και είπε και είπα πολλά. Ευτυχώς ξεγυμνώθηκα σε αυτό το μπλογκ πολλάκις.
Δυστυχώς ξεγυμνώθηκα σε αυτό το μπλογκ πολλάκις.
Δεν νιώθω πλέον οτι η Μπεατρίξ επιτελεί κάποιο έργο μέσα στο μυαλό μου.
Κάποτε η Μπεατρίξ ήταν ένα μέρος του εαυτού μου που έκανε τα κομμάτια του μυαλού μου να ενωνονται. Να εκτίθονται και να τιμούνται. Να αναλύονται και να οριοθετούνται. Τώρα δεν έχω αυτή την ανάγκη. Το μυαλό μου οργανώθηκε και η ψυχή μου μοιάζει σας να ειναι ένας φοίνικας που αναδύεται από τις πυρκαγιές μεγάλες ή μικρές.
Δυστυχώς το μπλογκ μου πλέον με κάνει να νιώθω ανασφάλεια. Είπα τόσα, και είμαι όλη εδώ στο πιάτο σου. Και θα μου πεις αναγνώστη μου, πρόσεχε ποιος θα ασχοληθεί κόρη μου μαζί σου. Η αλήθεια δεν χρειάζεται παραπάνω από έναν.
Έτσι πρέπει να επιλέξω. Κι επιλέγω εμένα. Η Μπεατρίξ ήταν ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου, που μου έφερε και καλά και κακά. Κρατώ τα καλά... μαθαίνω από τα κακά.
Δεν ξέρω αν ποτέ μου ξαναέρθει η ανάγκη για την Μπεατρίξ. Η απόλυτη ειλικρίνια που κατάθεσα τόσα χρόνια σε αυτή την σελίδα λειτούργησε σαν βάλσαμο σε πολλές περιπτώσεις. Αλλά την δεδομένη στιγμή, η αυτολογοκρισία και η ανασφάλεια που νιώθω για το ποιος διαβάζει το μπλογκ και πως τα μεταφράζει το κάνουν υπερβολικά δυσάρεστο για να το συνεχίσω.
Οποτε αυτή την χρονιά αποχαιρετώ ακομα ένα μέρος του εαυτού μου με μεγάλο πόνο αλλά ανακούφιση.
Ατουταλέρ
Ελυπήθηκα που μας τα έσβησες ούλλα, αλλά σίουρα εσύ ξέρεις καλλίττερα. Πρώτα η ψυχική υγεία τζιαι ύστερα ούλλα τα άλλα. Στο κάτω-κάτω αν χρειαστεί ξανάρκεσαι! Στο επανιδείν αγαπητή Μπεατρίξ!
ΑπάντησηΔιαγραφήαγαπητέ Ξενοφίλιε (λαβγκουτ;;) Δεν εχω σβήσει τις αναρτήσεις, υπάρχουν πλέον μονο σαν ντράφτς :)
ΔιαγραφήΣτο επανιδείν!
Παρόλο που μπλογγινγκ εξεπραστηκε εδώ και καιρό
ΑπάντησηΔιαγραφήνέοι μπλογερς δεν υπάρχουν (είναι τουιτεραδες, ινσταγκραμερς και δεν ξερω γω τι … και οι παλίοι ή εβαρεθήκαν ή δεν έχουν τον χρόνο πλέον….
Το τέλος εν τζιαμέ , θέλουμε δεν θέλουμε.
Πάλε ενοχλεί κάθε φορά που κάποιος το κλείνει.
Δεν νομίζω να άφηκα ποττέ σχόλιο, ( κάποιου που μας για χρόνια εκαμναμε του ντεμεκ πολιτικούς μπλογγερς)
Ασέ που…. δεν ήξερα και τι να γράψω σε ένα άγνωστο που μοιράζεται τα σώψυχα του
Τωρά που το κλείνεις, να σου αφήκω ένα.
Ήταν η μπεατριξ ένα απολαυστικό μνημείο στον σαρκασμό και τον αυτόσαρκαμό.
To the point
A good read.
Ήταν και μια απολαυστική γυναικεία οπτική στα στάδια που επεράσαμεν ουλλοι τη τελευταία 15ετία (που την ελευθερία στη δουλειά/ σχέσεις / κοπελλουθκια
Εν τζιαι περνά μου να διώ συμβουλές
Οπόταν..
Καλή συνέχεια
Αουφβιτερσεεν
(και ναι… υπάρχουν τύποι που ο κόσμος θα ήταν καλυττερος δια της απουσίας τους 😊 )
ωωωω! σε ευχαριστώ πολύ γιαυτό το μήνυμα. πάντα αναρωτιούμουν ποιοί με διάβαζαν
Διαγραφήευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, ειδικα΄για το "a good read"
Κύκλοι κλείνουν κύκλοι ανοίγουν. Φιλακια.ριτσα
ΑπάντησηΔιαγραφήα μου άρεσε η γεωμετρία <3
Διαγραφήwill miss this . but you know what is best screw the rest of us. :D
ΑπάντησηΔιαγραφήanother reason for that coffee που σχιει 2 χρονια που τον τασσουμεν!
ΔιαγραφήΕννά την πεθυμήσουμε τζι εμείς, όπως τζι εσύ, αλλά άμαν ήρτεν η ώρα to let go, ήρτεν. Είμαι σίουρη ότι με κάποια μορφή θα είναι πάντα τζιαμέ για σένα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤοτ ζινς, Μπεατριξ!
Ερυκίνη.
εσένα σι γιου σουν :)
ΔιαγραφήΝα (σε) προσέχεις εκεί έξω... θα μου λείψεις πολύ.
ΑπάντησηΔιαγραφή<3 κ μένα
Διαγραφή