ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ (ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ) #8: μαύρα θα φορέσω ρούχα γιορτινά

Γενικά, τον τελευταίο καιρό εν έχω όρεξη να έρκουμαι δουλειά. Επέρασε το εξάμηνο και άρκεψα να βαρκούμαι. Οκ, άμα βαρκούμαι, αμα βαρύνω και χάνω τον ενθουσιασμό μου αυτό φαίνεται και πάνω μου. Βαρκούμαι να ντυθώ, να βαφτώ, να σαστώ. Έτσι απλά βάλλω ότι βρίσκω μπροστά μου, χωρίς να σκέφτουμε λεπτομέρειες. Επίσης το καλοκαίρι φορώ χρώματα, αλλά τομ χειμώνα την βρίσκωμε τα μαύρα, έτσι, έτσι θέλω ρε κουμπάρε, τα παραπάνω μου ρούχα τον χειμώνα εν μαύρα. Εν μου αρέσκει ούτε το καφέ, ούτε το μπορντό ούτε το μωβ βαζανί. Θέλω μαύρο.

Σοου κάπως έτσι καταλήγω να φορώ μαύρα ή ολόμαυρα κάθε μέρα.

Στο γραφείο η συνάδελφος:
Σ: συνάδελφος
Β:Μουά

1η μέρα που πρόσεξε τα μαύρα:

Σ: μα Μπεατρίξ μου τι έγινε; Φορείς ολόμαυρα εν τίποτε σοβαρό;
Β: όχι όχι τίποτε, τούτο είχα σήμερα τούτα φόρησα.

2η μέρα:
Σ: παναγία μου ρε Μπεατρίξ μα φορείς μαύρα, τι έγινε;
Β: τίποτε, εν μου παν;
Σ:μα τα μαύρα;
Β: ε ναι!
Σ: τα μαύρα ρούχα ένναιν καλα να τα φορούμε, αλλιώς έρκεται το κακό και βρίσκει μας
Β:....

3η μέρα:
Σ: Μα γιατί φορείς μαύρα Μπεατρίξ μου;
Β:(υποψιαζόμενη ότι τούτην την ατάκα λέει την σε όσους φορούν μαύρα)
Σ: Έγινε κάτι;
Β: όχι τίποτε, έχω μαύρα ρούχα, φορώ τα

4η μέρα:
Σ: Ένναιν καλά να φορείς μαύρα Μπεατρίξ μου, εξαναείπα σου το
Β:.....

5η μέρα:
Σ: Μπεατρίξ μου μα φορείς μαύρα;
Β: Ναι κόρη, φορώ μαύρα, αρέσκει μου, έχω ρούχα μαύρα, το πρόβλημα σου ποιό ένει;
Τραβώ το σπαθί μου.
Β: Φορώ μαύρα και θα φορώ  μαύρα, κάθε γαμημένη μέρα.
Βάλλω το πανω στο στέρνο της
Β: Ίσως να αποκτήσω και έναν λόγο απο δω και πέρα!
Έμπηξα το και πητολοήσαν τα γιαίματα σαν την σπασμένη της σωλήνα μες τον δρόμο
Β: Κκιάορκαν σου είχες δίκαιο, άμα φορούμε μαύρα έρκεται το κακό και βρίσκει μας