Time out #39 Στο μάθημα χορού (ποστ συνεχόμενη μέρα σάννα και είμαστε στο 2013 πας τα αρκουλα μου)

Τον πρώτο καιρό που ο πρώην άντρας της ζωής μου και νυν άγνωστος συνεργατογονέας πήγε να "σκεφτεί" (χαχά, κόρες άμα παν να σκεφτούν εν απλά για να χωρίσετε, το λεν κ οι στατιστικές), άκρεψα να προσπαθώ να σταθώ στα πόθκια μου. Το πρώτο πράμα που έκανα, οπως ανέφερα ξανά αγαπητέ αναγνώστη δώσε προσοχή σε παρακαλώ εδώ θέλουμε το πραγματικό μου φανκλαπ, ήταν να αρκέψω τους χορούς. 

Και που λες βρίσκω μια σχολή να με βολεύκει με τες ώρες και κλείνω να πάω να δω τι παίζει. Φτάνω εκεί με την νέα μου κορμάρα, κοκκαλένια της αφαγίας κ το κολάν μου που πλέον μου πέφτει ήμουν που ήμουν άκωλη, τωρά μεν σας πω τι γίνεται εκεί κάτω, αμπερ αλέρτ*κοντεύουμε σίλβερ ΟΚ, και μπαίνω μέσα. Ήταν κάτι κορούδες 5-10 χρόνια πιο μιτσιές μου οκ εφάμεν την λέω εν θα κάνω κοννέκτιον με τούτες. Ήταν κ κάτι μεσήλικες 40-50+ χρονών. Συνήθως αυτή εν η αναλογία στους χορούς. Μεσήλικες, 20-30άρες και οποιος καβαλιερος εν πιο κάτω από 35 περνά πολλά ωραία που οι κορούδες εν πολλά πρόθυμες να χορέψουν και άλλα πράματα μαζί τους, being there done those. Οκ καθώς προχωρώ μέσα στην αίθουσα ακούω μια φωνή, γνώριμη η φωνή που ακούω. Ααααα, ο ξέρω-γω-να τον πούμε "Ε" από το ωραίο Ελληνικό κλασσικό όνομα. 

Ο Ε! Ο Ε ήταν γνωριμία παλιά. Ο Ε χόρευε πολύ ωραία, δεν ήταν ομορφος κλασσικά, είχε μια γοητεία όμως. Eίχε λέγειν κ ευφυία που για μένα εν τρομερά τραβηχτικά, είχε μοτόρα και ώμους πλατιούς. Όταν χορεύαμε ξόρτωνε να με σηκώνει ψηλά και να με στριφογυρίζει επειδή ήταν που τους λίγους πιο ψηλούς μου καβαλιέρους που είχαν όντως μύες. Αλλά ως τζιαμέ, επδ όταν τον πρωτοείδαμε τον καβάντζωσε μια φιληφιδι. Επίσης ήταν από αυτούς τους μαννούς που πρέπει να σε υποτιμήσουν σαν μέρος του φλερτ. Οπότε κοκκινότατο ρετ φλακ. Η φιληφιδι του την έπεφτε σοβαρά, ο Ε χαβά αρβανητικο, εγώ αγνοούσα το ψιλοφλερτ του επδ CHICKS BEFORE DICKS. Τέλοσπαντων εγώ ήμουν σε φιλική απόσταση με τον Ε, η φιληφιδι έφτασε στο αμήν κ έκανε εξομολόγηση στο Ε, ο Ε της είπε οτι παρεξήγησε την στάση του, κ ότι κάτι παίζει μαζί μου. Τι υπέροχα, εμανικώθηκε η φιληφίδι και ήρτε να με μουστουνιάσει που το πουθενά. Τελοσπάντων εγώ απογοητεύτηκα κ σταμάτησα να κάνω παρέα με μεν κ δεν. Ο Ε σταμάτησε τα μηνύματα, εγώ σταμάτησα την επικοινωνία με φιληφιδι γενικά γίναμε κώλος επδ ο Ε δεν της έκατσε κ οκ. Περιπλοκότητες που βαρκούμαι να έχω στην ζωή μου, eject reject, end of!

Στο ενδιάμεσο, γνώρισα θεωρητικό υπεργκόμενο, έκανα πραγματικά υπερκοπελλούθκια, εχώρισα και να που βρίσκομαι με τον Ε στο ίδιο μάθημα. Μόλις με είδε άρχισε τα ωωωωωω ποσα χρόνια έχει να σε δω, μα δύο μωρα; μα ποτε προλαβες, ούτε καν σου φαίνεται, κ κουβέντα στην κουβέντα, με σύστησε, ήταν κάτι του στυλ μεν την θωρείς έτσι να ξέρεις πόσα χρόνια έχει που χορεύει, εν μεγάλη αν κ εν της φαίνεται (α λέω παραμένει χοντροειδέστατος) οκ να χορέψεις μαζί μου σήμερα κλπ. Ξεκινά το μάθημα στέκουμαι δίπλα του μπροστά στον καθρέφτη. Μετά ζευγαροποιούμαστε πιάννει μου την μέση μου, είπα σας εν κ 2μιση μέτρα έφταννα περίπου στο στόμα του. Αρκέφκουμε να μπατσιατάρουμε (βαρτε το τουτο για μουντ). Οπως μου πιάννει το χέρι μου να με φατσίσει γυρό ελέγχει το χέρι μου-fyi η βέρα ήταν το πρώτο πράμα που εφκαλα που πάνω μου. Χαιδεύκει μου τα δάκτυλα, βρεθούμαστε η πλάτη μου στο στήθος του, πιάννει μου κ το άλλο χέρι σταυρωτά να σουστουμε δεξιά αριστερά, χαιδεύκει μου κ τα δάκτυλα του άλλου χεριού. Γυρίζει με ίσια και παμε δεξια αριστερά στροφή, γύρμα πισινό (πέτε μου πόσο σεξυ είναι η μπατσιάτα με τα κυπριακά μου όι πέτε μου). Μόλις βρέθουμαι μάγουλο με μάγουλο μιλά μου στο αυτί. 

"Εν φορείς βέρα". 

"Εν φορώ" απαντώ. 

Χορεύκουμε,

στροφή, 

ποδι με πόδι δεξιά αριστερά, 

κλπ κλπ

Τραβά με πάνω του, "αν εχεις να την φορείς να μεν μας μπαίνουν ιδέες". 

ατε το γιο μου πνάσε, με αν σαν μπαίνουν με αν δεν σας μπαίνουν. 

"Εν μες το συρτάρι μου" έντερ ίβολ λαφ 

ε τέλοσπαντων εσταμάτησα να πηγαίνω, εσταμάτησε να ρωτά, με τες ιδέες του εν ξέρω τι έγινε, ΚΑΙ ΕΝ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΕΓΩ