6/10/21

Διαβάζοντας

 Πρόσφατα είχα μια συζήτηση με ένα φίλο μου για το διάβασμα. Γιατί διαβάζει και γιατί διαβάζω. 

(Αγαπητοί φίλοι που θέλαμε να κάνουμε την λέσχη. Δυστυχώς γαμιέται το σύμπαν από Ιούνιο κ έτσι δεν επικοινώνησα-λυπάμαι, ελπίζω κάποτε να αλλάξει η φάση να γυρίσει ο ανάδρομος να ξεματιαστώ και γω δεν ξέρω τι)

Ο καθένας μας διαβάζει για διαφορετικούς λόγους. Εγώ διαβάζω για 3 λόγους

1. διαβάζω για διασκέδαση. Αυτό το έχεις ή δεν το έχεις και μιλούμε αποκλειστικά για μυθιστορήματα, απομνημονεύματα και χιουμοριστικά βιβλία. Ήμουν πρώτη δημοτικού και ήταν ακριβώς πριν τα Χριστούγεννα. Καθόμουν σε μια καρεκλίτσα στην κουζίνα και κρατούσα ένα βιβλίο που είχε ζώα μαμάδες και τα μωρά τους. Το πρώτο πράγμα που διάβασα ήταν "η μαμά φοράδα και το πουλαράκι της". Θυμάμαι την μάμα μου να τσιρίζει από χαρά και να φωνάζει του παπά μου. Μετά τους διάβασα "η αγελάδα και το μοσχαράκι". Από εκείνη την μέρα είμαι με ένα βιβλίο μπροστά μου. Έχω 4 βιβλιοθήκες billy του ikea βιβλία στο πατρικό μου, άλλα πόσα στο σπίτι και ντουλάπια και άλλα που δώρισα. Ήμουν μέλος στην τοπική βιβλιοθήκη και σαν προέφηβη/εφηβη δανειζόμουν βιβλία 4-5 κάθε φορά. Είχα τόσα πολλά βιβλία που έκανα δική μου βιβλιοθήκη και δάνειζα στα ξαδέρφια μου και τα παιδιά της γειτονίας, γέμιζαν κάρτες με τι βιβλία τους έδινα και τα άπλωνα όλα στην βεράντα για να διαλέγουν. Είχα το βιβλιοπωλείο που πήγαινα και αγόραζα βιβλία, που μου πρότεινε κάθε φορά κάτι που θα μου άρεσε. Το ίδιο ειχα και στην Αθήνα, που εχτός απο τα γνωστά μεγάλα βιβλιοπωλεία στην ΠΑνεπιστημίου και εκεί γύρω, που πήγαινα για βόλτα ή σε παρουσία μεγάλων συγγραφέων, είχα κ το μικρό βιβλιοπωλείο της γειτονιάς που με ήξερε η ιδιοκτήτρια, μου φύλαγε βιβλία και με έγραφε σε λίστες για υπογεγραμμένες πρώτες εκδόσεις. Αυτό είναι που μου λείπει τώρα στην Κύπρο, όμορφο μεγάλο βιβλιοπωλείο που φέρνει συγγραφείς και διοργανώνει βραδιές. Και γλυκό μικρό ρομαντικό βιβλιοπωλείο σαν εκείνο του You ve got mail να χαθώ με τις ώρες να μετροφυλλώ. Φυσικά το παιχνίδι άλλαξε τώρα τελευταία. Με το kindle/audible και το goodreads. Αντί να μετροφυλλώ στο βιβλιοπωλείο, περνώ την ώρα μου στο goodreads να κάνω λίστα want to read και να διαβάζω περιλήψεις και αξιολογήσεις. Και αντί να μετροφυλλώ βιβλία έχω kindle στο κινητό, στον υπολογιστή και στο reader με εύκολη πρόσβαση όπου κ αν είμαι ότι ώρα και να είναι και audible για την ώρα που οδηγώ/κάνω δουλειές/γυμναστική. Έτσι έχω πρόσβαση σε υλικό ασταμάτητη. Το πρόβλημα είναι ότι δύσκολα βρίσκεις κάτι εχτός απο Αμερικάνους, εγγλέζους και πασίγνωστους ευρωπαίους συγγραφείς. 

2. διαβάζω για ενημέρωση/επιμόρφωση. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να πω ότι τρελαίνομαι να κάνω, αλλά το έχω σαν στόχο. Και διαλέγω βιβλία από επιστήμες, ψυχολογία, κοινωνιολογικά ή για ανατροφή παιδιών. Θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να ενημερώνεσαι για διάφορα πράγματα και να μένεις σχετικός. 

3. διαβάζω για ενσυναίσθηση, για να δω την προοπτική κάποιου άλλου, να καταλάβω τι ζει, και γιατί αντιδρά με καποιον τρόπο, να διαμορφώσω άποψη. Αυτό άρχισα να το κάνω πρόσφατα σχετικά. Και ξεκίνησε όταν αγόρασα ένα φεμινιστικό βιβλίο από ένα πασίγνωστο βιβλιοπωλείο στο Παρίσι (κάτι που κάνουμε στις διακοπές, να βρίσκουμε τα ωραία βιβλιοπωλεία και να τα επισκεπτόμαστε σαν βιβλιόφιλοι). Είχα δει την Chimamanda σε ένα Τετ τολκ και την έψαξα, είδα ότι εν συγγραφέας και αγόρασα το πιο γνωστό της βιβλίο για εκείνο τον καιρό. Δεν ήταν η πρώτη φορά που διάβαζα φεμινιστικό βιβλίο, ήταν όμως η πρώτη φορά που διάβαζα φεμινιστικό βιβλίο από μαύρη γυναίκα, και οι διαφορές ήταν απτές. Και τότε ήταν που άρχισε η αλλαγή πάνω μου, είδα την λίστα που διάβαζα και τους συγγραφείς, άσπροι σπουδαίοι άντρες, άσπρες προνομιούχες γυναίκες. Άρχισα να επικεντρώνομαι σε άλλα είδη, άρχισα με την Chimamanda, και μετά κ άλλους και άλλους, να δω τι λεει και ο ένας και ο άλλος. ο γκέυ ο τρανς, η μαύρη, ο ευρωπαίος, ο βιασμένος, η ασιάτισσα, η γεναίκα που δουλεύκει στο νεκροτομείο, o καρκινοπαθής. Και σιγά σιγά, άρχισα να διαλέγω και τα βιβλία που διαβάζω για διασκέδαση, αν διαβάζω ρομαντικό βιβλίο διαβάζω πχ μαύρους πρωταγωνιστές, γάλλους, αυτιστική πρωταγωνίστρια, τωρά θα διαβάσω το πρώτο μου ρομάντζο με 2 άντρες πχ, και έτσι νιώθω ότι γίνουμαι πιο ανεχτική, πιο ανοιχτή, με παραπάνω ενσυναίσθηση, παραπάνω βλέπω τι μπορεί να περνά ο άλλος ή επέρασε. Αντί να διαβάσω το ιστορικό μυθιστόρημα του Brigerton (οκ τα διάβασα ήδη) θα προτιμήσω την σειρά της Evie Dunmore που οι ηρωίδες της εν που τες πρώτες γυναίκες που σπουδάζουν στην Αγγλία (παρά γαλακτερές παρθένες του Brigerton). 


Αυτά και άλλα παίζουν στο μυαλό μου, επειδή έκανα μια συζήτηση τες προάλλες :) 

5 σχόλια:

  1. Άρκεψα να θκιαβάζω στο δημοτικόν κατόπιν πίεσης του παπά μου, που ασκήθηκεν γενικά προς τους τρεις μας (έχω πιο μεγάλην αδερφήν, πιο μικρόν αδερφόν), τζιαι ήμουν ο μόνος που τους τρεις που τροποντινα έγινεν του συνήθεια, τζιαι κάτι εν μπορεί να γίνει συνήθεια αν δεν σου αρέσκει. Ο παπάς μου είσ̆εν μιαν πλούσιαν βιβλιοθήκην με διάφορα είδη, κυρίως επιστημονικής φαντασίας, μυθιστορήματα αλλά τζιαι αρκετήν νεοελληνικήν λογοτεχνίαν. Εισηγήθηκεν μου να αρχίσω με Ιούλιον Βερν τζιαι πολλά εύστοχη επιλογή αφού εξεκοκκάλισα τα ούλλα. Παράλληλα είχα αξιοποιήσει τόσον την βιβλιοθήκην της τάξης μου στο δημοτικόν, η οποία ήταν γεμάτη με βιβλία για τους ήρωες του 1821 (έννεν τυχαίον το ότι εξελίχτηκα σε εθνίκιν του κερατά στην εφηείαν), όσον τζιαι την βιβλιοθήκην του δήμου Αγλαντζιάς, όπου εθκιάβασα μιαν τεράστιαν σειράν που μυθιστορήματα για το Βυζάντιον κάποιου Κυριαζή, μια περαιτέρω συνεισφορά στο να εξελικτώ σε θρησκόληπτον εθνίκιν.
    Στο γυμνάσιον τζιαι το λύκειον άρκεψα να θκιαβάζω επιστημονικήν φαντασίαν, τζιαι μάλιστα στα αγγλικά, που με εβοήθησεν πολλά τζιαι στες εξετάσεις μου στα GCE.
    Η περίοδος του στρατού ήταν μια μαύρη τρύπα αφού μετά την ταλαιπωρίαν των προεισαγωγικών εν ήθελα να δω μπροστά μου άλλον βιβλίον ή θκιάβασμαν οποιουδήποτε είδους, κάτι που δυστυχώς εσυνεχίστηκεν τζιαι στα πρώτα χρόνια του πολυτεχνείου, όπου τα βιβλία της σχολής ήταν βουνάριν ήδη. Αλλά ευτυχώς κάποιαν στιγμήν εδάνεισεν μου ο αδερφός μου τον "Άρχονταν των δακτυλιδιών", τζιαι ακολούθησεν κυριολεκτικά μια κοσμογονία, αφού εν εμπορούσα πλέον να ζήσω χωρίς κάποιον βιβλίον φανταστικής λογοτεχνίας στα σιέρκα μου. Ήβρα τζιαι έναν εξειδικευμένον βιλιοπωλείον στην πλατείαν Ναυαρίνου, την "Άγνωστην Καντάθ", με έναν τυπάκον ο οποίος συνέχεια οδηγούσεν με σε νέους συγγραφείς του είδους, οπότε εδημιουργήθηκεν μια τεράστια συλλογή του φανταστικού, μαζίν με sci-fi στο οποίον επίσης επανήλθα.
    Με την επιστροφήν μου στη Κύπρον, ο μάστρος μου τότε επρότεινεν μου θκυό βιβλία που κυριολεκτικά αλλάξαν την ζωήν μου, τζιαι εξεκλειδώσαν μέσα μου μιαν ιδεολογίαν που είσιεν δειλά δειλά σχηματιστεί αλλά εν ετολμούσεν να φκει έξω, αφού ήταν κόντρα σε ότι επίστευκα παιδιόθεν. Το έναν ήταν το "The naked ape" του Ντέσμοντ Μόρρις τζιαι το άλλον το "Guns, germs and steel" του Τζιάρροντ Ντάϊαμοντ. Ανηκουν σε έναν είδος που οομάζεται "εκλαϊκευμένη επιστήμη" τζιαι που τότε εν μια άλλη κατηγορία που με τραβά ιδιαίτερα. Παράλληλα εστράφηκα σε βιβλία περί ιστορίας, πολιτικής τζιαι κοινωνίας, ειδικά που αφορούσαν την Κύπρον. Λόγου χάριν εν επιτρέπεται να υπάρχει σήμερα Κυπραίος που να μεν έσιει θκιαβάσει τα βιβλία του Μακάριου Δρουσιώτη ή του Νιαζί Κιζίλγκιουρεκ τζιαι να θεωρεί ότι η άποψη του περί της ιστορίας του τόπου του τα τεέυταία 60 χρόνια εν πλήρης ή αντικειμενική. Τούτον το είδος, της ιστορικο-πολιτικο-κοινωνικής ανάλυσης αποδείκτηκεν εξαιρετικός τομέας για μέναν, ενώ κατά τζιαιρούς απόλαυσα τζιαι σειρές ιστορικών μυθιστορημάτων, που αφορούσαν ούλλον τον κόσμον τζιαι διάφορες εποχές. Το ιστορικόν μυθιστόρημαν θεωρώ είναι έναν πολλά καλός τρόπος να μάθει ιστορίαν κάποιος που εν γουστάρει να θκιαβάσει την ίδιαν την ιστορίαν.
    Εσχάτως, τωρά που οι γιοι μου εν 14άρων, άρχισα μιαν προσπάθειαν να τους "υποχρεώσω" να θκιαβάσουν, αφού μόνοι τους εν λεν να το κάμουν. Δυστυχώς για την ώραν αποτυγχάνω, τζιαι τούτον στεναχωρεί με. Εν ξέρουν τι χάνουν, τόσον που ψυχαγωγικής άποψης όσον τζιαι που εκπαιδευτικής, αφού η ανάγνωση βιβλίων προσφέρει σου πράματα που ούτε καν αντιλαμβάνεσαι, σε ούλλα τα επ΄θιπεδα της διανόησης σου.
    ΕΛπίζω να έβρεις χρόνον για την λέσχην, είχα πραγματικά μερακλώσει τότε που το επρότεινες, θα ήταν κρίμαν να το εγκαταταλείψουμεν πριν καν δοκιμάσουμεν. Για μέναν εννά είναι κάτι πρωτόγνωρον έτσι τζ'αλλιώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι ωραία ανάρτηση! Κι εγώ ξεκίνησα να διαβάζω στο Δημοτικό, η πρώτη μου ξεκάθαρη ανάμνηση με βιβλίο θυμούμαι ήμουν 9 χρονών και πήγαμε ταξίδι με το πλοίο στην Ελλάδα. Με έβαζε ο κόσμος να τους διαβάζω το βιβλίο που κρατούσα (Μπάμπι το ελαφάκι-σαν μεγάλη δεν μου αρέσει καθόλου για να το διαβάσω στις κόρες μου) διότι διάβαζα πολύ στρωτά και "με ύφος". Μεγαλώνοντας, επειδή έβλεπα συχνά την μάμα μου μ' ένα βιβλίο στο χέρι, από μυθιστορήματα μέχρι ιστορικά, ποίηματα κυπριακά που μου τα διάβαζε, τον Ερωτόκριτο κτλ, και έναν θείο που σε γιορτές και μη μας έφερνε δώρα βιβλία, μου έμεινε αγαπημένη συνήθεια! Στο γυμνάσιο όταν μας ρωτούσαν πόσα διαβάσαμε το καλοκαίρι, εγώ είχα λίστα με καμιά 20αριά βιβλία ενώ αλλοι με το ζόρι 1-2. :) Έχω πάααρα πολλά βιβλία, προτιμώ όμως είτε μυθιστόρηματα είτε αληθινές ιστορίες ανθρώπων μέσα σε κάποιο ιστορικό πλαίσιο για να μαθαίνω συνθήκες της εποχής και κυρίως λατρεύω να διαβάζω για κουλτούρες άλλων χωρών, Ινδία, Κίνα, Αφρική. Πλέον λόγω παιδιών περιορίστηκα πολύ αλλά πού θα μου πάει, θα το ξαναβρώ το άθλημα! Δεν μου αρέσει από κινητά / τάμπλετ, θέλω βιβλίο να φυλλομετρώ και μπορεί να χάνομαι ώρες στα βιβλιοπωλεία.
    Α, διαβάζω και πολλά παιδικά στις κόρες μου πλέον, ένα αγαπημένο είναι η ιστορία της Μαλάλα!!

    Joy Tears (ούτε που θυμούμαι κωδικούς:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. τι ωραία ανάρτηση.

    υπάρχει κλασική φωτογραφία στα αλπουμ να ειμαι καθιστός στο καναπέ με την εφημερίδα στο χέρι , μιμουμένος τον πατέρα , πριν καν ξέρω να θκιεβάζω.

    έτσι που είχα τη μάνα μου να αγοράζουμε παραμύθι μιαν την άλλη..
    Δημοτικό ήταν όπωςδήποτε τα βιβλία μυθολογίας / ιστορίας ... τζίηνα τα "εκδόσεις στρατική"
    Αμέτρητα καρτούν , μικυ, ποπαυ , λουκυ λουκ , αστεριξ.... που η μάνα μου ήβρε την ευκαιρία όταν έλειπα στο πανεπιστήμιο να τα πετάξει γιατί ενε μπορεν να τα θωρεί. (αν αγαπάτε εξαφάνησε τζαι ένα σωρό άλλα βιβλία του τζυρού μου που τα γυρέφκω κατά καιρούς - μεταξύ αλλών και μια παλιά έκδοση των 'Αθλιων !!!)
    μετά ίουλιος βερν και γυμνάσιο τα πρώτα πολιτικά βιβλία που ήταν στη βιβλιοθήκη...
    σταθμός το "καλά , εσύ σκοτώθηκες νωρίς" , αφού δεν επιστέφκα ότι επιτρέπεται να γράφεις με έτσι τρόπο βιβλία.

    ένα σωρό βιβλία ελλήνων στο ίδιο μοτιβο - μικρασία, προσφυγιά , εμφύλιος κλπ που δεν τα θυμούμαι πια ...και παρόμοια μοτίβα ξένων συγγραφέων με τες ιστορίες των δικών τους τόπων....
    ετζυλούσαν όμως ωραία...



    μετά από σαραμαγκού, καζαντζάκη, τομ ρομπινς, δυσκολέφκουμαι να εβρω λογοτεχνικό που να μου αρέσει ο λόγος του συγγραφέα... ωραίες ιστορίες μπορεί, αλλά ο λόγος μου φαίνεται ο ίδιος... πλέον , τα τελευταία δύο χρόνια , αν δω ότι ενα βιβλίο δεν τζυλά δεν θα το βασανίσω.. το αφήνω ατέλιωτο - πράμα αδιανόητο κάποτε.

    και έτσι μπλέκω στα βιβλία ιστορίας , κοινωνιολογίας , οικονομικων...


    αν και με 3 κόρες, ο ρυθμός είναι πλέον ένα βιβλίο το τρίμηνο (και αν)...

    Πεθυμω να αράξω στην αιώρα , ή σε ένα τρένο για διάβασμα

    επεθύμησα να μπω στο βιβλιοπωλειο χωρίς κάτι υπόψιν μου και απλά να μετροφυλλίσω.


    η μόνη μας σχέση με το διαβασμα είναι η εβδομαδίαια εφημερίδα
    και κάθε βράδυ φυσικά παραμυθί...
    ξανά και ξανά
    μέχρι που βλέπω την πρώτη που είναι τωρά τριτάκι να θκιεβάζει 2 βιβλία την εφτομάδα και κατουρώ πάνω μου... πλέον ο βιβλιοπώλης με βλέπει μόνο για τα βιβλία της κόρης μου....



    αν και έχω τες αμφιβολίες μου ότι θα ακολουθήσουν οι άλλες δύο τον ίδιο δρόμο



    Σε σχέση με τα βιβλία , συνήθεια που δεν κόφκεται επίσης είναι να μπαίνεις στα σπιθκια των άλλων και το πρώτο πράμα που επισκέφτεσαι είναι η βιβλιοθήκη... Φκάλοντας συμπεράσματα για τους άλλους συμφωνα με τα βιβλία που γοράζουν.... δυσκολο πλέον , αφού ο παραπάνω κόσμος που ξέρω, δεν έχει βιβλιοθηκη...


    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Διαβάζουμε για τους ίδιους λόγους :-) καλά, όι τόσο πολλά για ενημέρωση αλλά η επιμόρφωση έρκεται τόσον εύκολα άμα δεις άλλους κόσμους τζαι άλλες νοοτροπίες μέσα που το διάβασμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ακόμα ενας (πρωην) μπλογκερ που διαβαζει. εγω παραπανω για αναψυχη αλλα συνηδητα επιλεγω καποτε βιβλια που εννα μου δωσουν την ενσυναισθηση που λες.
    η λιστα στο goodreads απελπιστικά μεγαλη.

    διαβαζα τζιαι εγω πολυ μικρος. σε σημειο που εδεχουμουν καποια περιπαικτικα σχολια. νομιζω ελλιανα το αρκετα στην εφηβεια, στο στρατο κατι εκαταφερα να θκιαβαζω. πανεπιστημιο τιποτε τζιαι εξεκινησα ξανα το 19. φεφκω που το θεμα του ποστ αλλα νομιζω η τεχνολογια, ιντερνετ και τα ΜΚΔ απομακρυναν μας που τα βιβλια για καποια χρονια, πλεον με λυσεις σαν κιντλς κτλ φερνουν τα ξανα κοντα

    ΑπάντησηΔιαγραφή