Ευτυχώς εν γιος.
Επειδή εν θα αντεχα την λύπηση όλου του κόσμου να μάσιεται να κάνω κ άλλο να φκάλω γιο, ή αν θέλει ο άντρας μου γιο ή εν πειράζει (στο εν κόρη).
Εν θα άντεχα θα πατσάρκαζα κανένα.
Ενώ τωρά λαλούν μου ζευκαρούι-έκλεισες κ νιώθουν ηθική ικανοποίηση οτι εξορτώσαμεν να κάμουμε ένα με ένα. Νιώθω κ περήφανη φυσικά για το μέγιστο κατόρθωμα μας να κάνουμε μια κόρη κ ένα γιο. Χρειάστηκε πολλή προσπάθεια.
Φυσικά αργήσαμε να το μάθουμε κιόλας επειδή το νιννί δν εκάθετουν ένα τόπο σε κάθε υπέρηχο και μας έσπασε ώσπου να δούμε. "Επειδή εν γιος" προφανώς δεν εμήνισκε ένα τόπο. "Εννα φκει ποδοσφαιριστής" ήταν η δεύτερη δικαιολογία. Μη κακόν του του γιου μου.
Κατά τα άλλα με ρώτησε η γιατρός εάν είμαι χάππυ που εν γιος. Στην αρχή ήμουν αδιάφορη, υγιές μωρό να είναι κ ότι να είναι εν η άποψη μου. Τωρά που το αφομοιώνω άρκεψα και σκέφτουμαι διάφορα. Εν ξέρω να έχω γιο. Στην οικογένεια μου δεν υπάρχουν γιούδες. Η μια κόρη μετά την άλλη οδηγεί σε ένα τεράστιο γυναικομάνι. Ο γιος μου εν ο πρώτος γιος στην ευρύτερη οικογένεια από την μεριά μου. Ο πρώτος εγγονός, ο πρώτος δισεγγονός-χωρίς να εν το πρώτο εγγονάκι ή δισεγγονάκι. Φυσικά η λογική μου λεει, εν έχει σχέση αν εν κόρη ή γιος, κάθε μωρό εν διαφορετικό ασχέτως του φύλου. Και το ξέρω. Αλλά μερικές φορές πιάννω τον εαυτό μου να υποκύπτει σε τούτα τα στερεότυπα και να αγχώνεται. Και ξέρω οτι εν αναίτιο. Τι μπορεί να κάνει ενας γιος επδ εν γιος αποκλειστικά! Εχτός που φυσικά πράματα όπως να κατουρά διαφορετικά ασπούμε. Ένηγουέη. Εννα δούμε. Εννά θκιαβάσω πάλε 1000 πράματα πως αναγιώνεις τρυφερούς άντρες και γιούδες με ενσυναίσθηση.
Ακούω κ τα σταθερά:
Να δεις την λατρεία του γιου
Δεν συγκρίνεται η αγάπη του γιου
Θα είσαι εσύ με το γιο και ο πατέρας με την κόρη
Και ανακατεύκουνται τα στομάχια μου. Επειδή έχω και θα έχω ειδική σχέση με την κόρη μου. Και θα έχω κ ειδική σχέση με το γιο μου. Το να λεν αυτά τα πράματα, υποβιβάζουν τα κομμάτια της σχέσης με την κόρη που τα έχω όχι επειδή εν κόρη, αλλά επειδή εν το άτομο που είναι, έχουμε την χημεία που έχουμε. Και επισης επιμολύνουν την ειδικη σχέση που θα έχω με τον γιο, όχι επειδή εννα είναι γιος, αλλά επειδή θα είναι το παιδί μου, και θα έχουμε ξεχωριστή σχέση.
Αυτά.
Εν απαντώ φυσικά. Χαμογελώ κ ας φακκούν. Εν μπορώ να αλλάξω αμπαλατοσύνες αιώνων.
Επειδή εν θα αντεχα την λύπηση όλου του κόσμου να μάσιεται να κάνω κ άλλο να φκάλω γιο, ή αν θέλει ο άντρας μου γιο ή εν πειράζει (στο εν κόρη).
Εν θα άντεχα θα πατσάρκαζα κανένα.
Ενώ τωρά λαλούν μου ζευκαρούι-έκλεισες κ νιώθουν ηθική ικανοποίηση οτι εξορτώσαμεν να κάμουμε ένα με ένα. Νιώθω κ περήφανη φυσικά για το μέγιστο κατόρθωμα μας να κάνουμε μια κόρη κ ένα γιο. Χρειάστηκε πολλή προσπάθεια.
Φυσικά αργήσαμε να το μάθουμε κιόλας επειδή το νιννί δν εκάθετουν ένα τόπο σε κάθε υπέρηχο και μας έσπασε ώσπου να δούμε. "Επειδή εν γιος" προφανώς δεν εμήνισκε ένα τόπο. "Εννα φκει ποδοσφαιριστής" ήταν η δεύτερη δικαιολογία. Μη κακόν του του γιου μου.
Κατά τα άλλα με ρώτησε η γιατρός εάν είμαι χάππυ που εν γιος. Στην αρχή ήμουν αδιάφορη, υγιές μωρό να είναι κ ότι να είναι εν η άποψη μου. Τωρά που το αφομοιώνω άρκεψα και σκέφτουμαι διάφορα. Εν ξέρω να έχω γιο. Στην οικογένεια μου δεν υπάρχουν γιούδες. Η μια κόρη μετά την άλλη οδηγεί σε ένα τεράστιο γυναικομάνι. Ο γιος μου εν ο πρώτος γιος στην ευρύτερη οικογένεια από την μεριά μου. Ο πρώτος εγγονός, ο πρώτος δισεγγονός-χωρίς να εν το πρώτο εγγονάκι ή δισεγγονάκι. Φυσικά η λογική μου λεει, εν έχει σχέση αν εν κόρη ή γιος, κάθε μωρό εν διαφορετικό ασχέτως του φύλου. Και το ξέρω. Αλλά μερικές φορές πιάννω τον εαυτό μου να υποκύπτει σε τούτα τα στερεότυπα και να αγχώνεται. Και ξέρω οτι εν αναίτιο. Τι μπορεί να κάνει ενας γιος επδ εν γιος αποκλειστικά! Εχτός που φυσικά πράματα όπως να κατουρά διαφορετικά ασπούμε. Ένηγουέη. Εννα δούμε. Εννά θκιαβάσω πάλε 1000 πράματα πως αναγιώνεις τρυφερούς άντρες και γιούδες με ενσυναίσθηση.
Ακούω κ τα σταθερά:
Να δεις την λατρεία του γιου
Δεν συγκρίνεται η αγάπη του γιου
Θα είσαι εσύ με το γιο και ο πατέρας με την κόρη
Και ανακατεύκουνται τα στομάχια μου. Επειδή έχω και θα έχω ειδική σχέση με την κόρη μου. Και θα έχω κ ειδική σχέση με το γιο μου. Το να λεν αυτά τα πράματα, υποβιβάζουν τα κομμάτια της σχέσης με την κόρη που τα έχω όχι επειδή εν κόρη, αλλά επειδή εν το άτομο που είναι, έχουμε την χημεία που έχουμε. Και επισης επιμολύνουν την ειδικη σχέση που θα έχω με τον γιο, όχι επειδή εννα είναι γιος, αλλά επειδή θα είναι το παιδί μου, και θα έχουμε ξεχωριστή σχέση.
Αυτά.
Εν απαντώ φυσικά. Χαμογελώ κ ας φακκούν. Εν μπορώ να αλλάξω αμπαλατοσύνες αιώνων.
Έναν άκρον είναι η στερεοτυπική αντιμετώπιση ενός αθρώπου βάσει του φύλου του. Άλλον άκρον είναι να θεωρείς ότι το φύλον εν εμπεριέχει τα δικά του "συστατικά/ χαρακτηριστικά", τα οποία εν μέρει καθορίζουν τον άθρωπον. Κοινώς, η διάκριση των φύλων εν στερεοτυπική, άρα ρατσιστική, όταν αφενός εν η μόνη που καθορίζει την συμπεριφοράν μας τζιαι αφετέρου όταν εν δυσμενής.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑθθυμίζω τζιαι την - ατυχήν - συναφήν μου ανάρτησην, στην οποίαν έβαλες μου τζιαι συ σιέριν :)
http://woofisarfkai.blogspot.com/2015/07/blog-post.html
ποια εν τα συστατικά/χαρακτηριστικά του φύλου και πότε εμφανίζονται;
Διαγραφήτα μωρά, σαν μωρά δεν έχουν ιδιαίτερα συστατικά με το που γεννιούνται. Τα συστατικά/χαρακτηριστικά εμφανίζονται όταν ξεκινούν να προσπαθούν να ανήκουν σε ομάδες, πχ την ομάδα των κοριτσιών/γυναικών και την ομάδα των αγοριών/αντρών. Αυτό γίνεται γύρω στα 2-2.5, ναι τόσο νωρίς. οπότε αντιμετωπίζουμε ένα ερώτημα όπως της κότας κ του αυκού.
επίσης μεν ξεχνούμε κ τα άτομα που δεν ανήκουν στες 2 ομάδες. Άρα εν θεωρώ ότι εν τόσο απλά τα πράματα.
Συμφωνώ απόλυτα, έννεν τόσον απλά. Ούτε είμαι ειδικός για να αποδείξω "ιδιαιτερότητες του φύλου". Εν γενικήν αίσθησην που διατυπώνω, υπό τες παρούσες συνθήκες. Εξάλλου ούλλα αλλάσσουν, συμπεριλαμβανομένων των γονιδίων. Η σύγχρονη κοινωνία εξελίσσεται τόσον ραγδαία που ενδεχομένως η "φυσιολογία" μας να μεν προφτάνει, αφού η εξέλιξη της απαιτεί πολλά παραπάνω χρόνο.
ΔιαγραφήΣυμπληρωματικά, με το να χειριστείς "διαφορετικά" την κόρην που τον γιον σε κάποιες περιπτώσεις, λόγω ιδιαιτεροτήτων του φύλου, εν συνιστά δυσμένειαν. Όπως εν συνιστά "έυνοιαν" το να δώσεις προτεραιότηταν σε έναν ηλικιωμένον ή έναν ανάπηρον. Διακρίσεις κάμνουμεν ούλλοι, ούλλη μέρα. Έννεν ρατσιστικόν να αγαπάς τα κοπελλούθκια σου παραπάνω που τα "ξένα" ;) Έννεν περίεργον να χειριστείς τα θέματα της περιόδου της κόρης, ενώ εν υπάρχουν αντίστοιχα θέματα του γιου. Αυτά. Ελπίζω να μεν έκαμα πάλε πολλύν stereotyping :)
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτά τα θέματα, περιόδου, διαφορετικών σωμάτων και σεξουαλικών έλξεων εν τα φυσικά που αναφέρω, όπως κ το κατούρημα ασπούμε.
Διαγραφήαλλά εν μπορώ να ακούω για την αγάπη μεταξύ μας, ή οτι εννα είναι άτακτος, ή ότι κινείται παραπάνω επδ εν αγόρι κλπ. Εν ισχύουν.
να μου πουν πχ εννα ειναι πιο μεγάλο μωρό, οκ δεκτο, αναλογικά τα αγόρια εν πιο μεγάλα μωρά.
Ααααααααα αυτά τα σχόλια του κόσμου! Τα μισώωωωωωωωωωωωω.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕμάς ο γιος για να καταλάβεις παθολογικά κολλημένος με τον παπά του. Πάρα πολύ όμως.
Το βρήκα ενδιαφέρον να παρατηρώ τις διαφορές μεταξύ τους γενικά σαν άτομα, άσχετα με αγόρι-κορίτσι. Κυρίως η διαφορά του πρώτου παιδιού με το τρίτο πχ. Σύγκριση κάνεις άθελα σου.
και γωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω
Διαγραφήκ επίσης ανυπομονώ κ γω να δω διαφορές :)
ελπιζω να δω διαφορές ειδικά στο θέμα του ύπνου χαχα
σου το εύχομαι. :)
ΔιαγραφήΑς λένε ό,τι θέλουν οι άλλοι! Εσείς να είστε καλά! Με το καλό να έρθει το αγοράκι σας, και να χαίρεσαι την όμορφη σου οικογένεια :)
ΑπάντησηΔιαγραφήευχαριστούμε τινκερ :)
Διαγραφήτα μωρά, σαν μωρά δεν έχουν ιδιαίτερα συστατικά με το που γεννιούνται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑουτς! Αυτό πόνεσε!
Θα ανακαλύψεις αν υπάρχουν διαφορές ή όχι.
στο φυλο εννοω μανα μου
Διαγραφήοχι στην προσωπικοτητα