Πολλά που βαρκούμαι
κόλλησα με τούτο το τραγούδι και ονειρεύκουμαι να γυρίζω μόνη μου σε πλατιούς δρόμους, να κάθουμαι σε ένα παγκάκι στην Πανεπιστημίου, να μετροφυλλώ βιβλία στον Ελευθερουδάκη, να κάθουμαι στα σκαλιά στο Σύνταγμα.
"να κάμεις τούτη την συνάντηση με τον ένα και τον άλλο"
Να ανεβαίνω περπατητή που το Μοναστηράκι στην Ακρόπολη, να θωρώ κάτω και να φυσά το αερούι. Κυριακή πρωί στο Θησείο. Καλοκαιρινό βράδυ στην Διονυσίου αρεοπαγίτη. Να περπατώ στην Σταδίου. Την γαρδένια. Το αθήναιον με τες ζωγραφιστές αφίσες των έργων.
"και που λες θέλω να αλλάξουμε το υφιστάμενο και να βάλουμε το άλλο"
Θκιάνεμα στο λονδίνο, και κυριακή πρωί στο κόβεντ γκάρτεν. Ξαφνική νεροποντή και βρεμένη στο τιούπ.
"και θέλω να κάμεις το ένα και το άλλο"
και φαί στο δρόμο, στο κάμπτεν, και φέρυ προς το γκρίνουιτς.
"και δαμέ άλλαξα τούτο και τούτο και πρέπει να το ξαναλλάξεις και συ, για 5η φορά"
"Ε ΣΚΑΣΕ ΓΙΕ ΜΟΥ" φωνάζω καθώς γυρίζω, αρπάσσω το σπαθί και διώ του την πας την κελλέ που πάνω, εν πεθανίσκει, αλλά ζαώνουν τα μάθκια του και σιωπά.
Μα να μεν μπορώ να ονειροπολήσω λλίο ρε κουμπάρε να τον έχου ούλλη την ώρα πουρ πουρ πουρ.
κόλλησα με τούτο το τραγούδι και ονειρεύκουμαι να γυρίζω μόνη μου σε πλατιούς δρόμους, να κάθουμαι σε ένα παγκάκι στην Πανεπιστημίου, να μετροφυλλώ βιβλία στον Ελευθερουδάκη, να κάθουμαι στα σκαλιά στο Σύνταγμα.
"να κάμεις τούτη την συνάντηση με τον ένα και τον άλλο"
Να ανεβαίνω περπατητή που το Μοναστηράκι στην Ακρόπολη, να θωρώ κάτω και να φυσά το αερούι. Κυριακή πρωί στο Θησείο. Καλοκαιρινό βράδυ στην Διονυσίου αρεοπαγίτη. Να περπατώ στην Σταδίου. Την γαρδένια. Το αθήναιον με τες ζωγραφιστές αφίσες των έργων.
"και που λες θέλω να αλλάξουμε το υφιστάμενο και να βάλουμε το άλλο"
Θκιάνεμα στο λονδίνο, και κυριακή πρωί στο κόβεντ γκάρτεν. Ξαφνική νεροποντή και βρεμένη στο τιούπ.
"και θέλω να κάμεις το ένα και το άλλο"
και φαί στο δρόμο, στο κάμπτεν, και φέρυ προς το γκρίνουιτς.
"και δαμέ άλλαξα τούτο και τούτο και πρέπει να το ξαναλλάξεις και συ, για 5η φορά"
"Ε ΣΚΑΣΕ ΓΙΕ ΜΟΥ" φωνάζω καθώς γυρίζω, αρπάσσω το σπαθί και διώ του την πας την κελλέ που πάνω, εν πεθανίσκει, αλλά ζαώνουν τα μάθκια του και σιωπά.
Μα να μεν μπορώ να ονειροπολήσω λλίο ρε κουμπάρε να τον έχου ούλλη την ώρα πουρ πουρ πουρ.
χαααααααααααααααχαχαχαχα
ΑπάντησηΔιαγραφήχε χε
ΔιαγραφήΑσσασίνες να ποστάρουν ταξιδιωτικούς οδηγούς? Γίνεται.
ΑπάντησηΔιαγραφήτο πε το πε ο παντελίδης
ΔιαγραφήΠαλιά είχα κολλήσει με τούτον, το οποίον αθθύμισεν μου ο τίτλος σου:
ΑπάντησηΔιαγραφήhttps://www.youtube.com/watch?v=lT-L5kAVLUw
τώρα κόλλησα και γω
Διαγραφή:) Πόσο χαίρομαι που ξαναπήρες το όπλο σου
ΑπάντησηΔιαγραφή:)
Διαγραφήας φακ το ξέρω
ΑπάντησηΔιαγραφή