Time Out # 14 Η καλή μου πράξη

Γενικά φακκούν μου οι έφηβοι, αγόρια, κορίτσια. Έρκετε μου να τους βάλλω χαμέ και να περνώ που πάνω τους με κείνο το όχημα που κάμνουν ασφαλτοστρώσεις και μετά που γίνουνται αφίσες να τους κρεμμαζω όπως τα πανό για παραδειγματισμό. Ντάξει ένναιν ούλλοι αφόρητοι, ένα 1% μπορεί να είναι και reasonable-το πολλύ.

Στα πλαίσια της δουλειάς μου τυγχαίνει πολλές φορές να βρέθουμε μόνη μου σε εστιατόριο ή φαστ-φουτ για φαί. Ναι μόνη μου, αρέσκει μου, να μεν μου μιλά κανένας.

Ήταν 3 η ώρα, ήμουν ζαλισμένη που το τελευταίο meeting ήβρα κάτι McDonald's μπροστά μου έδωκα μέσα πέρκει δεν φυρτώ της πείνας. Στεκουμε στη σειρά, ακούω κάτι χαχανητά να έρκουνται που μακρυά. Όσον εκοντέφταν εγίνουνταν εκκωφαντικά και σπαστικά. Είμαι busy με το smartphone βεβαίως-παίζω την businesswoman και βασικά σικκηρτώ με ένα email που λαμβάνω που τον boss ο οποίος με ξιτιμάζει-ας όψετε η κρίση. Κοριτσίστικα χαχανητά-περιέργα, εκρηκτικά, ανδρογενή, τριχωτά χαχανητά εφήβων κοριτσιών. Έρκουνται οι μιτσhιές, γυμνασίου φάση, και στέκουνται στην σειρά πίσω μου-όπου αυτό στην Κύπρο μεταφράζετε σε "πάνω στον κώλο μου". Και να χαχανίζουν μάνα μου μάνα μου διαπασών, να παουρίζουν θέε μου. Να ασχολούντε με τα πάντα, να αναδύουν μιαν μυρωθκιά όπως άμαν ήσουν σχολείο ούλλη μερα και μετά εγύριζες, έδρωσες λλίο και εστέγνωσες-χτιτjιον. Τρίσhιες πας την φάτσα τους, μουστακούθκια, παρπεττούες-μάδερς πάρτε τες για αποτρίχωση τα ευλοημένα. Η μια ήταν η αρχηγός με το μαλλί ισhΙωμένο του σιδέρου αποτυχημένα-με τα μαλλούθκια στην αρχή του μετώπου να σγουρέφκουν λλίο-u know what I mean-u know what I mean. Η άλλη ήταν κείνη που έχει γαουροφωνή, εν η κολλητή της αρχηγού και εν πασhιουρτού, με κοτσί στη βάση της κεφαλής και μαγουλάκια ροζ. Λατρεύει την αρχηγό και νομίζει ότι εν θεάρα. Η τρίτη εν η αντίζηλος της αρχηγού, αρκετά ωραία αλλά όχι τόσο ώστε να έχει τσιράκκι-aka την πασhιουρτού. Και να μιλούν να μιλούν να μιλούν, εμένα οι αντοχές μου ππεσμενες. Πιάνω το big mac-ναι όταν θα mcdonaldιασω I go all the way-και πάω να κάτσω όσο πιο μακρυά γίνετε. Οι μιτσhιές εντομεταξύ να περιχαρίζουν με ένα μωρό κάτι εγγλέζων, το μωρό να παθαίνει συγκοπή που τα "αγαπηηηηηηηη μου, μαναααααααα μου, τι ναιιιιιιιιιιι αγαπη μουυυυυυυυυυυυυυυ" οι εγγλέζοι να εκνευρίζουντε.

Και επειδή κάποιες μέρες το χει το αστέρι μου να ζω για να μαι μόνη  εν η τύχη μου κάττα μαύρη ήρταν οι έφηβες (όπου έφηβες εννοούμε τρίσhες, βουτjιες, και ζόλος) και εκάτσαν πίσω μου. Και τάχα είπε η ωραία του Αντρέα στο facebook "γεια σου ρε αμπάλατε" και είπε της ο Αντρέας "είμαι με την ανόρθωση" και να σχολιάζουν πόσο πελλός εν ο Αντρέας. Και έκαμε την μισή του φάτσα μπλε ο Αντρέας-ο ανορθωσιάτης apparently-και έβαλε την στο facebook και εκάμαν του 200 κάτι λάικ. Και να κακαρίζουν-να χαχανίζουν, οι ορμόνες να κτυπούν κόκκινο, οι τρίσhες στες φάτσες τους να μεγαλώνουν και να κρεμμαλλίζουντε στο πάτωμα.

Σηκώνουμε και τραβώ στο σπαθί μου.

"Γαμώ την οιστραδιόλη μου μέσα κάμετε αποτρίxωση, λουθήτε και σκάστε. Έχετε καιρούς να ασχολείστε με τον Αντρέα και τον κάθε Αντρέα take your time"

Είπαν μου "ευχαριστούμε Beatrix" εφιλήσαν μου το χέρι μου και εφύαν για laser.

Ετέλιωσα το big mac μου.