The dating process #9 Μίλησε μου, μίλησε μου, δεν σε φίλησα ποτέ μου

Σε μιαν έξοδο εγνώρισα έναν τύπο είχε μια φάτσα το κάτι άλλο, πονηρόφατσα, πειραχτήρικη, τσακκίρικη, πώς να το εξηγήσω? (τόσα βράδια μόνη και δεν έρχεσαι-δεν με σκέφτεσαι?) Εν μου έδωκε ιδιαίτερη σημασία όλη νύχτα, μεν σου πω έριξε μου 2-3 ματιές και μετά έφτυννε με, εγώ επήρα το προσωπικά να μεν υποκύψει στο φλερτ μου ο παρέας, αγκρίστηκα και εγύρισα που την άλλη. Και την δεύτερη νύχτα που ήμασταν σε κoινή παρέα, ήρτε μετά τη δουλειά και εφόρεν ένα πουκαμισούι θαλασσί πειρασμός my friend αλλά εγώ ούτε που του είπα γεια για να μάθει να μου κάμνει τον καμπόσο. Να τον δεις εφόρησε την διάθεση του την άτακτη και εθώρεν με-εγώ cool και απόμακρη. Anw ήταν μόλις ξαπόστειλα τον #5 και είπα να μεν φερθώ ξανά έτσι. 

Μετά πάω σπίτι, τσααααααααααααααακ friend request. Άτε Beatrix κάμε accept. Ελέγχομεν το relationship status: single. Μια χαράάάάά. Τσααααααααααακ μήνυμα. Και πο ποοοο τι καλή που είσαι, και πο ποοοοο μ΄αρέσει το ταττού σου-και να γυρέυει στο internet την σημασία του, και πο ποοοοοοο δεν το πιστεύω ότι είσαι σινγκλ-γι΄αυτό δεν σου μιλούσα-ishte ρε. Μπουρουμπουρουμπουρουμπουρου. Και μετά ξεκινούν τα καλημέρα όμορφη, καληνύχτα κοριτσάκι (εμένα ρε? εμένα κοριτσάκι ρε?) Ένηγουέη ο τύπος το είχε το λέγειν αλλά είχε και το ψάξιμο του. Είπα να του δείξω ότι δεν είμαι σαν τα άλλα κοριτσάκια, να κόψει τες ατάκες και να αφήσουμε τα παιχνίδια κατα μέρους. Βγαίνουμε μια, βγαίνουμε δυο δεν τα βρίσκουμε, εγώ του δείχνω, αυτός τις συνηθισμένες τακτικές, ε αστα διάλα ρε.

Περνούν οι μέρες, εγώ ξενερουά, δεν απαντώ στα μηνύματά του. 

"Δεν ξέρω τι σου έχω κάνει αλλά δεν θα σε ξαναενοχλήσω" 

Πφφφφφφφφφφφφφφτ. Κάτσε εξήγα, δεν μου έχεις κάνει κάτι, είμαι έτσι, σου το έδειξα, έχεις δίκαιο, μπορεί να σε ξεπαγώσω αν με αφήσεις, δεν θέλω να ξεπαγώσω, δώσε μου μιαν ευκαιρεία, θα δεις αξίζω, ταιριάζουμε, δεν περνούμε καλά μαζί? ναι συγνώμη απλά έτσι έγινε, και γω φοβάμαι, και εσύ φοβάσε, ας προσπαθήσουμε και θα δεις θα τα βρούμε. Μπουρουμπουρουμπουρουμπουρου.

"Θα έρθω να σε πιάσω με το αυτοκίνητο μου, ραντεβού"

Και έρχετε με το αυτοκίνητο, και το πουκαμισούι το θαλασσί-σκέφτουμε μέσα μου ρε μπας και έκανα λάθος-και βρεθούμαστε στην παραλία και κατεβάζει από το καπό δύο τσάντες. Και πάμε στη θάλασσα και βγάζει χαλάκια και στρώνει, και κεράκια, και μουσική, και φαγητό και κρασί, και ποτήρια. Και εγώ να χαχανίζω σαν αποβλακωμένο. Και να καθόμαστε και να τρώμε και να πίνουμε, και cheers και να με βλέπει μες τα μάτια και να κοντεύω κοντά του και να χαμογελά, και να σκέφτομαι αυτό είναι πολύ ωραίο, αυτό θα μπορούσα να το συνηθίσω-νταξ αυτό είναι και λίγο corny και λίγο σαπουνοπερέ, αλλά αλήθκεια ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ BEATRIX ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΤΕΤΟΙΑ.

Περνά η ώρα, καρτερώ καρτερώ καρτερώ πότε εννα πέσει το ευλοημένο το φιλί, ρε τωρά ρε ύστερα. Ε ενύσταξα, πάμε? Παμε λαλεί μου. Ρε να σηκώνουμε δίπλα του να περνώ τα χέρια μου πας τον λαιμό του και να μου χαϊδεύει το μπράτσο μου σκέττα νέττα. Μαζεύκουμε τα ππουρτού μας και μπαίνουμε στο αυτοκίνητο. Επιστρέφουμεν, φέρνει με σπίτι μου-άτε καληνύχτα, καληνύχτα, σκέττα νέττα. Εμείναμεν με θκυο σhιειλη καμένα. 

Τα γέριμα και τα σκοτεινά, ίντα άντρας κάμνει τόση προσπάθεια και εν σε βουττά αν μη τι άλλο να σε φιλήσει ΟΛΑΝΤ!  

Ε γιου γκεσς ράιτ, εν εξαναφκήκαμεν-ξενερουά η Beatrix.

ΥΓ. Καβαλιέρος is still here (!?!?!?!), this is an old story-hellooooooooo!