The Dating Process#2-"Σήκω χόρεψε κουκλί μου να σε δω να ΜΗΝ σε χαρώ"

"Είμαι single και το κέφι μου θα κάνω και θα πάω και σε ένα πάρτι παραπάνω" τραγουδώ και πορεύομαι. Πάντα είχα έφεση στο χορό και έτσι μπήκα μετά τις σπουδές σε ένα dancing club οπου μαθαίνω να χορεύω salsa etc. Έτσι με τις συν-χορεύτριες και τους συν-χορευτές μου πάμε συχνά σε πάρτι όπου χορεύουμε μέχρι το πρωί. Εκεί γνωρίζεις κόσμο άνετο αλλά και κόσμο γουοτέβερ. Σε ένα τέτοιο πάρτι γνώρισα ένα γουοτέβερ αγόρι.

#2 "Σήκω χόρεψε κουκλί μου να σε δω να ΜΗΝ σε χαρώ"

Φόρεσα τα παπούτσια του χορού και άνετα ρούχα και πήγα με την παρέα σε ένα club όπου μαζεύτηκαν και άλλοι της συνομοταξίας μας ώστε να ξεδώσουμε. Οι άντρες λίγοι, οι γυναίκες πολλές οπότε είναι φύσιν αδύνατο να χορεύουμε όλες συνέχεια-αν είσαι άνδρας και ενδιαφέρεσε για χορό contact me, υπάρχει έλλειψη στον χώρο. Στεκόμουνα και περίμενα υπομονετικά να έρτει το γυρί μου ξανά, χόρευα μόνη μου επιτόπου-κώλος δεξια, κώλος αριστερά-όταν τον πρόσεξα που με πρόσεχε. Σκούρος και σκοτεινός με το μαλλί του το καρέ και το γένι στιλ Μαρκοράς. Έπινε και με έβλεπε στο μέσα από το ποτήρι του. Στην πολλή την ώρα ήρθε δίπλα μου και μου είπε:
"Τι shot θέλεις?"
"Φέρε ότι υπολογίζεις ότι θέλω" είπα, να δω τι παίζει.
Χαμογέλασε πονηρά και χάθηκε προς το μπαρ. Έφερε κάτι μπλε και γλυκό και πιπεράτο και το ήπιαμε.
Συστηθήκαμε και μετά το όνομα του ανέφερε "τυχαία" ότι είναι επιχειρηματίας, και έχει τους πελάτες και τρέχει και η επιχείρηση και η αντιπροσωπία και πο πο τι δύσκολα που είναι όταν έχεις δουλειά δική σου. Και μετά πρόσεξα ότι φορούσε σακκάκι, μέσα στο club, όταν εγώ ίδρωνα και έσταζα, και μου έδειξε και το κινητό και έριξε και τα κλειδιά του αυτοκινητού-στυλ έχω πολλά και πετάσσω τα πας τους 4 τροχούς. Και μετά άρχισε να λέει μπλα μπλα μπλα μπλα και μπλου. Και αν θέλω κάτι άλλο να πιω.
"Χορεύουμε?" ρωτώ μπας και σταματήσει το ακατάσχετο πόρδισμα νεοπλουτισμού που τον κατείχε. 
"Μα εγώ δεν χορεύω" απαντά "δεν μου αρέσει καθόλου"
"Αααααα" λέω ξερά "Ε τι κάνεις εδώ?"ρωτώ με ειλικρίνια.
"Είσαστε ωραίες γεναίτζιες εσείς του λάττιν" είπε και αλληθώρισα.
Προσπαθώντας να εστιάσω ξανά-έντρομη αν είναι η αρχή εγκεφαλικού-ρωτώ αθώα:
"Ε μάθε να χορεύεις τότε, αφού έρκεσε που έρκεσε να περνάς και καλά"
"Μα που τούτα τα πουσhτίσιμα? Είμαστεν ok. Το πολλύ κανένα ζεϊπέκκικο"
Εζάωσε και η μουτσούνα μου μετά που τούτο, εν άντεξα την τόση αντρίλλα μαζεμένη, το στόμα μου που την μια μερκά έγινε κλωστρό και η μύτη μου έγυρε που την άλλη.
Και μετά έριξε και το αποτελειωτικό:
"Έτσι κι αλλιώς εμένα εν και αρέσκει μου η φιλενάδα μου να χορεύκει που τούτα".
Άλλαξε το δι μου και εκατάλαβε το ότι ετέλειωσε το  παιχνίδι, είπαμε ρε φίλε ήρτες να ψουμνίσεις καμιά πόψε, μεν το διαφημίζεις κιόλας. Πριν το πάθω το εγκεφαλικό ήρτε ένας φίλος μου που χορεύκει "που τούτα τα πουσhτίσιμα" και έσωσε με.  Έκαμε μου τόσες φιγούρες που ίσhιωσε και η φάτσα μου-ναν καλά το παιδί εγλίτωσε με.
Το μοιραίο αγόρι άλλαξε στόχο και εξεκίνησε που την αρχή.

 Αφιερωμένο το σχετικό link σε όλους που χορεύουν που τούτα τα πουσhτίσιμα!