14/6/19

O ύπνος

Θυμούμαι παλιά, έπεφτα, είτε διάβαζα βιβλίο, είτε έκανα φαντασιώσεις μες τον νου μου και κοιμούμουν. Τούτο ήταν. Σχεδόν ποτέ δεν ξυπνούσα. Είχα έναν ύπνο βαθύ, από τον οποίο δεν μπορούσα να βγω εύκολα, τόσο πολύ βαθύ που λίγο περπάτημα, λίγο συζήτηση στον ύπνο τα έκανα. Πόλεμος να γινόταν δεν ξυπνούσα. Από το βράδυ ως το πρωί, και επίσης δεν τάρασσα. Μες το κρεβάτι έππεφτα μια στάση, ξυπνούσα στην ίδια. Ως τες 9-10 πήγαινα αδιάκοπα.

Το πρώτο πλήγμα ήταν όταν γνώρισα τον Φιτζ. Στην αρχή με ξυπνούσε για σεξ. Μετά με ξυπνούσε  με το άγχος. Ο Φιτζ εν έναν πλάσμα που δεν ξέρει να κοιμηθεί. Εν το έχει το πλάσμα. Όλη νύχτα φακκά γυρούς, ξυπνούμεν το πρωί τα σεντόνια εν όπως τα άντερα. Τραβά μου τα παπλώματα, τραβά μου τα μαξιλάρκα που εν το κεφάλι  μου πάνω, ενίοτε τρώω κ ξύλο. Αν έχει και κανένα σημαντικό πράμα στη δουλειά την επόμενη μέρα; Γάμα το εν τζιοιμούμαστε. Επίσης εν πρωινός τύπος, το αργότερο έτσι ως τες 7 παρά ξυπνά. Το νωρίτερο ξεκινά που τες 4:30. Στις αρχές που ήμασταν μαζί ασπούμε, ξυπνούσε, πήγαινε τίποτε τρέξιμο κλπ, ετοιμαζόταν, έφευγε για δουλειά και εγώ ακόμα ήμουν στο κρεβάτι. Εν ξέρω φυσικά πως έγινε, σίγουρα όχι επίτηδες, ίσως επδ θέλαμε να κάνουμε πράματα μαζί εκδρομές και θάλασσες,τσουκ τσουκ τσουκ, άρχισα κ γω να προσαρμόζομαι να ξυπνώ όλο κ νωρίτερα.

Το δεύτερο πλήγμα ήταν το καττί μας. Σώσαμε ένα καττί από το στόμα του σκύλου. Το πήραμε σπίτι, το φροντισαμε, το ερωτευτήκαμε και το κρατήσαμε. Ε το καττί να τρίφκεται πάνω σου και νιάου νιάου κ μετά να αρκέφκει να βουρά μες το σπίτι πας το κρεβάτι πανω σου, τα ξημερώματα, να θέλει φαί, να θέλει παιχνίδι. Είμαι κ φιλόζωη, άτε σήκου να το ταίσεις, να του παίξεις κλπ. Τι να κάνω; Εν γατούλι εν καταλάβει που ρολόι.

Το τρίτο πλήγμα και σοβαρότερο εν η κόρη, το κοπελλούι του Φιτζ. Ε μα τι περίμενες θα μου πεις. Η κόρη μου επίσης δεν ξέρει να κοιμηθεί, ξυπνά που το ξιφώτι με τρελά κέφια, και ξιφώτι εννοούμεν 5 φίλοι μου. Την Κυριακή η ώρα 5-το πρωί. Όταν ήταν βρέφος ξυπνούσε να θηλάσει 37 φορές την νύχτα. Τωρά ξυπνά και περπατά και γυρεύκει μας. Ξυπνά και θέλει να φάει Χ (όπου Χ βάλε φαγιά που της ήρτε) Ξυπνά κ θέλει να πιει Χ (ίδιο κόνσεπτ) Μιλά στον ύπνο της. Φωνάζει ονόματα κλπ.

Οπότε μια τυπικη νύχτα μου πλέον. Ξάπλα με κόρη στο κρεβάτι της ώσπου να κοιμηθεί. Ενίοτε μπορεί να τον πάρω και λίγο-οπότε γαμήθηκε χειρότερα η νύχτα μου αφού σημαίνει ότι ξυπνώ στις 11 όπως τον άππαρο.Μετά αποκοιμιέμαι στον καναπέ μέχρι 1. να με ξυπνήσει η κόρη που μου φωνάζει ή που ήρτε κ ήβρε με να με ξυπνήσει, 2. ξυπνώ κ πάω να πέσω. Μετά είτε συνεχίζω με την κόρη στο κρεβάτι της-πουνιές κλωτσιές, φωνές νεκατωματα ως τες 6 κ κάτι. Είτε πάω στο κρεβάτι κ καρτερώ πότε θα με ξυπνήσει η κόρη να πάω στο κρεβάτι της, να έρτει στο δικό μας όπου πουνιές κλωτσιές, φωνές νεκατωματα ως τες 6 κ κάτι.

Πρόσθεσε στον σύζυγο, κάττο και κόρη, και νεκατωσιές της δουλειάς και άγχη που με κρατάνε ξυπνια αρκετά συχνά και αυτός είναι ο νυχτερινός εφιάλτης μου χαχα.

 

7/6/19

Ο σύζυγος μου

Έτσι μέρες παλιά ήταν απλά τα γενέθλια μου, εγύρεφκα να κάμω τίποτε. Μια χρονιά ήμουν μόνη μου επειδή εν είχα φίλους κοντά.

Αλλά από όταν γνώρισα "τον σύζυγον μου", έτσι καιρούς πριν χρόνια, τούτες οι μέρες εν πάντα αναπόλησης. Γιατί όσα έζησα μαζί του τότε ήταν σαν ταινία που θωρείς μόνη σου με μια κούππα παγωτό και όταν τελειώνει νιώθεις καλύτερα για τον κόσμο γυρώ σου. Σαν τραγούδι που βάλλεις δυνατά ένα απόγευμα άνοιξης στο αυτοκίνητο και ανοίγεις τα παράθυρα να σου διά ο αέρας καθώς διασχίζεις ένα δρόμο μες τα δέντρα. Πεθυμώ τον κάθε μέρα, κείνον τον άγνωστο που ήταν όσα ήθελα.

Σήμερα, είμαστε κ οι δύο στραπατσαρισμενοι, επεράσαμε διάφορα μαζί. Εϊδα τον στα καλά του κ στα κακά του, το ίδιο κ κεινος. Άμα επικεντρώνουμε στο τωρά μπορεί να πνίουμε, που εν έχω χρόνο, που εν είμαι εγώ, που ακόμα και το να κλάσω την Παρασκευή πρέπει να το κανονίσω από την Κυριακή. Αλλά άμα γυρίσω πίσω κ δω τον δρόμο που καλύψαμε, τα πράματα που αντιμετωπίσαμε, που είμαστε δυο πέτρες που τριφκούμαστε τόσα χρόνια και λειαίνουμε τες επιφάνειες μας.

Τουλάχιστον εζήσαμε το λαβ στόρυ μας, τοσο έντονα που η επίγευση του ακόμα εν στο στόμα μου, τότε που φιλιούμασταν. Τουλάχιστον τα κάναμε όλα γρήγορα πριν προλάβουμε να φοηθούμε κι άλλο. Τουλάχιστον εκάναμε το κορίτσι μας που απέδειξε ότι τα γονίδια μας σε συνδυασμό φκάλλουν επιτυχίες. Τουλάχιστον ήμασταν πάντα τόσο μέσα στη σχέση μας που ήταν πιο εύκολο να προσπαθήσουμε παρά να παρετήσουμε.

Κ γι`αυτό εν η αγάπη της ζωής μου. Ελπίζω να παραμείνει!