26/2/21

πώς θα τα φκαλουμε πέρα

Αναγκαστικά είμαστε μόνοι μας. Πάντα ένιωθα μοναξιά. Λλίο κάποιοι ανθρωποι, λλίο ο έρωτας, λλίο τα παιδιά, ξιάνεις ότι είσαι μόνος σου. Ότι η πραγματικότητα δενναιν, εν ειναι.

Πλέον νιώθω πολλά μόνη μου.  Έχω ανθρώπους που βασίζομαι, να πω μια κουβέντα πρακτική, να με συμβουλεύσουν, να πουμε μια τσιόφτα να γελάσουμε. 

Αλλά κατά τα άλλα εν έχω κανέναν να μιλήσω για κείνα που σκέφτομαι. Κάνω σπιράλ τους τελευταίους μήνες μέσα μέσα μέσα μέσα μέσα μου. Σαν να κατεβαίνω μια σκάλα κυκλική προς τα μέσα, σαν να μπαίνω μες το στόμα μου κ εκεί έχει μια σκάλα που κατεβαίνει κυκλικά μέσα μου. Κ πάω κ πάω. 


2 σχόλια:

  1. Θες να σου συστήσω 1-2 καλούς ψυχολόγους;
    Εγώ εκεί τα λέω που έχει νόημα.
    Οι υπόλοιποι άνθρωποι της ζωής μας έχουν άλλους ρόλους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα υπαρξιακά είναι πάντα ένα θέμα άλυτο. Και ειδικά αν δεν είσαι άνθρωπος που πιστεύει τυφλά στην θρησκεία και στον θεό, σε όποιον θεό τελοσπάντων, έρχονται στιγμές στη ζωή που γίνονται θάλασσα που σε πνίγει. Με αυτή την έννοια ζηλεύω τους φανατικά θρήσκους. Πόσο άγχος γλιτώνεις στη ζωή αν πιστεύεις ακράδαντα ότι ο θεός θα σε σώσει από τα πάντα και σου έχει και έναν παράδεισο μετά θάνατον, ότι δεν εξαφανίζεσαι απλά μια μέρα!

    Ήρθε και αυτή η πανδημία και μας αποτελείωσε, δεν είμαστε καλά και δεν ξέρω και πότε θα ξαναπάρουμε (αν ποτέ γίνει αυτό) τη ζωή μας πίσω. Έκανε τις σχέσεις πιο δύσκολες. Πολύ πιο δύσκολες. Ας πούμε μας βλέπω τις τελευταίες 10 μέρες να τρωγόμαστε με τα ρούχα μας, να τσακωνόμαστε για μαλακίες εκεί που δεν υπάρχει λόγος. Πραγματικά δεν είναι η περίοδος να κάνουμε απολογισμούς, και αναγκαστικά λόγω τούτης ούλλης της αθκειάσης τους κάνουμε.

    Τι να πω. Αν βρεις κάποιο πραγματικά καλό ψυχολόγο να μιλήσεις θα σε βοηθήσει. Εμένα με βοηθά. Πάω συστηματικά, γιατί το άγχος μου χτυπά ταβάνια, ειδικά αυτή την περίοδο. Με βοηθά να το κρατώ υπό έλεγχο, να φκάλλω το κουβάρι της υπερανάλυσης που τον εγκέφαλο μου, να το τεμαχίζω, να δίνω ονόματα σε κάθε κομματάκι και μετά να φυλάω κάθε κομμάτι στο κουτί του.

    Είναι και οι φίλοι καλοί, αλλά από ένα σημείο και μετά, καταντά πολυτέλεια να τους βρεις και να πείτε 2 κουβέντες. Δεν μπορεί να είναι συχνό. Άτε τωρά, βάλε τα κοπελλούθκια, τους συζύγους, τα καθημερινά του σπιτιού, όοοολες τις άλλες υποχρεώσεις στην εξίσωση και δες μετά πόσες ώρες μένουν. Και πόσα άγχη υπαρξιακά να λύσεις τζείνη την ώρα; Ενώ τον ψυχολόγο πληρώνεις τον για τούτη τη δουλειά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή