18/9/19

Γρήγορα και αργά

Γενικά τούτη η εγκυμοσύνη περνά αργά και γρήγορα.

Αργά επειδή εν πολλύς καιρός μια εγκυμοσύνη, και εν πολλά τα θέματα του τι να φάεις, τι να πιεις, που πονείς, να  μεν αναπνεύσεις τσιάρα όπου πάεις, να μεν βάλεις το τάδε κ το τάδε πας την φάτσα σου, τι μου αρέσκει πλέον να τρώω δεν ξέρω, θελω junkfood, δεν έχω ρούχα να φορώ, δεν μπορώ να πέσω μπρούμυτα, ανάσκελα, κ γενικά το σώμα μου δεν ειναι σώμα μου και δεν ξέρω τι μου γίνεται ενώ Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ.

Γρήγορα επειδή έχω ένα κοριδιον που με κρατά απασχολημένη και πελλανίσκει  με κ περνούμε συνήθως ωραία κ μερικές φορές ξεχνώ ότι είμαι έγκυος.

Αν τες συγκρίνω μεταξύ τους τες εγκυμοσύνες εν καμία σχέση-κ όχι ενναιν επδ εν γιος εν επειδή εν άλλη εγκυμοσύνη, πρηξιό. Εν έβαλα ιδιαίτερο βάρος μέχρι τώρα, ενω την πρώτη φορά ανάπνεα κ έβαλα γραμμάρια. Τώρα, είχα αναγούλες όλη μέρα όλη μέρα για 3 μήνες χωρίς εμετούς. Ήμουν σε μια κατάσταση όση έχουν ναυτία του αυτοκινήτου και ανεβαίνουν στον Μαχαιρά ή στον Κύκκο, ξερετε το συναίσθημα, σκέφτου έτσι για 3 μήνες νον στοπ. Ενώ  στην πρώτη εγκυμοσύνη ήμουν  μια χαρά κοκόνα. Επίσης τώρα, το πρώτο τρίμηνο το μόνο που μπορούσα  να γευτώ ήταν ξύδια/λεμόνια, τα υπόλοιπα ιδια γεύση, όπως αμα είσαι άρρωστος και είτε σκατά τρώεις είτε χαβιάρι το ίδιο κ το αυτό. Το δε σνακ μου το βράδυ ήταν ένα μπολ καππάρι και ελιές ξυδάτες. Όσο αφορά κρέατα κ ψάρια, ούτε να εν πας το τραπέζι μπροστά μου άντεχα, που να τα φάω. Το μενού ήταν σαλάτες, λαχανικά, ρύζια κλπ. Τώρα τρώω κάπως καλύτερα αν κ όχι με όρεξη. Ενώ στην πρώτη εγκυμοσύνη τίποτε, έτρωα μια χαρά σαν βόρτος, με να νεκατσιώ με να πεθυμώ. Άλλη μια βασική διαφορά εν η κοιλιά, που όντως ξεχειλωμένη από την πρώτη εγκυμοσύνη-που είχα αργήσει να κανω κοιλια-τώρα πετάχτηκε πριν τους 3 μήνες και φούσκωσε αμέσως, σαν σωσίβιο του αεροπλανου, τραβάς το λουρί κ πρήζεται. Το καλό εν σταθερή περίπου για 2 μήνες, το μωρό μεγαλώνει η κοιλιά όχι.

Αυτά μέχρι τώρα.

5 μηνών αισίως!

2 σχόλια: