7/6/19

Ο σύζυγος μου

Έτσι μέρες παλιά ήταν απλά τα γενέθλια μου, εγύρεφκα να κάμω τίποτε. Μια χρονιά ήμουν μόνη μου επειδή εν είχα φίλους κοντά.

Αλλά από όταν γνώρισα "τον σύζυγον μου", έτσι καιρούς πριν χρόνια, τούτες οι μέρες εν πάντα αναπόλησης. Γιατί όσα έζησα μαζί του τότε ήταν σαν ταινία που θωρείς μόνη σου με μια κούππα παγωτό και όταν τελειώνει νιώθεις καλύτερα για τον κόσμο γυρώ σου. Σαν τραγούδι που βάλλεις δυνατά ένα απόγευμα άνοιξης στο αυτοκίνητο και ανοίγεις τα παράθυρα να σου διά ο αέρας καθώς διασχίζεις ένα δρόμο μες τα δέντρα. Πεθυμώ τον κάθε μέρα, κείνον τον άγνωστο που ήταν όσα ήθελα.

Σήμερα, είμαστε κ οι δύο στραπατσαρισμενοι, επεράσαμε διάφορα μαζί. Εϊδα τον στα καλά του κ στα κακά του, το ίδιο κ κεινος. Άμα επικεντρώνουμε στο τωρά μπορεί να πνίουμε, που εν έχω χρόνο, που εν είμαι εγώ, που ακόμα και το να κλάσω την Παρασκευή πρέπει να το κανονίσω από την Κυριακή. Αλλά άμα γυρίσω πίσω κ δω τον δρόμο που καλύψαμε, τα πράματα που αντιμετωπίσαμε, που είμαστε δυο πέτρες που τριφκούμαστε τόσα χρόνια και λειαίνουμε τες επιφάνειες μας.

Τουλάχιστον εζήσαμε το λαβ στόρυ μας, τοσο έντονα που η επίγευση του ακόμα εν στο στόμα μου, τότε που φιλιούμασταν. Τουλάχιστον τα κάναμε όλα γρήγορα πριν προλάβουμε να φοηθούμε κι άλλο. Τουλάχιστον εκάναμε το κορίτσι μας που απέδειξε ότι τα γονίδια μας σε συνδυασμό φκάλλουν επιτυχίες. Τουλάχιστον ήμασταν πάντα τόσο μέσα στη σχέση μας που ήταν πιο εύκολο να προσπαθήσουμε παρά να παρετήσουμε.

Κ γι`αυτό εν η αγάπη της ζωής μου. Ελπίζω να παραμείνει!

5 σχόλια:

  1. Γλυκούλια! :) Σας το εύχομαι. Κρατηθείτε. Περνάει.
    Ελπίζω. Θα σας πω. Για την καθημερινότητα μιλώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ήθελα να γράψω κάτι, για τούτες τες "μετεξελίξεις" μιας σχέσης, πάντα που την δικήν μου σκοπιάν, παρόλον εμείς είμαστεν τούτον που λαλούν "μαθητικός έρωτας" τζ̆αι εν είχαμεν πολλούς ερωτικούς συντρόφους πριν κατασταλάξουμεν, οπότε ίσως άλλοι να εν πιο "αρμόδιοι". Μάλλον έδωκες μου την αφορμήν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Α χα χα...η ευχή τζ̆αι η κατάρα του "παλιού μπλόγκερ"....είχα γράψει έναν αρκετά εκτενές τροπάριον για το θέμαν, που μάλιστα παραπέμπει τζ̆αι σε πιο "πρώιμες" αναρτήσεις. Αν μεν βαρκέσαι ρίξε έναν βλάφαρον ;)

    http://woofisarfkai.blogspot.com/2013/07/blog-post_16.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολλά δύσκολες οι σχέσεις. Και εγώ τη μια νιώθω ευλογημένη που τον γνώρισα και μετά μαλώνουμε και κόβονται να πόδια μου από την απογοήτευση. Νομίζω χρειάζονται πολλές θυσίες για να κρατηθεί μια σχέση. Γλύκα και πίκρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κι εμείς αυτές τις ημέρες, πριν 9 χρόνια ήταν η αρχή της σχέσης μας και το σκέφτομαι κι εγώ σαν ταινία. Και τώρα περνάμε καλά, με τα μωράκια μας και έχοντας εννοείται τα πάνω και τα κάτω μας αλλά σαν το λαβ στόρυ της αρχής μας δεν έχει! Πολύ συχνά τα αναπολώ κι έχω κι εγώ σαν κι εσένα τις γεύσεις, τις εικόνες, τα συναισθήματα λες και ήταν χτες!

    Καλή μας συνέχεια :)

    Joy Tears

    ΑπάντησηΔιαγραφή