8/1/19

Τους φίλους-πρέπει-να τους ξε-διαλέγουμε

Είναι γεγονός ότι έχασα πλέον κάποιους φίλους που ήταν σημαντικοί στη ζωή μου. Αυτά τα Χριστούγεννα στείλαμε απλά τα Χρόνια μας Πολλά και αυτό ήταν. Ούτε καν δώρα στα παιδιά τους δεν πήρα. Και μιλούμε για ανθρώπους που περάσαμε μαζί τις σπουδές στην Αθήνα. Που με κράτησαν καθώς έκλαιγα, που μεθύσαμε μαζί, που περπατήσαμε μαζί στα σκοτεινά της δρομάκια, που τραγουδήσαμε δυνατά τα ουσίες και οινοπνέυματα και το χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια. Που με πιάσαν τηλέφωνο λεπτά μετά την πρόταση γάμου, που φίλησα και αγκάλιασα τα παιδιά τους.

Χρώμα δεν αλλλάζουνε τα μάτια αλλά στα ίδια μέρη δεν θα ξαναβρεθούμε. Και η προσπάθεια να διατηρήσουμε την φιλία μας αν και μεγάλη και σε διάρκεια, ίσως φέτος να έφτασε στο τέλος. Όχι πως δεν θα τους ξαναδω, ούτε πως δεν θα ξαναμιλήσουμε, αλλά είμαστε πλέον διαφορετικοί άνθρωποι, και οι κουβέντες μεταξύ μας δυστυχώς εκτός των επαγγελματικών έχουν στερέψει.

Λυπάμαι πολύ, και μου είναι δύσκολο να το αποδεκτώ. Επειδή οι φίλοι μου εν είναι πολλοί και συνήθως δένομαι και δίνουμαι. Αλλά πρέπει οι ανθρώποι να προχωρούν και οι σχέσεις όταν τελειώνουν να κλείνουν. Όπως και μου είπε η γλυκύτατη και αγγελική στο πρόσωπο Πέγκυ η οποία κρύβει μέσα της ένα ψυχρό δολοφόνο: εντάξει πολλοσκέφτεσαι το, ετέλειωσε προχωρούμε.

Έκαμα μια συζήτηση στο by the way τις προάλλες με μια φίλη μου καρδιακή για το πώς της συμπεριφέρθηκε μια φίλη της, και είμαι από τότε σε σκέψεις. Για το πώς πρέπει να εν οι φιλίες. Και τι φίλους θέλω να έχω. Η πιο πάνω εν μια φίλη μου, που μου μιλά εντελώς ανοιχτά, λαλεί μου τα δικά της χωρίς άμυνα, χωρίς προστασία, χωρίς φίλτρο. Χωρίς ενδοιασμούς, επδ εν θα την κρίνω. Και επίσης θα της πω την αλήθεια, ότι σκέφτουμαι, ακριβώς την αλήθεια, χωρίς να θέλω να την φτιάξω για να την καταπιεί. Και το ίδιο θα κάνει και μαζί μου, θα της πω την μαύρη την αλήθεια μου, και θα μου απαντήσει όπως είναι μέσα στο μυαλό της. Χωρίς άμυνα, εντελώς ωμά. Χωρίς να είμαστε ίδιες, μάλλον εντελώς διαφορετικές, όπως και οι ζωές μας. Και δεν ξέρω αν αυτά που λέμε εν λάθος ή σωστά αλλά ξέρω ότι εν μια σχέση που μας ξελασπώνει, και μια αγάπη βαθιά. Να είσαι τόσο εκτεθιμένος στον άλλο. Αυτό το είχα ξανά με ένα άλλο φίλο  μου που επδ εν πελλοεκκεντρικός πάει και χάνεται, και ενώ με έχει πληγώσει ξανα πάντα βρίσκει τρόπο πίσω, επδ σε όλα του εν αληθινός και ειλικρινής. Και εκείνα που λέει έτσι είναι. Και αν είχε ανάγκη να μεν μου μιλά για κάποια χρόνια αυτή ήταν η πραγματικότητα, χωρις άλλο κρυφό σκοπό. Κυρίως επειδή τον είδα μετά από 3 χρόνια και ήταν σαν να μεν επέρασε μια μέρα.

Θέλω να μπορώ να μιλώ, αυτό εν το σημαντικό. Θέλω να μεν έχω άμυνες, ούτε προστασία. Τούτο θέλω που τους φίλους μου. Εν ξέρω αν το βλέπω λάθος, αλλά πιστεύω με τους φίλους επδ του διαλέγεις για να εν η οικογένεια σου, πρέπει να έχεις τες λιγότερες δυνατές άμυνες. Επειδή δεν θα θέλουν να σε πληγώσουν. Επδ σε έχουν ψηλά και σε υπολογίζουν. Επειδή θέλουν το καλό σου. Και εσύ το δικό τους. Επειδή η άποψη τους μετρά. Επειδή χαίρεσαι με την επιτυχία τους, με τα μωρά τους και με την σχέση τους, με τα σπίθκια τους και με την ζωή τους και τα κατορθώματα τους. Κυρίως επειδή καταφέρνεις να χαίρεσαι παρότι εσύ μπορεί να απέτυχες. Καμαρώνεις που τα καταφέρνουν, και θωρείς να μάθεις που κείνους. Καμαρώνεις και προσπαθείς να μάθεις που τούτους που σου κάνουν την τιμή να εν φίλοι σου. όπως καμαρώνουν και κείνοι και μαθαίνουν που σένα!

Τούτο θέλω. Και γιαυτό πρέπει να αφήνω αυτές που δεν τραβούν να σβήνουν, χωρίς να σημαίνει ότι δεν ήταν κάποτε που τες πιο σημαντικές σχέσεις που είχα. 







14 σχόλια:

  1. Τα πάντα ρει και ουδέν μένει. Έτσι είναι οι σχέσεις και κυρίως οι άνθρωποι. Αναλώσιμοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σπάνιο αυτό που περιγράφεις Βεατρίκη μου. Το να είσαι τόσο κοντά νοητικά και συναισθηματικά που να μην παρεξήγησε (εύκολα). Προσωπικά μόνο με μια φίλη το έχω. Και είναι αλήθεια ότι δυστυχώς περνούν κάποιες φιλίες με τα χρόνια, αλλάζουν οι άνθρωποι... Τι να κάνουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μεγάλη κουβέντα ο φίλος. Εν ξέρω ήνταλως δουλεύκει το πράμαν στες γυναίκες, διότι σίουρα υπάρχει επίδραση της "ιδιοσυγκρασίας του φύλου" τζιαι δαμέ. Για παράδειγμαν, οι άντρες εννά κουτσομπολέψουμεν για έναν απόνταν φίλον, αλλά ότι πούμεν πίσω του εννά το πούμεν τζιαι ομπρός του. Οι γυναίκες έννεν έτσι. Μπορεί μαζίν να εν μέσα στα μέλια, να μεν ακούσεις κιχ, τζιαι μόλις αποχωρήσει η μια να αρκέφκει το θάψιμον. Just saying...καμμιά διάθεση σεξισμού.
    Επίσης, μπορεί τους φίλους να τους θκιαλέουμεν, αλλά παίζει ρόλον τζιαι η κατάσταση στην οποίαν γίνεται το συναπάντημαν. Άλλωσπως διαμορφώνεται τζιαι τσιμεντώνεται μια σχέση που γίνεται στα τρυφερά χρόνια της εφηβείας, ή μέσα σε αντιξοότητες/ έντονα συναισθήματα (για τους άντρες ας πούμεν έναν καλόν venue φιλίας εν ο στρατός) τζιαι άλλωσπως όταν είσαι πλέον στα δεύτερα -άντα, κατασταλαγμένος επαγγελματικά, οικογενειακά, σεξουαλικά κλπ. Έχω γνωρίσει ας πούμεν αθρώπους επειδή εν γονιοί συμμαθητών των γιων μου, που είμαι σίουρος αν τους εγνώριζα 20 χρόνια πριν θα ήμαστεν κολλητοί. Σήμερα at best εν καλοί "γνωστοί" τζιαι ούτε μούζιν εν μπορούν να πιάσουν στους 2-3 πραγματικούς κολλητούς που διατηρώ που την περίοδον κυρίως του λυκείου, με τους οποίους όποτε βρεθούμεν είναι λες τζιαι τίποτε εν άλλαξεν.
    Κάτι τελευταίον, ως ταπεινή άποψη. Εν μπορεί μια γυναίκα τζιαι ένας άντρας να φτάσουν στο επίπεδον του "κολλητού" χωρίς ο ένας ή ο άλλος αργά ή γλήορα να μπει στην διαδικασίαν του ερωτικού παιχνιθκιού. Εν αναπόφευκτον. Οι εξαιρέσεις που μπορεί να συναντήσεις, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόναν. Ακόμα τζιαι να χαρακτηρίσεις έναν αλλόφυλον "κολλητόν", εν άλλης "ποιότητας" παντελώς που έναν "ομόφυλον".
    Stay cool.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με το συμπάθειο αλλά εν η ιδέα μου ή σε κάθε σχόλιο σου κάμνεις διαφοροποίηση ανάμεσα στα φύλα, ακόμα και αν δεν είναι αναγκαίο ή σχετικό "χωρίς διάθεση σεξισμού";

      Διαγραφή
  4. :)
    Ο σεξισμός εν δυσμενής διάκριση. Ο εντοπισμός διαφορών στο πως λειτουργεί κάθε φύλον σε διάφορες καταστάσεις όχι. Αλλά βλέπεις ότι η αντίδραση σου επιβεβαιώνει τους φόβους μου περί παρεξήγησης τζιαι αναγκαίας διευκρίνησης προκαταβολικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όχι αγαπητέ. Δεν ξέρω τι γυναίκες γνώρισες στη ζωή σου εσύ και τι αναφορές έχεις, σε διαβεβαιώνω όμως ότι εγώ και πολλές άλλες γυναίκες που ξέρω έχουμε γνήσιες φιλίες καθώς και ότι όσα λέω πίσω από τις φίλες μου τα λέω και μπροστά τους- το μόνο σίγουρο. Επίσης να σου πω για άντρες που θάβουν ανελλιπώς τους φίλους τους. Οπότε αυτές οι γενικεύσεις ναι με ενοχλούν. Και με ενοχλούν περισσότερο όταν έρχονται υπό την μορφή "δεν θέλω να είμαι σεξιστής αλλά οι γεναίτζες εν κάμνουν για να έχουν φίλες".
      Και σεξισμός να μην είναι, είναι ατεκμηρίωτη η γενίκευση, είναι αχρείαστη και κουραστική. Σου αρκεί;

      Διαγραφή
    2. Τι εννοείς με το "μου αρκεί"; Ότι απέδειξες ότι είμαι σεξιστής; Φυσικά τζιαι δεν μου αρκεί. Αλλά επειδή διακρίνω τσούνιασμαν, τζιαι διάθεσην καφκά, που τον οποίον εν βλέπω όφελος ούτε έχω διάθεσην να συνεχίσω, αφήνω το δαμέ. Απολογούμαι μόνον που σε εκούρασα. Στο κάτω κάτω όμως εν σου εζήτησα να ασχοληθείς με το τι γράφω ή τι σχολιάζω, εσύ το αποφάσισες. Stay cool.

      Διαγραφή
    3. Επίσης, όταν διαστρεβλώνεις τα λεγόμενα μου με το "δεν θέλω να είμαι σεξιστής αλλά οι γεναίτζες εν κάμνουν για να έχουν φίλες" για να κάμεις case πρέπει να ξέρεις ότι συνιστά λογικόν σφάλμαν τζιαι εν στέκει ως επιχείρημαν.

      Διαγραφή
    4. "Οι γυναίκες έννεν έτσι. Μπορεί μαζίν να εν μέσα στα μέλια, να μεν ακούσεις κιχ, τζιαι μόλις αποχωρήσει η μια να αρκέφκει το θάψιμον. Just saying...καμμιά διάθεση σεξισμού."

      Ξαναδιάβασε το αυτόυσιο τότε και αν θεωρείς ότι εν μια σωστή και τεκμηριωμένη άποψη που δεν τσουβαλιάζει όλες τις γυναίκες πάω πάσο. Είναι γνωστό άλλωστε ότι εμμένεις πάντα στις απόψεις σου.

      Διαγραφή
    5. Μάλιστα, είμαι τζιαι απόλυτος. Εν αλλάσσω απόψεις. Σόρρυ, αλλά εν έshιεις ιδεά πόσες ιδέες τζιαι αντιλήψεις άλλαξα στην ζωήν μου, πάντα όταν επαρουσιάζουνταν τεκμήρια τζιαι οϊ συναισθηματικές κορώνες.
      Εντάξει, μπορώ μόνον να καταλάβω ότι μπορεί να παρεξηγηθεί το απόσπασμαν που σε ενόχλησεν, τζιαι αγνόησες ούλλα τα άλλα που έγραψα. Έννεν απόλυτη αλήθκεια, ούτε την επαρέθεσα ως τέθκοια, εν άποψη τζιαι φκαίνει που τα δικά μου βιώματα. Γι'αυτόν έβαλα την διευκρίνησην αλλά φευ. Εν άποψη που άκουσα τζιαι που πολλές γυναίκες, που σίουρα ξέρουν το φύλον τους πιο καλά που μέναν. Να την αποσύρω αφού την εξέλαβες ως "γενίκευσην".
      Ακόμα τζιαι να ήμουν κάθετος, το να ερμηνεύκεις τούτην την κουβένταν ως "οι γεναίτζες εν κάμνουν για να έχουν φίλες" εν έναν τεράστιον λογικόν άλμαν τζιαι παντελώς λάθος. Πραγματικά εν θα επανέλθω, εν αξίζει τον κόπον.

      Διαγραφή
    6. Θεωρώ ότι σε αυτό το ποστ δεν υπήρχε λόγος να γίνει διαφοροποίηση ανάμεσα στα 2 φύλα. Σε αυτό επικεντρώνομαι εγώ. Αφορά αμιγώς τη φιλία και δεν ξέρω γιατί πάλι πρέπει να διχαστούμε και να διαχωριστούμε αφού αυτά που νιώθει ο καθένας για τους φίλους του δεν έχουν να κάνουν με το φύλο του/τους.
      Προφανώς είναι από τα δικά σου βιώματα η άποψη που θίγει όμως όλες όσες έχουν υγιείς σχέσεις με φίλες τους. Αυτά, θεωρώ κι εγώ λήξαν το θέμα.

      Διαγραφή
  5. #TeamPeggy
    Νομίζω αυτό να πάει και για τους συντρόφους το ίδιο.
    Δεν έχω ούτε εγώ φίλτρο με αυτούς που θεωρώ φίλους. Έχω φίλη που αν σταματήσει να μου μιλάει θα την δικαιολογήσω χωρίς να μου κακοφανεί.
    Άσε που αυτοί οι φίλοι που λες μπορεί και να ξαναβρεθούν στην καθημερινότητα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Είναι κρίμα να χάνεσαι με φίλους που ήσουν τόσο κοντά! Είναι λες και χάνεις ένα κομμάτι του εαυτού σου και των αναμνήσεων σου. Και συμβαίνει πολλές φορές δυστυχώς. Νομίζω ότι στις δυνατές πρώην φιλίες ο αποχωρισμός είναι πιο σκληρός και από σχέσεις κάποιες φορές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή