18/10/18

Κλαμούρκα πάλε

Γυρεύουμε τον επόμενο προορισμό για τις επόμενες μας διακοπές. Η δουλειά με έχει εξαντλήσει. Μπορεί να μην είμαι το άτομο που θα βουρά όλη μέρα, αλλά εν τελειώνει ποττέ, και οι αποφάσεις που πρέπει να παίρνω εν κουραστικές, και όλη η διπλωματία και όλοι οι χειρισμοί που πρέπει να βρίσκω για να γίνεται η δουλειά. Ευτυχώς έχω ένα μπος που μου έχει εμπιστοσύνη. Και ότι θέλω γίνεται. Ή αν δεν γίνεται, μου εξηγά το γιατί όχι. Αφιερώνει τον χρόνο να μου εξηγήσει, για να ξέρω ότι με εκτιμά και με υπολογίζει και να με έχει σε καλη διάθεση. Επειδή ξέρει ότι μόνο έτσι θα μετακινώ τα βουνά και θα έχω όλα τα νήματα τεντωμένα. Η κόρη μου ανακαλύπτει την ανεξαρτησία της και αυτό την τρομάζει με αποτέλεσμα να δένεται παραπάνω μαζί  μου. Εν ένα παιχνίδι που τραβά το σχοινί να φύγει την μια φάση, και την επόμενη στιγμή χρησιμοποιεί το σχοινί για να δεθούμε σφιχτά η μια πάνω στην άλλη. Δεν ξέρω πότε είμαστε στην μια ή στην άλλη φάση, και καταλήγουμε να της σπάζω τα νεύρα της και κείνη τα δικά μου.  Εχτές είδα τον άντρα μου σύνολο 10 λεπτά. 5 λεπτά το πρωί η ώρα 6, και 5 λεπτά η ώρα 10 παρά. Νιώθω ότι τον έχασα εντελώς τον τελευταίο ίσως χρόνο. Μπορεί και παραπάνω. Κάθε μικρή διένεξη μοιάζει βλακεία στο γενικό πλαίσιο πλέον οτι εν βρίσκω χρόνο να τον δω. Δουλειά, παιδί, σπίτι, φαί. Να προσέχεις τον εαυτό σου, να έχεις ενδιαφέροντα, να πηγαίνεις ποτζιεί ποδά. Να βλέπεις την οικογένεια σου, να βλέπεις τες φίλες σου, να φροντίζεις την σχέση με τον άντρα σου, να έχετε χρόνο δικό σας. Μα πως; Εν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι, εν προλαμβαίνω εγώ. Κατα τες 930 συνήθως φύρνουμε πας τον καναπέ

Εν ξέρω αν εν όλα πάρα πολλά για μένα.

Μερικές φορές σκεφτουμαι ότι αυτή θα είναι η ζωή μου από τώρα και στο εξής. Καμιά φορά που συζητούμε αν θα πιάσουμε σπίτι σκέφτουμαι ότι εννα γεράσουμε δαμέ κ πανικοβάλλουμαι.

Παλιά ήθελα να πάω ένα εξάμηνο στην Ρώμη. Τωρά πότε θα γίνει εν ξέρω. Αν θα γίνει. Είχα δει παλιά εκείνη την ταινία με τον Ντικάπριο και την Γουινσλετ. Που αποφασίζουν να μετακομίσουν στο Παρίσι. Και εκείνη μένει έγκυος στο τρίτο και τελικά προσπαθεί να κάμει έκτρωση και πεθαίνει. Σπόιλερ αλέρτ! (Νομίζω ενναιν έτσι που δουλεύκει). Εν θα ήταν ωραία να ξεσπιτωθούμε σε κάποια φάση;

1 σχόλιο:

  1. Δεν είμαι το κατάλληλο άτομο να σχολιάσει. :) Χειρότερα θα σε κάμω. :)
    Σιγά σιγά. Μια μέρα κάθε φορά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή