6/8/18

Κόρη μηλιά κορή μηλιάααααα

Ακούτε τωρά πως επήεν τούτη η υπόθεση.

Ακούω podcasts στον δρόμο για την δουλειά, λόγο highway προσφέρετε. Επίσης μαθαίνεις πράματα και προσφέρουν σου κάτι παραπάνω που τες πελλάρες του ραδιοφώνου. Και πάω που το ένα στο άλλο. Που τα αγαπημένα μου εν ένα-φυσικα-για εγκυμοσύνη, γέννα και το να είσαι γονιός,αλλά με θέματα που εν περιμένεις. Πχ ένα επεισόδιο  ήταν "the parents guide on doing it" όπου ανάφερε διάφορα θέματα που δεν περιμένεις για τη σεξουαλική ζωή μετά την γέννα, ή δεν τολμούν πολλοί να μιλήσουν. Επίσης αγγίζει, υπογονιμότητα, εκτρώσεις, αποβολές, γκέυ γονείς, γκέυ παιδιά, και γενικά τέτοια θέματα. Ονομάζεται "the longest shortest time"-κατάλαβες το γιατί;; Ε καθώς το άκουα επροτείναν ένα άλλο podcast που λέγεται "Unladylike", το οποίο εν πολλά δύσκολο για μένα. Πρώτον επειδή σε κάθε επεισόδιο, ξεκινώ να διαφωνώ με εκείνα που λένε, και καταλήγω να αναθεωρώ, μερικώς τουλάχιστον, ως το τέλος. Δύο επεισόδια με ταράξαν όσο τίποτε. Το ένα ήταν το "how to be a bad mom" που καταρρίπτει το ιδεώδες ότι όλες οι γυναίκες έχουν έμφυτη την μητρότητα και το double standard που υπάρχει για τις μαμάδες και τους μπαμπάδες. Ότι δεν έχει να κάνει με το φύλο, αλλά με τον άνθρωπο, ότι έχει πατεράδες που είναι καλύτεροι στο να φροντίζουν τα παιδιά παρά οι μαμάδες, και ότι είμαστε preconditioned να πιστεύουμε το ανάποδο. Ένα άλλο που με τάραξε εν το "how to dress for success", που μιλά για το πόσο καταπιεσμένες είναι οι γυναίκες στο να χώνουν ή να αλλάσσουν το πως ντύνουνται, να χώνουν τους κώλους τους και τα βυζιά τους για να τες παρουν στα σοβαρά. Εν κάτι που εμένα με επηρεάζει καθημερινά, και δεν είμαι καμιάπου δείχνει γενικά. Στην δουλειά καταλήγω να φορώ μακρυές φαρδιές μπλούζες με ψηλό λαιμό που στην υπόλοιπη  μου ζωή δεν προτιμώ. Και περνώ τις μέρες μου νιώθοντας σαν τον κούλουφο και εχτός εαυτού, φορώντας ρούχα που δεν μου αρέσουν και δεν με κολακεύουν λόγω του φύλου μου στην τελική. Αυτό το επεισόδιο με οδήγησε στο να σκεφτώ, πόσα άλλα κάνω χωρίς να το καταλαβαίνω, και πώς μπορώ να προστατεύσω την κορη μου από αυτό. Ότι δεν χρειάζεται και η ίδια να κάνει ίσως πολλούς απότους συμβιβασμούς που κάνω εγώ στη ζωή μου.
Και έτσι κατέληξα σε διάφορες σελίδες να ψάχνω για το πώς να μεγαλώσεις δυναμικά κορίτσια και γενικά πως να καταπολεμήσεις τον σεξισμό του boy or girl. Βρήκα δύο πολύ ωραία βιβλία. Ξεκινώντας να διαβάσω το ένα δεν το άφησα μέχρι να το τελειώσω. Υπέροχο, πανέυκολο και με πολύ καλά σημεία. Πέραν του φεμιστικού του θέματος υπήρχε και ένα σημείο για την ταυτότητα, την εθνική ταυτότητα. Ότι πρέπει να μαθαίνουμε στα παιδιά μας την εθνική τους ταυτότητα χωρίς να τα κάνουμε περήφανα ή χωρίς να ντρέπουνται, δηλαδή να μεν λαλούμε "σαν την κύπρο εν έχει" αλλά και όχι το "κύπρος τι περιμένεις". Επίαστηκα τζιαμέ. Ένιωσα ούλλο το κενό που υπάρχει μέσα μου, και την ανάγκη να το καλύψω για να το μεταφέρω στην κόρη μου. Το γιατί υπάρχει το κενό εν  μια τεράστια συζήτηση που αγγίξαμε που πάνω που πάνω με την Πέγκυ εχτές το απόγευμα που έκαμνα 10000000000 τηγανήτες με μπανάνες αυγά και βρώμη να φκάλουμε την βδομάδα.

Το πως θα το καλύψω εν ξέρω. Θέλω τα φώτα σας, κυπριακή ταυτότητα, κυπριακή ιστορία, κυπριακά τραγούδια. Δώστε μου όσοι εν βαρκέστε. Ίσως εν λάθος να ποστάρω δαμέ, εν κ μείνετε κ πολλοί. Εν έχω τίποτε, και πέραν του Αλκίνοου εν ξέρω ποιός άλλος έτζισεν να κάμει μια ωραία παρουσίαση κάποιων τραγουδιών που να μεν είναι τέλεια παλιακά. Νιώθω ότι εν υπάρχει τρόπος να κάμω την επανασύνδεση.

14 σχόλια:

  1. Ούφου και δεν προλαβαίνω τωρά να απαντήσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για κυπριακά τραγούδια Monsieur Doumani, έχουν διασκευές κυπριακών τραγουδιών όπως τούτο: https://www.youtube.com/watch?v=4ShTuc7vbrQ
    τούτο https://www.youtube.com/watch?v=4patrF0QMU0
    τζαι τούτο https://www.youtube.com/watch?v=Ta5p3qUsgRs
    αλλά τζαι δικά τους κομμάτια όπως τούτο https://www.youtube.com/watch?v=l0kTzCaZJPc
    τζαι τούτο https://www.youtube.com/watch?v=fRdx7RYbX_c

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ!! Κατέβασα τους 2 δισκους τους κ θα τους ακούσουμε στο αυτοκίνητο!

      Διαγραφή
  3. Έβαλες που ούλλα τζιαι απολογούμαι αν φκει σεντόνιν:

    1) Για το θέμαν "μάνα - τζύρης". Εν λάθος όντως να θεωρούμεν ότι ένα φύλο αυτομάτως εν καλλύττερον που το άλλον στην φροντίδαν κοπελλουθκιών, αλλά κατ'εμέναν έννεν λάθος να διακρίνουμεν τζιαι τες θεμελιώδεις βιολογικές διαφορές των θκιό φύλων, τζιαι πως τούτες αναπόφευκτα εν μέρος της συμπεριφοράς τους. Εν μπορείς λόγου χάρη να αγνοήσεις ότι το έναν φύλο κουβαλά το κοπελλούϊν για 9 μήνες μέσα του ή το ότι μπορεί να το θηλάσει. Αν αφαιρεθεί τούτη η παράμετρος (π.χ. αν σταματήσουμεν στο μέλλον να "κυοφορούμεν" τζιαι να θηλάζουμεν) τότε μπαίνει ένας πιο "ομοιογενής" παρονομαστής σύγκρισης. Για να μεν μπω στο πως η βιολογία των θκιό φύλων επηρεάζει τζιαι την σεξουαλικήν τους συμπεριφοράν, μια πολλά αλληλένδετη με το ανάγιωμαν οικογένειας παράμετρος.
    2) Το ντύσιμον της δουλειάς μπορεί να εν εξίσου καταπιεστικόν τζιαι για τα θκιό φύλα. Εγώ μισώ τες γραβάτες τζιαι τα παντελόνια με τσάκκισην αλλά δοκίμασε να πάεις σε αρκετές δουλειές με το τζην τζιαι το t-shirt τζιαι να δεις πρόβλημαν που θα σου κάμουν. Συμφωνώ βεβαίως ότι ειδικά το γυναικείον στήθος τζιαι πως το πλασάρεις εν συχνά αφορμή σεξιστικής στάσης, τζιαι που τα θκιό φύλα, αφού τζιαι οι ίδιες οι γυναίκες μεταξύ τους καταντούν καταπιεστικές όταν δουν εκφράσεις "θηλυκότητας" ("ήντα ξέκωλον εν τούτη" κλπ.). Η λύση εν απλή τζιαι λέγεται "dress on occasion", δηλαδή αναλόγως της περίστασης τζιαι των αθρώπων που αντιμετωπίζεις ντύθου ανάλογα. Η εμπειρία εν βοηθός σε τούτα τα πράματα.
    3)Η "εθνική ταυτότητα" εν έναν κατασκεύασμαν, το οποίον πιο πολλά οδηγεί σε διαχωρισμόν τζιαι - ενίοτε - σωβινισμόν παρά σε "θετικήν στάσην" προς τη ζωήν. Το πιο καλόν πράμαν για να διδάξεις στα κοπελλούθκια εν η αγάπη, η ανοχή του διαφορετικού τζιαι η κριτική στάση απέναντι στα πάντα. Βέβαια, το να προάγεις την αγάπην για την πατρίδαν μέσα που την γνώσην της παράδοσης, των εθίμων, του ίδιου του τόπου εν μπορεί παρά να εν θετική, οπότε συμφωνώ με το "πνεύμαν" του τι έγραψες. Μια εισήγηση μου είναι, αν δεν το έκαμες ήδη, να πάεις στα κατεχόμενα. Αν αγαπάς την Κύπρο μιαν φοράν ήδη, το να πάρεις μια γεύση του τι υπάρχει ποτζιεί εννά σε κάμει να την αγαπήσεις θκιό φορές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχα γιαυτό έγραψα την πρώτη πρόταση,ολα μαζι απο το ενα στο αλλο

      Διαγραφή
  4. για πες κι εσύ τους τίτλους των βιβλίων...για τα υπόλοιπα, δυσκολεύομαι να βοηθήσω, είμαι στην ίδια κατάσταση μαζί σου...απολογούμαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Παναγίτσα μου, νέο username! Μπορεί να κατουρήσω που την χαρά μου, πότε πρόλαβες κ εγραψες τόσα κ δεν σε ανακάλυψα!!!
      Τα βιβλια ειναι: Dear-Ijeawele-or-Feminist-Manifesto Fifteen Suggestions-Chimamanda Ngozi Adichie αυτο το διάβασα κ το προτείνω.
      Parenting beyong pink and blue, ειμαι στο 25% κ δεν μπορω να πω, αλλα μέχρι τώρα εν ενδιαφέρον

      Διαγραφή
  5. Λοιπόν πάμε ξανά, διότι έγραψα σχόλιο και πάλι σβήστηκε (ούφου τζιαι ήταν ωραίο, τώρα θα είναι περιληπτικό):

    Για το θέμα της ταυτότητας που σε απασχολεί σε αυτό το ποστ, προς το παρόν εκείνο που μπορείς να κάνεις, είναι μικρά ασήμαντα σχόλια προς την κατεύθυνση εκείνης της ιδέας που θέλεις να περάσεις. Στην πορεία και καθώς μεγαλώνει το παιδί, θα χρησιμοποιείς περισσότερο το λόγο, ανάλογα πάντα με την ηλικίας της.

    Τα υπόλοιπα που έγραψα βαρκ να τα ξαναγράψω θα σου τα πω πόψε με παραδείγματα για του είδους των συζητήσεων που κάνω, ειδικότερα με τη μικρή μου κόρη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. http://sevgululudag.blogspot.com/?m=1
    Bitter lemons of Cyprus- lawrence durell

    Etsi Off the top of my head
    Ritsa

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Για εμένα πρώτο βήμα είναι το πως μιλούμε στα μωρά μας. Εγίνηκε ανέκδοτο τελευταία αλλά έχει βάση και εν το εξής.Οι Κυπραίοι όταν κάνουν παρατήρηση των μωρών τους ή γενικά όταν τους απευθύνονται μπροστά που κόσμο καλαμαρίζουν, Ή διορθώνουν τα άμαν τους φύγει ένα "τζαι" αντί "και". Δηλαδή αυτόματα εν σάννα ντρέπουντε για τον τρόπο που μιλούν για την κυπριακή διάλεκτο, την διάλεκτο που υπάρχει ευρέως η άποψη ότι όποιος την χρησιμοποιεί υποδηλώνει ότι είσαι άτομο φτωχό, αμόρφωτο και ακαλλιέργητο. Το πρώτο πλήγμα για την εθνική ταυτότητα έτο δαμέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Για το θέμα του σεξισμού, να ξέρεις ότι αυτό καταρρίπτεται από μόνο του όταν το άτομο έχει ισχυρή προσωπικότητα. Δηλαδή, αν είσαι χρήσιμος/η στη δουλειά σου δεν ενδιαφέρει κανέναν το φύλο σου. Αν ο άλλος εμπνέει σεβασμό με την παραγωγικότητα του δεν θα ασχοληθεί κανένας με τα κάλλη του, τα βυζιά του, τους κοιλιακούς του, το μέγεθος του πέους του. Και το θέμα λήγει εκεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απλά θα αφήσω αυτό εδώ! Πιο πάνω δεν πάει από αυτές https://www.washingtonpost.com/news/worldviews/wp/2017/03/28/from-brexit-to-legs-it-daily-mail-disgusts-britain-with-sexist-front-page/?noredirect=on&utm_term=.7064b0e8faf4

      Διαγραφή
  9. Είμαι της άποψης ότι έμφυτη την μητρότητα δεν την έχουν όλοι. Τουλάχιστον δεν νιώθω ότι την έχω. Βλέποντας την κόρη μου από τα 3 έδειξε να αντιλαμβάνεται περισσότερο τις ανάγκες του βρέφους αδερφού της που δεν μιλούσε ακόμα από εμένα που υποτίθεται είμαι η μάνα του και ήταν κα το δεύτερο μπεμπέ άρα θα έπρεπε να ξέρω.
    Για τα ρούχα στην δουλειά που λες θέλεις να προστατεύσεις την κόρη σου από τέτοιους συμβιβασμούς. Θεωρώ ότι είναι λεπτή η γραμμή του να μην συμβιβάζεται με το να κάμνει ότι θέλει χωρίς να σέβεται τον περίγυρο της στον βωμό του «αυτή είμαι δεχτείτε με». Αν κατάλαβες τι εννοώ.
    Στο θέμα της Κύπρου προσπαθώ και εγώ να το ακολουθήσω τα τελευταία χρόνια. Το σκεφτόμουν μέχρι και σε σύγκριση με τους εορτασμούς για την 4η Ιουλίου στην Αμερική. Εμείς 1 του Οκτώβρη τι ακριβώς κάμνουμε? Εγώ συνήθως κατεβάζω χειμερινά.
    Τις τηγανίτες με την βρώμη και την μπανάνα τις βάζεις στο ψυγείο και τις τρως πρόγευμα? Και πόσο αντέχουν στο ψυγείο? Στείλε συνταγή. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή